Onaylı Yorumlar

Kitap muazzam güzel detaylarda boğmadan, betimlemeleri abartmadan, akışı ve anlatımı gayet güzel o gerilimi, korkuyu dramı dibine kadar yaşatıyor çocukların çektiği acılar verdikleri mücadele günümüz dünyasında da gördüğümüz duyduğumuz şeyler olduğu için insanı daha da fazla etkiliyor özellikle karakterlerden birinin sadistliği , kötülüğü insanın iliklerine kadar işliyor. Her sayfa muhteşem ama son 100 sayfa ters köşeye doymadı. Ben çok beğendim kitaplığımızda olması gereken bir eser... not : spoiler..... David senin Allah cezanı versin sen nasıl sadist psikopat bir adamsın pühhhh sana...

Ahmet Refik Altınay’ın Eski İstanbul (1553–1839) adlı eseri, Osmanlı İmparatorluğu’nun başkentini üç asra yayılan bir zaman dilimi içinde ele alan dikkat çekici bir çalışma. 152 sayfalık bu eser, tarih ve sanatın buluştuğu bir formda okura sunulmuş. Özellikle Kapra Yayıncılık’ın baskı kalitesi, sayfa düzeni ve görsel seçimiyle kitabı titizlikle hazırladığı hissediliyor. Bu yönüyle yayınevini ayrıca tebrik etmek gerekir.

Kitapta yer alan gravürler, eserin en güçlü yanlarından biri. 16. yüzyıldan 19. yüzyılın ortalarına kadar uzanan dönemi yansıtan bu çizimler, yalnızca tarihî bir belge niteliği taşımıyor; aynı zamanda İstanbul’un kaybolmuş atmosferini yeniden kurma çabası olarak da öne çıkıyor. Görsellerin, metinle kurduğu uyum dikkat çekici düzeyde başarılı.

Valla bu kitabı okumak, böyle paspal, suratsız ama acayip zeki bir adamın beyninin en karanlık odalarında gezmek gibi bir şey. Adam, St. Petersburg'da bir delikte tek başına yaşıyor ve herkesten, ama herkesten nefret ediyor. Kendinden bile. Sürekli "Siz şöylesiniz, böylesiniz ama ben sizden daha akıllıyım, yine de bir baltaya sap olamadım, çünkü çok düşünmekten kafayı yedim" modunda takılıyor. Toplumun bütün o "mantıklı ol, akıllı davran" laflarına gıcık oluyor ve sırf inat olsun diye gidip en saçma sapan, kendine en çok zarar veren şeyi yapıyor. İnsanın her zaman mantığıyla değil, içindeki o isyankâr, huysuz ve tekinsiz "şey" ile hareket ettiğini suratına çarpıyor. Kitap biraz kasvetli, okurken "bu neyin kafası?" diyorsun ama bitirince de "adam doğru söylüyor galiba" diye düşünmeden edemiyorsun.

Bu tarzı seviyorsanız çok güzel bir kitap. Yani farklı bir kurgu var ve bu kurguya çok iyi yedirilmis (bazen araştırmacı bir kişinin sözleri, bazen bir seminer parçası, bazen bir kitap alıntısı, vb imiş gibi) bilimsel gerçekler ve araştırmalar var. Oturup ölüm ve sonrası üzerine düşünür herkes belki ama herkes ölüm, beden dondurma, ölüm sonrası fizyolojisini bu netlik ve yalınlıkta bulamaz kimse zahmet edip son makalelere, çalışmalara bakıp bir yorum katmaz. En azından ben yapmam ama Serkan beyin kitaplarını okur, kaynaklarına bakarım. Araştırırım. Temel manada fen bilmeyenler sıkılabilir. Ama kurgunun güzelliği ve seri kitap olması sebebiyle merakın devam etmesi sıkıcılığı siler.

18. yüzyıl Fransa’sında doğuştan gelen üstün koku alma yeteneğiyle çeşitli işlerde çalıştıktan sonra parfümcülerin yanına çırak olarak girip kalfa olarak çıkan Grenouille’ün, hayallerini gerçekleştirmek uğruna işlediği cinayetler sonucu başına gelenleri ve onun tahmin edilemeyen düşünceleriyle davranışlarını bir çırpıda ve hayretle okudum. Yazarın farklı bakış açısıyla ele aldığı “koku” kavramı, aslında günümüzde de insanların çeşitli duyular karşısında verdikleri tepkilerin kendilerinden bağımsız şekilde ortaya çıktığını ve bunun toplumu olumsuz yönde etkileyebildiğini gösteriyor. Roman beklentilerimin de üstündeydi. Yazarın hayalgücüne, kurgusuna hayran kaldığım için diğer kitaplarını da okumak isterim.
Velhasıl, iyi işlenmiş kötü karakterlerim arasında Grenouille de yerini aldı. Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar

