Onaylı Yorumlar

Bazen hayatımızın aslında oldukça güzel ve yerli yerinde olduğunu anlamayız bunun için başka hayatları görmek isteriz sonra belki kendi hayatımıza şükreder konumda oluruz.
Alix aslında kendi hayat doğallığında memnunken hayatına yabancı bir kadının gelmesinden sonra onun yardıma ihtiyacı olduğunu düşünüp ona yardım etmesiyle hayatını sekteye uğratır ve aslında mağdur edebiyatı yapan kişinin mağdur olmadığını çok geç farkeder. Güzel ve akıcı bir kitaptı insanın özellikle hayatına sonradan sokulmaya çalışan insanlara karşı dikkat etmesini özellikle vurucu bir şekilde anlatıyor.

Okurken elimden bırakmak istemediğim sürükleyici bir gerilim romanı oldu. Ortada katil adaylarının olduğu, aralarından hangisinin katil olduğunu merak ettiğiniz polisiye romanları gibi değil bu kitap, katilin kim olduğunu bilerek bu cinayetleri neden işlediğini öğrenmek için okuyorsunuz. Cinayet detayları yer yer psikolojik olarak zorlayıcı, cinayetlerin şiddet seviyesi ve romanın duygusal derinliği oldukça yüksekti bence. Kurban yakınlarının duygusal durumlarını da etkileyici bir şekilde tasvir ediyor. Katilin aranmasında güvenlik kameraları gibi teknolojik olanakların yetersiz, bazı güvenlik önlemlerinin zayıf kalmasına, katilin peşine düşen polis ekiplerinin iş bilmezliklerine bazen isyan etsem de roman incelikle yazılmış ve oldukça gerilimli ve merak uyandırıcıydı.

Filistin ve daha özelde Gazze Direnişi insanlık için muazzam örnekler ve ibretler taşıyor bağrında. Yeter ki dünyanın gözü önünde, kulağı dibinde olan bitene, olmaya devam eden ve bitmek bilmeyene yakından bakalım. Duygusal reflekslerle değil aklı selim bir iradeyle…

Gazze’nin Liderleri, İslam felsefesi alanında doktora öğrenimi sürdüren Ozan Soyer’in ilk kitabı. Yazar, destansı Gazze direnişinden insanlık namına topladığı hasadı okurlarla paylaşıyor. Bu hasat zayi olmaz elbette ama istifade etmezsek israf edeceğiz diye endişeliyim. Zira her şey biz yaşarken oldu. Öyle demişti ya şair, Celladıma Gülümserken Çektirdiğim Son Resmin Arkasındaki Satırlar’da: “Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar”

Yazar, Gazze’den, direnişin kalbinden ve zihninden bildiriyor. Direnişi ören ve örgütleyen zihniyetin öğretmenler odasına davet ediyor bizleri. Bu röportajın kapıyı açmaya vesile olmasını diliyorum. Hep birlikte buyuralım…

Öncelikle eseri çok beğendim . Çok bilgilendim. Çıkarılan işin en güzel yanı eser bittikten sonra isimler ve tarihler dahil çoğu şeyin akılda kalması. Bunun sebebinin yazarın, birçok tarihsel olayı anlatır iken aynı cümle içerisinde hap bilgiyi edebi bir dille vermesi olduğunu düşünüyorum.

Daha çok, kültürel amaçlı kaleme alınmış ancak bunu dönemin siyasi konjonktürü, ekonomik ve coğrafi şartları ile beraber kronolojik olarak okura sunmakta.

Diğer taraftan, yazar, Orta Asya'nın aydınlanma çağını yaşadıktan sonra neden bilimsel ve düşünsel anlamda yeni şeyler üretemediğini; öncelikle bu konuda hakim görüşleri açıklayarak sonrasında hakim görüşlerin neden kabul görmeyeceğini belirtmiş, ardından da kendi kararını vererek eseri sonlandırmış.

Tek eleştirim; Türk tarihçilerinin Türk olarak kabul ettikleri yüksek şahsiyetlere Orta Asyalı, diğerlerine örneğin Fars, Arap, Nasturi Hristiyanlarına kendi kimlikleri ile hitap etmesi..

Aklınıza hemen Harun Reşid, veziri Cafer Bermekî ve masalları Şah Şehriyar'a anlatan güzel Şehrazat geldi değil mi? Zaten genellikle bu minvalde geçiyor. Masallar Arap dünyasını saray, çarşı ve hayal üçgeninde ilgi çekici bir biçimde anlatıyor. Bunun da merkezinde Abbâsî halifesi meşhur Harun Reşid var. Okuyucuların bazıları cinsellik kısmından rahatsız olabilir. Bu normaldir çünkü anlatıları yetişkinler söylüyor, onların da hayal dünyasında bunlar da olabilir. Çocuklar için de çok güzel ve eğlendirici masalları mevcut. Kitap çok sayıda gizemli yolculuk, efsanevi prens ve prensesler, cinler ve büyülü dünyalarla ilgili masal barındırıyor. Önce yetişkinler okursa ondan sonra da çocuğa anlatırsa hayal dünyaları gelişir ve bu harika dünyadan mahrum kalmamış olur. Alim Şerif Onaran büyük bir emekle bunları çevirmiş okumamız için. Emeği boşa gitmesin ve herkes büyülü dünyadan nasibini alsın. Gökten bir masal düşmüş biri bana biri sana biri de dinleyene.

