Onaylı Yorumlar

‎Bu yazılanlarda genel anlamda varlığa, özel anlamda insana, doğaya, tüm canlılara, değerlere ve kültürlere yönelik bir hassasiyet taşındığını görmekteyiz. Ne şehir hayatına bir özenti, ne de taşra ve köy hayatına sarfınazar bir hal taşınmaktadır. Yazar ziyadesiyle, kalbe dönük bir yaklaşımdadır. Mamafih, kitap içeriğindeki bütün bu deneme yazıları arasında senkronik bir duygudaşlık hali kendisini hissettiriyor. Bu yazılanlar, insanımızın arifane yönünü, medeniyetimizin kültürel değerlerimizin ve coğrafyamızın kadim hub cemalini ortaya çıkarıyor adeta. Böylelikle bu anlatımlar da konuların muhasebe ve muhavere hallerini de temaşa ediyoruz. Maalesef ki acıların, hüzünlerin ve savaşların yaygın olduğu bir coğrafyada yaşıyoruz. Huzurun ve barışın mahdut olduğu bir yer Anadolu. Bütün bu anlatımlarda hayatın temaşa ve inkişaf halini de okumaktayız.

Her şeyin bizim için seferber edildiği şu kâinatta, insanın tek eksiğinin o beklenen "teşekkür" olduğunu yüzüme tokat gibi çarptı bu kitap. Güneş benim için doğuyor, arı benim için çırpınıyor ama ben bu muazzam saltanatın içinde asıl sahibime şükretmekte ne kadar geç kalıyorum... Arka kapaktaki o "en güzel kıvam" meselesi tam bir yara bandı gibi. Kendimi bazen çok değersiz, çok boşlukta hissederken aslında bu serginin en kıymetli parçası olduğumu hatırlamak ruhuma çok iyi geldi. Dünya telaşından başımı kaldırıp şu kâinatın dikkatli bir seyircisi olmam gerekiyormuş. İçimdeki o boşluğu neyle dolduracağımı ararken bu kitap elimden tutuyor, o huzurlu kulluğa doğru beni usulca itekliyor sanki. Hakikaten çok heyecan verici bir yolculuk oldu benim için.

Açıkçası bu roman beni oldukça tatmin etti. Hikâye, bir yandan ustayla çırak ilişkisi ve geçmişte yaşanan bir olay üzerinden ilerlerken, diğer yandan kadim efsanelere uzanan güçlü bir arka plan kuruyor. Özellikle baba-oğul ilişkisi etrafında şekillenen anlatı, hem Doğu hem Batı mitlerinden izler taşıyor ve bunu modern bir hikâyeyle birleştirmesi oldukça etkileyici.

Roman boyunca, geçmişte yaşanan bir olayın yıllar sonra bambaşka şekillerde karşınıza çıkması, kader ve tesadüf kavramlarını düşündürüyor. Yasak ilişkiler, kimlik arayışı ve yüzleşme temaları da hikâyeye ayrı bir derinlik katıyor.

Ben okurken bu efsanelerin günümüze farklı biçimlerde yansıdığı hissine kapıldım ve bu mistik hava kitabı daha da ilgi çekici hâle getirdi. Hem akıcı hem de alt metni güçlü bir roman arayanlar için kesinlikle tavsiye ederim.

Okuması kolay ama etkisi uzun süren kitaplardan biri oldu. Dili çok sade, hatta yer yer fazlasıyla düz gibi geliyor ama bence asıl gücü de burada. Abartmadan, dramatize etmeden bir kadının hayatını anlatıyor ve tam da bu yüzden daha gerçek hissettiriyor.
Kitapta büyük olaylar, şaşırtıcı kırılmalar yok. Daha çok günlük hayatın içinde, fark edilmeden normalleşmiş durumlar var. Çocukluktan başlayıp yetişkinliğe kadar uzanan süreçte Kim Jiyoung’un yaşadıkları aslında tek bir kişiye ait değil gibi; okurken “bu sadece onun hikâyesi değil” hissi oluşuyor. Bu da kitabı daha çarpıcı yapıyor.
Yer yer biraz belgesel gibi ilerlediğini düşündüm çünkü istatistikler ve toplumsal bilgiler de araya giriyor. Bu durum bazı okurlar için akıcılığı azaltabilir ama bence anlatılmak isteneni güçlendirmiş.
Benim için en etkileyici tarafı, sessizliğiydi. Bağırmayan ama düşündüren bir kitap.

Koşuşturma içinde hayat akıp gidiyor.
Herkes uzun yaşamak istiyor, yaşlanmak istemiyor ve mutlu olmanın peşinden koşuyor. Çoğu zaman da hayatı keyif almak ve haz duymak üzerinden yaşarsak mutlu olacağımızı sanıyoruz. Ama yanılıyoruz.

Kitap tam da bu noktada durup düşünmemi sağladı.