Çok zeki ve sanatçı isyanına sahip bir yazar ile karşı karşıyayız. Üslup sahibi... Kuvvetli bir retorik... Eleştirdiği ve hoşlanmadığı Necip Fazıl'ı andırıyor bazı renkleri ile... Ama analitik yeteneği üslubu kadar kuvvetli değil. Hatta her bir cümleye bir tespit sıkıştırabilen ve bunu büyük bir kolaylıkla icra eden o üslubun altında ezilmiş ve güdük kalmış bu yeteneği... Ad Hominem yapıyor sık sık. Sevdiğini, beğendiğini göklere çıkarırken, sevmediğini ve hoşlanmadığını ise yerin dibine geçiriyor. Analitik perspektifinin geniş olmamasından ve sanatçı ruhunun coşkunluğundan yapıyor bunu. Sahip olduğu kıvrak zeka, bu eksikliğini giderebildiğinde daha kıymetli eserler üretebilecektir kanaatindeyim. Ama kuvvetli ve şiddetli duygulanımı buna izin verir mi bilemiyorum. Takip edeceğim bir yazar olacak İsmail Şanal.

Öz olarak, bu yazılanların Gavroche üzerinden yalnızlık temasının iletiler, seslenme benzeri bir iletişimle işlendiğini söyleyebiliriz. Bu iletilerde taşınan yalnızlık, insanın içinde uluyan boşlukları da ihtiva etmektedir. Varlık ile yokluk arasındaki bir çelişme hali gibi gelgittedir. Bütün bu anlatım yol ve yöntemi aynı senkronik duygudaşlıkla yolunu almaktadır. Ayrıca bu denemeler, sanatsal bir ileti boyutundadır da. Yazar, gerek Gavroche gerekse de Lorca gibi farklı coğrafyaların gariplerine ve ezilmişlerine yer vermekte ve böylelikle göndermeler de bulunmaktadır. Aynı zamanda “şimdiki yazılanlar, önceki yazılanlara atıflarla yol alır” sözünün numune-i timsali boyutuyla da okudum kitabı. Bütün bu yazılanlar, konular dâhilinde felsefi ve hermenötik incelemeler taşımaktadır. Sonuçta zorluklar içerisindeki her yaşam, herkesin kendi rolünü oynadığı bir süreçte yol almaktadır. Alımlayanlar için bütün bunlar, bakış açılarına düşünsel bir zenginlik katmaktadır. İyi okumalar.

Bir hadım ağasının dilinden isim ve zamanı verilmeden anlatılan tarihsel olaylara dayalı bir kurgu. İçinde psikoloji, çıkar çatışmaları, iktidarın büyüleyici gücünün olduğu, sizi Osmanlı'nın garip yasakları, taht uğruna yapılan idamlar, cellatlar, padişahlar, sadrazamlar, valide sultanlarla ilgili araştırmalara sevk edecek, araştırdıkça sizi şaşırtarak daha da araştırma yapmayı isteyeceğiniz kısa ama etkili bir roman.
Ben öğrendiklerime çok şaşırdım, etkilendim, dehşete kapıldım. Haremin dışarıdan şaşalı görünen iç dünyası, dünya güzeli cariyelerin sönüp giden ömürleri, ölümle yaşam arasında en zirveden en dibe yaşamlarıyla saltanat dünyasının anlamına ulaşacağınız, bir çırpıda okuyacağınız çok güzel bir kitap.
Okuyacaklara keyifli okumalar..

yazarın okuduğum ilk kitabı. Laz damarımı tetikleyince almadan duramamıştım, iyi ki almışım. fantastik edebiyat benim için ara ara okunduğunda çok keyif veren bir tür. bu kitapta gizli kalmış ve çok gündeme gelmeyen değerlerimize vurgu yapılmış bu açıdan yazarı takdir ediyorum. yazma süreci ile ilgili bir röportajını dinledim emeğini tebrik ediyorum. ayaklarımızı yerden kesen bir hikayeyi anlatırken, ülkemiz için hep konuşulan fakat çözüme kavuşturulmakta çok geç kalınan problemlere de değiniyor yazar. kitabı tavsiye ediyorum. özellikle fantastik edebiyatı sevenler veya bu tarzla tanışmamış fakat okuma hazinesini baharatlandırmak isteyenler için güzel bir kitap.

ben Elif şafak'ın kitaplarının değerini okurken değil, okuduktan bir hayli zaman sonra daha iyi anlıyorum. çünkü başka çoğu kitap onun kitapları kadar tat vermiyor. Elif şafağın güçlü bir kurgu duygusu var. karakterleri çok yönlü besliyor ve onlarla tanışmışlık hissi vermeyi sağlıyor. yan karakterleri bile gözümüzde canlandırabiliyorsunuz. ayrıca uykunuzu genişletecek olaylara denk geliyorsunuz. Elif Şafak İngilizce ve Türkçe yazabilen bir yazar. bu kitabın da bazı cümlelerde anlatım bozukluğu diyemeyeceğim kadar küçük cümle düşüklüklerine rastladım ve açıkçası şaşırdım. bir de bazı konular sürekli düzenli olarak işleniyor Elif Şafak kitaplarında. artık onların rast gelmemesi insanı şaşırtıyor. dolayısıyla tekrara girdiği noktalarda belki de okuyucu şaşırtmak adına farklı yönler izleyebileceğini düşünüyorum. çok kıymetli bir yazar umarım bir gün Nobel edebiyat ödülünü alır.