Onaylı Yorumlar

“Değişim”i okurken başta neyle karşılaşacağımı tam kestiremedim ama sayfalar ilerledikçe kitap beni içine çekmeyi başardı. Kirsten Miller’ın dili akıcı, atmosfer kurma konusunda da oldukça başarılı. Özellikle kasvetli, biraz tekinsiz hava çok iyi yansıtılmış; insan okurken sürekli bir şey olacakmış hissiyle geriliyor.
Konu aslında bildik gibi başlıyor ama yazar bunu sıradanlıktan kurtarmayı becermiş. Karakterlerin iç dünyası, yaşadıkları dönüşüm ve bunun psikolojik yansımaları bence kitabın en güçlü tarafı. Ana karakterin yaşadığı değişimi sadece olaylar üzerinden değil, duygularıyla birlikte hissediyorsun. Bu da hikâyeyi daha etkileyici hale getiriyor.
Ama her şey kusursuz değil. Yer yer tempo düşüyor ve bazı bölümler gereğinden fazla uzatılmış gibi geldi bana. Özellikle ortalarda biraz toparlasa çok daha çarpıcı bir kitap olabilirmiş. Final kısmı ise fena değildi ama ben daha vurucu bir kapanış bekliyordum.

Değerli yazarımız Aziz Nesin'in elinden çıkan bu kitap, çocukların gözünden yazılmış tatlı bir roman olmuş. İki arkadaşın hayatlarında olan biteni, belki de büyük heyecanlarla, günlerinin getirdiği imkanlarla sık sık mektuplaşarak anlatmaları çok hoş olmuş. 25 yaşındayım ama sanki okurken küçük bir çocuk gibi hissederek okudum. Okurken o dostluğun samimiyeti hem içinizi ısıtacak, hem de yüzünüzde tatlı tebessümler oluşturacak ve belki de kimisini çocukluğuna götürecek. Bence büyük küçük demeden herkes okumalı. Amaaa en çok çocuklar okusun tabiki ;))

Caner Öğretmen'den çocukların keyifle ve merakla okuyacakları yine harika bir hikaye. Buram buram işin mutfağında pişmiş bir eser.
Tembel Hayvan Horul hiçbir derste başarılı değildi. Öğretmeni Baykuş onun içindeki kıvılcımı yakalamak için sürekli onu gözlemliyordu. Biliyordu ki: "Her canlının özel bir gücü, fark yaratan bir yeteneği vardı."
Peki Horul'un süper gücü neydi? Sürprizi kaçmasın onu da okuyanlar öğrensin.
1.ve 2.sınıflar keyifle okuyacaktır.
Biz sınıfımızda serinin tüm kitaplarını olduğu gibi bu hikayeyi de keyifle okuyup değerlendirdik. Okuma atölyelerinde üzerine konuşulacak bir çok konuyu da içinde barındırdığını belirteyim.

Kitap ana mesele olan zelzele bahsine işçi sınıfından bir ailenin bakış açısıyla yaklaşır; öyle ki yazar memleketinin renklerini öyle net keskin ve kulağa hoş gelir biçimde ince ince işlemiş ki, kendimi bazen kuş uçurtulan o damdaki bütün nesneleri görüp damdan manzarayı izlerken buldum, kimi zaman ailenin içinde ki kaosa tartışmaya dahil oldum. Romanda sırıtmayan metaforlarla verilmiş güçlü meseleler nesneler ve insanlarla bir bağ oluşturmuş baştan sona kadar müşterek hareket ediyorlar. şaşılacak bir işte böylesi hassas bir konuyu duygu istismarına kaçıp dramatize etmeden işlemesiydi.

Ahmet Oflaz’ın Camdan Kalp adlı şiir kitabı, yazdıklarının şiir olmadığını, edebî değer taşımadığını söylediği ön sözüyle başlasa da biz ilerledikçe kendine has üslubu olan bir şairi okuduğumuzu hissediyoruz. Kronolojik bir sırası olmayan günce gibi. Parçalı ve sahici. Yer yer sorgular, sorular çıkıyor karşımıza. Ama bana kalırsa ana damar ironi. Şiirlerin geneline ironi hâkim. Ve arafta olma hâli oldukça gerçekçi ve insani. Günlük hayattan detaylarla, örneğin çay, baş dönmesi, sokak yürüyüşü…, gerçeküstü olan bir arada ele alınıyor. Gerçeküstü olanın: perinin, ejderhanın, şövalyenin varlığı; kendi kültür birikimine ve bizim romantik birikimimize göz kırpıyor. Bazı şiirleri tamamen kendiyle alakalı, bazılarının toplumla ilgisi var. Tersine Dünya, Cehennem Burada ve Türkçe Şiirler bölümünün son şiiri olan Madımak, toplumcu şiirlerine örnek. Kitabın ikinci bölümü İngilizce Şiirler. Sonda yer alan İngilizce şiirler ise aynı iç sesi başka bir ritimde duymamızı sağlıyor.

