Onaylı Yorumlar

Tipolojiyle yeni ilgilenmeye başladım ve başlangıç olarakta mbti tiplerini öğrenmek istedim ve tabiki de bunun için bu sistemi kuran kişinin kitaplarıyla başlamanın daha doğru olduğunu düşündüm ama şöyleki kitap bana biraz ağır geldi anlatım olarak.. aslında direkt olarak şu fonksiyon böyle şu kişilik tipi böyle yazar falan diye düşünmüştüm ama kitapta daha derinlemesine ve detaylı bir şekilde anlatılmış tüm bunlar. Yani başlangıç olarak bana biraz ağır geldi diyebilirim .Bu kitapla birlikte kişilik tiplerinden bahseden başka kitaplar da almıştım Türk yazarlarımız tarafından kaleme alınmış ve onlar bana daha anlaşılması kolay geldiler açıkcası . daha sonra ise bu kitabı okuyunca kitapta anlatılan şeyleri daha net anladım yani sonradan her şey tam aklıma yattı diyebilirim. Kısaca başlangıç olarak daha önce psikoloji/tipolojiyle ilgili pek bir bilginiz yoksa pek uygun olduğunu düşünmüyorum

Kitaba doğrudan “korku” demek, fazlasıyla yanıltıcı olur. Zira içinde en ufak bir dehşet duygusu, tüy ürperten bir sahne yok. Ancak kurgunun asıl gücü, okurun zihninde yankılanan “Neden böyle?”, “Bu nasıl mümkün olabilir?” türünden sorularla kendini göstermesi. İşte bu sorgulama hâli, sayfalar boyunca ilgiyi canlı tutuyor. Anlatımı son derece sade ve akıcı; okuru yormadan içine alıyor. Ayrıca kitapta evlerin planını anlatan çizimler, tam yerinde bir dokunuştu. Okur olarak hikâyeyi anlamamda bana büyük ölçüde yardımı oldu. Ben kitabı beğendim. Farklı ve özgün kurgusuyla ilgiyi hak ediyor. Eğer serinin devam kitapları yayımlanırsa, hiç düşünmeden alır, okurum. Çünkü bazı evler yalnızca tuhaf değil; aynı zamanda insanı içine çekip kapısını ardından usulca kapatacak kadar gizemlidir.

Kitap, durgun sulara atılmış bir taş gibi ilerledi. Nasıl ki dalgalar iç içe geçmiş halkalar halinde çoğalarak yayılıyorsa, kitaptaki her yeni gelişme de önce küçük bir etki yaratıp sonra derinlere ulaşarak karakterlerin ruh hâlini, ilişkilerini ve olayların seyrini etkiledi. Başlangıçta sade ve dingin görünen anlatım, ilerledikçe katman katman açıldı, her sayfa bir öncekine eklenerek merak duygusunu besledi. Yüzeyde sakin bir hikâye gibi dursa da, alt metinlerde güçlü temalar, çatışmalar ve sorgulamalar ustalıkla örülmüştü. Sonunda ise o ilk taşın attığı halkalar gibi, okurun zihninde uzun süre silinmeyecek izler bıraktı.
Kısacası muhteşemdi.
Şiddetle tavsiyemdir.

Kitap dili açısından sade ama etkileyici. Dirie’nin yaşadığı kültürel şoklar, Batı ile Doğu arasındaki farkları kendi bakış açısıyla aktarışı oldukça özgün. Bir moda ikonuna dönüşmesi ise başlı başına bir hikâye. Çölde develerin ardından yürüyen bir kız çocuğundan, podyumlara uzanan bir yolculuk. Ancak Çöl Çiçeği, sadece hayranlıkla okunacak bir başarı öyküsü değil. Aynı zamanda kadınların maruz bırakıldığı geleneksel baskılara, cinsiyet eşitsizliğine ve sessiz bırakılmış travmalara dair güçlü bir eleştiri. Waris Dirie, bu kitabıyla sadece kendi sesini değil, sesini kaybetmiş milyonlarca kadının da hikâyesini taşıyor sayfalara.
Waris Dirie, sadece bir model değil, bir ses, bir umut ve bir örnek. Kitap, bana insanın ne kadar kırılgan olduğunu ama aynı zamanda nasıl dimdik ayakta kalabileceğini bir kez daha hatırlatmış oldu.

Çocuklarımıza önerebileceğimiz güzel bir kitap. Son çıkan tabletle arkadaşlarının arasından lider olabileceğini düşünürken dedesinin ona hediye ettiği bir zerdali ağacı ile gözde bir çocuk olan Yağız artık "değer" kavramını farklı yorumlar. Dedesi ile sohbetin, insanlara karşılık beklemeden iyilik yapmanın ne kadar özel olduğunu anlayan Yağız bu sıcacık hikayesi ile tüm çocuklara örnek olacak. Doğanın, ağacın önemini, aile olabilmenin değerini iliklerimize kadar hissedeceğimiz bir kitap. Tavsiyemdir.

