Onaylı Yorumlar

Kitabın okuyucuyla konuşur gibi bir dili olduğu için çocuklar kolaylıkla kahramanlarla empati yapabiliyor, hikayenin içine dahil olabiliyorlar. Bu özelliğin kitabı daha eğlenceli ve sürükleyici hale getirdiğine inanıyorum. Ebeveynlerin nasıl bir çocukluk geçirdiği çocuklarına olan tutumlarını çok etkiliyor. Kitap boyunca gelişen olay kurgusu bunu çok güzel anlatmış. Bir çocuğun zamanında çocukluğunu yaşaması gerekir. Her çocuk bu imkana erişebilse keşke. Bu kitabın aile bireyleriyle okunması ve beraber kitap hakkında konuşulması çocuk ile aile arasında güzel bir bağ oluşturacağına inanıyorum. Bazen büyüklerin de bir zamanlar çocuk olduğunu hatırlamaları gerekiyor. Bu kitap bunu hatırlatacak tatlı ve akıcı bir serüven.

'Sevgilinin Soğuk Elleri' sanırım şimdiye kadar Han Kang'tan okuduğum en iyi kitap... 'Vejetaryen' başta olmak üzere diğer kitaplarının yeri de ayrı elbette ama bu kitap hikaye ve karakter derinliği açısından bir ayrı geldi bana...
İçi boş kalıplardan heykeller yapan bunu yaparken de en çok kendini açığa çıkarmaktan korkan bir heykeltraş ve hayatına dokunan insanların hikayeleri desem yanlış olmaz sanırım kitabın konusu için ancak -yine yazarın sihri bu- bununla bitmiyor bir tür iyileşme hikayesi de oluyor sanki sancıyan karakterler için ki bence kitabın en iyi yanı da bu...
Günümüz güzellik algısı kitabın temel sorunlarından, insanların ne hale geldiğini, soğuk duş etkisiyle, kendine has yalın ama vurucu üslubuyla anlatmış yazar...

Bir sosyolog olarak yazıyorum, üstadımı değerlendirmek haddim değil sadece nacizane düşüncelerim diyelim. Öncelikle “vay be, hayatımı değiştirdi” diyeceğim bir kitap olmadı. Klasik kişisel gelişim çizgisinde ama buna rağmen üç günde, sıkılmadan ve keyifle okudum.

bazı düşünceler, benzer kitaplarda okuduğumuz şeylere yakın. Fakat arada öyle tespitler var ki “bunu daha önce hiç böyle düşünmemiştim” dedirtiyor. kitabın asıl güzelliği burada.

Yazarın anlatımında üst perdeden konuşan, her şeyi çözmüş biri havası yok. Aksine oldukça mütevazı buldum. Sosyoloji mezunu olmasına rağmen bunun yeterli olmadığını, sadece bir başlangıç olduğunu söylemesi de ayrıca hoşuma gitti.

En çok aklımda kalan ise “bildirim çağı” ifadesi oldu. Gerçekten elimizde telefon, gözümüz ekranda, sürekli bir şeyleri kaçırma telaşındayız.

Hayatımı değiştirdi diyemem ama bazı düşüncelerimin kapısını araladı. Bazen bir kitabın görevi hayatını değiştirmek değil, küçük bir ışık yakmaktır.

Bu yorumum biraz kişisel bir perspektiften olacak. Zaten çokça okunmuş ve üzerine konuşulmuş bir kitap olarak objektif yorumların tükendiğini düşünüyorum.
Ben hem bir denizci olarak hem de bir zıpkınlı balık avcısı olarak kitaptaki deneyimlerle, mücadelelerle, balıkla kurulan saygıya dayalı bağ ile ve sayısız nüanslarla bağlantı kurduğum için üzerimde çok ayrı bir etkisi oldu.
Kitapta, basit bir balık tutma hikayesinin ardına geçip imgeleri, simgeleri, kendi hayatlarındaki yansımaları görebilenler için büyük bir kaynak var benim nezdimde.
Ben çevreden duyduğum yorumlardan yola çıkarak ; ''Şunu okuyayım da hayata karşı şu aralar düşük olan yaşam enerjimi, mücadele gücümü geri kazanayım.'' diyerek bu kitabı satın aldım ve okudum. Ama beklediğimden daha derin ve etkili bir kitap buldum.
Denizci, balıkçı veya değil herkese önerilebilecek sürükleyici bir kitap.
İyi okumalar.

Kitap gerçekten adı gibi gerçeği gıdıklıyor, neden mi? kuşların arasında insanların yansımasını görüyoruz, onları okurken aslında kendi hayatımızı da okuyoruz. bazen hayallerimiz dediğimiz şey fütursuz isteklerimizden oluşabiliyor, bazen gözlerimiz gerçeği görmeye kapalı olabiliyor, işte orada bazı yaşanacaklar devreye giriyor. o yaralarla öğrenmediklerimizi yaşayarak öğrenmek zorunda kalıyoruz. bu kitapta tam da bunu anlatıyor. herkes her şey için değil, bir şey için yaratılmıştır ve hayat onu bulup onunla insanlığa hizmet etmektir.

