Onaylı Yorumlar

"Umarım bir gün gerçek olmaz" diye diye okuduğum bir bilim kurgu romanı. Gelecek zamanda, her şeyin yangına aşırı dayanıklı olduğu bir dönemde itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangını başlatmak için görev yapmaktalar. Yaktıkları şey ise çok acı ki kitaplar. Kitap okumak ve bulundurmak anayasal suç teşkil etmekte ve ihbar alınan ev kitaplarıyla birlikte yakılmakta. Amaç ise insanların hiçbir şeyi sorgulamadan yaşaması. Madem ki halk mutlu olmak istiyor o halde hiçbir şey üzerinde detaylı düşünmesin, sadece keyif alsın. İnsanı üzecek ne varsa yok edilmeli, cenaze yas mı veriyor o halde cenaze töreni yasaklanmalı. Ölüler hemen yakılıp ortadan kaldırılıyor. Okurken insanın yüreğini sıkıştıran bir kitap. Üslubu, kurguyu beğendim ama başta da dediğim gibi umarım bir gün gerçek olmaz. Kitap başlığının esin kaynağı ise kitabın yanma ısısı olan 451 fahrenheit.

İnsanın iç dünyasına, hayallerine ve yaşam mücadelesine ayna tutan güçlü bir eser. Yazarın kalemi öylesine akıcı ve samimi ki, sayfalar ilerledikçe hikâyenin içine çekiliyor, karakterlerle birlikte nefes alıp veriyorsunuz. Anlatımındaki derinlik, hem duygulara dokunuyor hem de düşündürüyor. Yer yer sarsıcı, yer yer umut verici sahneler, okuyucuya hayatın farklı yüzlerini gösteriyor.

Kitap, sadece bir hikâye değil; aynı zamanda hayata, kardeşliğe ve umuda dair güçlü bir yolculuk. Her cümlesinde insanı kendine bağlayan bu eser, kitaplığımda özel bir yere sahip olacak.

Osmanlı’nın son döneminden başlayıp günümüz Ortadoğu’suna uzanan süreci oldukça akıcı bir dille anlatan bir kitap.

Özellikle günümüzde bölgenin sorunlarının temelinde emperyal devletlerin masa başında çizdiği sınırların ve kukla yönetimlerin payı olduğu daha iyi anlaşılıyor.

Lewis, sadece büyük güçlerin politikalarını değil, bölgedeki yerel aktörlerin tutumlarını da ele alıyor. Bu da kitabı tek taraflı bir bakış açısından kurtarıyor. Yine de bazı kısımlar akademik bir dilde yazıldığı için yoğun gelebilir; ve bazı konuları önceden bilmek daha faydalı olabilir.

Ortadoğu’daki bugünkü karmaşanın kökenlerini anlamak isteyenler için çok değerli bir kaynak; olayların arka planını ve tarihi bağlantıları görmek açısından gerçekten ufuk açıcı bir kitap.

Kürk Mantolu Madonna, aynı tabloya bakan, belki de önceki hayatlardan çoktan tanışmış bakışlarla başlar.
Sonrasında da bir ömrün en derin yalnızlığına dönüşür.
Ben ona “Aşk 2.0” derim.

Sabahattin Ali, insanların birbirine dokunamadığı bir dünyada, gerçek aşkın hem en sıcak hem de en acı yüzünü gösterir.

Kitap en derinimizdeki ruh ikizi motifini harika işlemiştir.
Okuduktan sonra hayatınıza dönemez birkaç dakika daha hikayenin evreninde kalmak istersiniz.
Mübalağa sanatını severim.
Hayır ama bu kez değil.


Her şey; Raif efendi adlı sıradan görünen bir memurun çekmecesinde bulunanla başlar.

Oldukça akıcı bir anlatımı olan yazar, gerçekten ilginç bir konuya el atmış ve daha birinci bölümünden itibaren okurun ilgisini çekmeyi başarmış. Bolca konuşmaya yer verdiği bu ilk romanında, entelektüel kişiliğinde yaşattığı bilgi birikimini hiç çekinmeden okurlarıyla paylaşmış. İyi ki de öyle yapmış. Bu sayede hem sürükleyici bir polisiye okuyor hem de resim sanatından tıbbiyeye, Hummel biblolardan Rembrant'ın "Gece Vardiyası" adlı tablosuna kadar birçok konuda bilgi birikimimizi artırıyor, yeni şeyler öğreniyoruz.

