Onaylı Yorumlar

Kitabın kapak tasarımıyla içsel bir yolculuğa çıkacağınızı sakin ama aynı zamanda düşündürücü bir roman olduğunu anlayabiliyorsunuz. Kısa ama heyecanı hiç bitmeyen bir kitap. Özellikle komşuların katillerinin kim olduğunu öğrendiğiniz de çok şaşıracaksınız. Duygusal / psikolojik roman okumayı seviyorsanız yavaş ilerlesin ama karakterle Empati de kurabileyim hatta sonuyla da beni şaşırtsın diyorsanız tam size göre bir kitap. Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen olay örgüsü , betimlemeler , konunun işlenme tarzı çok güzeldi yer yer Halimin fazla duygusal olması beni sinir etse de okurken hiç sıkılmadığım ve severek okuduğum bir eser oldu. Herkese tavsiyemdir..

Okurken hem gülümseten hem de düşündüren bir çocuk kitabı oldu benim için. Ergün Kazanır, aslında çok tanıdık bir konuyu—kurallar ve özgürlük arasındaki dengeyi—çocukların anlayabileceği sade ve eğlenceli bir dille anlatmış.
Hikâyede “hiç kural olmasın” fikri başta kulağa çok cazip geliyor. Kim istemez ki tamamen özgür olmayı? Ama olaylar ilerledikçe kuralsızlığın aslında ne kadar karmaşa yarattığını görmek oldukça etkileyici. Çocukların gözünden anlatıldığı için mesaj didaktik durmuyor, aksine doğal bir şekilde akıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, okuyucuya doğrudan ders vermek yerine düşündürmesi oldu. “Özgürlük gerçekten sınırsız olabilir mi?” sorusu hikâyenin içinde kendiliğinden ortaya çıkıyor. Ayrıca çizimler de çok sıcak ve dikkat çekici; metni tamamlayan bir samimiyeti var.
Kısa, akıcı ve anlamlı bir kitap. Özellikle çocuklarla birlikte okunursa üzerine konuşulacak çok şey çıkar.

Joe Abercrombie yine karanlık, sert ve bol gri karakterli bir dünya kurmuş. Şeytanlar tam anlamıyla “iyi kim, kötü kim?” sorusunu sürekli kafamda döndürdü. Zaten Abercrombie’den de pamuk gibi bir hikâye beklemiyorum; burada da entrika, kanlı hesaplaşmalar ve acımasız seçimler ön planda.
En sevdiğim şey karakterler oldu. Hiçbiri tam anlamıyla kahraman değil. Hepsinin kusuru, zaafı, bencilliği var ama tam da bu yüzden gerçek geliyorlar. Özellikle diyaloglar inanılmaz güçlüydü. O alaycı, yer yer kara mizaha kayan üslup kitaba ayrı bir hava katmış. Bazen karanlık bir sahnenin ortasında gelen o ince mizah beni hem şaşırttı hem de gülümsetti.
Dünya tasarımı detaylı ama boğucu değil. Siyaset, güç savaşları ve kişisel çıkarlar iç içe geçmiş. Olaylar yavaş yavaş tırmanıyor ve bir noktadan sonra tempo ciddi anlamda artıyor.

İçeriğe geçmeden ufak bir detayla başlamak İskender Pala’nın biçimsel zarafetine örnek olacaktır. Kitapta her bölümün son cümlesi diğer bölümün baş cümlesini oluşturuyor. Bu durum “koşma” denen nazım şeklinin bir türü olan “zincirli veya zincirbend” koşmaya örnektir. Dolayısıyla yazar, kitaptaki bölümleri zincirlerken bizi de adeta o zincirin halkalarından birisi yapıyor.

İskender Pala’nın geçmiş eserlerinde olduğu gibi güçlü kurgu bu eserinde de baştan sona hissediliyor. 2. Mahmut devrinin önemli olaylarından kabul edilen “Vaka-i Hayriye” sonrasında yaşanan kargaşa ve gerginliğin gölgesinde bir soygun planını okuyoruz. Üstelik her bölüm farklı bir karakterin anlatımıyla. Bu durum da karakterleri içselleştirmemizi sağlıyor. Bölümden bölüme soygun anına gitmek, kahramanlarımızın sonunun nereye varacağını bilmek ihtiyacıyla çırpınırken buluyoruz kendimizi. Klasik İskender Pala öğretisi ile de final yaşanıyor.

Kısacası sıcacık bir romandı. Bu yüzden önerimdir. Kitaplarla kalın.

Okuması çok keyifli, ardını merak ettirici bir kurguya sahip; evvela bunu söyleyebilirim. Kendimizi, duygularımızı tanımamızı öğretiyor.Mesela; öfke kontrolü için çok faydalı, bilimsel ve psikolojik saptamalar içeriyor. Stres yönetimi ve onunla başa çıkmanın yollarını karakterin hayatından örnekler vererek açıklaması çok güzeldi. "Anda kalma ve ana geri dönme' tekniğini ve "amigdala" nın çalışma prensibini bu kitap ile öğrendim. Çocuk kitabı olarak görmeyin herkesin okuması gereken kitaplar sırasında yer alan bir kitap. Birsen Hocamızı kutlarım, başarılı ve keyifli bir kurgu kaleme almış. Kitapta, macera ve gerilim de bi hayli var.Kitap Seçimi Rehberi olarak şunu gözlemledim:Bilimsel bilgi; kurgu içinde ve kurgu karakterleri ağzından verildiği ve karakterlerin hayatları ile örneklendirildiği nispette akıcılık ve sürükleyicilik husule geliyor. Yazar bunu başarmış.Ortaokul tüm sınıf kademelerinde okutulabilir. Çocuk Edebiyatımız için yazarı ve bu kitabını faydalı buluyorum.

