Onaylı Yorumlar

Nermidil Erner Binark; Şakir Paşa'nın prensesim diye sevdiği Ayşe Erner’in ve Osmanlı ordusu subaylarından Ahmet Faik Bey’in kızıdır. Şakir Paşa Köşkü’nde yaşadığı muhteşem çocukluk günlerini anlatırken, o dönemin tarih, kültürel, işgal ve savaşlar içinde geçen günlerini hissettirmeyi de ihmal etmiyor. “Osmanlı kimliğini kaybetmeden Batı’ya açılmayı temel prensip edinmiş bir aristokrat ailenin” sahip olduğu rüya gibi bir hayat sonrası zorluklarla devam eden gerçek hayat hikayelerinden etkilenmemek mümkün değil.

Akıcı ve anlaşılır bir dil ile sürükleyici bir okuma keyfi yaşadım, türü severlere tereddütsüz tavsiye ediyorum.

İlk defa manga tarzı bir kitap okudum ve bu deneyime Ayşe, Bir Namaz Mangası ile başlamak güzeldi. Mangalar arasında yeri nasıldır bilmiyorum ama konusu itibariyle dikkat çekici…

Ayşe, anne babası ayrılmış bir çocuk. Annesi bu zorlu süreci namazla aşmaya çalışıyor ve namaz onun için adeta bir şifa oluyor. Derken hayatlarına üvey baba Arif ve onun kızı Sare giriyor. Evde artık birlikte kılınan namazlar, paylaşılan huzur Ayşe’yi hem kıskandırıyor hem de düşündürüyor.

Namazdaki hareketlerin, surelerin ve duaların anlamları gibi bilgiler hikâyeye çok güzel yedirilmiş.

Sıcak, sempatik; hem öğretici hem de keyifli bir hikâye.
3. sınıf ve üzeri için.

Hikâye, Alfred Hitchcock'un "Arka Pencere" filmini anımsatsa da, içeriği çok daha farklı ve varoluşsal bir boyutta. Başlangıçta odaklanmakta zorlanmama rağmen, kitabın akıcı üslubu ve Solstad'ın hikaye anlatıcılığı, okuma deneyimini sürükleyici bir hale getirdi.

Bu bir klasik polisiye değil, varoluşsal bir cinayet romanı olarak özetlenebilir. Okur, cinayete tanık olan Edebiyat Profesörü Anderson'ın iç çatışmalarına ve hem kendini hem de toplumu sorgulamasına şahitlik ediyor.

Solstad; katilin bakış açısından varoluş problemini, edebiyatın etkisini kaybetmesini, değişen toplum değerlerini ve bireyin bu değişimlere uyum sürecini işliyor. Profesörün tavrına hem hak verdiğim hem de yanlış bulduğum noktalar olsa da, bu çatışma kitabı oldukça ilginç kılıyor.

Sonunu tatmin edici buldum. Profesörün içine düştüğü ikilemi kendi içinde sonlandırması hikayeyi benzersiz bir şekilde tamamlıyor. Bu bile kitabın ne kadar farklı ve düşündürücü olduğunu gösteriyor.

Bu kitap, ağabeyi Parlayan kadar iyi olmasa da kendi başına bile muhteşem. Şapkalı Gül, dünyadaki kötülüğün vücut bulmuş hali olan harika bir düşmandı. Yani, sadece çocukları öldüren ve yaşam özlerini emerek hayatta kalmalarını sağlayan bir seri katil vampirden daha korkutucu ne olabilir ki? Doktor Uyku, gereksiz bir devam filmiydi ama Danny'nin gözden kaçırıldıktan sonraki hayatına ufak bir göz atabildiğim için çok mutluyum. Parlayan'ı beğendiyseniz, bunu okumaktan da keyif alacağınızı söyleyebilirim.

Oğlum doğduktan kısa bir süre sonra almıştım bu kitap setini. Sonra ufak ufak okumaya başladım. Hatta şöyle bir anımız var; kitaplardan birinde istiridye kelimesi geçiyordu ve oğlumun ilk söylemeye çalıştığı kelimelerden biri oldu diyebilirim :)

Şuan 4,5 yaşında ve hâlâ çok severek eline alıp bakmayı ya da bana okutmayı çok seviyor. ️

Ben tüm seriyi aldım. Her kitapta farkındalık yaratan duygulara yönelik bir hikaye olduğu için almak isteyenlere gönül rahatlığı ile tavsiye edebilirim. ️

️İyi okumalar diliyorum.

