Onaylı Yorumlar

Romanda birden çok üstkurmaca bulunmaktadır. Bunlardan ilki Sebastian Knight'ın kardeşi ve romanın da anlatıcısı olan V.'nin yazmakta olduğu Sebastian Knight hakkındaki biyografi kitabı. Diğeri yaşadığı dönemde önemli bir yazar olduğunu anladığımız Sebastian Knight'ın kitapları ve bu kurmaca kitaplardan yapılan alıntılar. Sonuncu üstkurmaca ise Knight'ın yardımcısı/sekreteri Goodman'ın -V.'ye göre- gerçekleri çarpıtarak anlattığını söylediği "Sebastian Knight'ın Trajedisi" adlı kitap. Roman, kendilerinden yıllar önce ayrılan anlatıcı V.'nin üvey abisi Sebastian'ı kalp rahatsızlığından öldükten sonra yaşamına doğru yaptığı araştırmaları ve ona duygusal anlamda, kardeşlik bağıyla da ulaşma çabasını anlatmaktadır. Sadece üstkurmaca yapısı değil V.'nin Knight'ın yaşamını değiştiren aşkı ve Rus kadını bulma çabasıyla gelişen postmodern polisiyenin varlığı da bu metni hem özellikli hem de dönemine göre öncül saymamız için bir nedendir.

Kara mizah her zaman şiddete meyyal değildir, her zaman sivri dilli olmaz, yalnızlığın gerçekçi ve orijinal tarifi de kara mizahtır. Arka kapağında yazan yorum güzel tarif etmiş: "Sanki Jim Jarmusch, Ay’da geçen bir film çekmiş de onu izliyorsunuz gibi." Gerçekten çok kısa bir sürede bitiyor ama her kareyi dikkatle, keyifle tekrar tekrar seyretmek gerekir. Seyretmek diyorum çünkü kitapta sözcük ekonomisi müthiş. Senaryo iki-üç sayfayı geçmiyordur herhalde. Okunmaktan önce zevkle izlenmesi gereken bir kitap bu. Finalinin enerjiyi, gerilimi yükseltmesi daha iyi olabilirdi. Mevcut haliyle tamamlanmamış duygusu veriyor. Sanki belki 1-2 sayfa daha, bilemiyorum, karakterlerimizin bundan sonraki olası hayatlarına dair kırıntılar bekledim. Yine de müthiş elbette. Çizgi roman, sinema ve kara mizah seven herkes göz atmalı.

Öykü bambaşka bir dildir. Herkes sevemez, küçücük dünyanın içine giremez. Kimi okur upuzun kurgunun sığ sularında yüzmek ister kimi okursa derin ama küçük bir hikayede boğulmak ister. Öykü bir tercihtir aslında. Bu öykülerde olduğu gibi duvara asılı geyik örtüsünde, telefonun başında hayata tutunmada, fırıncı kadının mahalledeki hükmünde, zamanda arananda, nereye ait olduğunu bilmeyenlerde, yatağın altına kaçan boncuklarda ve yinelenen gidişlerdedir bizi sarıp sarmalayan. Edebiyattır, sanattır, dokunuştur. Doksan sayfada sığdırılan koskoca bir dünyadır öykü.

Elinizden bırakmakta zorlanacağınız bir kitap. Toplumda kadın erkek eşitsizliğine tarihi bir bakış diyebiliriz. Elizabeth'in uğradığı haksızlıkları, başına gelenleri, yaşadığı bir olaydan sonra saçından çıkarmadığı kurşun kalemi okurken çok öfkelendim ve üzüldüm. Ama Elizabeth'e kimin üstün olduğunu göstermeye çalışırken onun korkusuzca çantasından çıkardığı şeyi görünce kalp krizi geçiren kanal patronu aslında bize o "çok güçlü" erkeklerin acziyetini gösteriyor. Calvin Evans'ın ailesiyle ilgili olanlar ise tam bir talihsizlik zaten. Güldüm, üzüldüm, kızdım, heyecanlandım. Sevgiyle tavsiyedir.

Batı'nın yükselişi öncesinde, devlet yönetimi ve siyaset alanında Doğu'nun zaten en yüksek seviyesine ulaşmış olduğunu, Moğol İmparatoru Cengiz Han'ın Macaristan'dan Kore'ye uzanan devasa bir Avrasya coğrafyasında, iletişim ve ulaşım ağlarının açık olduğu merkezi bir yönetimi nasıl kurduğunu, Marco Polo ve İbn Battuta gibi seyyahlar aracılığıyla Batı'nın bu medeniyeti ve zenginlikleri keşfettiğini, bu etkileşimler sonucunda Batı yükselmeye başlarken Doğu'nun yavaş yavaş çöktüğünü anlatan bir kitap. Tarihe ilgi duyanlar için bilgilendirici, ancak kısmen tekrarlar çokça var ve akıcı bir kitap değil.

