Onaylı Yorumlar

Seri başlı başına mükemmel. Serinin beşinci incisi "Özgürlük Kaderimizdir" kitabı, özgürlüğün ne olduğunu, ona neden ihtiyacımızın olduğunu ve sorumluluk ile özgürlüğün bağını; sade ama açıklayıcı, anlaşılır bir dille ortaya koyuyor. Kimse özgürlüğün insana bir yük yükleyeceğini, aslında insan olmanın bir yükü olduğunu bu kadar iyi ifade edemezdi kesinlikle.
Kitabı okurken kendi kendinize soracağınız soruların cevaplarını, okumaya devam ettikçe fazlasıyla alıyorsunuz.
Yazarımız Özkan Öze, kıvamı o kadar iyi ayarlamış ki kitap hem güldürücü, hem de bir o kadar düşündürücü...
Ayrıca Çaylak ile Filozof 'un konuşmaları, insanın ufkunu açıyor.
Özellikle dördüncü, beşinci ve altıncı sınıflar için gayet ideal.
Özkan Öze'nin kaleminden çıkan tüm kitaplar çok ince düşünülmüş oluyor.
Kısacası özellikle tavsiye ederim.

Zülfü Livaneli’nin kaleminde insan ruhunun karanlık dehlizlerinde gezinmek, bir polisiye kurgunun gerilimiyle psikolojik sorgulamaların derinliğini aynı sayfalarda görmek çok farklı bir deneyimdi. Ana karakter dışarıdan bakıldığında sakin, hatta sıradan bir figür gibi görünse de satır aralarında onun iç dünyasının fırtınalarını görüyorsunuz. Hayattan çekilmiş, dingin bir kabuğa sığınmış gibi duran bu adam, aslında kendi geçmişinin gölgeleriyle sessizce boğuşuyor. Onun hikayesi, beni hem merakla sürükledi hem de şu soru ile yüzleştirdi: Hakikat dediğimiz şey gerçekten tek midir, yoksa herkesin taşıdığı sırların gölgesinde değişip duran bir yanılsama mı?

Kitap boyunca örülen atmosfer, okuyanı güvenli bir zeminde tuttuğunu düşündürürken, finalde perde bir anda çekiliyor ve tahmin edilemeyen bir yüzleşmeyle kalakalıyorsunuz.

Bazen en derin sırlar, en sessiz insanların bakışında saklıdır; ve o bakış açığa çıktığında hakikatin bütün dengesi yıkılır.

Öncelikle bir konuyu açıklamakta yarar var: Bu kitapta bahsedilen ve size uçuk, abartılı gelen birçok şey olabilir. Ama kitaptaki iddiaların kaynaklarını düzgünce araştırırsanız çoğunun doğru olduğunu göreceksiniz. Eğer antik zamanda kalan heykellere ve Ortaçağ Avrupa'sı el yazmalarına, diğer kavimlerin mitolojilerine bakarsanız hepsi ortak olarak bir sürüngen ırkından bahsediyor. Şimdi hepsinin bunu uydurduğunu veya hepsinin aynı sanrıyı-illüzyonu gördüğünü iddia etmek abesle iştigaldir. Dünyadaki savaşlar, kötülükler, suikastler, darbeler, ekonomik krizler, uyuşturucu kaçakçılığı, çocuk kaçırma ve istismarı vb. ne kadar kötü şey varsa bunu yapanların insan olması zaten mümkün değil. Leydi Diana'nın İngiliz Kraliyet Ailesi için " Onlar insan değil" dediği söylenir. Burada "kötü insan" anlamında değil, biyolojik olarak insan olmadıklarını anlatmaya çalıştığını yeni yeni anlıyoruz.

Okumaktan gerçekten keyif aldığım,herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap. İçinde çok fazla alıntı var ve her birinin kime ait olduğu titizlikle belirtilmiş.Osamu Dazai,Hermann Hesse,Marcus Aurelius,Matt Haig,Deborah Sarani ve daha pek çok değerli isimden yapılan alıntılar, kitaba derinlik katıyor.Bu yönüyle yalnızca yazarın kendi düşüncelerini değil,farklı kültür ve dönemlerden fikirleri de okuyucuya sunuyor.
Psikolojik temellere dayanan bir kitap olmasına rağmen dili ağır değil;aksine sürükleyici ve akıcı bir anlatım tarzı var.Zaman zaman kendi iç dünyama dönüp düşünmeme, bazen de günlük hayatıma daha farklı bir gözle bakmama yardımcı oldu.Yazar,okuyucuyu hem düşündürüyor hem de farkındalık kazandırıyor.
Kendi yolunu arayan, “neden böyleyim?” sorusuna cevap arayan, hayatına anlam katmak isteyen herkes için ilham verici bir kaynak niteliğinde.Hem samimi hem de öğretici bir üslupla yazılmış bu kitabı keyifle okudum ve benzer arayışta olan herkese tavsiye ederim.