Dr Gwen Ashead bir adli psikiyatr. Kariyeri boyunca karşılaştığı vakalardan örnekler vermiş kitapta. Hem çok ilginç, hem çok zorlayıcı bir okuma çünkü bazı suçlular gerçekten hasta, bazısı kötü, bazısı pişman, bazısı pişkin. Gerim gerim gerildiğim yerler oldu. Vakalarda seanslar boyu hastanın açılmasını bekliyoruz olayı tam anlamak için. Bu arada adli psikiyatrinin yol yöntemini, ilke ve sınırlarını, mesleğin zorlukları ve inceliklerini, kimlerle nasıl ortamlarda çalıştıklarını, riskleri, İngiltere'deki sağlık sistemini öğreniyoruz. Bir hapishanede görüşme odasında, veya "tımarhanede" oluyoruz. Ben hayal dahi edemem böyle idamlık insanlarla aynı odada karşılıklı oturmayı. Bana çok uzak. Böyle bir dünyayı kitabın açtığı pencereden keşfettim, benim için heyecanlıydı. Görünen ve görünmeyen yüzüyle olaylar derinleştikçe derinleşti. İflah olmayan kadar ıslah olanı da çıktı. Beni çok düşündürten ve etkileyen bir okuma oldu.

Roman, Kuveyt’te petrol öncesi dönemi anlamak açısından değerli bir okuma sunuyor. Çevirisi sade ve akıcı. Özel isimlerin Arapça biçimlerinin korunması isabetli bir tercih. Ancak yer yer, örneğin “sahil” yerine “şati” kelimesinin kullanılması, okuma akışını zorlayabiliyor.

Öykünün, bedevi bir çocuğunun denize düştüğü sahnede doruğa ulaşan kurgusu, gemicilik terimlerinin doğru anlaşılmasına dayanıyor. “Garandi direği”, “mayistra”, “lostrom” gibi teknik ifadelerin anlamı, olay örgüsünü kavramak açısından kritik. Bu nedenle, okurun metinden kopmaması için bu tür terimlere açıklayıcı editör notları eklenmesi yerinde olurdu.

Tıpkı kaptanı olduğunuz bir geminin su alabileceği gibi insanın hayat gemisi de beklenmedik bir anda su alabilir.

Kitap, adeta ülkemiz yayın dünyasının bir röntgenini çekiyor. Eser eleştirisi ve değerlendirmesi elbette akademisyenlerin işi olabilir; ancak burada, bir kitapseverin titizliğinin ne kadar derinleşebileceğini de görüyoruz. Üstelik bu, ancak ciddi bir emek ve dikkatle ulaşılabilecek türden ayrıntılarla ortaya konmuş. Örneğin, kitabın sonlarında yer alan Borges’in İbn Rüşd’ün Arayışı hikâyesinde geçen kör ve göz kusurları olan Arap dilbilimcilerin açıklanması, bu titiz yaklaşımın somut bir örneği.

Bir çocuk kitabında oldukça öz bir anlatımla ne kadar kadar sosyal, toplumsal mesaj verilebilir (üstelik bunu okuyucunun gözüne sokmadan gayet de olağan akışta veriyor), diye düşünürseniz açın bu kitabı okuyun derim. Hayvanları doğal yaşam alanlarından koparmanın saygısızlığı… ön yargı balonlarımız yüzünden gerçekliği görememek ve bunun sonucunda ödettiğimiz bedeller… sebep olduğumuz kötülükler… Bırakın, başkasına zararı olmadığı müddetçe isteyen istediğini yapsın, bu da sizi ilgilendirmesin. Düşünerek yaşamak da bence büyük erdem. Çocuklara okuturken lütfen siz de okuyun sevgili yetişkinler. Kitapla kalın.

Selçuklular hakkındaki diğer kitaplardan hayli farklı olarak önümüze düşmektedir. Çalışmada hayli emek sarf edilmiş ve bir hayli de derinlemesine araştırmalar yapıldığı görülmekle beraber konuyla alakalı kitaplarda görmeye alışkın olmadığımız Ermenilerde karşımızdadır. Bizanslılar ile Oğuz/Selçuklular arasında kalan Ermenilere kitapta hayli yer verilmiş. Söz konusu kitap sadece Selçukluları anlatmıyor, biraz daha gerilere gidilerek deyim yerindeyse “Türklerin kökeni” şeklinde çalışmaya girişte yapılmış. Klasik olarak 1040’ta başlayan Selçuklu hakkındaki eserlerin aksine bu kitapta, birazdan daha fazla geriye gidildiği dikkat çekmektedir. Kitabın başlığı her ne kadar biyografi yada portre çalışması gibi dursa da, göründüğünden daha fazla bilgiyi içermektedir.