Onaylı Yorumlar

Herkese, her şeye ayıracak zamanımız varken kendimize neden “vakit” bulamayız?

Zaman Satan Adam, ihtiyaç duyan insanlara günler, saatler ve dakikalar satan Vaktiyar'ın hikayesini anlatıyor. Sürekli başkalarına zaman kazandırırken kendisini unutan Vaktiyar, en çok ihtiyaç duyduğu anda kendisine ayıracak zamanı kalmadığını fark ediyor. Ancak daha önce yardım ettiği insanların desteği, ona paylaşmanın ve dayanışmanın gücünü gösteriyor.

Luca Cognolato, zamanı alınıp satılabilen bir şeye dönüştürerek son derece yaratıcı ve dokunaklı bir hikaye kurmuş. Marco Paschetta'nın zarif çizimleri ise bu özgün anlatıma ayrı bir güzellik katmış.

Zamanın değerini, paylaşmanın güzelliğini ve iyiliğin nasıl karşılık bulabildiğini anlatan, çocuklar kadar yetişkinlere de hitap eden etkileyici bir kitap.

Çokça tavsiyedir.

Hep metafizik konularına ilgi duymuşumdur. Evrenin, yaşamın ve ölümün bildiğimizden çok daha derin olduğunu düşünürüm. Bu yüzden Dolores Cannon'ın Hatırlanan Beş Yaşam kitabına büyük bir merakla başladım. Kitap, 1960'lı yıllarda henüz reenkarnasyon, geçmiş yaşam regresyonu ve benzeri kavramların neredeyse hiç bilinmediği bir dönemde yaşanan sıra dışı bir deneyimi anlatıyor. Başlangıçta tamamen farklı bir amaçla yapılan hipnoz seansları sırasında beklenmedik şekilde geçmiş yaşam anlatıları ortaya çıkıyor. Sonrasında olaylar öyle bir noktaya geliyor ki hem seansları yapanların hem de okurun aklında birçok soru oluşuyor. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, insanı kesin bir yargıya zorlamaması oldu. Reenkarnasyon bir inanç sistemidir. Kitapta anlatılanların doğruluğunu kanıtlamak ya da çürütmek mümkün değil. Kimse ölümden sonra ne olduğunu kesin olarak bilmiyor. Eğer anlatılanların hepsi doğruysa bu, reenkarnasyona dair oldukça çarpıcı bir örnek olabilir.

Bir suçluyu yakalamaya çalışan düzen, nasıl olur da kendi yarattığı karmaşanın içinde kaybolur?

Aziz Nesin, Fil Hamdi'ye adını veren öyküde bu soruyu akıl almaz bir olaylar zinciriyle yanıtlıyor. Hayali bir suçlunun peşine düşen sistemin giderek içinden çıkılmaz bir duruma sürüklenişini izlerken sorgulanmayan kuralların ve devre dışı bırakılan aklın nasıl trajikomik sonuçlar doğurduğunu görüyorsunuz.

Derlemedeki diğer öykülerde de bürokrasinin hantal işleyişi, çıkar ilişkileri ve insanların otorite karşısındaki tutumları aynı keskin mizahla ele alınıyor. Nesin, karakterlerinin korkularını, küçük hesaplarını ve çelişkilerini sade bir dille aktarırken en sıradan olayları bile düşündürücü birer hicve dönüştürmeyi başarıyor.

Yıllar önce kaleme alınmış bu öykülere bugün hala gülüyor olmamız mı, yoksa güldüğümüz o açmazların hiç değişmemiş olması mı daha düşündürücü, bilemiyorum.

Sahifelerle hemhal kalın.

