Onaylı Yorumlar

Felsefeye giriş için gayet uygun bir kitap. Fakat bu kitabı ve genelde çoğu felsefi metinleri roman akıcılığı içeren kitaplar gibi düşünmemek ve bu bilinçle okumak gerektiğini düşünüyorum. Eğer bu bilinçle okumazsanız bu kitabın dili sizin için ağır olabilir. Çünkü kitap içerisinde durup üzerinde düşünmeniz gereken, yeri geldiğinde açıp internetten araştırmanız gereken kavramlar ve cümleler kullanıyor. Eğer ki bir roman okur gibi değil de, tabiri caizse bir ‘kaşif’ gibi okursanız giriş için gayet yeterli bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Tuhaf bir roman. Birinci bölümde biraz uçarı, biraz devrimci, genç bir kızın peşine takılmış giderken diğer bölümde yerel ağıza geçiverdik. Tamam farklı olmuş, derken bir başka bölümde Mustafa Suphi'nin ölümüne dair Kemal Tahir söyleşisi, noter açıklamaları ile edebî metinden tarihî metne evriliverdi kitap. Bir bölümün adı da "Mustafa Suphi'yle ilgili belge, bilgi ya da yorumlar"
Roman böyle mi olmalıydı, dil ve anlatım bu kadar farklı mecralara savrulmalı mıydı, bilemedim.
Orijinal tarza öteden beri sıcak bakarım da tarzın bir eser içinde bu kadar kulvar değiştirmesine ısınamıyorum nedense.

Çocukluktan ergenliğe, ergenlikten yetişkinliğe uzanan bu zorlu süreçte çocuğumuza nasıl yol gösterebileceğimizi; onun beyninde, bedeninde ve kalbinde neler olup bittiğini anlamamızı sağlayan bu kitap, ergenlik döneminde kırıp dökmeden, bağları germeden nasıl rehberlik edebileceğimizi açık ve sade bir dille anlatıyor.

10–25 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlere ve bu yaş grubuna eğitim veren öğretmenlere ısrarla tavsiye ediyorum. Örnek hikâyeler, karşılaşılan sorunlara yönelik çözüm yolları ile doğru ve yanlışların somut biçimde ele alındığı bu kitap, sıkıştığınız anlarda içinizi döküp akıl aldığınız bir dost gibi yolunuza ışık tutuyor.

İnsan bazen gerçekten de “denizi yutan balık” gibi. Kendisinden çok daha büyük acıları, haksızlıkları, suskunlukları içine alıyor. Yutuyor ama sindiremiyor. Kitap, tam da bu sindirilemeyen duyguların etrafında dolaşıyor. Hayatın gürültüsünden yorulmuş, kalabalıkların içinde yalnızlaşmış insanlara hitap ediyor. Özcan’ın dili sade ama derin. Süslü cümleler yok; bunun yerine insanın içine ağır ağır çöken düşünceler var. Okurken zaman zaman kendini sorguluyorsun: “Ben neyi içimde büyüttüm?”, “Neyi söylemeyip yuttum?” Bu yönüyle kitap, bir hikâye anlatmaktan çok bir aynaya bakmaya zorluyor. Bence umut veren bir kitap değil; Hayatı romantize etmiyor, acıyı küçültmüyor. Tam da bu yüzden insana iyi geliyor. Çünkü bazen toparlanmak için motive edici sözlerden değil, anlaşıldığını hissetmekten güç alıyoruz. Bu kitap, “yalnız değilsin” demeden, bunu hissettirmeyi başarıyor. Kısacası; sessizliği seven, insan psikolojisine ve iç dünyaya ilgi duyan okurlar için derin, sakin ve iz bırakan bir okuma.

Bu kitabı okurken bana hissettirdiği şey, zamanın aslında sandığımız kadar bize ait olmadığı oldu. Bir günün, hatta bir günden bile kısa bir anın insanın bütün hayatını yeniden şekillendirebileceği fikri, sayfalar ilerledikçe daha ağır ama gerçek bir duyguya dönüştü. Hikâye yüksek sesle değil, sessizce konuşuyor; okuru sarsmaktan çok içinden yakalıyor.
Kitap boyunca karakterin iç dünyasına tanıklık ederken, kendi ertelediğim cümleleri ve “sonra söylerim” dediğim duyguları düşündüm. Yazarın dili sade ama derin; abartıdan uzak olduğu için duygular daha gerçek geliyor. Bazı cümleler özellikle durup altını çizme isteği uyandırıyor.
Bence bu kitap hızlı tüketilecek bir roman değil. Yorgun olduğunda, yalnız kalmak istediğinde ya da zihnini biraz susturmak istediğinde okunmalı. Bitirdiğinde büyük bir olaydan çok, içte kalan bir farkındalık bırakıyor: Hayat uzun planlardan değil, fark edilen küçük anlardan oluşuyor. Ve bazen her şey, bir gün ya da bir günden daha az sürede değişebiliyor.