Bir çocuğun bakımını üstlenmenin acemisi olan kadınların dünyasına inanılmaz gerçekçi bir bakış sunuyor. Aylarca hatta yıllarca sadece anlık şeyler için akan yoğun yorgun zihin. Okurken devam etmekte zorlandığınız birbirinden bağımsız bütün konular yeni anne bir kadının zihnini sonsuz dolduran anlar. Büyük farkındalık ile yazılmış. “İnsanın davranışlarını belirleyen mantık değil, ihtiyaçtır.” Tüm içsel iniş çıkışlar, ruhsal çöküntüler, kaybolan benlik, duygusal tatminsizlik ve hepsinin sonra bir gün eskiye dönüşü. Hiç geçmeyecek sandıklarımız. Artık üç kişi olan ve olmak isteyen herkesin birbirinin farkında olması için okuması gereken bir öykü.

Annelere, özellikle çalışan annelere en çok yüklenilen zamanda yaşıyoruz. Desteksiz, her şeyi yetiştirmeye çalışan mükemmeliyetçi anneleriz maalesef. Hem eş, hem anne, hem çalışan, hem temizlikçi, hem çamaşırcı, hem alışverişi yapan, hem öğretmen, hem psikolog... Bunları çoğu kadın tek başına yetiştirmeye çalışıyor. Bunlar olurken maalesef kadınlar birbirine destek değil, köstek oluyor. Bu süreçte insan kendini anlayan birilerine ihtiyaç duyuyor. Bu kitap da öyle bir amaçla yazılmış. Okuyunca iyi hissediyorsunuz. Annenin evin direği olduğu ve evin direğinin sağlam olmazsa evin yıkılıp gideceğinin altını çiziyor.

Eser Habil ve Kabil'in kız kardeşleri aklima uğruna insanlığın ilk cinayeti üzerine kurgulanmış. Charles-Adam-Kate yada Aoron-Caleb-Abra üzerinden bu konu devamlı irdelenmektedir. Özellikle çinli hizmetkarın konu üzerine felsefi düşünceleri dikkate değerdir. Özgür iradenin kötü sonuçlara rağmen insan olmanın vazgeçilmez unsuru olduğu kitabın son kısmına kadar işlenmiş. Ayrıca kızılderili katliamına yönelik eleştiriler, yazarın askerlik üzerine düşünceleri vb. bir çok konuya da değinilmesinden dolayı eser oldukça hacimli bir hale gelmiş.

Bu kitap için şunu söyleyebilirim ki kitaba başladığınızda çok heyecanlı okuyorsunuz kitabın başlarında hikayenin başlayabilmesi için bir dönüm noktası var orayı okuduktan sonra kitap yavaşlıyor çünkü yazar bizi garip ve gerçekten sırlarla dolu bir evrenin içine sokuyor bu evreni anlayabilmemiz için yapbozun tüm parçalarını önümüze birleştirilmiş gibi koymuyor her ipucunu sırayla ve azar azar veriyor bunu yapmasının sebebi ise evrene anında atıldığımızda afallayıp ne oluyor ne bitiyor farkına varmadan okuma durumuna geçmemizi istemesi Evren yavaş yavaş tamamlanıyor ve bakın size kesinlikle söylüyorum yarısından sonra kitabı elinizden bırakamayacaksınız heyecanlanacaksınız ve baş karakterimiz feyre nin gerçekten fazlasıyla zeki yetenekli ve güçlü bir karakter olduğunu da kitabın yarısına geldikten sonra anlayacaksınız bence o son yarıda ki heyecan ve macera için bile okumaya değer.

Normal olmak nedir? Normalliği normal kılan özellikler nedir? Eminim hepimizin kendine göre bir “normal” tanımı olacaktır. Ama asıl soru şu: Kimin normaline göre yaşayacağız? Kelimenin henüz başında “norm” varken bizi kalıplara sokmak isteyenlere bunu nasıl anlatabiliriz ki?

Aziz R.Ekinci köklü edebi akımların anlatım özellikleriyle bilim kurguyu bir arada vermeyi başarmış. Farklı bakış açıları ve ustaca imgelemlerle okurun zihninde yapbozun parçalarını bir araya getirmiş. Betimlemelerini okurken kimi zaman anılarımdan, kimi zaman deneyimlerimden görüntüler gözümde canlandı. Usta yazar olmak da başkasının zihninde resim yapmaktır. Yazar, anlatımlarıyla bunu başarmış.