Onaylı Yorumlar

Parfümün Dansı, uzun zamandır merak ettiğim ama popüler kitaplardan olduğu için okuyup okumamakta kararsız kaldığım bir kitaptı .
Farklı bir kitap okumak isteyenler için güzel bir kitap bence. Kurgusu, anlatımı güzeldi. Tarih, mitoloji, coğrafya, parfüm, bilim, fizik, metafizik, aşk, entrika hepsi kitapta mevcut.
İnsanın ölümsüzlük arayışını; geçmişle gelecek arasında bağ kuran, ebediyetin sembolü olarak kabul ettiği koku duyusuyla birleştirip anlatmayı tercih etmiş yazarımız. Geçmiş ve şimdide yer alan karakterleri yazar, şimdiki zamanda (kitap zamanı) ustaca buluşturmuş. Bazı yerlerde zorlama çıkarımlar yapılmış gibi gelse de bazı ilişkiler ağı zorlama ve gereksiz olsa da okuması keyifli bir kitaptı.

Charlie,zekâsı düşük olduğu için sevilmediğini sanan bir genç. Daha akıllı olursa herkesin onu seveceğine, ailesine kavuşacağına inanıyor ve bu yüzden deneysel bir ameliyatı kabul ediyor.

Kitap,Charlie’nin kendi yazdığı raporlardan oluşuyor.Başlarda cümlelerdeki yazım hataları,kelimelerin eksikliği hemen göze çarpıyor.Ama zekâsı geliştikçe dili de değişiyor,düşünceleri derinleşiyor.Sayfalar ilerledikçe Charlie’nin sadece zekâsı değil, farkındalığı da artıyor.
Fakat ne yazık ki zeki olmak,mutlu olmaya yetmiyor.
Her şeyin farkında olmak bazen ağır geliyor.
Bazen bilmemek,bilmekten daha huzurlu olabiliyor.

İnsan sevilmek için değişmek zorunda mı?
Ve sevgi gerçekten zekâyla mı ölçülüyor?

Hikayenin gidişatı bir yerden sonra kendini ele verse de bir mucize bekler gibi okumaya devam ettiriyor kendini
Çok dokunaklı,üzerine düşündüren ve uzun süre etkisinde kalınacak bir hikâye…
Yazarın hikayeyi düşük IQ’lu birinin ağzından yansıtışı,çevirinin muazzamlığı takdire şayan

Bir buçuk yıldan buyana felsefe kitapları okumaya başladım. Vakit buldukça da konuyla ilgili videolar izliyor, günümüz felsefecilerinin yazmış oldukları kitapları da okuyorum. Bu hem okuduklarımdan ne anlamışım kendimi kontrol etmek, hem de yeni okuma listeleri çıkarmak için. Okuduğum ilk Alain de Botton kitabı oldu. Çok sade ve kolay anlaşılır bir dille yazmış; gündelik sorunları felsefenin yardımıyla nasıl çözebilirizi anlatıyor. Çeviri de gayet başarılı. Düşünbilim okumaya yeni başlayanlara ya da başlamak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim. 

Yayınevine olan sonsuz güvenime dayanarak ve isminin cazibesine kapılarak edindiğim öykü kitabı…
Öğretici eserlerle vakit geçirmeyi daha çok tercih eden bir okur olarak öykü okumaktan çok zevk aldığımı söyleyemem. Buna karşın okuduğum kitabın ismi kadar ilgi çekici olmasa da edebi zenginlik açısından çokça doyurucu ve lezzetli bir eser olduğunu söyleyebilirim. ilk öyküsündeki koku tasviri bana kokuyu hissettirebildi mesela bir örnekle ifade etmek gerekirse. Öykülerin ana fikrine çok fazla varamadım anlamak için okumaktansa o zengin tasvirler ile vakit geçirmek onların tadını çıkarmak bana daha cazip geldi. Genel olarak okunmayı bilinmeyi görülmeyi hak eden bir eser olduğunu söyleyebilirim.

Karanlık; okunması kolay, akıcı bir dille yazılmış olan bir Kuzey polisiyesi. Dedektif Hulda 64 yaşında artık emekliliği yaklaşmış iş arkadaşları tarafından asla aralarına alınmayan varlığı ve yokluğu kimse için bir şey ifade etmeyen yapayalnız biridir. Bir gün amirinin Hulda'dan emekliliğine erken ayrılmasını istemesiyle her şey değişir. Hulda İzlanda'ya sığınmacı olarak gelen Rus uyruklu bir kız olan Elena'nın ölü bulunduğu fakat çözüme kavuşmayan davasını yeniden incelemeye başlar ve bizleri İzlanda'nın soğuğunu iliklerimize kadar hissedeceğimiz bir okumaya sürükler. Sonu şaşırtmalı mı derseniz eh işte diyebilirim, belki de ben çok fazla polisiye kitabı okuduğumdan katili öğrenince çok şaşırmadım ama o kadar ince bir ayrıntı vardı ki katilin kim olduğunu öğrendiğimde açıkçası vay be demeden edemedim. Kitap ile ilgili olarak daha da şaşırtıcı olan ise yazar kitabı öyle bir yerde bitiriyor ki ikinci kitabı okumak için sabırsızlanıyorum. Okursanız eminim siz de öyle hissedeceksiniz.

