Onaylı Yorumlar

Aslında bu kitap benim okuyacağım türde bir kitap değil fakat benim doğup, büyüdüğüm ve hâlâ ikâmet etmekte olduğum semtle alakalı olunca kitabı okumayı kendime farz bildim. Bomonti semtinin tarihinin derinliklerine inerek bu semtin ruhunu daha iyi tanımak beni hem neşe hem de üzüntü içinde bıraktı diyebilirim. Eski Bomonti de komşuluk, mahalle kültürü, yardımlaşma, samimiyet ve çocukken çocukluğumuzu yaşayabildiğimiz sokaklar vardı. Eskiden sanayi ve gecekondu bölgesi olan semt Dolmabahçe ve Kağıthane tünellerinin yapılmasıyla otel ve rezidans bölgesi olup çıktı bu durum semtte arsa, konut ve iş yerleri fiyatlarının astronomik rakamlara ulaşmasına neden oldu bu sebeple birçok arkadaşımla semtten ayrıldıkları için artık görüşemez olduk. Yüksek yapılı yeni Bomonti her kesime yaramadığı gibi bir de eski yerleşimcileri zoraki yerinden etti.

Kitabın yazarı depresyon nedeniyle terapi görüyor ve psikiyatristi ile görüşmelerini diyalog şeklinde kaleme almış. Kitabın kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünmüyorum ancak depresyon açısından toplumda farkındalık yaratacak güzel bir eser. Yazar depresyon sürecinde yaşanabilecek sıkıntıları, saplantılı düşünceleri, kendini toplumdan soyutlamayı çok güzel anlatmış. Psikiyatristi ile diyaloglarına yer verilmesi profesyonel bir gözle bu bulguların nasıl değerlendirildiğini gösterme ve okuyanların “ben de böyle düşünüyorum” diyerek kendindeki depresif bulguları farketmesi açısından kıymetli. Yazarın güzellik takıntısı çok tekrar ediliyor ancak zaten yazar takıntıları nedeniyle terapi alıyor o yüzden bu beni rahatsız etmedi. Kitabın son kısmında psikiyatriste de söz verilmesini başarılı buldum. Kültürel farklılıklardan ve çeviriden dolayı bazı kısımlar sıkıcı gelebilir. Ancak genel olarak kitabın hedefi olan depresyon farkındalığı konusunda başarılı bir eser olduğunu düşünüyorum.

Poppy’nin kendi dünyasını ve sorumluluklarını keşfedişi çok içten işlenmiş. Kitapçı sadece bir dükkân değil; sanki Poppy’nin kendi küçük dünyası ve hayallerin sığınağı.

En çok hoşuma giden, Poppy’nin cesareti ve olgunlaşma süreciydi. Abisinin kaybolmasıyla kitapçının yükünü omuzlarında hissetmesi, onun karakterini çok net ortaya koyuyor. Yalnızca fantastik bir hikâye değil; aynı zamanda kayıplar, dostluklar ve hayata tutunmanın önemi üzerine bir yolculuk.

Sihirli öğeler ve gerçek dünya sıkı sıkıya iç içe geçmiş, bu da kitabı hem sürükleyici hem de dokunaklı kılıyor.

Poppy ile birlikte büyümek, onun gözünden dünyayı görmek çok güzeldi.

Öğrencilerimin kitap listesine ekleyeceğim, keyifli okumalar… :)

Kitaptan çok büyük keyif aldım: Özellikle çeviri konusunda neredeyse hiç kullanılmayan ''Yunan'' kelimesinin yerine gerçek anlamı ve doğru kullanılması gereken ''Hellenler'' ve coğrafi olarak da ''Hellas'' olarak çevrilmesi beni çok memnun etti. Yazar Thukydides'e gelince: Sürgüne gönderilmiş bir Hellen'in, tarihin ilk bilimsel tarih kitabını yazması bizim için büyük bir şans. Kitabı yazdığı tarihler Antik-424 ile 411 arasıdır. Yani Atina'nın demokrasisinin en güçlü olduğu ve tam olarak Atina'nın bir İmparatorluk; Delos Birliği liderliğinin yaşandığı dönemdir. Özellikle Perikles, büyük dayısı Kleisthenes'in reformu 500'ler Meclisi ''Boule''nin en güçlü mücadelecisi ve koruyucusuydu. Thukydides sayesinde Perikles'in ''Cenaze Söylevleri''nde kullandığı hitabet sanatına erişebiliyoruz. Özetle kitap: Peloponnesos Birliği & Sparta Krallıkları ile Delos Birliği & Atina İmparatorluğu'nun keskin ve derin mücadelesini hem kronolojik hem de bilimsel literatür niteliğinde bize sunuyor.

Yazar 19.yüzyılın İtalyalı romancılarından biri.Bu kitap 1886’da yayınlanmış.Kitapta okula giden bir çocuğun bir yıl boyunca tutmuş olduğu günlüğünü okurken ara sıra anne babanın çocuğuna olan nasihatlerine de rastlıyoruz.Sevgi, saygı, vatanseverlik, kahramanlık, erdemli davranışlar, arkadaşlık, güzel ahlak gibi konuların yanı sıra özellikle öğretmenlere karşı saygılı ve sevgi dolu olmak gerektiğini kitap boyunca okuyoruz.Yazar günlüğün arasına kahramanı çocuk olan hikayeler de serpiştirmiş.Hangi zaman ve mekan olursa olsun dünyanın her yerinde çocukların davranışları hep aynı.Onların her zaman iyiye ve güzele yönlendirilmeye ihtiyaçları var.Kitap bana biraz uzun geldi,daha kısa olabilirdi.Çevirisi güzel.

