Onaylı Yorumlar

Yazarın okuduğum ilk eseri. Beğendiğimi söylemek isterim. Ülkemizde geçmişten günümüze kadına olan bakış açısını, ataerkil bir toplumda kadının her anlamda tacize ve şiddete maruz kaldığını bir ekonomi profesörü olan baş kahraman Şehnaz'ın hikayesi ile gözler önüne seriyor yazar. Şehnaz annesinin uyurgezer olduğu gecelere tanıklık ederek kendi geçmişi, annesinin ve anneannesinin geçmişleri hakkında daha önce bilmediği ve şok etkisi yaratan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalıyor. Bu arada bir akademisyen olmasına rağmen çok ünlü çok saygı gören bir profesör ile yasak bir ilişki yaşaması ve onu hayatının merkezine oturtması, bir köle misali her türlü haksızlığa yada saygısızlığa kör kütük aşık olduğu için göz yumması eserin olay örgüsü içerisinde "Nasıl yani, mümkün değil artık!!" diyeceğiniz anlarda yaşatıyor size. Okuması keyifli bir eser olmuş.

Batman Ailede Bir Ölüm, Batman külliyatının en önemli hikayelerinden bir tanesidir çünkü ikinci Robin olan Jason Todd'un (benim en sevdiğim Robin olur kendisi) kaderini bize aktaran hikayedir.
Çizgi roman yazılıp çizilmeden önce DC yönetimi Jason "kalsın mı, ölsün mü?" diye DC okurlarına oylamayla soru sorar ve Jason'ın ölümü oylamayı kazanır, böylece Ailede Bir Ölüm hikayesi ortaya çıkar.
Çizgi romanı çok sevdim, bol diyaloglu olmasına rağmen aksiyon ve merak unsuru yüksek tutan bir hikaye olmuş.
Dönemin siyasi olaylarından olan ABD'nin Ortadoğu'da yaptığı silah kaçakçılığı ve terör olaylarını aktarması da bence cesurca olmuş.
Hikaye boyunca yaptıklarını sorgulayan bir Batman'in yanı sıra sert ve acımasız bir Joker görüyoruz, bu açıdan yine harika okuma oldu. Çizimleri de eski tarz olmasına rağmen ben çok sevdim, hikayeye yakışmış.

Psikiyatrist’i çok önce okuduysanız ve olayları net hatırlamıyorsanız, Psikiyatrist 2’ye başlamadan önce ilk kitabı tekrar okumanızı öneririm. Çünkü bu kitap, küçük göndermelerle ilerlemiyor; olaylar doğrudan kaldığı yerden devam ediyor. Aradan on yıl geçmiş olması da anlatının tonunu belirliyor.

Kitabın teşekkür bölümünden öğrendiğim üzere Fobi de bu hikâyenin bir parçası. Ben Fobi’yi unutmuş olmama rağmen, Mark’ın geçmişi bu kitapta yeterince anlatıldığı için büyük bir eksiklik hissedilmiyor. Zaten yazar da Psikiyatrist ve Fobi’nin devamı olduğunu açıkça söylüyor.

Lara ve Mark yeniden bir araya geliyor. Hikâye başlarda Mark’ın kaybı ve iç dünyası üzerinden ilerliyor, ardından her şey yavaş yavaş ilk kitaba bağlanıyor. Merak duygusu güçlü, tempo yüksek. Final iyi düşünülmüş ve açık uçlu. Wulf Dorn’u sevenler için tatmin edici bir devam kitabı. Devamı gelirse şaşırtmaz.

Kitapta ağır depresyondaki birinin hayatına tanıklık ediyoruz. Psikologla yapılan görüşmeler bilişsel davranışçı terapiden örnekler gibi. Karakterin her şeyi en uç noktaya taşıyarak değerlendirmesi, bunu her görüşmede tekrar ediyor olması biraz tekdüze bir hikayenin içindeymişiz gibi hissettiriyor, hatta yazara sempati duymamıza engel olabiliyor. Sanırım kültür farkının da bunda payı var. Ama sonuçta bu bir edebiyat kitabı değil. Psikoloji kitabı hiç değil. Cümlelerin yapısı da okumayı zorlaştırmış gibi duruyor, açıkçası çok da severek okumadım. Yine de kişisel duygu ve düşüncelerin dürüst bir ifadesi olarak okunduğunda, dünyanın neresinde olursak olalım -bu boyutlarda olmasa da- benzer kaygıların hepimizin yaşamının bir parçası olduğunu görüp yazarın açık sözlülüğünü takdir etmek mümkün.

Charles Darwin'in kaleme aldığı Köken'i okumak isteyenlere naçizane birkaç öneri ile incelememi açmak istiyorum. Öncelikle evrimin - farklı bir kavram olan evrim teorisinin de- ele alınması noktasında felsefi, teolojik ve tabii olarak biyolojik(doğa bilimleri) ekseninde ve daha bir çok alt alanda kavrayışlar mevcuttur. Bu kitap ise çoğunlukla doğa bilimleri(biyoloji) ekseninde ilerlemekte. Özetle giriş seviyede biyoloji, evrimsel kuram, jeoloji ve coğrafya bilginiz olması temeldir. Aksi takdirde kitabı okumakta zorlanabilirsiniz. Zira bu eser Darwin tarafından popüler bir kültür kitabı olarak halk için değil kapsamlı bir araştırma olarak doğa bilimleri alanında ihtisas yapan bilim insanlarına yönelikti.
Populasyonun, kalıtımın ve çeşitliliğin olduğu her yerde evrim yasası işlemektedir. Gözleme, deneye dayanan ve üzerinden geçen yıllarda modern sentezler, genom projesi ve dna tahlileri vb. ile sayısız kez teyit edilen bu yaşam görüşünde "ihtişam" var.

