Onaylı Yorumlar

Merhaba, Kitap psikopatlığın ne anlama geldiğini, sağlıklı insan ile arasındaki çizgiyi, evrimdeki yerini, teşhis konma sürecini, nasıl tanımlandığını ve tanımlanan psikopatların ne kadar aramızda olduğunu ve nasıl özellikler taşıdığını, sağlıklı insanlarla taşıdıkları özelliklerin benzerlikleri ve farklılıklarını inceleyen bir eser. Anlatılan ve varolan her yargı bilimsel bulgularla, akademik çalışmalarla destekleniyor. Bilimsel bulguların birçoğu da güncel ki bu bence önemli bir özellik. Yazar da alanında çok önemli ve uzman bir isim. Kitap yedi bölümden oluşuyor ve bölümler 20-30 sayfalık, bu husus okunmasını kolaylaştırır nitelikte. Kitabın basım kalitesini de ben beğendim. Kitap, konu dışında başka ve çok ilginizi çekecek bilgiler de veriyor. Öyle ki başka bir kitap okuyor olmama rağmen, göz atmak amacıyla Bir bakındım ve üç gün içerisinde beni içine çekti. Akademik bir titizlik bu kadar harika bir üslup ile birleşince, mükemmel bir eser ortaya çıkmış, şiddetle tavsiye ediyorum.

Duygularımızı bastırmak yerine onları anlamanın ne kadar önemli olduğunu çok güzel anlatan bir kitap. Özellikle kaygı, öfke, pişmanlık, mükemmeliyetçilik ve tükenmişlik gibi hepimizin zaman zaman yaşadığı duygulara farklı bir pencereden bakmamı sağladı. Anlatımının sade ve akıcı olması, örnekler ve çizimlerle desteklenmesi de kitabı oldukça keyifli hale getirmiş. En sevdiğim tarafı ise “kötü hissetmemeliyim” düşüncesi yerine, zor duyguların da hayatın doğal bir parçası olduğunu göstermesi. Psikolojiye ilgi duyanların ve kendi duygularını daha iyi anlamak isteyenlerin severek okuyacağını düşünüyorum. İyi okumalar

Kitabı az önce bitirdim ve yüzümde kocaman bir tebessümle yazıyorum bu yorumu. Uçurtmam Uçan Daire, gökyüzüne salınan basit bir uçurtmanın koskoca bir ilçeyi nasıl tatlı bir telaşa sürüklediğini öyle eğlenceli anlatıyor ki sayfaların nasıl aktığını anlamadım. Cahit Kaya, çocukların engin hayal gücüyle yetişkinlerin bir anda galeyana gelen hâllerini ustalıklı bir mizahla ele almış. Kesilen elektrikler, mum ışığında sığınak arayanlar derken ben de o mahallenin içinde, bu tatlı karmaşanın ortasında hissettim kendimi.
Sınıfımda öğrencilerime okutmadan önce kendim okuma prensibimden dolayı başladım ve bir solukta okuyup bitirdim. Cahit Kaya, çocukların dilini ve merak duygusunu çok iyi yakalayan, kalemine güvendiğim bir yazar. Çocuklara okuma sevgisi kazandırırken onları hem güldürecek hem de düşündürecek çok güzel bir eser olmuş. Kitaplığıma eklediğim için çok mutluyum. Tüm çocuklara gönülden tavsiye ederim.

5 yıldız verenleri de anlayabiliyorum, aşk üzerine ince ince felsefi açıdan düşünülmüş ve bu açıdan takdiri hakeden bir çaba var çünkü. AMA ! aşırı seksist ve homofobik bir kitap. Bu yorumu anakronik bir hata olarak değerlendirenlerin görüşüne nasıl saygı duyuyorsam; kendi zamanının en bilge kişilerinden de o dönemin kabulü olan fikirlerin dışına çıkmabilmesini umduğum için, Schopenhauer'ın mizojenik tavrını hasır altı etmemek gerektiği fikrime de saygı duyuyorum.Adam gitmiş bi de kitabını yazmış bunun! Beni bu kadar delirten ,100 yıl sonra bile hala bu tür cinsiyetçi görüşlerin devam etmesi sanırım. Neyse...Bi bitemediniz!!!

Aykutalp Balkan, “Visal” adlı eserinde aşkı; hasret, yalnızlık ve sitem ekseninde ele alırken geleneksel şiirimizin izlerini modern bir söyleyişle buluşturuyor. Şiirlerde yer yer kafiye ve redif kullanımının yanı sıra Divan ve Halk edebiyatımızdan beslenen telmihler dikkat çekiyor. Leyla ile Mecnun, Aslı ile Kerem, gül-bülbül ve Lokman Hekim gibi göndermeler, şiirlerin anlam dünyasını zenginleştiriyor. Kitabın ana damarını oluşturan aşk, kavuşmanın sevincinden çok hasretin, ayrılığın ve sevda uğruna çekilen acıların gölgesinde anlatılıyor. Kor ateş, gözyaşı, esaret ve ayrılık gibi imgeler, şairin iç dünyasını samimi ve sahici biçimde yansıtıyor. “Rana” ve “dilhun” gibi kelimeler de şairin geleneksel şiir diline yakınlığını gösteriyor. “Visal”, geleneksel şiir birikimini modern bir duyarlılıkla buluşturan, aşkı ve hasreti kendi duygu dünyasından süzen bir şiir kitabı. Şiirle yolu kesişenlere güzel bir okuma yolculuğu diliyorum.