Kitap klasik mantığı gayet iyi ve açık şekilde anlatıyor. Ancak yine de okuyucunun kitaba karşı tutumu da önemli. Eğer mantığı gerçekten öğrenmek istiyorsanız, kitabı ilk bitirmenizden sonra ağır bir okumaya alın. Mesela günde 1 saat çalışın ve her hafta kitaptan bir bölüme odaklanın. Kitaptaki bölümlerin ağırlığına göre 14 bölümü yaklaşık 10 haftada bitirirsiniz(bazı bölümler kolay olduğunu için bir haftada birden fazla bölüm okuyabilirsiniz). Bu yaklaşık 10 haftalık süreçten sonra klâsik mantıkta cidden iyi bir ilerleme kaydetmiş olacaksınız.

Bu kitabı alın, pişman olmayacaksınız.

Evvela Hortlaklar Geçidi'ni okumuştum. Yakın zamanda da Hayalet Tozu'nu bitirdim. Daha evvel de dediğim gibi;yazarı ölüm, ailesi içi uzun süre saklanan sırların açığa çıkması, yaşamın değeri... gibi temalarda ben başarılı buldum. kitapta ana kurgu ve ana karakterin etrafındaki yardımcı karakterlerin ayrı ayrı öyküleri var. Yazar; ölüm, hayalet, vb. görünüşte ürküten temaları; eğlenceli ve muzip karakterler ile daha sevimli ve kabul edilebilir surete başarılı bir şekilde dönüştürmüş. Şimdi, size; kitabı aşağıdaki küçük küçük kavramlar ile tanıtmak umarım heyecanınızı kaçırmaz; aksine arttıracak ümidindeyim:
>Ailenin tek çocuğundan yıllarca saklanan sırlar,
>Meraklı ve metafizik hisleri olan bir çocuk
>Hiç gitmediği dede ve nenesinin çiftliğine bazı sorulara cevap bulmak için bir seyahat,
>Etrafında çok olayların döndüğü nesneler kolye, anahtar, oyuncak bebek,
>Fotoğraf albümünü gizlice karıştırmak ve bazı resimlerin peşinen düşme.
Ben bir film tadında okudum.

Bu kitabı henüz okumadıysanız, büyük bir hazineyi kaçırdığınıza kesinlikle inanıyorum. Bunu okuduktan sonra, neden bu kadar çok hayranı olduğunu anlayabiliyorum. Bu kitabı bitirdikten sonra, uyarlandığı filmi izledim. Hikâye, tam olarak bir romandan uyarlanmasa da, bir romana dayanıyor. Hikâyenin ana karakterleri Jack Torrence, eşi ve oğulları Danny. Jack'in kışı otelde bekçi olarak çalışarak geçirdiği Overlook Oteli'nde kalıyorlar. Ancak işler hızla karanlık ve rahatsız edici bir hal alıyor. Hikâyenin nasıl biteceğini merak ediyor musunuz? Herhangi bir spoiler vermeyeceğim, bu yüzden kendiniz okuyun.

Herşeye şefkatle bakabilmek kitabın özü, bu o kadar zorki,zaten bunu yapmış olsan bu dünya eğitimin bitmiş demektir hadi dostum bi üst levele derler adama.Koşullu sevmenin dışına çıkarsak bize öğretilenleri unutup kişinin iyi/kötü doğru/yanlış olduğunu veya kendi korku ve güvensizliklerimizi bi kenara bırakırsak sadece olduğu gibi görürsek kendi bilinçaltimizdaki yargılar olmadan o zaman aydınlanmış oluyorsun diyor ki bencede çok haklı.Dünya doğduğumuz andan itibaren sistemin doğmalarını bize zaten dayatıyor ve biz bunun farkında olmadan bu benim kişiliğim ben böyleyim diyerek yaşayıp ölüyoruz hooop çöp olmuş bir hayat.Bizde uyanan bilincaltindaki her duygu kalıbının üzerine çalışın diyor bu gercekten banami ait yoksa öğretilmiş çaresizlik mi.Ama bunu yaparken öyle bi noktaya gelmiş olmak gerekiyor ki bence yaşadığın hiçbir şey seni artık etkilemiyor olsun yoksa o duygunun içinde kalıp daha hastalıklı bi hale dönüşürsün.Özetle kitap şahane tavsiye ederim.

O kadar tatlı,o kadar akıcı bir anlatımla yazılmış ki çocukluğuma ışınlanmış olabilirim bir anda.

Gözümün önünde belirdi çocukken oynadığımız oyunlar.Şanslı bir nesildik.İnsanlar ekrana bu kadar bağımlı değilken,ebeveynlerin çocuklarını korkmadan sokağa salabildiği,envai çeşit oyunu oynadığımız,hayalgücümüzle yeni oyunlar türetebildiğimiz bir çağdaydık.

Bilemiyorum,geçmişe gittim,gelemedim kitabı okuyunca. Çocuklarımın dilinden düşmeyen “canım sıkıldı” cümlesini hiç kurduğumu hatırlamıyorum.

Oyunla, arkadaşla, kitapla büyüyen ve kendisini geliştiren bir çağda yaşadık.Çocuklarımızı da teknolojinin esaretinden kurtarıp, spora, sanata, kültürel etkinliklere, okumaya ve öğrenmeye yönlendirmenin zamanı gelmedi mi?

İlkokuldan itibaren başlayan bir at yarışında tüketiyoruz çocukları. Çocukluklarını yaşamalarına engel oluyoruz.Halbuki rehber olmak, onlara ışık olmaktı vazifemiz

Bu tatlı çocuk kitabıyla bunu bize tatlı sert hatırlatan yazar Funda Uçuk Er’e sonsuz teşekkürler.