Onaylı Yorumlar

Moby Dick sadece geçmiş için değil bugün için de çok özel bir roman. Beyaz balina Moby Dick peşinde giden gemiciler ve kaptan Ahab, doğanın gücünü yenmeye çalışan insanlar olarak göze çarpıyor. Daha önceki balina avında Moby Dick'e bacağını kaptıran Ahab, bir narsist de olduğundan bunu asla kabullenemez. Onu her ne pahasına olursa olsun yenecektir. Rasyonellikten tamamen çıkmış, deliliğin sınırlarına gelmiştir. Yaşadığı acı olayı bir türlü aşamamış, bu nedenle emrindeki insanları da şeytan olarak nitelediği Moby Dick'in avına kanalize etmeye çalışır. Anlatıcımız İsmail ve Ahab gibi kutsal metinlere gönderme yapılan isimler, yoğun mitolojik göndermeler ve psikoloji temelli yapısıyla edebiyat tarihinin kesinlikle en önemli eserlerinden birisi. Anlatıcının elinde kamera varmış gibi olayları anlatımı, balina avcılığına dair maceralardan bahsedilirken araya bolca bilgi içerikli bölümlerin yerleştirilmesiyle iyi kurgulanmış olgun bir metni de görüyoruz.

Zeynep Hocayı ve Serdar Hocayı keyifle izliyordum. Kitap çıkar çıkmaz da okumak istedim. Kitaplarımı çizmeye kıyamasam da elimden kalemi düşürmeden çizip notlar aldığım bir kitap oldu. Annemi, babamı, onların anne ve babalarını, kendi çocukluğumu, kendi anneliğimi, eşimin babalığını, çocuğumu tek tek gözden geçirdim kitap boyunca. Kendi çocukluğuma, içimde hala yaşayan o çocuğa şefkat duydum. Bazı davranışlarımızın temelinde yatanları uzun uzun düşündüm. Kitaptaki Zeynep Anlatıyor, Serdar Anlatıyor bölümleri güzel anekdotlardı çoğunu videolarda da paylaşmışlardı zaten. Emeklerine sağlık hocalarımın dilerim devamı gelir bu kitapların.

Serinin üçüncü kitabı yani Bir Annenin Mezarı için duygusal ve psikolojik derinliği en yüksek kitaptı diyebilirim. Bu kez Josie’nin çocukluğuna, geçmişindeki acı dolu anılara tanıklık ediyoruz. Yaşadıkları yürek burkucu ve insanın içini sızlatan türden. Lisa Regan, Josie'nin içsel dünyasını öyle derin ve etkileyici bir şekilde anlatıyor ki, okur onunla birlikte hem ipuçlarının peşinden koşuyor hem de duygusal bir yolculuğa çıkıyor.Lisa Regan’ın kalemine aşina olanlar bilir, yazarın dili son derece akıcı. Bu kitap da bir solukta okunacak kadar sürükleyici. Ancak polisiye gerilimin yanı sıra duygusal bir derinlik de sunmuş yazar. Kurgusu, aile içi şiddet, çocukluk travmaları gibi derin temalarla da örülmüş. Ben çok beğendim. Kesinlikle vakit ayırmaya değer.

Bazı kitapları okursunuz, kitabın sayfaları bitse de bitmez aslında o kitap içinizde. Hayatınızın arka planında o kitabı yaşamaya devam edersiniz.
Bir yıl arayla iki kere okudum bu kitabı. Muhtemelen çok farklı cümlelerin altını çizdim bu sefer. Hayatıma oturtmaya çalıştığım daha fazla düstur oldu.
Bu dünyaya sadece yiyip, içip günümüzü gün etmeye gelmiş olamayız. Bir gönderiliş amacımız var.
Hepimiz bir yapbozun parçalarıyız ve kendi değerimizin farkına varıp, kendimizi en iyi şekilde geliştirmek zorundayız. Yoksa hayvanların veya bitkilerin verdiği faydayı veremeyen çöp yığınlarına dönüşürüz sadece.
İnsan unutan bir varlık, ara ara kendimize hatırlatmalıyız, hayatın anlamına tutulmalı ve artık kurban rolünü oynamaktan vazgeçmeliyiz. Her ne yaşıyorsak, bizimle alakalı. Her zaman tercihlerimizin sonuçları seriliyor hayatımıza. Bunu farkettiğimizde şikayet etmeyi bırakıp, hayatın akışına gerçek manada teslim olduğumuzda mutluluğu yaşayabileceğiz ancak.

Cengiz Aytmatov şaşırtmadı. Yine akıcı bir dil, içine çeken hikaye, yerinde betimlemeler... Betimlemeler o kadar güzeldi ki adeta okumadım izledim diyebilirim.

Bu eserde de İkinci Dünya Savaşı'nın izleri hissediliyor. Savaşın toplumun ve bireylerin hayatı üzerine etkisi işleniyor. Savaş gazileri, kocası askerdeki kadınlar, askere gitme yaşında olmadığı için evin yükünü üstlenmiş gençler...

Cemile, özgün bir karakter. Ve bence Danyar da en az Cemile kadar özgün. Okumaya başlamak zor olmasın diye söyleyeyim, eserin kahraman anlatıcısı Cemile'nin kiçine balası yani kaynı olan kişidir.

