Onaylı Yorumlar

Sırasıyla Kant, Fichte ve Hegel'in felsefelerinin Almanların düşünce ve davranışlarını nasıl yönlendirdiğini ve bu düşüncelerin Almanları adım adım nasıl savaşa götürdüğünü 3 ayrı konferansta anlatılanlara aktaran çok önemli bir kitap. Anlamadığınız yerleri yapay zekaya sorarak ilerleyin, taşlar onun yardımı ve örnekleriyle yerine oturuyor. Yalnız bu kitaba özel zaman ayırmanız gerekir, rastgele okunacak bir eser değil. Bu kitaptan önce Heinrich Heine'nin Almanya'da Din ve Felsefe'nin Tarihi Üzerine eserini de okumak da Alman düşüncesini öğrenmek için faydalı olacaktır.

Okuduğum en güzel, en duygusal, en favori kitaplardan birisi. Ama onun duygusallığı salt engellilikle ilgili olmasından ya da engelli duyarlılığından değil. Duygusal ifadelere başvurmadan gerçekten duygulara dokunabilmesinden, anlatımının son derece sade, akıcı, gerçekçi olmasından. Edebi zevki ise ezber bozmasından, hiçbir tekrara düşmeden ilgiyi sürekli canlı tutabilmesinden, insanca duyguları en güzel haliyle ifade edebilmesinden kaynaklanıyor. Son derece başarılı bir roman. Kitap Charlienin ameliyat hazırlığı aşamasıyla başlıyor, ameliyatla birlikte zekasının gitgide artması ve sonrasında gidişatın izlenmesiyle devam ediyor. Charlie tüm bu süreçleri kendisi yazıya döküyor ve roman onun ilerleme raporlarından oluşuyor. Kitapseverlerin kaçırmaması gereken bir eser.

İlgi çekici bir konu, etkileyici bir hikaye. New York'a gitmek için yola çıkan iki kardeşten yanlış gemiye binen ve hayattaki dek desteği abisini kaybeden İsveçli Hakan'ın New York yerine San Francisco'ya ayak basması ve abisini bulmak uğruna koca Amerika kıtasını boydan boya kat etme hikayesi.

Gördüğünüz gibi insanı saran, merak uyandıran bir hikâye öyle değil mi? Hayır, konunun onca ilginçliğine rağmen okur olayların içine giremiyor, kendini veremiyor. Anlatımda bir hantallık, bir ağırlık, bir soğukluk var. Çeviriden mi acaba diye düşündüm, ne var ki aynı yazarın daha önce okuduğum ve çevirisine hayran kaldığım 'Güven' adlı romanın çevirmenin aynı kişi olması bu tereddüdümü bitirdi, çeviri kusuru olamayacağına karar verdim.

Özetle; evet iyi bir konu iyi bir kurgu ama yavan bir anlatım. Okuyup okumama tercihi size kalmış.

Kitap açıklamasını okuyup, Lem'in bir diğer kahramanı İjon Tichy'nin yaşadıkları gibi mizahi maceralar bekliyorsanız bu kitapta aradığınızı bulamazsınız. Evet ince bir mizah yer yer göze çarpıyor hikayelerde ama Pirx'in serüvenleri daha farklı. İki öyküde uzayda geçen "kilitli kapı gizemi" macerası okuyoruz örneğin.
Lem teknik-bilimsel jargonu bazı öykülerde çok fazla kullanmış, öyle ki okumayı aksatıyor bu durum. Kitaptaki en sevdiğim ve en uzun öykü olan Koşullu Refleks'de Lem , Ay'daki yaşamı ve bilimsel çalışma ortamını öyle güzel anlatmış ki gerçek olduğunu düşünerek okudum ve öyküdeki turistler gibi Ay'a turistik seyahat yapasım geldi. Son öykü Terminus da karanlık oluşu ile dikkat çekiyor.
( Alfa Yayınları neden roman kategorisinde yayımlamış kitabı onu da merak ettim.)

Doğu Roma İmparatorluğunun Attilaya giden elçilik görevinde bulunan Grek seyyahı Priskosun Attila ve Hunlar hakkında yazmış olduğu ve günümüze değin bir kısım bölümleri bulunamayan notlarıdır. O yüzdendir ki bazı kısımları okuduğumuzda anlam bütünlüğü olmuyor. Böyle olmasına rağmen Avrupa topraklarına gelen Hunların yaşayış biçimleri kültürleri savaş sanatları hakkında bilgiler mevcut. Hatta Attila'nın yurduna geldiğinde ahşaptan bir sarayda oturduğunu aynı şekilde eşininde ayrı bir sarayda oturduğunu notlarında yazmış. Dahası yemek yenilen salonlar olduğunu belirtmiş. Ve de bir hamamdan. Bunun yanı sıra notlarında Türkistan coğrafyasında bulunan Akhunlar devletini de belirtmiş. Ve Ogurlar, Avarlar, Sarmatlar gibi Türk milletlerinin isimleride geçiyor.

