Onaylı Yorumlar

Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere 5 farklı masalın birbiriyle birleştirilerek yazılmış bir kitap. kitapta gerek anlatım gerek dil olarak 10 yaş ve üzeri kişilerin rahatlıkla okuyabileceği türden bir eser. Ahmet Ümit'in Türk Edebiyatındaki yerini yadsıyamam o yüzden.

Kitapta birbirini izleyen 5 masal mevcut ve insanın geçmişten günümüze değişmeyen 5 huyu anlatılıyor. Bu huyları yazmayı çok isterdim ama işin içine biraz gizem katayım, Kitapla ilgili fazla spoiler vermeyeyim. Bu arada 10 yaş ve üzeri okuyucular dedim fakat zannedilmesin ki çocuk kitabı. Değil, aksine bilhassa biz büyüklerin okuması ve gelecek nesillere aktarılması, anlatılması gerekir bu masalların. Neyse fazla uzattım, kitabın anlatımı o kadar sade ve akıcılığı iyi ki, rahatlıkla okunabilecek bir eser.

İlk önce sormamız gereken soru şu: Evcilleştirmeye çalıştığımız köpek mi yoksa kendimiz mi?

İçgüdüleri ile hareket eden bir hayvanın hareketlerine ne kadar hakim olabilirsiniz?

Şefkat nereye kadar, sevgi ve koruma’nın sınırı ne? İnsan ne zaman dayanamaz hale gelir?

Beklenti ve sonucun aynı paralelde olmadığı bir durumda ne tür bir davranış değişikliği olur ve tahammül nereye kadar?

Evin her bireyi gibi, eve alınan canlının da özgürlüğü, alanı, varlığını kabullendirme halinin olması kaçınılmaz değil mi?

Sorular ile başladık ve öyle devam ettik, her ne kadar bir “köpek romanı” olsa da Sandor Marai’nin her zaman yaptığı birey/toplum eleştirisi, küçük dokunuşları bu kısacık romanda da mevcut.

Sanki durağanmış gibi gelen ama her yönüyle sizi sarıp sarmalayan bir kitap

Evinizde bir evcil hayvanınız varsa onun hareketlerini bir daha gözlemleme hissi doğuruyor sizde.

Okuyun, okutun.

Sevgiler.

“Sahip olduğun şeyler, sonunda sana sahip olur.”
Bu sözü ilk duyduğumda bana çok önemsiz gelmişti. Nesneler bana mı sahip olacaktı ki, ya da insanlar? Ama oluyormuş işte… Hayatımızda çoğumuz sosyal medyada gönderi paylaşır, başkalarının yaptıklarını merak ederiz. Bir “story” attığımızda defalarca açıp bakarız: Kimler görmüş, nasıl duruyor? Telefon hayatımızı öylesine ele geçiriyor ki, vücudumuza verdiği zararın haddi hesabı yok.
Bu kitap bize tam da bunu gösteriyor. Yalnızca sorunları değil, çözümleri de sunuyor. Ama bu yolda asıl önemli olan şeyin irademiz olduğunu hatırlatıyor. Okurken içimi bir huzur kapladı. Söylediği bazı cümleler sanki gerçekten hipnozdan uyanıyormuşum hissi verdi.
“Bildiğimiz bir haberi sürekli araştırıp yine aynı sonuca varıyoruz.” Neden bunu yapıyoruz ki, değil mi? Hayatımızda kontrol altına almamız gereken çok önemli bir konu bu. Fakat maalesef, çoğu zaman elimizde olmadan sosyal medyaya giren insanlara dönüşüyoruz artık.

bu yaz okuduğum en iyi kitap kesinlikle.

orhan pamuk gerçekten ödevini çok iyi yapan, dersini çok iyi çalışan bir yazar. zaten bu kitabı yazması da 6 yılını almış. geçmişten, toplumundan, insanlarından kopuk o cihangirli imajını yok eden bir kitap. beyşehirli bir yoğurtçu baba ve onun kafasında binbir tuhaflık olan bozacı oğlunun istanbul'a tutunma hikayesini yazmak kesinlikle kolay değildir. üstelik beklenmedik olaylar eklemek, istanbul'un 1960lardan 2010lara kadarki gelişimini karşılaştırmalı bir dünya vs Türkiye tarihi ile yapmak gerçekten damağımda harika bir tat bıraktı.

Toplum içinde sürekli gördüğümüz, yan yana yaşadığımız ancak belki farkında bile olmadığımız insanların psikolojik ve sosyal özelliklerini, duygu ve düşüncelerini sade, duyarlı ve akıcı bir dille anlatan, bir yerde hayatın gerçeklerini anlatan 12 öyküden oluşan güzel bir kitap. Zaten edebi duruşunu beğendiğim yazar, çevremizde de gördüğümüz yalnızlık dolu insanları, duygu sömürüsü yapmadan ve mizahi ögelerle de harmanlayarak çok güzel bir dille anlatmış. Zamanda ve mekanda gezinerek hayata yenilmemeye baş koymuş kahramanlarına ses veriyor. Türk edebiyatı öyküleri sevenlere tavsiye ederim.

