Onaylı Yorumlar

Eksiğiyle yanlışıyla Altay Meriç'in bütün kitaplarının okunması gerektiğini düşünüyorum. Bu kitap da ilk kitabın devamı niteliğinde, hem geçmişten gelen hem de son zamanlarda ortaya çıkan bazı itiraz ve ithamlar ele alınmış. Bu tarz soruların bir çok cevabı var aslında. Altay Meriç de doğal olarak kendi yaklaşımıyla ele almış. Bazı soruların cevaplarını ben de doğru olarak görsem de daha kestirme veya daha farklı açılardan cevaplanması gerektiğini düşündüğüm oldu aslında. Ama dediğim gibi bu yaklaşım meselesi. Diğer bazı okuyucular da bunu daha tatmin edici bulabilir. Bunun dışında, bu alanda birçok eser okumuş birisi olarak bu eseri çok faydalı bulduğumu söyleyebilirim. Genel olarak cevaplama tarzı okuyucuyu yakalıyor. Anlaşılması zor olan bazı meseleleri de yer yer kolaylaştırıyor. Açıkçası tam olarak aklıma oturtamadığım birkaç delili/örneği anlamama yardımcı olduğu için minnettarım.
Uzun lafın kısası: Kesinlikle okunmaya değer bulduğum bir kitap.

Açıkcası dinamiti keşfeden adamın barış ödülü dağıttığı bir gösteride, okurken ben şimdi ne okuyorum dedirten eser. Literatür bilmiyorsanız oldukça etkileyecek bir popülizme sahip olan fakat Tilly'yi Moore'u ya da Samuel H. okuduysanız özgün olan kısmını git gide merak ettiğiniz bir çalışma... bunun yanı sıra misal olarak incelenen vakaların derinliğine sahipseniz esasen yüzeysel ya da teorinin işine yarayacak şekilde okunduğunu idrak ediyorsunuz. Misal ben muz cumhuriyetleri kısmını bilmiyordum dolayısıyla birinin hiç bir şey bilmediği yerde bir diğeri her şeye bilebilir etkisine kapılarak ne kadar detaylı ve önemli bir araştırma dedim. Fakat sonrasında iyi bildiğim Ortadoğu ve Türkiye ayağına gelince lisans, master ve sonrasında neredeyse sürekli Ortadoğu çalışmış birisi olarak ne kadar yüzeysel anlatılmış olduğunu ve esasen teoriyi güçlendirmek için seçicilik yapıldığını fark etmek zor olmuyor. Şunu eklemek gerek bu kitapta birazcık da olsa ABD eleştirisi yapılmış ama...

Gözüm kapalı aldım ve tabiri caizse tek nefeste okudum. Gün bitip de yastığa başımı koyduğumda acaba ne olacak düşüncesi vardı aklımda sürekli. İş yerimde okuyup bitirdim kitabı. Her gün sabah işe gelirken kaldığım kısmı hatırlayıp acaba bugün ne gibi bir macera olacak seven sevdiğine kavuşabilecek mi düşüncesiyle geldim işe. İskender PALA bu eserinde bize aşkın sadâkatin özlemin sabrın vücut bulmuş hallerini en ince ayrıntısına kadar ilmek ilmek işlemiş. Sadece bu değil, okuduğum bütün kitaplarda ki karakterlerin hayat hikayelerini okuyup günümüzle ve günlük yaşantımızla harmanlayıp Aile olabilmenin nimetine erişebildiğimiz için binlerce kez şükrediyorum. Bu eserden yola çıkarak ve son olarak şunları söylemek istiyorum. Aile olabilmenin ne kadar büyük bir nimet olduğunu, sevdiğinin her daim yanında var olduğunu, akşam işten eve vardığında seni karşılayan bir eşinin olması ve ailene ne pahasına olursa olsun sahip çıkılması gerektiğini iliklerimize kadar işleyen muhteşem bir eser.

Beşinci Anlaşma, Dört Anlaşma’nın doğal bir devamı gibi… İlk dört anlaşmaya yeniden yer veriyor; fakat bu kez farklı bir anlatımla, daha da derinleşerek. Sanki önceki anlatısını tamamlıyor ve üzerine yeni bir katman daha inşa ediyor. Bu katman da Beşinci Anlaşma’nın kendisi:
“Kuşkucu ol ama dinlemeyi de bil.”

Bu anlaşma, insanların ifadelerinin kendi yansımaları — yani kendi “rüyaları” — olduğunu hatırlatıyor. Bu yüzden her söze kuşkuyla ama yargısız bir dinleme haliyle yaklaşmayı öneriyor.
Anlatılanlar her zaman bize dair olmasa da, bir başkasının dünyasını — rüyasını — anlayabilmek için kulak verebilmek kıymetli.

Bu kitap da en az ilki kadar etkileyici. Devam kitapları bazan hayal kırıklığına uğratır, beklentinin gölgesinde kalır. Beşinci Anlaşma ise onlardan biri değil. Hatta mümkünse iki kitabın arka arkaya okunmasının, hatta belli aralıklarla tekrar tekrar okunmasının çok daha etkili olabileceğini düşünüyorum.