Behzat Ç. benim için sıradan bir polisiye karakterden çok daha fazlası. Ankara’nın sokaklarında dolaşan, adalet duygusuyla öfkesi arasında sıkışan, kendi kusurlarıyla yüzleşmekten kaçınmayan sahici bir karakter. 20. yıl özel baskısı Behzat’ın dünyasına yeniden dönmek için güzel bir fırsat. Serbes’in başarısı, cinayet soruşturmalarını toplumsal çelişkilerle, insanın karanlık tarafıyla ve adaletin sınırlarıyla birleştirmesinde yatıyor. Sert, alaycı ve zaman zaman sarsıcı dili de bu dünyanın ruhunu tamamlıyor. Behzat’ın öfkesi, yalnızlığı ve sisteme duyduğu güvensizlik, onu kusursuz bir kahraman olmaktan çıkarıp inandırıcı kılıyor. Üç romanı bir arada okumak, karakterin dünyasını ve değişimini daha bütünlüklü değerlendirme imkânı sunuyor. Polisiye edebiyatın suç çözmenin ötesinde bir toplumsal eleştiri alanı olabileceğini gösteren bu seri, benim için Türkçe polisiye edebiyatın özel örneklerinden biri. Hem içerik hem de koleksiyon değeri açısından kütüphanede yerini hak eden bir baskı.

Kitap, tıp tarihini anlatmanın ne kadar sürükleyici olabileceğini gösteriyor. Cerrahinin gelişimini tarihler ve isimler üzerinden sıralamak yerine, 28 ameliyat vakası aracılığıyla ele alması kitabı farklı kılan en önemli özellik. Her vaka, insanın bedenini tanıma çabasını, tıbbi bilginin sınırlarını ve cerrahların karşılaştığı zorlukları gözler önüne seriyor. Bugün rutin kabul edilen bazı müdahalelerin geçmişte ne kadar tehlikeli olduğunu okumak gerçekten çarpıcı. Yazarın tıbbi bilgiyi anlaşılır bir dille aktarması da kitabı yalnızca sağlık alanında çalışanlara değil, bilim tarihine merak duyan herkese hitap eden bir esere dönüştürüyor. Bazı vakalar ürpertici olsa da insanı okumaya devam etmeye iten güçlü bir merak duygusu var. Benim için kitabın asıl başarısı, cerrahinin tarihini anlatırken insanın hastalıkla, acıyla ve ölümle mücadelesini de görünür kılması. Hem öğretici hem de sürükleyici bir kitap arayanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Kemal Sunal filmlerini izlerken gülüp geçtiğimiz pek çok sahnenin, aslında üzerinde düşünmeye değer bir tarafı var. Taşkın Su’nun Kemal Sunal Filmlerinde Küfür ve Argo adlı kitabı, tam da bu noktada ilgimi çekti. Kemal Sunal’ın mizahını sadece komik repliklerden ibaret görmemek gerektiğini düşünüyorum. Onun filmlerinde kullanılan küfür ve argo, çoğu zaman karakterlerin öfkesini, çaresizliğini ve toplumsal düzene karşı tepkisini anlatmanın bir yolu. Bazen tek bir söz, uzun bir konuşmadan çok daha fazlasını ifade edebiliyor. Kitabın bence en güzel tarafı, yıllardır bildiğimizi sandığımız filmlere başka bir gözle bakmamızı sağlaması. Çünkü bir filmi sevmek başka, o filmin mizahını ve dilini çözümlemek başka. Kemal Sunal’ın neden hâlâ bu kadar çok sevildiğini düşünürken onun kullandığı dilin gücünü de göz ardı etmemek gerekiyor. Türk sinemasına ve mizaha ilgi duyanlar için farklı bir bakış açısı sunan, merak uyandırıcı bir çalışma. Kemal Sunal filmlerini seven herkese tavsiye ederim.

Cadılar konusu benim için her zaman yalnızca doğaüstü inançlarla değil, insanların korkuları ve toplumların yarattığı düşman imgeleriyle de ilgili olmuştur. Kitabı değerli bulmamın nedeni de bu. Yazar, cadılık tarihini gizemli hikâyelerin sınırlarından çıkarıp toplumsal korkular, inançlar ve tarihsel dönüşümler üzerinden okumamızı sağlıyor. Özellikle insanların anlayamadıkları olayları açıklamak için birilerini suçlu ilan etmeleri ve bu inancın ölümcül sonuçlara yol açması üzerinde düşünmeye değer. Bana kalırsa kitabın en çarpıcı taraflarından biri, geçmişte korku ve zulümle ilişkilendirilen cadı figürünün günümüzde nasıl popüler kültürün, eğlence sektörünün ve tüketim alışkanlıklarının bir parçasına dönüştüğünü göstermesi. Dün tehlikeli sayılanın bugün nasıl pazarlanabilir bir imge hâline geldiğini görmek oldukça düşündürücü. Kitabı okurken yalnızca cadılık tarihini değil, insanların korkularının zaman içinde nasıl biçim değiştirdiğini de düşünüyorsunuz.