Hiç de Her Şey, insanın hayata, kendine ve duygularına dönüp baktığı, kısa ama düşündürücü şiirlerden oluşan bir kitap. Şiirlerde aşk, yalnızlık, özlem, kırgınlık, umut ve hayatın içindeki küçük anlar ön plana çıkıyor.
Kitabı okurken bazı şiirlerde kendi yaşadığım duygulara rastlamış gibi hissettim. Özellikle insanın geçmişiyle, seçimleriyle ve içinde biriktirdikleriyle yüzleşmesi üzerine düşündüren dizeler dikkatimi çekti. Yer yer hüzünlü olsa da tamamen karamsar bir havası yok; aksine hayatın bütün iniş çıkışlarıyla kabul edilmesi gerektiğini hissettiriyor.
Kısacası; büyük olaylardan çok, insanın içinde yaşadığı o küçük ama derin duyguları anlatan, sakin sakin okunup üzerine düşündüren bir şiir kitabı.

Beklentimin çok üzerinde, beni hem duygusal hem de düşünsel olarak etkileyen, bitirdikten sonra bile zihnimde sorular bırakmaya devam eden bir eser oldu. Özgürlük, sevgi, fedakârlık, aile, gurur ve insanın içindeki kötülük üzerine uzun uzun düşündürdü. Özellikle bazı ters köşeleri ve karakterlerin yaptığı seçimler beni gerçekten şaşırttı. Bir kitabı bitirdiğimde hâlâ karakterlerin kararlarını sorguluyor, “Ben olsaydım ne yapardım?” diye düşünüyorsam o kitap benim için amacına ulaşmıştır. Kurtlar Ülkesi kesinlikle onlardan biri. İyi ki okumuşum; uzun süre unutacağımı sanmıyorum.

El işi kitaplarıyla aram her zaman çok iyi olmamıştır. Çoğu zaman ya fazla teknik gelirler ya da daha ilk sayfalarda insanın gözünü korkuturlar. Ama Herkes Kâğıt Sanatı Yapabilir bu konuda oldukça farklı bir deneyim sundu bana.
Kitabın en sevdiğim yanı, gerçekten de adının hakkını vermesi oldu. Daha önce kâğıt sanatıyla hiç ilgilenmemiş biri olsanız bile, anlatımların sade ve anlaşılır olması sayesinde kendinizi yavaş yavaş işin içinde buluyorsunuz. Kullanılan malzemeler, temel teknikler ve projeler adım adım anlatılmış. Özellikle görsellerin bol olması, anlatılanları uygulamayı çok kolaylaştırıyor.
Kitap boyunca birbirinden farklı çalışmalar görmek de hoşuma gitti. Basit projelerle başlayıp giderek biraz daha detaylı işlere geçmek, insana hem cesaret veriyor hem de öğrenme isteğini artırıyor. Benim için en keyifli tarafı ise ortaya çıkan işlerin pahalı malzemeler gerektirmeden yapılabiliyor olmasıydı. Birkaç parça kâğıtla neler üretilebildiğini görmek gerçekten ilham verici.

Farklı bir tarz ve teknikle yazılmış psikolojik bir eser. Yazar belli ki öncesinde psikoloji alanında oldukça araştırma yapmış. Konuşma çizgisi olmadan ve kime ait olduğu okurun dikkatine bırakılacak şekilde yazılan diyaloglar, iç içe geçen geçmiş-gelecek ve şimdiki olaylar, iç sesler derken başlarda kitap biraz zorladı ama bir süre sonra tarzına alıştım. Adeta bir labirentin içinde ilerlerken kitap içine bir şekilde çekti ve aktı gitti diyebilirim. Bu teknikle yazmanın zorluğuna rağmen kitabın akıcı oluşu bence yazarın başarısı. Ama yine de sonunda bazı şeyler yarım kalmış hissi verdi, tamamlanmayan hikayeler vardı, belki de özellikle okurun yorumuna bırakıldı bilemiyorum.

O’nun hayatı, bir insan hayatının çok üzerinde bir anlam ihtiva eder.Bizzat Yüce Allah tarafından terbiye edilmiş bu hayat, peygamberliğine iman eden herkese, Allah tarafından canlandırılmış bir derstir adeta.Hz. Aişe validemizin de belirttiği üzere O “yürüyen Kur’an’dır”.Esaslarını Kur’an’dan alan insan yaşamının saatlere, günlere, aylara ve yıllara yansıtılmasıdır ki müminler temaşa ile örnek alsınlar;tatbik etsinler.Ve bu dersi iyi tatbik etmek, müminleri ahiret saadetine eriştirecektir. İşte bu denli önemi haizdir Siyer-i Nebi..Böyle önemli bir konuda, yeni başlayanlar için gayet anlaşılır, kronolojiye uygun ve gereksiz açıklamalarla boğulmamış bir metinle karşılaşmak beklentilerimi karşıladı. Çok üst düzey, tartışmalara(!) cevap niteliğinde bir eser değil. Dolayısıyla, böyle bir beklentiniz varsa daha kapsamlı eserlere yönelebilirsiniz, zira sayfa sayısı sizi aldatmasın. Ama Siyer’e yeni başlayacaksanız veya tekrar etmek istiyorsanız, bu açıdan yeterince tatmin edici buldum.