Onaylı Yorumlar

Lanetli olarak adlandırılan bir çocuğun içindeki gücü fark edip yeniden varoluşunu okuyacaksınız. Fantastik bir roman ama çoğunlukla gerçekçilikle sarılıp sarmalanmış. Fakir bir çocuğun ailesi ile yeni bir hayat kurmak için yola çıkışını, karşılaştıkları yeni dünya karşısındaki tepkilerini, insanların çaresizlikle baş edişini, bir çocuğun ailesini kaybedip yasını yaşamayışının onu nasıl örselediğini, yükselen her insanın önüne kesmeye çalışan insanların nasıl çirkinleşebileceğini, yasalar ve adaletin temiz insanları koruyabileceğine olan fantastik inancı ve umudu göreceksiniz. İçinde yaşadığımız dünyadaki bütün çirkinleri göreceğiniz kadar gerçekçi, bütün bunları temiz duygularla yok edebileceğinizi gösterecek kadar fantastik, umudunuzu kaybetmenize izin vermeyecek kadar sıcak bir roman. Adalet, saygınlık, sevgi, dostluk, merhamet, kibir, yalancılık, hırs. insanı insan yapan olumlu ve olumsuz duyguları bir arada göreceksiniz.

Bazı kitaplar size kim olduğunuzu, nereden geldiğinizi ve o omuzlardaki tarihsel yükün ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır. Bir tarih öğrencisi olarak bu eser elime ulaştığı an hissettiğim o merak, sayfaları çevirdikçe yerini derin bir keşif duygusuna bıraktı. Kendimi adeta Orhun Yazıtları’nın tam karşısında dikiliyormuş gibi hissettim. Akademik dille yazılmış o bazen boğucu olabilen ağır metinlerin aksine, kalbe dokunan ve insanı kendi köklerine sarsılmaz bağlarla bağlayan çok güçlü bir anlatımı var.

Ferhat Arman, tarihsel gerçekliği o kadar samimi bir dille harmanlamış ki, okurken satır aralarında kaybolmak işten bile değil.

Kendi geçmişine yabancı kalmak istemeyen, o büyük resmin bir parçası olduğunu hissetmek isteyen herkesin kitaplığında mutlaka bulunmalı. Kesinlikle favorilerimin arasına girdi, kütüphanemin en özel köşesinde, her an elimi uzatıp o gücü hissedebileceğim bir yerde duruyor!

Tarzını, üslubunu çok sevdiğim ve okuduğum bir yazar. Bence Türk edebiyatının en önemli yazarlarından birisi. Bu kitapta 30 öyküsü yer alıyor. Hepsi birbirinden güzel, gerçek ve samimi. Günlük yaşam, aile ve arkadaşlık ilişkileri, evlilikler, kadın erkek münasebetleri gibi konular sıkça karşınıza çıkıyor. Kendisi de devlet memurluklarında, aktif siyasette yer aldığı için sanırım, öykülerinde kimi zaman devlet dairelerinde geçen diyaloglara da yer veriyor. Anadolu'nun bir çok yerinde görev yapmış olması da, bu coğrafyanın insanını yakından tanımasını ve öykülerinde en saf halleriyle yansıtmasını sağlıyor. Kendi dönemini çok başarılı bir şekilde hissettiriyor, o günleri yaşatıyor. Tüm kitap severlere yazarla tanışmalarını tavsiye ederim.

Konusu kitap ve okumak üzerine olan kitapları okumayı çok seviyorum.Şimdiye kadar hiçbir kitabı sayfalarını karıştırarak okumadığım için Bayard'ın ne demek istediğini anlamakta zorlandım.Kitabın tamamının oldukça ironik bir üslupla yazıldığını anlayabiliyorum (kitap hakkında okuduğum yorumların çoğunda da bundan bahsediliyor) yine de,üniversitede  edebiyat dersi veren bir kişinin,sınıfta sık sık okumadığı kitaplardan bahsettiğini açıkça ilan etme isteği beni şaşırttı.Bu bir deneme kitabı ve denemeyi kısaca;yazarın,herhangi bir kavramla ilgili izlenimlerinin belli bir plana bağlı kalmayarak,tamamen kendi kişisel görüşüyle serbestçe yazıya döktüğü birkaç sayfayı geçmeyen kısa metinler olarak tanımlayabiliriz.Tam da bu bağlamda kimi bölümden çok keyif aldım (kendime yeni okuma listesi bile oluşturdum),kimi bölüm için zırva dedim ve hemen,kitap hakkında yazılan yorumlar okudum,başkaları bu satırlar için ne düşünüyor acaba diye.

Taylan Kara ilginç bir kişilik, tıp doktoru, sivri dilli ve lafını evirip çevirmeden söyleyen bir aydın, bunun için kendine dahi muhalif. Kafasının karışık olduğunu düşünüyorum. Daha önce çok sayıda kitabını okudum, beğendiklerim de oldu, beğenmediklerim de.

Bu kitabını iki bölümde değerlendirdim. İlk 120 sayfası, aforizma tarzı yazılmış, alıntılar, alıntılardan üretilmiş yeni aforizmalardan oluşuyor. İnsanı hiçlikle ve olumsuzluklarla özdeşleştiriyor. Bu bölüm zayıf, hatta sığ, keyifli bir okuma sağlamıyor. İkinci bölümde fotoğraflarla desteklenen, yurtdışında gördüğü yerlere ilişkin gözlem ve bilgi notları yer almakta. Bu bölümde hoşuma giden yazısı, liberal, neoliberal ve hatta kendisini solcu olarak tanımlayan bazı zavallıların yere göğe sığdıramadığı Heidegger’e, hamurunda kan olan bu filozofa net olarak “nazi” demesi oldu. Bir de sonda yazmış olduğu “entelektüel otopsi raporum” yazısını sevdim.

