Onaylı Yorumlar

Sınıf arkadaşı olan üç erkeğin “Kadınlar Ülkesi”ne yaptığı olağanüstü yolculuğu anlatan bu roman, ütopik bir kurguyla kadınların kurduğu bir toplumu tanıtıyor. Açıkçası benim için okuması zor ve çok keyifli bir kitap olmadı. Ancak düşünmeye sevk eden yönü oldukça güçlüydü.

Yazar, 19. yüzyıl Amerika’sında yaşamış ilk kadın hakları savunucularından biridir. Bu dönemde böyle bir ütopya kurgulaması eseri daha da anlamlı kılıyor. Kadınlar Ülkesi’nde annelik kutsal kabul edilir, toplum huzur ve düzen içinde yaşar.

Yazarın feminist kimliğine rağmen hikâyeyi bir erkeğin günlüğü üzerinden anlatmasını başarılı buldum. Bu sayede erkek bakış açısının bu farklı düzene karşı nasıl değiştiğini görmek mümkün oluyor.

Sonuç olarak, okuması zor olsa da kadınların toplumdaki yeri üzerine düşündüren, sorgulatan bir eserdi.

Siddhartha, felsefi bir yolculuğun kitabıdır. Bir insanın içindeki “ben”e, nirvanaya ulaşmak için çıktığı seyahati gözler önüne seren bir eserdir. Çok ilgi çekiciydi. Siddhartha merdivenleri tırmandıkça ben de ona eşlik ediyormuş gibi hissettim.

Kitap; bilgi, inanç, duygular ve arayış kavramlarını bir araya getiriyor. Okurken sessiz ve sakin ortamlarda okunursa daha rahat ve kalıcı etkiler ortaya çıkıyor.

Ve en sona ulaştığımda, her zaman tarihi yerleri sevdiğimi ve oralarda bulunduğumda yaşamın heyecanını hissettiğimi anladığımı fark ettim. İşte bu kitapta yaşamların döngüsünü hissettim.

Aslında pek incelemeden almışım bu kitabı okurken onu fark ettim. Stephen King ve yeni kitap görünce otomatik aldım arka kapakta okumadım bazı yazarların ismini görmem yetiyor sanırım bu kitapta o şekilde oldu. Kısa öykülerden oluştuğunu okumaya başladıktan sonra fark ettim bazı hikayeler çok tatmin edici değildi ama bazıları gerçekten çok iyiydi. Favorilerim Beşinci Basamak ve Çıngıraklı Yılanlar oldu. Özellikle Çıngıraklı Yılanlar’ı okurken Medyum ve Hayvan Mezarlığı’nı okurken hissettiğim gibi gerilimi hissettim. Ama mesela Bir Acayip Willie, Kırmızı Ekran, Türbülans Uzmanı filan yani çokta anlam veremediğim zevk almadığım hikayeler oldu. Ya da İki Yetenekli Serseri’de daha gizemli etkili bir şeyler bekliyordum e bu mu yani oldum. Bunları da göz önünde bulundurunca ortalama bir kitap olarak ele alabiliyorum bu kitabı anca.

ilham verici bir kitap. okuduğuma memnun oldum. akademik kariyerinin zirvesinde bir profesör, ülkenin keşfedilmemiş yeteneklerini bulup onlara ışık tutmak amacıyla kendi köyünü gidip, halkına faydalı olmaya karar verir. tabiki şaşkınlıkla karşılanır. köyün ileri gelenlerinin halkını hayvandan farkı olmayan ve bu zahmete değmeyecek varlıklar olarak görmesi, yöneticilerin bu bozuk zihniyeti çok üzücü. hatta halkın bile bu işin içinde mutlaka bir kötü niyet vardır diye güvensiz yaklaşması oldukça dramatik. fakat profesör kararlıdır ve öğrencileri de bu durumdan çok memnundur. yıllar içinde bir çok yetenek keşfeder, öğrencileri çok iyi yerlere gelir ve amacına ulaşır... bu değerli eseri tüm eğitmenlerin, belli bir yere gelebilmiş tüm vatandaşların okuması ve ilham alması gerektiğini düşünüyorum.

Peygamberliğinin yanında hükümdar olması, kuşların dilini bilmesi, rüzgara ve görünmeyen varlıklara hükmetmesiyle oldukça dikkat çekici özellikleri olan Hz. Süleyman’a dair Kur’an’daki farklı surelerde yer alan ayetlerin enfes bir tefsiri…
Sayın Necmettin Şahinler bu ayetlere masalsı bir yaklaşımdan ziyade, söz konusu ayetlerin bugün bize neler söylediğini hayranlık uyandıran bir firâsetle ve akıcı, anlaşılır bir dille yorumlayarak Kur’an’ın tüm alemlere gönderilmiş, zaman üstü ve evrensel bir Kitap olduğunu yeniden hatırlatıyor.
Bu hikâyede, Tevhid’e davet eden bir hükümdar; davet edilen de bir hükümdar, bir Melike… Görkemli saltanatına rağmen dilinden düşürmediği şükrü sayesinde “güzel bir kul” olarak övülen Hz. Süleyman ve Hüdhüd’ün getirdiği haberle birlikte varlığını öğrendiğimiz, Hz. Süleyman’ın mektubuna verdiği ilk tepkiden O’nun sarayına girdiği ana kadar her hareketine bir hakikatin gizlendiği basiretli Melike Belkıs…
Nefs’in Ruh’un Sarayı’na olan yolculuğu…