Yazar Jeneffer Clement, Jean Michel Basquiat’nın sevgilisi Suzanne Mallouk’un arkadaşıymış. Zamanın doğasına uygun ‘cool’ bir duruşla yazmış kitabını da. Kah kendi anlatıyor kah Suzanne’ı konuşturuyor. Ferah sayfalar ve sade bir dil kullanılarak yazılmış olmasına rağmen uyuşturucu ve başta aids olmak üzere cinsel yolla bulaşan hastalıklarla tüketilen hayatları okurken duygusal olarak zorlanmadım desem yalan olur.
Siyahilerin sanat dünyasına kabul edilmesi ve eserlerinin müzelerde sergilenmesinde Basquiat çok önemli bir figür. Keith Haring de grafitti için aynı öneme sahip. Maalesef biri uyuşturucunun diğeri aidsin pençesine düşüp genç yaşta hayata veda ediyorlar. Kitapta bahsi geçen Andy Warhol da var. Ben hiç birisinin meraklısı değilim ama bahsi geçen tablolara internetten bakarak kitabı ilgiyle okudum.
Meraklısına tavsiye ederim.

Youtube videolarıyla bir çok kişinin sevgisini kazanmış kiminin Cihat amcası, kiminin Cihat dedesi hayatı boyunca edindiği deneyimleri, aldığı dersleri, Türkiye ve dünya ekonomilerini günlük takip edip her gün izleyicileriyle paylaşmaktadır. Kendine tarz bir üslubu ve jargonu vardır, ben severek takip ederim kendisini. Akbaba, leşber, Yatiad, Sebati Gözüfar, yarım ekmek arası çeyrek ekmek diyerek neleri kastettiğini bir süre dinledikten sonra anlarsınız.
Bu kitabının ilk yarısında getiri sağlayan yöntemleri sıralamış ama benim en sevdiğim kısım hayat hikayelerini paylaştığı diğer yarısı. Videolarında ve kitaplarında kısa kısa dinlediğimiz hikayeler almasını bilene büyük ders. Zekası, farklı bakış açısı ve tasarruf önerileriyle kimsenin anlatmadığını anlatan samimi, cesur ve güzel bir insan.
Zürafa sokak bir günde Vatikan olmaz.
Çözümsüzlük yoktur, imkansız görünen durumlarda kararlılık ve yaratıcılık başarıyı getirir.

Serinin 5.kitabı da bitti. Bence serinin en heyecanlı en güzel kitabıydı. Kitabın başında serinin tamamını okuyamayanlar için Adam Fawley ve ekibi tanıtılmış çok şık bir düşünce. Ekip bu sefer iki farklı olayla uğraşıyor. Genç bir adamın kadın olan öğretim görevlisini tacizle suçlaması diğer taraftan Adem Fawley'in cinayetle suçlanması .Bu olaylara Gavin Parrie nin salınması ve Alex'in zor geçen hamileliği eklenince olaylar çok daha heyecan verici oluyor. Seri sıkılmadan keyifle okunan her kitapta ters köşeyle biten akıcı ve kendine has anlatımıyla çok güzel. Özellikle ben araya serpiştirilen sosyal medya yorumlarına, gazetede olaylarla ilgili yorum kısımlarını çok sevdim. Değişik bir seri okumak isteyenlere tavsiyemdir.

“Sudan Sebepler” yabancısı olmadığımız, şahit olduğumuz veya büyüklerimizden dinlediğimiz öykülerden mükellef bir Anadolu portresi çiziyor bize.
Rızası sorulmadan evlendirilen gençlerin, Deli iken Veli olan meczupların, nişanlısını görmek için Çin Seddi gibi duvarlara tırmanan delikanlıların, parasız yatılı pansiyonlardaki talebelerin, karın kapattığı yollarda kurtlarla mücadele eden; “Sudan Sebepler” ile maaile kavgaya tutuşan köylülerin hikayeleri…
Yazar, öyküleriyle gerçekten uzak bir Anadolu güzellemesi yapmamış merhamet ve kadirşinaslıkta mahir olan Anadolu insanının zaman zaman cehaletten ileri gelen zalim veya incelikten uzak yönlerini de yansıtmış eserlerinde.
Bu eserin, yazarın en güzel eseri olmadığını hissediyorum. Çünkü hem okunmayı bekleyen farklı kitaplar var sırada benim açımdan. Hem de inanıyorum ki yazarın kaleme alacağı yeni kitaplar…

Felsefi düşünme deneme ve toplumsal siyasi eleştiri içeren ismi gibi ütopik bir kitap. Rönesans ve Hümanizmin etkisiyle yazılmış hayali “Ütopya Adası” üzerinden ideal bir toplum düzenini anlatarak dönemin Avrupa’sındaki sosyal, ekonomik ve siyasi sorunları eleştiriyor. Okurken aynı türdeki “Güneş Ülkesi” kitabına da çok benzettim.
Yazar dönemin bozuk düzeni, adaletsizliği ve eşitsizliğini eleştiriyor. İnsanların adil bir sistem içinde yaşarsa daha mutlu olacaklarını herkesin eşit şartlarda çalışmasını özel mülkiyetin olmamasını ve eğitimin toplumun temel taşı olması gerektiğini dile getirip Ütopya’yı kusursuz bir model olarak sunmaktan çok mevcut düzenin hatalarını göstererek çağının gerçeklerini ustaca eleştiriyor. Bu eser yazarın vicdanının sesi ve “Aslında yönetim böyle olmamalı” demek istediği siyasi ve ahlaki eleştirisi.En güçlü yönlerinden biri, okuyucuyu “mükemmel toplum gerçekten mümkün mü?” üzerine düşündürmesi bu nedenle bu kitabı proje ödevi olarak vermeyi düşünüyorum.