Kitabın 70 sayfalık ikinci bölümü için alınıp okunabilir.

Beklenen serisinin heyecanla beklediğim 3. kitabı da bir çırpıda bitiverdi…

Peygamber Efendimizin gençlik yıllarının anlatıldığı bu kitapta
• Efendimizin Şam yolculuğu,
• Hz.Hatice ile kutlu evliliği,
• Zeyd bin Harise’nin gönülden bağlılığı,
• Kabe'nin yeniden inşası ve Hacerü’l Esved olayları işleniyor…

“Sana Muhammed’in (ticarette ki) başarısının sırrını söyleyeyim mi?
- Dürüstlük!
Muhammed o kadar dürüst bir adam ki yüzüne bakan bunu anlıyor. İma ile bile olsa yalana tenezzül etmiyor, yanıltıcı bilgi vermiyor. Ürününü ne öldürüyor ne abartıyor.”

Umut Bayrak’ın harika çizimleri ve Ö.Faruk Paksu’nun akıcı ve anlaşılır anlatımıyla keyifli, zihinlerde kalıcılığı yüksek muhteşem bir eser ortaya çıkarmışlar yine. Devamını sabırsızlıkla bekliyorum.

3.sınıftan itibaren her yaşa uygun.

Şık’ı okurken sık sık güldüm ama bu gülüş hiç hayra alamet değildi. Hüseyin Rahmi Gürpınar, Şöhret Bey’i anlatıyor gibi yapıp aslında insanın kendini inkar etme halini didikliyor. Batılılaşma hevesi, yanlış kullanılan kelimeler, gösteriş merakı… Bunlar komik olduğu kadar acı. Çünkü Şöhret Bey bana bir tipten çok bir hâl gibi geldi. Ne olduğundan ziyade neye benzemek istediğiyle yaşayan insan hâli.
Romanın dili rahat,sokakla temas halinde.Mizah var ama cilalı değil.Bence bu yüzden sahici.
Bir de şunu bilerek okumak kitabı başka bir yere taşıyor: Şık, yazarın ilk adımı.Daha yolun başında, ancak tereddütsüz. Üstelik Ahmet Mithat’ın sahip çıkmasıyla yayımlanmış bu metin biraz da biri fark etsin cesaretiyle var olmuş.
Özetle, kitabın bana kazandırdığı düşünce şu oldu: mesele yanlış batılılaşma falan değil sadece.Mesele, insanın kendisiyle kuramadığı bağ.Şık, o kopukluğu gülerek anlatıyor ama gülüş uzun sürmüyor.Çünkü tanıdık. Fazlasıyla.
Zaman değişiyor ama “şık”lar pek değişmiyor.

Sınıf arkadaşı olan üç erkeğin “Kadınlar Ülkesi”ne yaptığı olağanüstü yolculuğu anlatan bu roman, ütopik bir kurguyla kadınların kurduğu bir toplumu tanıtıyor. Açıkçası benim için okuması zor ve çok keyifli bir kitap olmadı. Ancak düşünmeye sevk eden yönü oldukça güçlüydü.

Yazar, 19. yüzyıl Amerika’sında yaşamış ilk kadın hakları savunucularından biridir. Bu dönemde böyle bir ütopya kurgulaması eseri daha da anlamlı kılıyor. Kadınlar Ülkesi’nde annelik kutsal kabul edilir, toplum huzur ve düzen içinde yaşar.

Yazarın feminist kimliğine rağmen hikâyeyi bir erkeğin günlüğü üzerinden anlatmasını başarılı buldum. Bu sayede erkek bakış açısının bu farklı düzene karşı nasıl değiştiğini görmek mümkün oluyor.

Sonuç olarak, okuması zor olsa da kadınların toplumdaki yeri üzerine düşündüren, sorgulatan bir eserdi.

Siddhartha, felsefi bir yolculuğun kitabıdır. Bir insanın içindeki “ben”e, nirvanaya ulaşmak için çıktığı seyahati gözler önüne seren bir eserdir. Çok ilgi çekiciydi. Siddhartha merdivenleri tırmandıkça ben de ona eşlik ediyormuş gibi hissettim.

Kitap; bilgi, inanç, duygular ve arayış kavramlarını bir araya getiriyor. Okurken sessiz ve sakin ortamlarda okunursa daha rahat ve kalıcı etkiler ortaya çıkıyor.

Ve en sona ulaştığımda, her zaman tarihi yerleri sevdiğimi ve oralarda bulunduğumda yaşamın heyecanını hissettiğimi anladığımı fark ettim. İşte bu kitapta yaşamların döngüsünü hissettim.

Aslında pek incelemeden almışım bu kitabı okurken onu fark ettim. Stephen King ve yeni kitap görünce otomatik aldım arka kapakta okumadım bazı yazarların ismini görmem yetiyor sanırım bu kitapta o şekilde oldu. Kısa öykülerden oluştuğunu okumaya başladıktan sonra fark ettim bazı hikayeler çok tatmin edici değildi ama bazıları gerçekten çok iyiydi. Favorilerim Beşinci Basamak ve Çıngıraklı Yılanlar oldu. Özellikle Çıngıraklı Yılanlar’ı okurken Medyum ve Hayvan Mezarlığı’nı okurken hissettiğim gibi gerilimi hissettim. Ama mesela Bir Acayip Willie, Kırmızı Ekran, Türbülans Uzmanı filan yani çokta anlam veremediğim zevk almadığım hikayeler oldu. Ya da İki Yetenekli Serseri’de daha gizemli etkili bir şeyler bekliyordum e bu mu yani oldum. Bunları da göz önünde bulundurunca ortalama bir kitap olarak ele alabiliyorum bu kitabı anca.