Yazarın daha önce Kalbi İyi Olanın Yolu Zordur kitabını okudum. Beğendiğim için bu kitabı da almaya karar verdim. Öncelikle yazarın yazı dili güzel ve ilgi çekici. Kesinlikle hiç sıkılmadan kendinizden bir şeyler bularak okumanıza sebep oluyor. Adeta bir insanın iyi niyetinin nasıl suistimal edilerek kişiyi sabırlı halden agresif bir hale sürüklediğini gözler önüne seriyor. Sen değiştin diyenlere ise bir cevap bu kitap aslında. Sabır taşımızın nasıl parçalandığını yazar kendi tecrübe ve bilgisi ile çok güzel aktarmış…Sadece yazarın hiç aşkı tatmadığını kendi söylemesinin dışında yazı dilinde de fark ediyorsunuz. Aşık olduğunda tekrar kitap yazmaya başlamasını da temenni ederim. Zira kalem aşk ile aydınlanır ve ışığını tüm kalplere hiç şüphesiz yansıtır.

Tuhaf Resimler, son zamanlarda okuduğum en farklı gerilim kitaplarından biriydi. Kitabı okurken sadece olayları takip eden biri gibi değil, ipuçlarını tek tek birleştirmeye çalışan biri gibi hissettim. Hikâye; resimler, çizimler ve küçük detaylar üzerinden ilerliyor. İlk başta birbirinden kopuk görünen olaylar zamanla birleşiyor ve ortaya giderek daha karanlık bir tablo çıkıyor. Geçmişte işlenmiş suçlarla bağlantılı dokuz tuhaf resim, kitabın merkezini oluşturuyor. Doğum yapmasına günler kalan bir kadının çizimleri ya da bir çocuğun defterindeki resimler gibi ayrıntılar, aslında büyük bir sırrın parçaları hâline geliyor. Okurken sürekli “Burada gözden kaçırdığım ne var?” diye düşündüm. Hem çok akıcı hem de insanın zihnini sürekli canlı tutan, klasik polisiye kalıplarının dışına çıkan oldukça zekice kurgulanmış bir kitaptı.

Zannediyorum yakın gelecekteki bir zaman anlatılıyor. Kitapta anlatılanları o hayatta olsam daha iyi anlardım hissi kitabı bitirene kadar gitmedi. O hayatın içinde birisiymişiz gibi başlayıp devam ediyor hikaye. Pek çok şeyi okudukça kendiliğimden anladım demek ki bu böyle bu da şu demek ki gibi hissederek devam ettim kitabı okumaya. Hikayenin birçok unsuru çok sağlam olsa da kavramlar, kişiler yabancı geldi. Anlamakta bir süre zorlandım. Anlayınca keyifli geldi. Karakterler kafamda oturduğunda ise daha fazla bağlandım hikayeye. İnsanların birbiriyle çatışmaları, çıkar elde etme çabaları, yozlaşmışlıkları dikkat çekti. Kitap orta akıcılıkta geldi bana. Çok muazzam değişiklikler yoktu belki ama bazı yenilikler kattı fikir hayatıma.

Bu yüce eser için ne yazmalı, nasıl anlatmalı...
Başlamadan önce çok boğulmaktan korktuğum, başladıktan sonra ise tatil günlerinde 7-8 saatimi rahatlıkla ayırarak okuduğum bir kitap oldu.

İki farklı aşk eksenine paralel olarak toplumsal olayları ele alan Tolstoy, gerçekten de ne kadar çok zamanından önce görmüş birşeyleri. Köylünün eğitilmesi, komünizm, toplumda kadın, insanoğlunun ezeli problemi olan 'varoluş krizi'.

İç sesimi bu kadar iyi duyması, bazen kendime bile itiraf etmekten çekindiğim duyguları anlattığı karakterler üzerinden benimle yüzleştirmesi, romanı yazarken yazarın bile kendisinin değişmesi, dönüşmesi... Kıssadan hisse; Anna Karenina herhangi bir edebi akımın, toplumsal kimliğin üstünde; herkese hitap eden bir eser. Okumayanlar biraz eksik, biraz yarım.

Not: İletişim Yayınları baskısında, kitabın sonundaki Nabokov son sözü harika bir detay.

George Orwell, dünyada ve ülkemizde daha çok Hayvan Çiftliği, 1984 kitapları ile bilinir. Oysa bu kitaplar bir zamanlar yasaklı olduğu için yazar onlar ile tanınıyor. George Orwell'in kalemi, yazarlığı, edebiyata katkıları ve fikir dünyası çok daha büyük aslında. Diğer kitapları yazarken düşüncelerini bazen kendisi bazen de yayınevleri editörleri tarafından sansüre uğramışlardır. Bu kitap ise onun yazar, gazeteci ve kendi samimi arkadaşlarıyla olan mektuplarından oluşuyor. Çevirmen de mektupların ruhuna zarar vermeden titizlikle yapmış işini. Kendisine teşekkürler. George Orwell'ı daha yakından tanımak isteyenler için bulunmaz bir fırsat. En samimi duygularını, düşüncelerini, olaylar karşısındaki tepkilerini herhangi bir yapmacıklık olmadan okuma deneyimini yaşayın derim. Benim gibi bir Orwell hayranı için aynı ağaçtan farklı bir meyve bulmanın mutluluğu.. Her sayfasında başka bir George Orwell var.