Öncelikle bu kitap bir tarih kitabı değil. Kitapta neredeyse hiçbir tarihsel olay ayrıntılı anlatılmıyor. Peki kitap ne anlatıyor? Tarihin ne olduğunu, nasıl ele alınması gerektiğini ve geçmişten nasıl ders çıkarılacağını sorguluyor. Üstelik bunları Kur'an penceresinden yapıyor.

Kitabın neredeyse yarısının ayetlerden oluşması, yazarın bakış açısını açıkça gösteriyor. Bu nedenle eseri bir tarih kitabından ziyade İslami tarih bilincine giriş veya tarih kılavuzu olarak değerlendirmek daha doğru olur.

Bence kitabın en önemli katkısı, tarihe yalnızca yaşanmış olaylar bütünü olarak bakmak yerine, tarih karşısında nasıl düşünmemiz gerektiğini sorgulatması. Elbette akademik araştırma, kronolojik anlatım veya ayrıntılı olay incelemesi bekleyen okuyucular aradığını bulamayabilir.

Kısacası, tarih öğrenmekten ziyade İslami açıdan tarih bilinci kazanmak isteyenlerin okuyabileceği bir eser. Farklı kaynaklarla desteklenerek okunduğunda daha anlamlı katkı sağlayacağını düşünüyorum.

Farklı bir kitap 'Çiçekçi Kadın' kolay okunuyor ve yoğun bir anlatımı yok buna rağmen iz bırakmaktan da geri durmuyor.
Yuhui eliyle süregelen 'erkek cinayetlerini' okuyoruz kitap boyunca... Bir de bitkilerin, doğanın ve yalnız olmadığını bilmenin iyileştirici gücünü belki...
Kitaptaki kadınlar, ya fiziki ya da ruhi şiddete maruz kalıyorlar. Hepsinin ortak özelliği ise yardım istedikleri halde bulamamaları yahut yardım isteyemeyecek kadar sindirilmiş olmaları...Yuhui, nefes alabilecekleri son kapıyı açıyor onlara kimi zaman bitkilerin kimi zamansa küreğinin gücüyle...
Yazar son sözünde kurguyu neden böyle ilerlettiğini ayrıntılı olarak anlatmış. Okurun son söze kadar biriktirdiği son acabalar da Minyoung Hanım sayesinde iyi ki'lere dönüşüyor. En azından bende böyle oldu ve umarım yazarın kalemiyle yolum tekrar kesişir diyerek kapattım kitabımı...

Sıdıka Çal Arslan’ın Bir Merhamet Hikayesi kitabı, Ankara’da yaşayan biri olarak dikkatimi çeken kitaplardan biri oldu. 77 sayfalık bu kısa romanı hemencecik okuyup bitirebiliyorsunuz.

Kitapta Ankara Lisesi’nde geçen yıllardan, Işık’tan, Alpay’dan ve dönemin izlerini taşıyan ayrıntılardan söz edilmesi benim için ayrıca güzeldi. Yaşadığım şehirle bağlantılı izlere rastlamak, okuma deneyimimi daha da anlamlı hale getirdi.

Hüseyin’in hayatı üzerinden merhameti, insan ilişkilerini ve hayatın insana getirdiği sınavları düşünme fırsatı buluyoruz. Kısa bir kitap olmasına rağmen okuru insanın iç dünyası ve hayata karşı tutumu üzerine düşündüren bir yanı var.

Bazen kısa bir kitap da insanda uzun uzun düşünme isteği bırakabiliyor. Bir Merhamet Hikayesi de benim için bu yönüyle dikkat çeken kitaplardan biri oldu.