Irak'lı arap yahudilerden olan yazar üç dünya derken Irak, İtrail ve İngiltere'de yaşadığı yılları anlatıyor. Irak dönemi anıları çok ilginç ve şaşırtıcı, itrail dönemi ise siyonizmin duygu ve düşünce atmosferini anlamak için ilginç tespitler içeriyor, İngiltere ise daha çok itrailin kuruluşu, ingilteredeki siyonizmin gücü ve itraille ilişkiler bağlamında önemli. Yazar Filistin konusunda adil ve insaflı tespitleri ve araştırmaları olan bir yazar, yahudi olmasına karşın siyonist değil hatta müslüman siyonistlerin varlığı dikkate alınırsa tam bir antisiyonist, iki devletli çözümün mümkün olmadığını söylüyor ki ben de aynı kanaatteyim, yahudilerin ve müslümanların birlikte yaşadığı demokratik bir devleti çözüm olarak görüyor, fakat kanaatime göre emperyalizm ve siyonizm varken hayal görüyor, zaten bu anı kitabını 2022'de yazmış yani Aksa Tufanı Operasyonu ya da Filistin Gazze Soykırımı'ndan önce. Her neyse kitabı alıp okumanızı hararetle tavsiye ederim.

Ferit Edgü, yine kelimelerin içindeki sessizliği duyuruyor insana. Okurken sanki harflerin arasından bir boşluk, bir dinginlik akıp geliyor. Do Sesi, kısacık cümleleriyle bile uzun uzun düşündürüyor. Ferit Edgü'nün dili bana her okuduğumda gerçeğin çoğu kez sözün ardında saklı olduğunu hatırlatıyor. Onun eserlerinde asıl gücün söylenenden çok söylenmeyende olduğunu, anlatmadan anlaşılmakta olduğunu hissediyorum. Do Sesi, sessizliğin bile anlam taşıdığını fark ettiren, düşündürücü ve aynı zamanda insanı kendi içine baktıran bir kitap oldu benim için.

Anlaşılmak, kelimelerin ötesinde sessiz bir ortaklık gibidir.

Kitap hakkında öncelikle belirtmem gereken bir konu var; evet, kitap polisiye fakat tarihsel süreçler, mitolojide kitabın içinde var olan konulardan. Hepsi iç içe geçmiş konulardan ortaya çıkmış bir polisiye roman.

Anlatım olarak sade bir dil kullanılmış. mitoloji ile ilgili belki kafanızda soru işareti olabilir ama asla ağır bir dil yok. Aynı zamanda akıcı bir anlatım hakim. Finaldeki sürpriz isimle akıllarda yer edecek bir son hazırlamış ayrıca yazar.

Ayrıca yine belirtmem gerekir ki, güzel bir araştırmayla çok güzel bir eser ortaya konmuş gerçekten. Mitolojik ögelerin polisiye ile harmanlanması gerçekten çok iyiydi. eğer polisiye, mitoloji gibi konuları seviyorsanız kesinlikle tercih etmeniz gereken polisiye romanlardan diyebilirim.

Öncelikle Everest'e çok teşekkür ederim gerek baskıda olsun gerekse de hikayelerin betimlenmesinde büyük bir titizlikle yapılan çizimler gösterdikleri özen takdire şayan doğrusu. Orhan Kemal bu kitabıyla arka kapakta dile getirdiği gibi İstanbul'un doğası yerleşimi kentsel zenginliğinden daha çok yaşam koşullarının zorlu geçtiği mücadelenin olduğu hikayelerin dikkat gerektirdiğinin altını çizer. Argo konuşma örneklerinin bol olduğu eser aynı zamanda Orhan Kemal'in gözlem gücünü göstermesi açısından önemli bir yer tutar. Son olarak yazar dine karşı öfkeli halini hikayelerin kimi yerinde göstermekten çekinmiyor bunu yapmadan önce biraz araştırmak üzerine mesai harcamasını çok isterdim.

Benim için Serhat Kaya kitapları bambaşka bir serüven oluyor genelde. Hem eserlerindeki akıcı ve film izlermişçesine sürüp giden anlatım dilinden hem kullandığı güçlü metaforlardan ötürü kitaplarını sürükleyici buluyor, keyifle okuyorum. Nadide Adalet de böyle oldu, yer yer düşündürdü, bazen hüzünlendirdi bazen tebessüm ettirdi ve finaliyle yine mest etti. Serhat Kaya, bundan önceki romanı Bekleme Odası'yla birçok ödül almış, o eserini de sevmiştim ama Nadide Adalet ustalık eseri olmuş sanki. Yazar, çok sevdiğim büyük edebiyatçı Zülfü Livaneli'nin kalemi hakkındaki övgü dolu yorumlarına kesinlikle layık, bende kendisini tebrik ediyor ve alkışlıyorum, yolu açık olsun.