Reşad Ekrem Koçu’nun bu eseri, tarihin sadece savaşlardan ibaret olmadığını kanıtlıyor. Kitabı elime almamla bitirmem bir oldu; yaklaşık 1 saat gibi kısa bir sürede, adeta bir solukta okuyup bitirdim. Yazarın o meşhur "tarih yazıcılığı" tarzı, insanı sıkıcı bilgilerle boğmak yerine 17. yüzyıl İstanbul’unun en gizemli köşelerine davet ediyor.
Kitapta anlatılan hikâyelerin gerçek karakterlere dayanması etkileyiciliği artırıyor. Özellikle Kızlarağası Sünbül Ağa’nın evlatlığı Osman üzerinden dönemin toplumsal yapısını ve saray hayatını izlemek çok keyifliydi. Koçu’nun masalsı üslubu sayesinde kendimi eski İstanbul sokaklarında dolaşıyormuş gibi hissettim. Sonundaki sözlük bölümü ise harika bir ayrıntı olmuş. Tarihi akademik dilden uzak, edebi bir tatla öğrenmek isteyen herkese tavsiye ederim. Bir çırpıda bitecek ama etkisi uzun sürecek bir eser.

Sıradan, huzursuz ve kırılgan bir birey; belki de biraz tutunamayan. Herkese her şeye karşı mesafeli, eyleme geçmekte zorlanan ama eyleme geçerken hesaplı.

Hayata dair öyle büyük emelleri olmayan, sanki hayata yetenekli (çünkü insanlar ondan bir şeyler beklemekten vazgeçemiyor) ama tembel ve kabullenici…

Genazio’nun o soğuk anlatımı her cümlede kendini hissettiriyor.

Daha önce okuduğum kitaplarında bulunan o karşı çıkış dili bu kitapta daha bir kabulleniş halini almış sanki kitabın isminin metaforik göstergesi de bunu vurguluyor.

Kitapta ısrarla süren bir ceket fırlatma eylemi var, acaba Genazio neyi işaretlemek istemiş hayat ile ilgili ben az buçuk kendimce zihnimde oturttum ama size de bir soru kalsın.

Kitapta ayrıntılara dikkat etmek gerekiyor. Usul usul akıp giderken öyle bir depara kalkıyor ki anlatım şaşıp kalacaksınız.

Selametle.

Sözler çok iyiydi.
Bazı kitapların üzerinde "aforizma" yazmasına rağmen içindeki birtakım sözler aforizmadan ziyade bir şiir kitabından hatayla oraya girmiş bir/iki dize gibi hissettiriyor. Elbette şiiri de severim ancak "aforizma" kitabında aforizma/vecize okumak isterim.

İşte bu kitap, bu açıdan beklentilerimi hakkıyla karşıladı. Her sayfada bir "aforizma" ve toplam 100 aforizma... Gerçekten güzel bir kitap, başarılı bir çalışma.

Aforizma/vecize/özdeyiş seven insanlar severek okuyacaklar.

İnsanı dönüştüren ve bilinçlendiren bir deneyim olarak ele alan derinlikli bir kitap olmuş.

Kitapta acı, kaçınılması gereken bir durumdan ziyade, insanın kendini ve dünyayı yeniden anlamlandırmasına imkân tanıyan bir eşik olarak sunulmuş. Yazarın dili yer yer şiirsel, yer yer sert; bu da anlatılan duyguların bizde daha güçlü bir etki bırakmasını sağlıyor. Kitap boyunca umut ile umutsuzluk, direniş ile kabulleniş iç içe ilerliyor.

Acının Ütopyası, kolay okunan bir metin olmaktan çok, sindirilerek okunması gereken bir kitap. Beni rahatsız eden ama aynı zamanda düşündüren sorular sordu.

Mizahi hicivli türünde realist ve toplumcu bir romana yorumum: Hayatlarını ipek iplik eğirerek geçindiren iki Ermeni gencin sihir,tılsım,büyü,muska gibi işlerle uğraşan Ebulfazl Enveri Efendi ile aralarında geçen olayların mizahi ders niteliğindeki anlatımını, beğenerek gülerek düşünerek zevkle okudum ve anlatılan bu hurafelere hala inananları gördüm.Kitapta Efsuncu Baba doğaüstü güçlere sahip biri olmaktan çok insanların inanma ihtiyacını kullanan fırsatçı olarak anlatılıyor,ancak asıl eleştirilmesi gereken O değil, sorgulamadan O’na teslim olan toplum.Bu nedenle roman bireysel akıldan çok toplumsal bir eleştiri oluyor.Yazarın dili akıcı sade ve yer yer alaycı;özellikle diyalogların halk ağzıyla olması karakterleri gerçekçi gösteriyor.Bende bıraktığı en güçlü etki ise “Cehalet sadece bilgisizlik değil, sorgulamayı reddetmektir.” oldu.Eğlenceli görünmesine rağmen oldukça ciddi mesajlar veren;batıl inanç,din istismarı ve akılcılık konularında düşündüren bu roman.Tavsiyemdir.