Onaylı Yorumlar

Nermin Yıldırım'ın okuduğum ilk kitabıydı ve fazlasıyla sürükleyiciydi. Günde 150 sayfa okuttu kendisini. Feribe karakterinin Yaşantısında, unutmak istediği Olaylar hasebiyle, iş arkadaşından duyduğu "Mazi imha merkezi" nde geçen, ve öğrendiklerinin hayatına olan Tesirini, biraz da pişmanlıklarını ve çalkalanmalarını okudum. Bir cümlesi vardı Feribe'nin, Belki Sıradan diyaloglardan biri gibi gelecek size, ama okuyunca çok ağlattı beni, "Doğrusu babamla küs ayrıldığımıza da pişmanım"
seneler de geçse, Unutamayacağım bir cümle oldu benim için. kitaplarda yaşantıma uygun yerlere tevafuk edince, alıp o cümleyi kalbimin sayfalarından birine yerleştiriveriyorum.
Herkese tavsiye, Dostlara emir Olsun bu kitap.

Fatih Altayli'nin programlarindan tanidigim, yakin dönemde Türkiye'de Roma uzmani diyebilecegimiz bir isim Göksel Göksoy. Dakikalar Icinde serisi icin yazdigi bu kitabi da begendim ve yeni bilgiler edindim. Roma Imparatorlugu esi benzeri az bulanan, dünya tarihine iz birakmis bir devlet. Bu sebeple elbette bu kitapta bana göre eksikler var, zira koca bir Roma Imparatorlugu'nu bu 'ufacik' kitaba sigdirmak kolay bir calisma degil, ama Göksel hoca iyi bir is cikarmis ve en önemli bilgileri okuyucusuna sunmus. Bana göre olumsuz olan kismi, ilk döneme (Imparatorluk öncesi) cok yer vermis olmasi. Sahsen Roma'nin en görkemli tarihi olan MS 1. ve 2. Yüzyila daha fazla odaklansaydi beni mutlu ederdi. Yinede herkese tavsiye edebilecegimiz kiymetli bir eser.

“Çocuklar için düşünce yolculukları” mottosuyla yazılmış bu seriyi her kitapta hayranlığım artarak ve belki biraz da hayıflanarak okumaya devam ediyorum. Zîra bu düşünce yolculuğuna çocukluğumda çıkamamış olmak üzücü.

İmam Gazalî’nin en bilinen eserlerinden Tehâfüt’ül Felâsife’nin bir bölümü üzerine yazılmış bir hikâye. Gazalî ile bir talebesi arasında geçen diyalog şeklinde kurgulanan anlatıda öğretmen-öğrenci ilişkisi, aralarındaki muhabbet muzip bir dille aktarılmış. Okurken -fazlasıyla- keyif alıyorsunuz.

Ayrıca konunun merak edilebilecek noktaları tek tek, sırasıyla ve gayet açık bir şekilde ele alındığından okurken minik zihinler rahatlıkla anlayacaklardır.

Söylemeden geçemeyeceğim, özellikle bu kitapta Özkan Öze’nin yaptığı betimlemeleri çok beğendim.

Kitap ile ilgili tek bir cümle yazacak olsaydım da; “günlük hayatta sık kullandığımız kelimelerden ‘inşallah’ hangi amaçla, inanarak ve en içten nasıl söylenir onu öğretiyor” derdim.

Necip Fazıl’ın Çile kitabını okumak, aslında bir yolculuğun tam ortasında kendini bulmak gibi. Sayfalarda yalnızca şiir yok; insanın iç dünyasına, acılarına, sancılarına, arayışına dokunan bir ruh var. Kimi mısralarında derin bir karanlık, kimi mısralarında ise o karanlığa meydan okuyan bir ışık. Okurken, bazen kendi içimdeki sessiz çığlıkları, bazen de suskunluklarımı yakaladım. Kitap, düşünceye, inanca ve hayata karşı verilen bir hesaplaşma gibi. En çok da insanın kendiyle yüzleşmesini sağlıyor. Her dize sanki biraz daha derine çeken, biraz daha içine baktıran bir ayna. Çile, hissedilecek ve yaşanacak bir kitap. Şairin acısını kendi acına, duasını kendi duasına dönüştürüyor.

Çilenin özü, insana kendini buldurmasıdır.

Tezer Özlü'nün okuduğum ilk kitabı. bir yandan niye bu kadar geç tanıştım diyorum bir yandan da geç de olsa iyiki tanıştım diyorum. İnce bir kitap olduğuna bakmayın. Sindire sindire okumayı gerektiren bir kitap. Bir yol hikayesi, bir yolculuk bu kitap. Ve betimlemeler o kadar iyi ki, kendinizi Tezer Özlü'nün yanında hissediyorsunuz. Onun iç dünyasını, gel gitlerini, karamsarlığını, hayatı sorgulayışını, olaylara bakışını, duygularını, düşüncelerini merak ediyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun derim.