Dil harikaydı. Yalnız şu var Luis Aragon bu kitap için "Dünya'nın en güzel aşk hikayesi" demiş. Evet güzel ama bence en güzeli olacak kadar da değil. Sonunda gözlerim doldu.

Bir iki baskı hatası vardır ama sizi yanıltmasın, bir defaya mahsustur diye düşündüm, zaten çok da takılmam böyle şeylere.

Beğenenlere Toprak Ana'yı da tavsiye ederim.

Osamu Dazai, her zaman insan ruhunun derinliklerine inen yazarlardan olmuştur ama Yeşil Bambu bambaşka bir his bıraktı bende. Kısa öykülerden oluşan bu kitapta, Dazai’nin içsel çöküşünü, yalnızlığını, toplumdan uzaklaşma arzusunu iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Her öykü, bir yara gibi — küçük ama sızısı uzun süren.

Dazai’nin dili sade ama sarsıcı. Anlattıkları çok tanıdık: yaşama karşı kayıtsızlık, umutsuzlukla başa çıkma çabası ve insanın kendi benliğiyle mücadelesi. Özellikle “bir insan neden yaşar?” sorusuna verilen o sessiz cevaplar çok etkileyiciydi. Japon edebiyatının o melankolik ama derin havası, kitap boyunca hissediliyor.

Edebiyatı hissetmek isteyen herkese öneririm.

Sayfalarını çevirdikçe kendi içime döndüm, bastırdığım duygularla yüzleştim ve yıllardır taşıdığım içsel yüklerin nasıl çözülebileceğini gördüm. Özellikle yazarın kendi hastalığını nasıl içsel farkındalıkla dönüştürdüğünü okumak, bana "değişim mümkün" dedirtti.
Kitap, travmaların bedende nasıl depolandığını ve duygusal temizlikle nasıl serbest bırakılabileceğini çok sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Okurken bir noktada sadece okuyucu değil, aynı zamanda bir "yolcu" olduğumu fark ettim. Brandon Bays’in rehberliğinde yapılan içsel meditasyon egzersizleri ve örnek vakalar beni çok etkiledi.
Eğer ruhsal ve fiziksel olarak gerçekten iyileşmek, geçmişin zincirlerinden kurtulmak istiyorsanız, bu kitap size yeni bir kapı açacak. Klişe kişisel gelişim kitaplarından çok farklı; samimi, derinlikli ve dönüştürücü.
Ben bu kitabı okuduktan sonra kendi iç yolculuğuma başladım ve hala etkilerini yaşıyorum. Gözüm kapalı tavsiye ederim. Her evde bir tane olmalı!

İlk defa Sait Faik okudum. Onlar nasıl tasvirler, nasıl bir ifade kabiliyeti ya Rabbim! Bazı hikayelerde deniz kıyısının rüzgarının yüzünüze yüzünüze çarptığını, bazı hikayelerden semaverdeki çayın fokurtusu, salebin tadı yahut kızarmış ekmek kokusunun yükseldiğini sanırım inkar etmezsiniz.

Eser Sait Faik'e başlamak için özellikle tavsiye ediliyor. Gözleme dayalı, insanı ve doğayı ele alan hikayeler bulunuyor. Bazıları bitmemiş izlenimi veriyor lakin bir süre sonra her hikayenin sona ermesi gerekmediğini; bazılarının sadece bir olayı, olguyu ya da kişiyi betimlemek için yazıldığını anlıyorsunuz.

Semaver de güzeldi tabi ama ben Meserret Oteli öyküsünü de çok beğendim. Böyle kaliteli eserleri uygun fiyata alabilmek büyük şans. Sırada inşaAllah Mahalle Kahvesi var. İyi okumalar:)

Kitabı çok etkilenerek okudum. Saç Örgüsü kitabının devamı niteliğinde olan bir eser. Bu kitapta Smitha ve kızının kendi köylerini terk ettikten sonra vardıkları yerde neler yaşadığına açıklık geliyor ve ana karakterlerden Lena’nın Lalita ve diğer çocuklar için vermiş olduğu mücadele hem çok duygusal hem de takdir edilecek bir davranıştı. Annesi Lalita için köyünü terk etmişti türlü mücadelelerle yolculuklarla varmıştı yeni yerlerine. Onun bıraktığı mücadeleyi Lena sahiplendi ve devam ettirdi. Kardeş olabilmek için akraba olabilmek için kan bağına gerek yok gönül bağı yeterli kitap bunu çok güzel işlemişti. Saç Örgüsü kitabını okuyanların bu kitabı da okumalarını tavsiye ederim.

Kitaplara gönül vermiş bir eğitimci olarak ifade etmek isterim ki kitapta farklı bir his var yüreğinize dokunan; hedeflerine ulaşmak için başarıya giden asansörün bozuk olduğunu; başarı merdivenlerini adım adım çıkmaya başlamak gerektiğini çok güzel aktarıyor. Özgür ruhlu insanların yadırganmaması gerektiği ve tarih boyunca hayranlık uyandıran ölümsüz eserlerin aslında zamanında farklı ve özgün düşünenlerin emeği olduğu iliklerinize kadar hissettirilerek veriliyor size. Kitabı bitirdiğinizde ise size kalan derin bir mesaj var ; " Başarısız her insanın bir bahanesi, başarılı her insanın ise bir planı var." Kesinlikle büyük, küçük, genç ya da yaşlı herkesin okuması ve özellikle de öğrencilerimize okutmasını tavsiye ediyorum.