Kitapta, insanın kendi hayatını değerlendirebileceği birçok test var ve bunlar bilimsel araştırmalara dayanıyor. Özellikle 1921’de Amerika’da başlayan ve 1528 öğrencinin hayatlarının uzun yıllar boyunca incelendiği meşhur Terman deneyi sıkça referans alınmış. Bu çalışma, sağlıklı, uzun ve gerçekten mutlu bir yaşamın neye bağlı olduğuna dair çok çarpıcı sonuçlar ortaya koyuyor.

Kitaptan bende en çok kalan düşünce şu oldu:
Mutluluk, keyif almakta değil.
İnsanın hayatına anlam katan bir hedef belirlemesi ve o hedef uğruna emek vermesindeymiş.

Okurken sadece bilgi edinmedim, kendime de dönüp baktım.

Çocuk dünyasındaki farklı konulara nüktedan bir bakış açısıyla yaklaşan Şermin Yaşar bu kitabında bizleri gerçeklerle bir kez daha yüzleştiriyor.
Yoğun çalışma hayatında kendi başlarının derdine düşmüş anne babanın çocuğunun, kendi başının çaresine bakmasının eğlenceli, bir o kadar da yüreğe dokunan hikâyesi. Kitap, çocukların öz yeterlik ve sorumluluk duygusu kazanması, yalandan uzak, doğrunun yolunda bir hayat sürmeleri için güzel dersler veriyor. Bunun yanında kitabın yalnızca çocuklara yönelik olduğunu düşünmüyorum, bence her anne baba da bu kitabı okumalı ki sorumlu oldukları bir çocuklarının olduğunun farkına varabilsinler. Yazarın kalemine sağlık.

Merhaba, kitap bitkilerin görme, koklama, duyma, hissetme, zeka ve farkındalıklarina dair yazılmış, bu duyuları nasıl ve ne şekilde kullandıklarını bilimsel temeller ve felsefi yorumlarla anlatan, paylaşan bir kitap. Ed Young'un Muazzam dünya kitabına benzettim ben okurken, çünkü bir o kadar bilgi içerikli ve şaşırtıcıydı, tavsiye ediyorum.

Bilimsel bir dili olmakla birlikle okurken gayet anlaşılır, sade bir dille yazıldığını söyleyebilirim. Elbette bilimsel bir terminoloji içeriyor ancak benim okumamı zorlaştırmadı. Bölümler halinde yazıldığından ve sayfa sayısını da dikkate alırsanız odağınız kopmadan rahatça okuyabiliyorsunuz. Terimler herhangi bir engel teşkil etmiyor.

Mehmet Kaplan, benim lise yıllarında Edebiyat Ders Kitabını okuduğum şahsiyet.

O dönemde, Edebiyat dersleri, onun sayesinde çok sıkıcı geçiyordu. Çünkü kendisi, objektif olmanın çok dışında, Cumhuriyet dönemi ilerici edebiyat akımlarına zerre yer vermeden, Osmanlı dönemi ağırlıklı bir Edebiyat ders kitabı hazırlamıştı.

Tanpınar'ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü adlı muhteşem romanını okuduktan sonra, bu kitabı da alıp okumak istedim; ama açıkçası hayal kırıklığına uğradım.

Mehmet Kaplan, romanın analizini yaparken, bazı konuları ve bölümleri göz ardı etmiş.
Bunlar arasında benim fark ettiklerim, Hayri İrdal'ın sevgilisiyle ilişkisi hiç ele alınmamış; daha da önemlisi, romanın belki de en önemli bölümlerinden biri olan Balo olayı, hiç konu edilmemiş.

Bu şekilde Tanpınar çözümlemesi olmaz, kanımca.

babasını ararken çıktığı yolculukta, özlemi, sevgiyi ve umut etmeyi yumuşacık bir dille anlatıyor. Her sayfasında hem merak hem de sıcacık bir duygu var.

En çok da şu etkiledi beni: Bu hikâyenin bir çocuğun hayal gücünden doğmuş olması… Çizimlerdeki sadelik ve samimiyet o kadar gerçek ki, okurken kalbine dokunuyor.

Minik okurlar için güven duygusunu, aile bağlarını ve sevgiyi anlatan çok naif bir kitap. Okurken hem gülümsedim hem de içim ısındı

Çocuklarla yapılacak huzurlu bir okuma saati için kesinlikle çok güzel bir seçim

İnsan psikolojisini ele alan kitapları seviyorsanız kesinlikle kitaplığınızda bulunması gereken bir roman. Hesse’nin kendi yaşamından da izler görülen bu kitapta Harry’nin içsel çatışmaları, kendi kişiliğini oluşturan parçalarını keşfetmesi etkileyici bir anlatımla ele alınmış, öyle ki o bunalımlı ruh halini zaman zaman zirvede hissettim ve hatta huzursuz hissettim ki durup biraz bekleme ve sindirme ihtiyacı hissettim. Beni en son Dostoyevski’nin Öteki kitabı bu kadar etkilemişti, şimdi bir süre kitabın etkisinden çıkmayı bekleyeceğim ve yeni Herman Hesse kitapları ile kendimi ödüllendireceğim.