Amerikalı bir Yahudi olan yazar, Avrupa'ya gitmek isterken bir hahamın yanına gönderilir ve orada yedi yıl boyunca Filistinli insanların acılarına, dramlarına, İsrail'in zulmüne şahit olur.
Şahit olduklarını, matematik ve fizik dahisi olan Ahmet Hamid'in hayatını anlattığı bu romanda anlatıyor. Her türlü müsamahadan, fırsattan uzak; zorluklarla mücadele eden insanların hayata tutunuşu, kimilerinin kendini kurtarışı, kimilerinin kurtaramayıp şehit olmayı seçişi çok güzel anlatılmış. Yalnızca bir dram kitabı olmanın dışında, bir çocuğun yükselişi, düşman ırklardan insanların dostluğu, kültürel değişimler de güzel bir dille anlatılmış.
Akıcı bir dil, sürükleyici bir anlatım. Kesinlikle okumalısınız.

Hachiko, "bağlılık" temasını süslü cümlelere ihtiyaç duymadan, en saf ve en sarsıcı haliyle işleyen bir eser. Bizler zamanı saatlerle, dakikalarla, kaçırdığımız trenlerle ölçüyoruz, ama Hachiko için zaman sadece kavuşma anıdır.

Kitap boyunca mevsimlerin değişimi, insanların yaşlanması, istasyonun kalabalığı tasvir ediliyor. Ancak bütün bu döngünün içinde değişmeyen tek şey var; o da Hachiko’nun sadakati. Yazar, hayvan ve insan arasındaki bağı oldukça etkili bir dille anlatmış.
Kitabı bitirdiğinizde hissettiğiniz şey sadece üzüntü olmayacak. Sadakatin kutsallığı karşısında derin bir huşu kaplayacak içinizi.
Gerçek bir hikâye olması elbette duygu yoğunluğunu artırıyor. Filmi de kitap kadar güzeldi; izlemenizi öneririm.

Kitabı okuduktan sonra “Sevmek nedir” diye sorsalar sanırım şöyle derdim. "Sevmek, gelmeyeceğini bilsen bile bekleyebilmektir."

Şu an 8 yaşında olan kızımın kitap hakkındaki yazısı ile sizi baş başa bırakıyorum:
Levent sabahın köründe hep Mert tarafından uyandırılıyor ve ayrıca tayfayı çağırsa bile onların Mert gibi haylaz kardeşi olmadıkları için, gelmeleri akşamı buluyordu.
Ama iki gün boyunca Osman gelmeyince işler garipleşmeye başlıyor. Ve tayfa dayanamayıp Osman’ın yanına gitmeye karar veriyorlar. Osman’ın yanına gittiklerinde onları annesi karşılıyor. Ama Osman hasta değil ve yemek yemiyor.(Kamil:Yoksa yemek mi yiyor?Hani yiyorsa yardım etmek için ben de gelebilirim.Tam akşam yemeği saati de…)Annesi Osman’ı çağırıyor. Osman bir bilmece hakkında çalışıyor. Bu bir yarışma ve tayfa üç fotoğraftan yola çıkarak yarışmayı kazanıyor. Ve Dünya turuna çıkmaya hak kazanıyorlar. Ama merak edilen şey şu oluyor: Yarışmaya Osman katılmıştı ama bütün tayfa neden giyordu? Meğer Osman yarışmaya bütün tayfayı yazdırmıştı. Ardından çok güzel maceralar bizi bekliyor, okurken çok eğlendim, siz de okuyun!

içinde, üstünde yıllar ve ömürlerin harcandığı çok önemli ve muhtemelen esas önem arz eden mutluluk teması ile ilgili birçok öğüt barındırıyor. bu öğütlerin her biri üzerine kitaplar yazılmış çokça düşünülmüş konulardan oluşuyor yani konu itibari ile dayanaklar itibari ile derin bir kitap. Alain’in günlüğü elime geçmiş ve ben büyük bir heyecan ve merakla kapının arkasına çökmüş bağımsız sayfaları rastgele açıp önüme çıkan yazıları okuyormuşum gibi bir zevki vardı benim için eserin. tatlı kısmı ise Alain günlüğünü gizlice ve heyecanla okurken bir şekilde hep sonu mutluluğa çıkıyor olması. Yani bana sorarsanız muzlu magnolia tadında bir eser. Hayatımızı gözden geçirmeye başlarken elimizin altında olması veya hatırlamak için ara sıra açıp rastgele bilgi tazelemek için yanımızda olması önemli olan bir eser.

Değişik kurgusu olan ve sağlam yapılı, hikaye olarak çok ilginç olmasa da yazarın dili ile ilginç hale gelen bir roman. Yaratıcı yazarlık dersi için Atina’ya gelen kahramanımızın bir kaç günlük bu kısa gezisinde rastladığı, tanıştığı, ders verdiği kişilerle olan konuşmaları anlatılıyor kitapta.

Psikolojik ağırlığı yüksek bir roman, öyle ki konuşmalar bazen teke tek bazen grup terapi haline geliyor. Hatta yazar kendi psikoanalizini bile yapıyor. Kısaca insana dair, ilişkiler, zayıflıklar, arayışların sergilendiği okuması rahat bir roman. Öneririm.