Doğmak, büyümek ve yaşlanmak ; insan hiç değişmeyecek, genç, güçlü kalacak gibi hisseder öyle değil mi? Yaşlanmak da tıpkı doğup büyümek gibi hayatın aslolan evrelerinden biri. Bu kitap bana büyükbabamı okuttu diyebilirim. Onu daha iyi anlayabilmeyi ümit ediyorum. Maalesef bizler yaşlılarımızı anlamak için çaba harcamıyor onlarla gereksiz inatlaşmalara girebiliyoruz. Yaşlı anne babasını, anlamak isteyenlerin kaçırmak istemeyeceği bir eser. Onların yaşamını bir nebze olsun kolaylaştırmak ve onları huzurla uğurlamak adına...

Gülhan Davarcı'nın ikinci öykü kitabı Unutma Bizi Dolması, yemek ve sofra teması üzerinden kurgulanmış on bir öykünün bulunduğu bir kitap. Öykülerin dili temiz. Yazar, ayrıca bir romancı olmasının da artısıyla istediği hacimde hikâye anlatabilecek kapasiteye sahip. Çoklukla aileden gelme kırgınlığa sahip kişiler, ölümler, kimi zaman tatsız sofralar, kırık dökük anılar bulunuyor. Bütün bunların yanında acı diyebileceğimiz, sert meseleleri de kurmacanın derinlerinde anlatmayı tercih etmiş Gülhan Davarcı. Açlık oruçlarından eylemlere, aldatmadan tacize, göçmen hikâyesinden anne sevgisizliğine uzanan geniş bir yelpazede yazar dert edindiği problemleri kurmacanın içine yedirerek çoğunlukla birkaç cümlede vermiş. Mektup öykü formatında yazılmış, esere de ismini veren "Unutma Bizi Dolması"nın finali akılda kalıcıyken özellikle "Üzüm Bayramı'nın Hüznü"nün kitapta en beğendiğim öykü olduğunu söyleyebilirim.

Genel olarak güzel bir kitaptı.. Bir ilişkinin başlangıcından itibaren alınan yolu, yolun üzerinde ki engelleri, bu engeller karşısında verilen mücadeleyi anlatması, anlatırken de tasavvufi öğelere yer verilmesi anlatılmak istenen şeyin anlaşılırlığını pekiştirmek adına yerinde bir karar olmuş.
Yazar romanını yalın bir dille yazmış olmakla birlikte yazım hatalarının bariz görüldüğü yerlerde oldukça fazla. Bu da okuyucu açısından okunan bir kitapta bölünmeye yol açabiliyor. Bunun haricinde konunun işlenişi, detaylar yerinde ve kararındaydı. Yazarın kalemine, gönlüne sağlık.

Nahid Sırrı Örik ile tanışma kitabım olan bu mini mini kitapçık, Nahid Sırrının kedilere dair tefrika ettiği yazınlardan oluşuyor. Aynı zamanda yazarın hassas ruhunu da açık seçik görüyoruz kitapta.

Ayrıca kendi kedisi Buldum Bey’e dair birçok bilgi ve hissiyatı da okuma imkanı buluyoruz.

Bu kitaptan Nahid Sırrı’nın kedisi Buldum Bey’i kendi fakir hayatına yakışmayacak ölçüde asil bulması sebebiyle Sultan Hamid Düşerken romanına ekleyip, bir vezirin mücevherli eliyle okşatacak kadar sevdiğini öğrendim. Ayrıca Sultan Hamid Düşerken kitabında ki Buldum Beyin eklendiği kısımları da kitapta bulabilirsiniz.

Bahâîlik hakkında bu kadar derli toplu, açık ve anlaşılır bir kitap okuyacağımı beklemiyordum. Yazar çok sade ama etkileyici bir dille hem İran’daki başlangıçları hem de Osmanlı’daki yansımalarını çok güzel anlatmış. Kitabı okurken sadece bir inanç hareketini değil, aynı zamanda dönemin siyasi ortamını, sürgünleri, ilişkileri, diplomasiyi ve yaşanmış gerçek olayları da adım adım takip ediyorsunuz.
Ben özellikle Osmanlı dönemindeki belgelerle desteklenen bölümleri ilgiyle okudum. Misyonerlerle, Jön Türklerle olan temaslar ve Bahâîliğin Filistin ve İngiltere ile olan ilişkileri gerçekten dikkat çekici. Konuya ilgisi olanlara değil, bu alana yabancı olanlara bile çok şey katacak bir kitap.
Kısacası sadece akademik çevreye değil, merak eden her okura hitap eden dolu dolu bir çalışma. Bu alanda okuduğum en yetkin, kapsamlı ve iddialarını temellendirmiş çalışma olduğunu düşünüyorum. Ben beğendim, tavsiye ederim.