Onaylı Yorumlar

Serkan Bey'in okuduğum ilk kitabı. İki günde bitirdim. insanlığın yüzyıllardır peşini bırakmayan ölümden kaçış romanı elimizdeki. O çaresiz kaçışa sayfa sayfa eşlik ettim. Kurgu, kişiler arası bağlantılar, üslup oldukça etkileyici ve taşları yerine oturtarak ilerliyor. Verdiği bilimsel bilgiler önceden sağdan soldan duyduklarımızın derli toplu, biraz ayrıntılı ve mantıksal hali. Bunun dışında okurken tefekkür boyutunda bir çok konu yakaladım. Ölümün bir dönüşüm olduğu, bir bitiş değil daha iyiye yöneliş olduğunu ince ince sezinledim koşturup duran karakterler arasında. Ölümden kaçış yok ama bana kalırsa yazmak, hüzünlü bir tebessümle el sallamaktır ölüme. Bu açıdan bakıldığında Serkan Bey güzel yazmış diyebilirim.

Kıymetli insanlar tarafından yazılmış. Tercümeden kaynaklı bazı sıkıntılar var. Ama şöyle bir zorluk var bu ve benzeri bazı kitaplarda: Erkek ve kadınların kendilerine göre bir tarzları oluyor. Tevfik Baba'nın yaşadığı bazı haller kadınsı betimlerle ile ele alınmış. Benzeri başka kitaplarda da aynısına şahit oldum. Bir hal ehli yaşadığı hali anlatırken ki üslup ile, bir değerli hanımefendinin o kişinin yaşadığı hal ile alakalı hayalleri birbirine örtüşmeyebilir. Genelde de öyle oluyor. Bizim aziz İstiklal Marşımız gibi olabiliyor. Güfte ile beste bazen örtüşmeyebiliyor. Bu, kitabın inandırıcılığına dokunuyor. Renksiz gözükse bile hal ehli kendi halini kendi anlatmalı. Biliyorum ki hanımefendiler çok kıymetli gönül insanları. Ama kadın ve erkek üslupları ev dekorasyonunda fark ettiği gibi, edebi üslupta da fark ediyor. İnşallah bu kıymetli çalışmanın kıymetli emek sahiplerinin gönüllerini rencide etmemişimdir. Helal etsinler hak geçmişse...

Kitap tek kelimeyle harikaydı. Az önce bitirdim ve etkisi geçmeden hemen yorum yapmak istedim. Kitabın akıcılığı ve merak uyandırması gerçekten mükemmeldi; okurken elimden bırakmak istemedim. Yazarla ilk kez bu kitap sayesinde tanıştım ve kalemini çok sevdim. Anlatımı oldukça akıcıydı. Diğer eserlerini de okumak için çok heyecanlıyım.

Kitap boyunca sürekli farklı ihtimaller düşündüm ve kafamda birçok teori kurdum. Spoiler vermek istemiyorum ama sonunda ortaya çıkan kişiyi tahmin etmiştim. Yine de sonunda nasıl bağlayacağını tahmin edemediğim için pek ihtimal vermemiştim. Fakat finali gerçekten çok başarılıydı ve tam anlamıyla ters köşe bir kitaptı.

Polisiye ve gizem seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Ergenleri anlamak, hatta kendi ergenliğimizi anlamak için okunmalı. Dili çok güzel, sohbet havasında, bir ergenle arkadaşça konuşur gibi. O yaş grubunu her anlamda ele almış yazar. Duygusal, biyolojik, bilişsel, fiziksel.. Mesela reseptörler kısmı bana çok ilginç geldi. Çocukken veya gençken yaşadığımız her şeyin daha tatlı, daha yaşanılası gelmesinin sebebi reseptörlerin zirvede olmasıymış. Yaş aldıkça onlar da azalıyor ve aldığımız tat da onunla paralel azalıyor. Nerde o eski domatesler dememizin sebebi biraz da biyolojik :) Bilgilendirici, farklı ve faydalı.

Eser; 1930’lu yıllarda Türkiye’ye gelen ve on iki diplomalı kadın olarak bilinen Dr. Cosette Faust Newton ile birlikte İstanbul’dan deniz yoluyla yolan çıkan Lütfiye Duran’ın Amerika’ya seyahatine dair babası Faik Sabri’ye seyahat boyunca gönderdiği mektuplardan oluşmakta. Deniz yolculuğu, 1930’lu yıllarda Amerika ile Türkiye arasındaki gelişmişlik farkı ve Amerika’da Lütfiye Hanım’ın dikkatini çeken konulara dair gözlemlerin olduğu eser duru ve açık bir dille kaleme alınmış. Lütfiye Duran’ın Amerika seyahatinin Amerika’daki ilk durağı olan New York’da ilk dikkatini çeken; o zamanlar “gökdelen” tabiri kullanılmadığından kendisinin “göklere tırmanan yüksek binalar” olarak ifade ettiği çok katlı yapılar. Günümüzde insanların merakı televizyon gibi kitle iletişim araçları ile giderilmekte iken bunların olmadığı ve bu merakın yazı ile giderildiği bir döneme ilişkin eser; “Ne okusam diye” düşünülen bir günde iyi bir seçenek olabilir.