Miras, ilk bakışta babalarının ölümünün ardından miras meselesi nedeniyle bir araya gelen kardeşlerin hikayesini anlatıyor gibi görünse de bana göre asıl meselesi çocukluktan bugüne taşınan görünmez miraslar. Vigdis Hjorth, ebeveynlerin inkar ettiği, konuşulmayan ve yüzleşilmesine izin verilmeyen travmaların yalnızca geçmişte kalmadığını; yetişkinlikte de aile ilişkilerini ve insanın kendisiyle kurduğu bağı şekillendirmeye devam ettiğini gösteriyor.

Bu yüzden romanın ağırlığı miras kavgasından değil, yıllarca taşınan o kocaman sessizlikten geliyor. Bu ağırlık, tekrar eden anlatım biçiminde de hissediliyor. Bergljot'nun çıkamadığı zihinsel döngü, okuru da aynı çıkmazın içine çekiyor. Bunun bilinçli bir anlatım tercihi olduğu açıkça görülse de benim için oldukça yorucu bir okuma deneyimi sundu. Yine de anlattığı meselenin ağırlığı ve bunu ele alış biçimiyle güçlü bulduğum bir roman oldu.

Fareler ve İnsanlar’ı okurken beni en çok etkileyen şey, kitabın bu kadar kısa olmasına rağmen insanda bıraktığı duygunun bu kadar büyük olmasıydı. George ve Lennie’nin dostluğunu okurken bir yandan gülümsedim, bir yandan da sonunun nereye varacağını hissederek içimde bir huzursuzluk taşıdım.

Lennie’ye kızdığım anlar da oldu, onun masumluğuna üzülüp içimi çektiğim anlar da… George’un ona olan bağlılığı ise kitabın benim için en dokunaklı taraflarından biriydi. İkisinin küçük de olsa kendilerine ait bir hayat kurma hayali, aslında ne kadar zor şartlarda yaşadıklarını daha da hissettirdi.

Finaline geldiğimde ise gerçekten içim burkuldu. Bazı kitaplar bittiğinde hikâye orada kalıyor ama bu kitapta öyle olmadı. George ve Lennie’nin hikâyesi bittikten sonra bile uzun süre düşündüm. Dostluk, yalnızlık, umut ve çaresizlik üzerine çok sade ama çok güçlü bir roman. Kısacık bir kitap, ama etkisi uzun.

Dijital dünyanın hayatımızın her alanına bu kadar hızlı girdiği bir dönemde, elimizdeki telefonun ve ekranların bizi nasıl dönüştürdüğünü sorgulatması açısından oldukça önemli bir kitap. Okurken yalnızca teknoloji kullanımımızı değil, düşünme biçimimizi, dikkat süremizi ve zamanımızı nereye harcadığımızı da sorguluyorsunuz. Özellikle çocukların ve gençlerin dijital dünyayla ilişkisi üzerine düşündüren bölümler oldukça çarpıcı. Kitabın en sevdiğim yanı, teknolojiyi tamamen reddetmek yerine onu nasıl daha bilinçli kullanabileceğimiz konusunda farkındalık oluşturması. Bazı bölümlerde kendimi ve günlük alışkanlıklarımı sorgularken buldum. Dijital çağda hepimizin zaman zaman durup “Ben teknolojiyi mi kullanıyorum, yoksa teknoloji beni mi kullanıyor?” diye düşünmesi gerekiyor. Ekranlarla aramıza biraz mesafe koymak ve zihnimizi yeniden özgürleştirmek isteyen herkesin okuyabileceği, düşündürücü bir kitap.

yazarla tanışmak için başlangıç kitabım.. sohbetlerini dinlediğim için diline hakimim.. ancak ayetlere bakışındaki incelikleri yazı dilinde çok daha iyi fark ettim.. ne kadar etkileyici bir Kitap'la karşı karşıya olduğumuzu bir kere daha idrak etmeme vesile oldu kitap.. son derece faydalı, özellikle tefsir konusunda ilgili olanlar için çok güzel bir kaynak.. dili yer yer Arapça temel bilgisi gerektirse de, biraz zorlayınca pek çok kişinin anlayabileceği bir dilde yazılmış.. Yazarın diğer kitaplarını da sipariş etmiştim.. severek okuyacağım..

İki küçük çocuğum, daha doğrusu bir bebek ve bir okul öncesi çocukla birlikte kitap okumak uzun zamandır hayatımda geri planda kalmıştı. Özellikle kişisel gelişim kitapları artık beni ilerletmiyor, aksine zorlayıcı geliyordu. Bu nedenle yeniden bir romana başlamak bana çok iyi geldi.

Veronika Ölmek İstiyor, akıcı, sade ve merak uyandıran bir anlatıma sahip. Kitabın ilk sayfalarında hissettirdiği duygularla sonlara doğru bıraktığı etki aynı değil. Hatta kitap ilerledikçe lezzeti artıyor, karakterlerin iç dünyalarına girdikçe anlatılanların derinliği daha da belirginleşiyor.

Paulo Coelho, yaşam, ölüm, özgürlük, toplumun “normal” kabul ettiği kalıplar ve insanın kendini keşfetmesi üzerine düşündüren bir hikâye sunuyor. Bazı bölümlerde durup kendi hayatınızı sorgularken bulabilirsiniz kendinizi. Benim için uzun bir aradan sonra roman okumaya dönüşü temsil eden ve iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu.

Puanım: 10/10