Bu kitap Zafer Duygu'nun doktora tezinin çok daha genişletilmiş hali olup bana göre İsa Pavlus İnciller kitabıyla birlikte içerik olarak en yoğun iki kitabından birisidir. Kitap, 1-7. yüzyıllar arası Hristiyanlığın Roma (ve biraz da Sasani) İmparatorluklarıyla olan diyalektik ilişkisini anlatıyor. Özellikle 4. ve 5. yüzyılların neden Hristiyanlığın dönüm noktası olduğunu, bugün dahi geçerli olan Hristiyanlık içi tartışma ve ayrışmaların nasıl başlayıp ne şekilde sonuçlandığı, Ortaçağın kadir-i mutlak gücü kilisenin bu gücü nasıl temin ettiği, Roma'nın Hristiyanlığa yönelik zulüm söyleminin ne kadar gerçekçi olduğu, Pagan bir inanışa sahip Roma dünyasının nasıl olup da Hristiyanlığı benimsediği ve bu süreçte ne gibi dönüşümlerin yaşandığı gibi sorulara kitapta tatmin edici şekilde cevaplar bulabilirsiniz. Zafer hoca yine birincil kaynakları en güzel şekilde kullanarak gayet akademik, doyurucu ve kafamızda şekillenen sorulara nitelikli cevaplar verdiği bir eser yazmış.

Yazar Kemal Tahir'in kalemi ve eserleri ile ilk kez bu kitap ile tanışıyorum. Kitap toplam 12 bölümden oluşmaktadır ve Sultan II. Abdülhamid Han Hz. Döneminden başlayıp, II. Dünya Savaşı'na kadar olan geçiş dönemini bölüm bölüm ele almaktadır. Diğer bir değişle otobiyografik olan bu kitap ile hem yazarın hayatından kesitleri hem de Türk ve Türkiye Tarihini, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminden itibaren ele alıp, Cumhuriyet'in Kuruluşu ile devam eden ve II. Dünya Savaşı'na kadar olan bu geçiş dönemi içinde; ülkemizin tarihini, sosyolojik ve ekonomik durumunu, savaşın ve birçok etkenin halkın üzerinde bıraktığı etkiyi görüyoruz. Bunlarla kitap biraz uzun olsa da sıkılmadan dili akıcı olduğu için sıkılmadan okuyabilirsiniz.

Çok uzun zamandır böyle sarsıcı ve düşündürücü bir kitap okumamıştım. Bu kitap neden bu kadar popüler değil ve acaba fazla bilinmeyen, okumadığım ne kadar çok güzel kitap vardır belki de okumadan öleceğim diye beni düşündüren bir kitap oldu. Kitap hem felsefi hem de ebedi bir dille yazılmış. Eleştiri tarzında, içeriğinde hayata dair hemen hemen her konu var. Herkesin normal kabul ettiği şeyleri insana bir bir sorgulatıyor. İçerisinden bir cümleyi yazarak sonlandırmak istiyorum; Tüm dünya sistemi, yasaların, tüketici davranışlarının, ekonomi teorilerinin ve dinin rasyonalize ettiği çılgınca varsayımlar üzerine kurulmuştur.

Bir hikaye üç cümleden oluşur mu, ve oluşursa bize ne anlatabilir? Bu sorunun cevabını bu kısa ama öz kitabı okumadan vermek yanlış olur. Halil Cibran bu kısa öykü kitabında okuyucuyu kalemiyle etkiliyor. Söyleyeceklerini söyleyip bir anda bitiriveriyor öyküsünü ama sizi sonrasında de saatlerce, belki de günlerce düşünmeye sevk ediyor. İnsanın kendi içindeki kavgasını, çevresindekilere karşı beslediği kötülük, çekememezlik gibi yargılarını, inançlarını ve daha birçok konuyu birkaç cümlede dile getirmeyi başardığı bir eser…

Aşırı derecede saran ve hızla akıp giden sürükleyici harika bir psikolojik gerilim kitabı. Akıcı bir dili ve son derece basit anlatımı ile bir - iki güne bitirilebilirsiniz. İlk başlarda kasvetli bir atmosfer sizi karşılıyor ve ağır ağır içine doğru çekiyor. Çoğu karakter hakkında kendi içinizde şüpheler oluşturuyor ve emin olarak kitabı daha en başından çözdüğünüzü zannediyorsunuz. Kitabın son bölümlerinde ise her şey bir anda tepetaklak oluyor. Her bölümde yeni bir gerçek ile karşılaşıyorsunuz. Bir sonraki bölümde bildiğiniz gerçek tamamen yalan oluyor. Sonra tekrar değişiyor. Her bölüm sonunda, bir sonraki bölümde neler olacağını tahmin etmeye çalışarak veya merak ederek heyecanla okuyorsunuz. Bu yüzden her bölümde sonuca gidebilecek yeni bir yol ekleniyor. Sayfalar ilerledikçe bu yolda çıkışa doğru ilerlediğinizi düşünüyorsunuz ancak gerçek çok farklı çıkabiliyor.
Son zamanlarda okuduğum en iyi romanlardan biri diyebilirim. Psikolojik gerilim sevenlerine özellikle tavsiye ederim.