Komşuluk,teknolojinin doğru kullanımı hepsi bu kitapta.
Bu bir mahalle ve komşuluk kitabı. Yıldız apartmanına sakinleri bir çok teyze amca ve dedelerden oluşmaktadır. Ama bu apartmanda bir de Kaan oturmakta. Kaan ve mahallenin diğer çocukları top oynamayı çok sever tacettin amca da her seferinde pencereye çıkıp çocuklara ses yapmamaları için uyarır. Çocuktur bu oynar bağırır sesi çıkar, yaşlılar bunu pek anlayamaz.
Ama bir gün işler değişir tacettin amca pencereye çıksa da artık onlara bağırmaz sadece tülünü çeker odasına çekilir ve bu durum bizim çocukları rahatsız eder. Acaba tacettin amca hasta mı neden artık eskisi gibi bağırmıyor bir problem mi yaşadı? Çocuklar bir ajan gibi tacettin amcanın izini sürer sonucu ise çok acıklıdır. Bakalım neler olacak? Dikkat biraz duygulanabilir belkide ağlıyabilirsiniz ;)

Türklerin Müslümanlığının çok tartışmalı bir konu olduğu malumdur. Türkler ya kolay ya da zor yoldan Müslüman oldular tarzı basit yaklaşımlar perspektif çizmekten uzaktır. Zira bilindiği üzere tarihi olaylar birden fazla etmenin etkisi altında kalarak vuku bulurlar. Tarih disiplinin nedenselliği üzerinde vakalar değerlendirilecek olursa Türklerin Müslümanlığı üzerinde etkili olan psikolojik, sosyolojik, kültürel vb birçok amilin etkili olduğu anlaşılır. Göksu, kılıç zoru ve inanç benzerliği gibi sıkça dile  getirilen indirgemeci yaklaşımın kalıplarını kırarak zengin ve özgün bir yaklaşımla konuya yaklaşır. Malumat manasında taşları yerine oturtan ve güçlü tarihi referans noktaları üzerinde temellenen Türklerin Müslüman oluşuna dair teze katılmamak mümkün değil.

Kime Uygun?
• Edebiyatta öykü türünü sevenlere, özellikle toplumsal gerçeklikle yüzleşmeyi tercih eden okuyucular için çok uygun.
• Eğitim hakkı, yoksulluk, aile ilişkileri gibi konularda duyarlılığı olanlara.
• Okudukça içinizde soru biriktiren, hikâyeleri sadece dinlemek değil yaşamını düşünmek isteyenlere.

Ben “Parasız Yatılı”yı genel olarak çok değer verilesi bir eser olarak görüyorum. Özellikle ilk öykülerden sonlara doğru okurken insanın içinde bir şeyler sızlıyor; “bu olayları yaşayan insanlar var hayatta” düşüncesi aklına geliyor. Füruzan’ın sesi özgün, sesi gerçek. Okuyucuyu yormadan düşündürüyor, duygulandırıyor ama aşırı melodramdan kaçınıyor.

Kitabın en büyük gücü, sadeliğiyle güçlü duyguları yakalaması ve toplumsal meseleleri sadece göstermekle kalmayıp onları okurla birlikte hissettirmesi. Belki her okuyucu için “rahatlatıcı bir okuma” olmayabilir, çünkü bazı öyküler ağır geliyor; ama bu duygusal yük bile kitabın etkisini artıran bir unsur.

Kimler İçin Uygun?
• İstanbul’un Fethi’ni tarihsel ve kültürel bağlamda derinlemesine anlamak isteyenler için.
• Osmanlı tarihi, Fatih Sultan Mehmed dönemi, klasik kaynaklar ve fetih mantığı gibi konulara merakı olan okuyuculara.
• Tarih merakı olan, ama sadece olayların sıralanmasını değil, neden-sonuç ilişkilerini merak eden; mit, efsane ve gerçek arasındaki sınırları görmek isteyenler için.

Benim için “Truva’nın İntikamı” değerli bir kitap. Fetih konusu literatürde oldukça sık işlenmiş olsa da, bu eserde “bilinmeyen yönler” ifadesi boş değil; gerçekten yeni bilgi ve yorumlar var. Anlatımı da tarih merakı olan biri olarak beni sıkmadan, düşünmeye yönlendirerek sürükledi.

Eğer eleştirilerinden kaçınılırsa, kitabı daha dengeli hale getirirdi diye düşünüyorum; yani farklı perspektiflerin de daha fazla yer almasıyla Fetih’in sadece bir zafer hikâyesi değil, çok katmanlı bir toplumsal dönüşüm süreci olduğu daha net anlaşılabilirdi.

Kitabın ismi “Asker ile denizci, tamirci ile terzi, zengin ile yoksul…” şeklinde giden bir tekerlemeden geliyor. Kitapta bir annenin ağzından çocuğuna “denizci” olarak seslendiği bir nevi günlüğünü okuyoruz. Kitabın geneli, günümüz aile yapısını da özetleyen günlük sayfaları aslında. Daha çok bir annenin gözünden babaların yaptığı hatalar anlatılsa da, günümüzde ilişkilerin ve evliliklerin ne kadar basit sebeplerle kötüleştiğini ve bittiğini bizlere gösteriyor. Birbirini anlamayan, bir koşuşturmanın içinde sadece kendi hayatını, kendi yaşadığı zorlukları gören, karşısındakinin dertlerini ise küçümseyen bir anlayış. Kısacası empatiden yoksun ilişkiler ve bu sevgisiz ortamda kendini bulan çocukların da mutluluktan uzaklaşması. Aslında kadının gözünden taraflı bir anlatım olsa da objektif baktığınızda ailede her bireyin sorumlulukları olduğunu anlayacağımız bir kitap. Bazı bölümlerde okuru daraltsa da, günümüzün sosyal aile yapısını ortaya koyması açısından başarılı bir eser.

Jodi Picoult yine inanılmaz farklı ve cesaret isteyen bir konuya parmak basmış. Kitap baştan sona konu ile ilgili kendinizi sorgulamanıza sebep oluyor. Çoğu kitabında olduğu gibi mahkeme salonunda geçen bölümler ise sizi şaşırtıyor. İki farklı bakış açısıyla yazılmış kitabın dili çok yalın, gereksiz uzatmalar olmadan konu çok güzel bağlanmış. Son sayfalar beni bir anne olarak çok üzdü ve acaba ben ne yapardım diye kendimi sorgulamam sebep oldu. Empati kraliçesi yine yargı ve adalet dağıttı bize. Yazarı sevenler için okunması gereken bir kitap.