Kitap birbirinden farklı konuları işleyen hikayelerden oluşuyor. Bazıları deneme tadında. Genel olarak ise kopukluklar ve yarım kalmışlıklar hakim. Hikayelerin bazılarının sonu bir yere bağlanmıyor, havada kalmış hissi yaratıyor. Sanki sonunun okura bırakılması biraz abartılmış. Bazı betimlemeler bana göre aşırıya kaçmış, bu da zorlama hissi oluşturuyor. Ağdalı anlatım, sanki biraz daha edebi anlatalım kaygısıyla yazılmış gibi hissettirdi bana. Bir de hikayelerde gereksiz detaylar mevcut. Mesela birinin bir konuyla ilgili geçmişten gelen siniri var ama bununla ilgili bir detay yok. O zaman bu bilgi neden verildi, verildiyse neden altı doldurulmadı? Hikayeler konu olarak da sanki belirli başlıklar belirlenmiş de ona göre şekillenmiş gibi. Şuraya biraz kadın cinayeti, biraz da bombalı saldırı gibi gibi. Belki sonraki kitaplarda daha çok kendini bulabilir diye düşünüyorum.

Ses insanın içindeki yankıyı dinleten bir öykü kitabı. Sabahattin Ali karakterlerini öyle bir noktada bırakıyor ki, hikaye bitse bile onların suskunluğu devam ediyor. Her öyküde küçük bir kırılma anı var, büyük olaylar yok ama içten içe çöken hayatlar var. Satır aralarında dolaşan yalnızlık, çaresizlik ve ince bir sitem hissi kitabın gerçek yükünü taşıyor. Dil sade ama etkisi güçlü. Sanki biri konuşmuş da ben sadece dinlemişim gibi. Bittikten sonra düşündürmeye devam eden bir kitap oldu benim için.

Her şey söylenmiş gibi, ama en önemlisi hep içerde kalmış gibi..

Yazarın 1999-2002 yılları arasında ülkemizde ve dünyada olan olaylar hakkında yazdığı köşe yazılarından oluşan güzel bir derleme kitap. Yakın tarihimizi ve şimdiyi karşılaştırarak okuyunca çokça dersler çıkarabiliriz, çokça hayıflanabiliriz.

Alıntı:

Tarihsizlikle şekillenen dünya vizyonunun, dış politika anlayışının dar alana sıkıştırdığı Türkiye ile kadim medeniyet birikimlerinin tümü üzerinde oturuyor olmanın özgüvenini hayata aktaracak geçerli araçlardan yoksun derin Türkiye’nin çelişkisiydi tüm bu yaşananlar.

Hunter S. Thompson'ın öncülüğünü yaptığı "gonzo habercilik" kavramını bir bakıma anlatan yarı kurgusal romanı. Peki nedir bu? Kısaca denir ki "gazetecinin de olaya dâhil olduğu, kendini olayın içinde bulunarak aktardığı haber türü".
Bunu sapıkça ve abes bir hikâye olarak değil, hayatın toz pembe olmayan yönlerinin de var olduğunu, Amerikan Rüyası'nın bir de öbür yüzü olduğunu anlayarak okuyun derim. Daha romanın başında aslında neyle karşılaşacağımızı yazar ön sözde kendisi söylüyor: Uyuşturucuları, alkolü, şiddeti ve çılgınlığı kimseye tavsiye etmek istemem ama benim hep işime yaramışlardır.

Nahid Sırrı ÖRİK, hem Osmanlı hem de Cumhuriyet devrinde yaşadığından dolayı her iki dönemin insanlarını gözlemleme, inceleme ve karşılaştırma imkanı bulan önemli yazarlarımızdandır.
Mehlika Hanım Ailesi romanında da, Osmanlı'nın son döneminde servet sahibi iken Cumhuriyet sonrası bu imtiyazlarını kaybeden ailelerden birinin trajikomik hikayesi anlatılmaktadır.
Nahid Sırrı bu romanında da mükemmel bir kurgu ile ustalığını göstermektedir. Yakın tarihimizin toplumsal yönünü psikolojik ve sosyolojik olarak merak edenlere önemle tavsiye ederim.