Enteresan bir şekilde kitabın seveni de çok sevmeyeni de. Ben ikinci kısımda yerimi aldım. Dostluk hikayesi olarak geçiyor ama, dostluk dediğimiz bir ilişki tek taraflı hislerle, uğraşlarla olmaz. Çift taraflı bir emek gerekir...
Hikaye orijinalinde belki daha akıcı ilerliyordur, bilmiyorum. Şahsen çevirmenin dili bana bir tık ağdalı geldi. Okumakta biraz zorlandım diyebilirim.
Benim için bir vakit kaybıydı da diyemiyorum tam anlamda çünkü garip bir tadı vardı. Yine de başka bir eser okumayı tercih ederdim.

17 kısa metin öykü hikaye ve masal türündeki kitapla Yorumum: Kitap sade bir dille yazılmış.İktidar ilişkileri, toplumsal düzen ve insanın rahatlık karşısındaki sessizliğini eleştiren alegorik bir metin.Olaylar masalmış gibi anlatılsa da aslında gerçek olanın yansıtılmasını gösteriyor.Ayrıca 17 hikayenin her biri ayrı bir konunun ders niteliğindeki eleştiri olarak karşımıza çıkıyor.“Sırça” iktidarın gösterişli yüzünün ardındaki zayıflığı simgeliyor.Uzaktan kusursuz görünen düzen, halkın gerçek ihtiyaçlarından kopuk olduğu anda sarsılıyor. Yazar gücün halktan bağımsız olamayacağını, aksi halde yok olmaya mahkûm olduğunu çok net bir şekilde hissettiriyor.Etkilendiğim kısım “halkın yaşadığı rahatsızlığı dile getirememesi” Köşk artık bir yük hâline geldiğinde bile insanlar susmayı tercih ediyor.İnsan, alıştığı bir düzene zarar verdiğini bilse bile karşı duramıyor.Bu da eseri yalnızca bir iktidar eleştirisi olmaktan çıkarıp, insan doğasına dair evrensel bir sorgulamaya dönüştürüyor.

Yazar kitabın başlarında buna benzer bir cümle kuruyor: "Sevmek de bir sanattır, hatta bir resim çizmek, şiir yazmak gibi bir sanattır. "
Aslında şiir gibi bir sanata birçok yerde ana malzeme olmuş bir duygu değil midir, sevmek?

Sevgi kavramına daha önce bu açıdan bakmamıştım. Fromm'a katıldığım ve elbette kati anlamda katılmadığım yerler olsa da, kitabı tekrar okuyacağımı sanıyorum. Okurken o kadar altını çizdiğim cümle oldu ki...

Sevme'ye dair yazılan ilk vurucu eseri kesinlikle okumanız gerek.

İncecik bir kitaba ne kadar duygu sığar derseniz, işte tahmin ettiğinizden kat be kat fazla duygu seli barındırıyor kitap içinde. Öykülerle bezenmiş bir psikolojik analiz kitabı resmen. İnsan kendinden bir şeyler buluyor, bir cümleyle bile işte bu benim duygularım diyerek okuyabiliyor. Zaten öyküleri anlamlı kılan da o öykünün içinde kendimizi bulmamız değil midir?
Dili akıcı ve sade, öyküler kısacık ama içe işleyen cinsten. Çok çok sevdim, o kadar güzel ki, kendinizi, çevrenizi, kısacası insana dair duygu ve düşünceleri okuyabileceğiniz güzel bir kitap.

Kadın hakları ve bu yolda yapılan mücadelenin destansı bir hikayesi olduğuna şüphe yoktur. Feminist literatürün her geçen gün etkisini arttırdığı da inkar edilemez. Ama mesele sadece bunlardan ibaret değildir. Kadını güçlü yapan dişilliğin de gösterilmesi şarttır. Bir annenin, bir sevgilinin, bir iş kadınının kendi ayakları üzerinde durma becerisi de çok şey anlatır. Bir kere coğrafyanın kader olduğu gerçeğinin, toplumsal tabuların ve genel kabullerin de kadının dişil enerjisiyle nasıl kırıldığının ispatlanması gerekir. Colombani farklı mekanlarda var olma mücadelesi veren kadınların gücünü bir kurgu içinde kaynaştırırken kimileri için sadece zorunluluk olan var olma edimini efsaneye dönüştürür. Aslında kadın olsun erkek olsun başarma azmi ve kararlılığı insanın güçlü bir dinamiğidir. Bu iç potansiyeli göstermek bile Colombani’nin eserinin başarısını kanıtlamak için yeterlidir. Ama Colombani’nin fazlasını okuruna vermekte kararlı olduğunu da eklemekte fayda var.