Kitaptaki politik ve tarihi tema, gerçek olay ve karakterlerden esinlenilerek oluşturulmuş. Hatta bu konuda yazarın bir sonsözü var. Okumadan önce bu yönü çok vurgulanmıştı ve açıkçası fazla karmaşık olma ihtimalinden çekindiğim için sürekli kitaba başlamayı erteledim. Ancak okuduğumda elimden bırakamadığım bir hikayeyle karşılaştım. Alanının en iyisi diyebileceğim kadar iddialı değilim, çok fazla polisiye okumuyorum. Ancak bana serisinin diğer kitaplarından da satın aldırdı diyebilirim. Bölümlerinin genel olarak kısa kısa olması ve çeviri kalitesi okunabilirliği artıran etkenlerden. Siyasi olaylar arasındaki sebep sonuç ilişkisini anlamamız için yer yer fikri tartışmalar var ama gerektiği kadar var. Fakat bazen karşımıza çıkan ve hikayeye bir katkısı olmayan müstehcen temalar gereksiz şekilde detaylı tasvir edilmiş, bu bir derece rahatsız etti. Onun dışında sürükleyici bir hikayesi var.

doğu-batı çatışmasını çok güzel ele almış. bunu bir genç kızın arada kalmışlığıyla anlatması da ayrıca güzel olmuş. doğu'yu temsil eden şinasi'nin bakımsız ama samimi, batı'yı temsil eden macit'in bakımlı ancak samimiyetsiz olması vb. bir çok nüansla modernitenin istanbul'daki serüveni anlatılmış. bir tramvay yolculuğuyla bu serüvenin şehri nasıl ikiye ayırdığını ve bu ayrılığın ne kadar bariz olduğunu görüyoruz. yurdum insanının her ferdi okumalı. hem türkçeyi kullanma bakımından hem de ülkede yaşanan değişimleri anlamlandırma bakımından epey istifade ettim.

Evet, uzun zamandır beklediğim Ölümsüz kitabını, çıkar çıkmaz alıp hemen bitirdim.

Öncelikle kitap, diğer Noronha serilerine göre daha dar alanda geçiyor. Gezgin profesörümüz bu romanda Lizbon'da kalmış.
Ancak, romanın konusu olan yapay zeka sayesinde bir çok noktaya ışık hızında maceraya atılıp türlü badirelerle karşılaştı.

Yapay zekanın ne gibi etkileri olabileceğini konuştuğumuz bu günlerde; İsrail'in Lübnan ve İran'da gerçekleştirdiği siber saldırılar kitaptaki bilgilerle %100 örtüşmekte.

Çeviri olarak da gözüme çarpan, Çin'in pandemi ile mücadelesine bir iki yerde vurgu yapması ama kitap Portekiz'de Eylül 2019'da çıktı yani Covid'den 4 ay önce. Sanırım, Hasan Can UTKU bey çeviri yaparken güncel katkı eklemiş.

Nihayetinde, bilimsel olarak keyifle okuduğum romandı.

Şimdi, ''Kızıl Ejderin Kızı'' ve 'Kaos Protokolü'' kitaplarını bekliyoruz.

Cem Akaş'ın yazarlık zekâsını 74 sayfalık bu deneysel anlatıdan görebiliyorum. İki ayrı bölümden oluşan kitap da ters çevirerek okuma yapıyorsunuz. İlk kısım yazarların eserlerinde öldürdükleri karakterlerin, ölüm, suç ve hatta okurun nasıl katil olabileceği üstüne. Burada da ikili bir anlatı yapısı görüyoruz. Koyu fontla yazılmış bölümde "Suç ve Ceza" adını verdiği ve Mukaber ismini kullanan birinin anlatısıyken ilk yarının diğer kısmıysa kurmacada ölüm üstüne olan taraftır. Kitabın diğer yarısıysa "Suç ve Ceza" adlı defterde yer alan el yazısı fontuyla okuduğumuz bir bilinç akışı anlatı. Burada eşi ve yaşamıyla ciddi problemleri bulunan, psikolojik rahatsızlığı olduğunu düşünebileceğimiz, deliliğin sınırında hatta direkt deli diyebileceğimiz bir anlatıcı var. Sırf bahsetmeye çalıştığım kısımlarıyla dahi çok ilginç bir kitap. Kısa bir eser olmasına rağmen okuması çok kolay olmayan, tipik bir deneysel metinle karşı karşıyayız. Deneyselliğe alışkın olan okurların sevebileceği bir kitap.

Bu kitap, otoriteye karşı itaatsizliğin ahlaki ve bireyi merkeze alan çerçeveler içerisinde olması gerektiğini ve neden olması gerektiğini o dönemin penceresinden çok iyi anlatıyor. Asıl dikkatimi çeken nokta ise yazarın o dönemin sistemine yaptığı eleştirinin hemen hemen bir yüzyıl geçmesine rağmen halen bizim günümüzdeki sisteme karşı yapılabilecek bir eleştiri oluşudur. Hükümetlerin ve sınıfların, bireyleri hangi yollarla neden sömürdüğü ve bunu nasıl ruhen koruduğunu bu kitapta görebiliyoruz. Yazar Throreau, bu gerçeklere veya eleştirilere laboratuvarlarda ulaşmıyor, eline vicdanına koyarak ve insanı gözlemleyerek bu sonuçlara varıyor. Eminim ki biz de elimizi vicdanımıza koyarak en iyi sonuçlara ulaşabiliriz. Herkese şimdiden iyi okumalar!