Kapra yayınlıcılığa bizleri böyle değerli yazarla tanışma, kıymetli eserlerini okuma fırsatı verdiği için çok teşekkürler. Tüm kitapların çevirileri ve baskı kaliteside çok başarılı.Sermet Muhtar Alus'un Pembe Maşlahlı Hanım adlı 2 ciltlik bu eğlenceli eserini çok severek okudum. Pembe güzelliğiyle o dönemin bütün paşa ve üst düzey adamlarının yüreğini hoplatan bir kadın, aslında tek isteği sevdiği adamla birlikte olmaktır ama olaylar hep başka adamlara doğru iter. Yanındaki sadık yardımcısı Kanarya lakaplı Ayşe hanım oldukça ağzı laf yapan her kötü durumdan kurtulmak için çareler bulan biridir. Romandaki karakterlerin ve yerlerinde zaman zaman resimlerinin eklenmesi ayrı bir tat katmış. Yazarımızın özellikle bir kadının bu kadar detaylı anlatımı çok takdire şayan.Her şey gözünüzde birebir canlanıyor.Eski siyah beyaz film izler gibi oluyorsunuz, maceralar hiç bitmesin istiyor insan.Dönem romanlarını sevenlere mutlaka okumalarını öneririm, elinizden bırakmak istemeyeceğiniz bir eser.

Resimlemesi çok güzel ve çizimler küçük dinozorların duygu dolu hikayelerini görsel bir şölene çeviriyor. Çocukların kendi sorunlarını fark etmesine ve bu sorunların üstesinden Dr. Diplo'nun egzersizleri sayesinde gelmelerine yardımcı olan bir hikaye. Çocukların kendi hayatlarında bu duygularla nasıl başa çıktıklarını gözden geçirmelerini, hatalarının farkına varmalarını sağlıyor ve o hataları nasıl telafi edecekleri konusunda yol gösteriyor. Bazı duygulardan kaçmamak, korkmamak, onları korkutmak gerektiğinde cesaret verici bir farkındalık hikayesi. İlkokul seviyesinde çocuklara yazılmış bir hikaye olsa da ebeveynlerin de kulak vermesi gereken birçok duygu var...
Rehber niteliğindeki bu güzel kitabı dilimize çeviren Kübra Nur Ocak'a da ayrıca teşekkür ediyoruz :)

Sanki hayatımda okuduğum ilk kitap gibi. Yazarın nasıl yaptığını bilmiyorum. Ama sanırım en çok beğendiğim kısımlar, tuhaf cümleler ve sahnelerle ince ince örülmüş detaylardı. Karakterler cümleleri öylesine söylemiyor. Her cümle kitabın başka bir noktasında özel bir ana bağlanıyor. Bir değişim öyküsü bu. Renée'in, Paloma'nın ve bu kitabı okuyan benim. Bir şeyleri en çok sorguladığımız şu zamanlarda yağmurdan sonra açan güneş ışığı gibiydi bu kitap. Yaşamın ve yaşamın içindeki nadir anlarımızın edebiyata dönüşmüş hali. Farklı insanların farklı bakış açılarının aynı odada aynı hislerle toplanmış olduğu bir hikaye. Her gün duyduğumuz kalitesiz seslerden kafası karışmış, eski ama gerçek sesleri özleyen herkesin okuması gereken bir kitap. "Asla"nın içindeki her zamanı bulmak isteyenler için. Saklandıkları köşelerinde, kirpinin zarafetine sahip tüm okurlar için.

Türk tarihinin şanlı, ne yazık ki kıyıda köşede kalıp unutulmaya yüz tutan Medine Müdafaasını filme çekmeyi kafasına koymuş Ezel Erverdi, Mustafa Kutlu ve usta yönetmen Metin Erksan'ın mücadelesinin anlatıldığı kitap tarih ve sinema meraklılarına hitap ediyor.
Kitabı, Türkiye'de sinemanın kısa bir tarihi olarak okumak da mümkün.
Kitapta Medine Müdafaasının kısa ve genişletilmiş tretmanlarının da bulunması kitabın değerini arttırıyor.
Devletin her işte olduğu gibi öncü olmasa da destekleyici rolünü oynamaması bu filmin günümüze kadar hala çekilememiş olmasının acı bir neticesi.

Kısa bölümler halinde yazılan kitapta beyaz renkli bazı nesne veya kavramların yazarı nasıl etkilediğine ya da neler hissettirdiğine dair çokça metaforik anlatımlar görüyoruz. Kendi hayatıyla ve minik bir bebekken ölen ablasıyla bağdaştırarak anlatıyor gördüğü beyaz şeyleri. Sanki biraz da bu travmatik olayın hayatı boyunca onun üzerinde bıraktığı etkiyi anlatmak ister gibi gizli bir suçluluk hissi barındıran ve hayatını bu bebekten ödünç alınmış bir hayat gibi yaşadığı izlenimine kapılmama sebep olan kısa, okunabilir, ortalama bir kitap.

Yerelden evrensele ulaşma istidatı gösteren bir eser. Bence, çocuk yetişkin fark etmez, insanın ruhunu okşayan, huzur veren, ürkütücü ve korkunç dijital çağı olumlu bir bakış açısı ile ele alarak sevdiren, aynı zamanda yapay zekanın günümüzün ve geleceğin gerçekliği olduğunu kabullenmenin gerekliliğini hissettiren ve de bu alanda gelişmemizin zorunluluğunu fark ettiren naif ve güzel bir kurgu. Resimleri yazar yapay zeka ile işbirliği yaparak oluşturmuş ve şahane olmuş. Okuru hikayenin içine çekerek, büyülü bir dünyaya yolcuk yapmaya davet ediyor. Tasarım kusursuz. Yazar robotun adını İngilizce kısaltmasından yaralanarak koymuş. İngilizcenin evrenselliğini kabullenmemiz gerektiği mesajı mı veriyor, ya da yerelden evrensele çıkış yolu olarak mı görüyor çözümleyemedim. Okur hadsizliği ile yazarı tebrik ediyorum.