Bu kitap, İran’ı daha yakından tanımamı sağlayan kıymetli bir eser oldu. Pehlevi döneminden günümüze uzanan süreç, ülkenin siyasi ve toplumsal yapısına dair önemli bir perspektif sundu. Ayrıca izlediğim birkaç influencer’ın İran seyahatleri de şunu gösterdi: Bize anlatılan İran ile gerçekte karşılaşılan İran arasında hayli fark var. Meğer komşuyu sadece haber bültenlerinden tanımaya çalışmışız; halbuki sokakta hayat bambaşka akıyormuş. Tarihî bağlarımız, kültürel benzerliklerimiz ve soydaşlarımıza gösterdikleri misafirperverlik de bu yakınlığı daha anlamlı kılıyor. Kitabı savaş döneminde okumam ise ayrı bir boyut kattı; hatta sayfalarına güncel notlar düştüm. Kim bilir, belki yıllar sonra o notlar da tarihe küçük bir dipnot olur. Velhasıl, önyargıları törpüleyen ve ufuk açan bir eser.

İstiklal Harbine farklı bir bakış açısı sunduğu için dikkat çekici bir eser. Türk Kurtuluş Savaşı’nı bu kez bir İranlı subayın gözünden okumak, dönemin atmosferini dışarıdan bir gözle değerlendirme imkânı veriyor.

Kitap oldukça akıcı bir dile sahip. Birkaç saat içinde rahatlıkla bitirilebilir.

Ancak içerik açısından beklentiyi çok yükseltmemek gerekiyor. Anılar yer yer ilgi çekici olsa da, derinlik ve kapsam bakımından sınırlı kalıyor. Daha geniş analizler ya da detaylı tarihsel arka plan arayan okurlar için biraz yüzeysel gelebilir.

Buna rağmen, farklı bir perspektif sunması ve sade anlatımı sayesinde okunabilir bir kitap.

Bazı okurlar Doğan Cüceloğlu'nun hep benzer şeyler anlattığını, kendini tekrar ettiğini söylerler. Bense buna aynı toprağı yeniden çapalamak diyorum. Bir çiçeği bir kere sulayıp kenara çekilmiyoruz. Yaşaması için o suyu, o besini düzenli periyotlarda vermemiz gerekiyor. Ruhumuzun da öğrenmek kadar hatırlamaya ve sürekli beslenmeye ihtiyacı var. İletişim Donanımları'nı okurken, aslında bildiğim ama günlük hayatta unuttuğum o kökleri tekrar suladım. Kendi karanlığımda aydınlanmaya çalışırken, can cana dokunmanın sadece mekanik bir olaydan ibaret olmadığını yeniden hatırladım. Artık biliyorum ki dinlemek, karşıdakinin dünyasına yargısızca misafir olabilmekmiş. Kitap bitti ama asıl sohbet şimdi başlıyor. Sahiciliğin hafifliğini keşfettiğim bu yolculukta, artık kelimelerim daha çıplak, niyetim daha berrak. Tekrarın gücüyle zihnime ektiğim bu tohumları her gün yeniden sulamaya niyetliyim.

Ruhun açlığı, duyulmadığı an başlar.

Klasik tarihi aşk klişeleriyle başlayıp “yine mi aynı şey” dedirten ama karakterleri sayesinde kendini okutan bir kitap. Diyaloglar zekice ve çoğu yerde kitabı resmen sırtlıyor. Ama sakın hafif romantik diye başlamayın—yer yer karanlık, rahatsız edici ve düşündüğünüzden daha sert. Klişe mi? Evet. İyi cilalanmış mı? Kesinlikle.

Feagan’ın çocuk çetesinin tamamı için kalbim kırıldı. Her birinin ileride kendi kitabında açılacak acı dolu geçmişi şimdiden hissediliyor; bildiklerimiz bile fazlasıyla yürek burkucu. Ve evet, hepsini merakla bekliyorum.

Başyapıt mı? Hayır. Ama historical özlemini giderir; beklentiyi abartmazsan keyifli bir okuma sunar.

Son zamanlarda okuduğum en sürükleyici yerli bilimkurgu romanlarından biri oldu. Işıktan Sonra Kıyamet Kayıtları, büyük fikirleri olan ama bunu kuru bir teknoloji gösterisine çevirmeyen bir kitap. Güneş patlaması, Mars ve Ay kolonileri, yaklaşan istila derken hikâye sürekli büyüyor ama odağını hiç kaybetmiyor.

En etkileyici tarafı Mert karakteri. Kusurlu, karanlık, çelişkili ve bu yüzden gerçek. Sadece dünyayı değil, kendini de kurtarmaya çalışan birini okuyoruz.

Anlatım akıcı, sahneler çok canlı ve sinematik. Bazı bölümler gözümde film sahnesi gibi canlandı. Türkçede bu ölçekte ve bu tempoda bilimkurgu az çıkıyor. Yazarın yeni kitaplarını heyecanla bekliyorum.