Fizik ile metafiziğin sınırında dolanan, katmanlı romanın Başkarakteri Aça, kusursuz bir kahraman yerine "unutmaya çalışan" ve kontrolü eline almak isteyen gerçekçi insan tepkileriyle metni güçlendiriyor. Kitap, dış dünyadaki varlıklardan ziyade zihnin kurduğu tuzaklara ve korkunun doğasına odaklanıyor. Rüya sahneleri anlatıya derinlik katarken, hipnotik bir etkisi olan “Bize katılmak ister misin?” sorusu okuru da hikâyenin ritmine dâhil ediyor. Gizem unsurlarının diri tutulduğu bu akıcı eser; psikolojik gerilimi ve gerçek-gerçeküstü arasındaki o bulanık çizgiyi sevenler için etkileyici bir başlangıç sunuyor. Güçlü dünya inşasıyla seri olmaya aday, merak uyandırıcı bir çalışma.

İk sayfalarda şiirsel bir İstanbul’la başlıyor, ilerledikçe sakin manzaraların yerini polisiye tarzı bir gerilim alıyor. Heyecanın yanı sıra, karakterlerin hissettiği öfkeyi, hüznü hissediyor insan okurken. Halim ile Ferdi, başkarakterler diyebiliriz ama bu romanda yan karakterlere de oldukça rol verilmiş. Her karakterin ayrı olayı ve önemi var. Salt polisiye diyemeyeceğimiz bu romanda tadımlık aşk bölümleri de var. Kısa bir teknoloji göndermesi, yabancılaşma, çocukluk, çocukluğa duyulan özlem, merhamet ve toplumsal çürüme gibi temaların yerinde ve dozunda olması olaydan uzaklaşmanın önüne geçiyor. Ummadığımız insandan gelen kötülüğü burada da görüyoruz ama katilin bahçıvan çıkması gibi bir sondan daha ötesini hayal etmeli. Elinizden bırakmadan bitirebileceğiniz akıcılıkta. Ben bırakamadım. Dili de oldukça sade. Aile içi bağlar ve dostluklar, fotoğraflardan geçmişe dönüş, karakterin iç hesaplaşmaları, diyaloglar ve daha saymadığım teknikler başarılı bir şekilde kullanılmış. Tavsiyedir.

Temelde Hicr suresinin tefsiri olan eser, “Allah’ın ayetlerinden yüz çevirip peygamberlerini yalanlayan kavimlerden Semûd”u merkeze alıyor ve kendi mekânlarını taşlı bir beldeye dönüştüren insanların akıbetini anlatıyor. Eserde hicr hayli etkileyici bir metafor olarak karşımıza çıkıyor. Biraz celal, biraz haşyet rüzgârı… En nihayetinde “hicr’den hicret etme cehdini gösterme”nin zarureti. Ötesi umut, huzur, rahmet, feyz. Zihnini ve gönlünü “hikâyet edilen”den hareketle isabetli tespitlere, teşhislere, tedbirlere açanlara tavsiye...

Savaş, insanoğlunun icat ettiği en zalimce şey...

Bu kitap, tam da bu acı gerçeği yüzümüze çarpan; kalbi parça parça eden, göz pınarlarında daima bir damla yaş bırakan, oldukça sarsıcı bir okuma deneyimi.

Hikayenin kalbinde Sora var. Omuzlarına yaşından çok daha büyük bir yük binen, savaşın dehşeti içinde kendi çocukluğunu tamamen bir kenara itip kardeşine kalkan olan küçük bir kız. Onun kardeşini onca yaşanan şeye rağmen koruma içgüdüsü, hayatta kalma çabası ve bu uğurda feda ettikleri insanın içini titretiyor.
Savaşın en çok çocukları vurduğunu, onları bir gecede büyümeye zorladığını Sora'nın attığı her zorlu adımda iliklerinize kadar hissediyorsunuz.

Kitabın en az savaş kadar yaralayan bir diğer katmanı ise anne kız ilişkisi. Ne yaparsa yapsın, ne kadar çabalarsa çabalasın annesi tarafından bir türlü görülmeyen, onaylanmayan bir çocuk olmak... Geleneksel beklentilerin gölgesinde ezilen bu sevgi ve takdir arayışı hem çok tanıdık hem de bir o kadar can yakıcı.

Başarısızlar Kulübü gerçekten beklediğimden çok daha keyifli ve düşündürücü bir kitap çıktı. Akıcı dili sayesinde kısa sürede okunuyor ama verdiği mesajlar uzun süre akılda kalıyor. Özellikle ‘başarısızlık’ kavramına bakış açısını değiştirmesi çok hoşuma gitti.

Karakterler oldukça gerçekçi ve kendinden bir şeyler bulmak çok kolay. Gençler için yazılmış gibi görünse de her yaştan okuyucunun keyif alabileceğini düşünüyorum. Yer yer eğlenceli, yer yer duygusal bir anlatımı var.

Hem eğlendiren hem düşündüren, motive edici bir kitap arayanlara kesinlikle tavsiye ederim.