Eğitimdeki biricik öznenin, çocukların dünyasına ışık tutan, onları anlamanın ve dünyalarına bir ip sarkıtıp müfettiş edasıyla didik didik incelemenin önemini anlatan bir eser. Ezbere ve teoriye dayalı eğitim sisteminin çocukların hayal güçlerini nasıl zedelediğini anlatırken aynı zamanda içlerindeki cevheri işleyebilmenin pratik önerilerini de sunuyor. Yani sadece sorunları tespit etmekle kalmıyor, çözümler de sunuyor. Çocukları mizaçlarına göre farklı farklı çiçeklerle ilişkilendirmek, çiçeklerin özelliklerini çocukların hasletiyle bağdaştırmak müthiş bir bakış açısı. Adeta bir bahçıvan edasıyla çiçekleri tanımanın, sabretmenin ve şefkatin şerhini sunuyor bize eser. Kimi bölümler ütopik gelebilir, ancak kişinin içindeki o şevkin sönmemesini salık veren, bahaneler üretmek yerine çareler arayan bir bahçıvan olmayı salık veren bir eser olmuş. Her eğitimci muhakkak okumalı, tahlil etmeli.

Mutluyum çünkü çocukluk anime dizimin kitabını buldum ve okudum. Bir yetimhanede büyüyen Judy'nin hayatı, gizemli bir hayırseverin kendisine burs vermesiyle olumlu yönde değişiyor ve onun bu kişi hakkında bildiği tek şey, gölgesinden çok uzun boylu olduğunu anlaması. Ona desteğin yapılmasının tek şartı ise Judy'nin yanıt beklemeden düzenli olarak yaşadıkları hakkında bu hayırsevere mektup yazması. Ve yazdığı mektupların samimiyeti ayrı bir güzel. Okuduklarımdan anlıyorum ki Judy'nin duygu ve düşünceleri, ilgili çizgi film serisini izlerken çocukluğumda bilinç altıma yerleşmiş; sıra dışı ve neşeli tavırları bende olumlu bir izlenim bırakmış.
Sonu güzel biten bu hikâyede arkadaşlık, yardımseverlik, özgüven, cesaret, kendini keşfetme, başarıya ulaşma gibi değerlere gizem ve macera içerisinde yer verilmesi de özellikle genç nesillerin okuması açısından hikâyeyi değerli kılıyor.

Bahadırhan’ın bu çalışması, Batı’nın nasıl geliştiğini ve modern dünyayı ortaya çıkaran tarihsel dinamiklerin hangi süreçlerden doğduğunu anlamaya çalışan dikkat çekici bir deneme. Yazar, bir Türk milliyetçisi olarak Avrupa’nın düşünsel birikimini, “Aydınlık Ortaçağ” tartışmalarını ve modernizmin kökenlerini ele alarak Batı’yı meydana getiren kurumları ve fikirleri sorguluyor. Bu yönüyle farklı bir bakış açısı sunan, düşündürücü bir okuma.

Bununla birlikte bazı bölümlerde Latince alıntıların yeterince açıklanmadan verilmesi ve kimi yerlerde konuların biraz hızlı geçilmesi olumsuz tarafı. Buna rağmen Batı’nın yükselişinin arka planını anlamak isteyenler için ilgi çekici ve tartışmaya açık bir çalışma.

Yazarın ve aynı zamanda çizerin kendi ergenlik zamanından bir yaz döneminde yaptığı Avrupa gezisini anlattığı bir çizgi roman. Çocuk kitabı değil de daha çok bir gençlik kitabı özelliği taşıyor.
Ana karakter ve arkadaşları çoğunlukla 12-16 yaş arasında olan ergenlik çağında olan çocuklar. Birkaç tane de kendilerine eşlik eden yaşça büyük insan var.
Kitap genel olarak güzel, samimi, bazı yerlerde eğlenceli bile denebilir. Ana karakter olan çocuğun yani yazarın bir aşkını, ilk sigara içme denemesi ve ilk alkollü içki denemesini de çizmiş ve anlatmış. Sevdiği kız ile birkaç kez öpüştükleri de kitapta geçiyor. Çocuk kitabı diyerek kendiniz göz atmadan ve hatta okumadan çocuklara okutmayın derim.

Serkan Karaismailoğlu, Arachnoid Mater ile çıtayı sadece kendi serisi için değil, popüler bilim kurgu türü için de bambaşka bir noktaya taşımış. Serinin ilk kitabında başlayan o beynin derinliklerine yolculuk, bu kitapta çok daha sürükleyici ve sarsıcı bir hal alıyor. Bilimsel gerçekleri öyle bir kurguyla harmanlamış ki, bir yandan nöronların ve sinapsların karmaşık dünyasını keşfederken bir yandan da kendinizi soluk soluğa bir maceranın içinde buluyorsunuz. Yazarın o samimi ve esprili dili, en ağır teorileri bile bir dost sohbeti tadında sunuyor. Kitabı bitirdiğinizde sadece bir hikaye okumuş olmuyorsunuz; kendi kararlarınızın ve davranışlarınızın arkasındaki o muazzam biyolojik mekanizmaya karşı büyük bir hayranlık duymaya başlıyorsunuz. Zihnimin sınırlarını zorlayan, her sayfasında yeni bir farkındalık kazandıran tam bir başyapıt. Kütüphanemin en değerli parçalarından biri oldu, kesinlikle tavsiye ediyorum.