Onaylı Yorumlar

Amerikalı bir Yahudi olan yazar, Avrupa'ya gitmek isterken bir hahamın yanına gönderilir ve orada yedi yıl boyunca Filistinli insanların acılarına, dramlarına, İsrail'in zulmüne şahit olur.
Şahit olduklarını, matematik ve fizik dahisi olan Ahmet Hamid'in hayatını anlattığı bu romanda anlatıyor. Her türlü müsamahadan, fırsattan uzak; zorluklarla mücadele eden insanların hayata tutunuşu, kimilerinin kendini kurtarışı, kimilerinin kurtaramayıp şehit olmayı seçişi çok güzel anlatılmış. Yalnızca bir dram kitabı olmanın dışında, bir çocuğun yükselişi, düşman ırklardan insanların dostluğu, kültürel değişimler de güzel bir dille anlatılmış.
Akıcı bir dil, sürükleyici bir anlatım. Kesinlikle okumalısınız.

Hachiko, "bağlılık" temasını süslü cümlelere ihtiyaç duymadan, en saf ve en sarsıcı haliyle işleyen bir eser. Bizler zamanı saatlerle, dakikalarla, kaçırdığımız trenlerle ölçüyoruz, ama Hachiko için zaman sadece kavuşma anıdır.

Kitap boyunca mevsimlerin değişimi, insanların yaşlanması, istasyonun kalabalığı tasvir ediliyor. Ancak bütün bu döngünün içinde değişmeyen tek şey var; o da Hachiko’nun sadakati. Yazar, hayvan ve insan arasındaki bağı oldukça etkili bir dille anlatmış.
Kitabı bitirdiğinizde hissettiğiniz şey sadece üzüntü olmayacak. Sadakatin kutsallığı karşısında derin bir huşu kaplayacak içinizi.
Gerçek bir hikâye olması elbette duygu yoğunluğunu artırıyor. Filmi de kitap kadar güzeldi; izlemenizi öneririm.

Kitabı okuduktan sonra “Sevmek nedir” diye sorsalar sanırım şöyle derdim. "Sevmek, gelmeyeceğini bilsen bile bekleyebilmektir."

Şu an 8 yaşında olan kızımın kitap hakkındaki yazısı ile sizi baş başa bırakıyorum:
Levent sabahın köründe hep Mert tarafından uyandırılıyor ve ayrıca tayfayı çağırsa bile onların Mert gibi haylaz kardeşi olmadıkları için, gelmeleri akşamı buluyordu.
Ama iki gün boyunca Osman gelmeyince işler garipleşmeye başlıyor. Ve tayfa dayanamayıp Osman’ın yanına gitmeye karar veriyorlar. Osman’ın yanına gittiklerinde onları annesi karşılıyor. Ama Osman hasta değil ve yemek yemiyor.(Kamil:Yoksa yemek mi yiyor?Hani yiyorsa yardım etmek için ben de gelebilirim.Tam akşam yemeği saati de…)Annesi Osman’ı çağırıyor. Osman bir bilmece hakkında çalışıyor. Bu bir yarışma ve tayfa üç fotoğraftan yola çıkarak yarışmayı kazanıyor. Ve Dünya turuna çıkmaya hak kazanıyorlar. Ama merak edilen şey şu oluyor: Yarışmaya Osman katılmıştı ama bütün tayfa neden giyordu? Meğer Osman yarışmaya bütün tayfayı yazdırmıştı. Ardından çok güzel maceralar bizi bekliyor, okurken çok eğlendim, siz de okuyun!

içinde, üstünde yıllar ve ömürlerin harcandığı çok önemli ve muhtemelen esas önem arz eden mutluluk teması ile ilgili birçok öğüt barındırıyor. bu öğütlerin her biri üzerine kitaplar yazılmış çokça düşünülmüş konulardan oluşuyor yani konu itibari ile dayanaklar itibari ile derin bir kitap. Alain’in günlüğü elime geçmiş ve ben büyük bir heyecan ve merakla kapının arkasına çökmüş bağımsız sayfaları rastgele açıp önüme çıkan yazıları okuyormuşum gibi bir zevki vardı benim için eserin. tatlı kısmı ise Alain günlüğünü gizlice ve heyecanla okurken bir şekilde hep sonu mutluluğa çıkıyor olması. Yani bana sorarsanız muzlu magnolia tadında bir eser. Hayatımızı gözden geçirmeye başlarken elimizin altında olması veya hatırlamak için ara sıra açıp rastgele bilgi tazelemek için yanımızda olması önemli olan bir eser.

Değişik kurgusu olan ve sağlam yapılı, hikaye olarak çok ilginç olmasa da yazarın dili ile ilginç hale gelen bir roman. Yaratıcı yazarlık dersi için Atina’ya gelen kahramanımızın bir kaç günlük bu kısa gezisinde rastladığı, tanıştığı, ders verdiği kişilerle olan konuşmaları anlatılıyor kitapta.

Psikolojik ağırlığı yüksek bir roman, öyle ki konuşmalar bazen teke tek bazen grup terapi haline geliyor. Hatta yazar kendi psikoanalizini bile yapıyor. Kısaca insana dair, ilişkiler, zayıflıklar, arayışların sergilendiği okuması rahat bir roman. Öneririm.

Bir toplumda öteki olmak, gerçi ait olduğu yere gitse orada ne olacak belli değil. Çok hüzünlü bir göçmen hikayesi. Yazarın otobiyografik romanı olduğunu düşünüyorum. Bir aile durumu olmasının yanı sıra toplumsal bir sorunu ortaya koyuyor bu roman, Almanya'da yaşayan Türkler.
Babaya yazılan açık bir mektup gibi bir bölümü, kimliksizlik, bir yere ait olamama, yokluk, yoksulluk, yoksunluk çok güzel anlatılmış. Gerçekten yaşanmamış bir hayat hikayesi bu kadar gerçekçi anlatılabilir miydi? Baba yoksunluğu, babaya duyulan özlem ana konusu.
Yaralar ilk oluştukları anda insanın canını çok acıtmaz, her şey olup bittikten sonra canımız yanmaya başlar. Bu yaraların anlatılması da iyileşme başlayınca olur ancak.
Tüm gitmeler, gidememeler sonsuza gitmeler..... Hepimiz bu hayatı yaşamak zorundayız, elimizden geldiğince....
Çok güzel anlatmış Necati Öziri, akıcı ve okumaya değer bir roman.

Konu çok güzel, zira iki güzel şahit ve şehit kızın hayat öyküsünü yazmış yazar, iyi de yapmış, bu iki nadide insanın hikayesi anlatılmaya değer. Biri siyonist itrail'e ve bölgedeki işbirlikçi baskıcı rejimlere destek veren ABD'den kalkıp işgal ve soykırım altındaki Gazze'ye gelip Filistinlilere destek verirken katledilen Rachel, diğeri ABD ve itrail'in kontrolü altındaki Mısır'daki Firavun rejimine karşı dururken Rabia meydanında şehid edilen binlerce insandan biri olan Esma. Hamza ne güzel düşünmüş ve kaleme almış bu iki güzel insanın öyküsünü. Okurken zaman zaman ağladım, gözyaşlarıma hakim olamadım. Yazarın iki kitabını okumuştum, bu kitabı ile adeta zirveyi zorlamış. On numara beş yıldız verdim. Vicdan sahibi her insanın okumasını tavsiye ediyor ve Rachel, Esma ve onlar gibi bu yolda, Allah yolunda, hakikat yolunda, insanlık yolunda hayatlarını ortaya koyanlara dua ediyor, aziz hatıralarını sevgi ve saygı ile yad ediyorum.

Kitap günümüz dünyasında bize sürekli aşılanan başarılı ol çalışırsan mükemmel hayatın olur sözünü tezleriyle çürüten bir kitap. Küçükken maruz kaldığımız eğer çalışırsan çok iyi üniversite okursan çok güzel bir çalışma hayatın olur sözünü aslında detaylı inceleme fırsatı buluyoruz. Türkiye’de iş ararken yaşanan adaletsizlikler, Türkiye ekonomisiyle alakalı durumlar elbette başlıca faktör ancak Dünya’da da buna benzer sorunlar yaşanabiliyor bunun en büyük sebeplerinden biri sosyal medyanın etkisi çocuklar, gençler “kolay yoldan nasıl para kazanırım?” tarzı içeriklere çok fazla maruz kalıyor ve gerçek dünyada iş yaşamında da bu şekilde olabileceğini düşünüyor. Halbuki aileden zengin olan çocuklar zengin çevrelerinde büyüyor ve istemese bile bu çevre onlara maddi kaygı çekmediği bir geleceği sağlıyor. Behçet hocam burada bu çevre faktörünü örneklerle çok güzel anlatmış. Kaleminize, emeğinize sağlık hocam.

Doğunun Limanları. Bu güzel kitabı okumadan önce tarihi bir öykü okuyacağımın farkındaydım. Ama bitirdikten sonra boğazımda bir düğüm kalacağından habersizdim. Kurtuluş, mücadele her yerde her vatanda aynıdır. Sadece isimler değişir. Bir isyanla başlar burada hikaye. Ardından aile bağı, kenetlenme, aşk… Tam mutlu sonla biterken insanların hayatlarını küçümseyen küçük ama kendini büyük zanneden adamların başlattığı savaşlar. Kader ne yaparsan yap değişmeyeceğini düşündüğün bir masal belki bir kurtuluş vardır. Bir bakmışsın ufak ama yarım bir gülümseme ile hem de gözlerin dolu kitabın sonu getirmişsin. İşte en sonunda böyle bir his bırakır insanda. Bitmemiş hikayeler, kavuşamamış insanlar.

Uzun yıllardır düzenli okuma alışkanlığı olan biri olarak polisiye roman pek sevdiğim bir tür sayılmaz. Yazar dünyanın en meşhur polisiye roman yazarı elbette. Yine de bu kadar iyi bir kurgu, bu kadar okuyucuyu merak içinde bırakan, aşırı aşırı keyif verici bir okumaydı. Yazıldığı dönemde çok ses getirmiş. İnceden bir suç ve ceza üzerine düşündürüyor okuyucuyu. Ama asıl odağımızda bu on kişinin başına neler geleceğinin uyandırdığı o gizemli, huzursuz, tetikte merak var. Okuma alışkanlığı edinme hedefinde iyi bir başlangıç ve motivasyon olabilir.