Onaylı Yorumlar

1922 yılı başı ile nisan 1923 arasında Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin Ankara büyükelçiliği görevini yürüten Aralov'un görevine başlama arifesinden görev süresi sonuna kadar anılarını, Türk Halkı'yla, TBMM üyesi milletvekilleriyle, bakanlarla, gazetecilerle ve en önemlisi Mustafa Kemal ile münasebetlerini, görüşlerini ve izlenimlerini akıcı bir dille kaleme aldığı bir eser. Çeviren, Hasan Âli Ediz'i de buna yapmış olduğu katkı için takdir etmek gerek. Milli mücadeleyi yabancı bir diplomatın gözünden ve Ankara Hükümeti ile Rusya ilişkilerini anlayabilmek için okunması gereken bir kitap olduğu kanaatindeyim.

Narsist bir adama duyduğu aşkla yalnızlaşmış başkarakterimiz Şehnaz'ın hem kendi hem de ailesindeki kadınların varoluş mücadelesi anlatılıyor.
Yalnızlık, ölüm, benlik ve aşk gibi önemli temalar üzerinde şekillenen romanı sarsıcı bulmamın başlıca sebebi anlatılanlar üzerinden hayatınızın geçmişini, şu anını ve geleceğini sorgulamanızdır. Romanı okumadan önce Irvin David Yalom'un yazdığı "Aşkın Celladı" kitabını okumuştum. Yalom; insanın yalnız bir varlık olduğunu, ölümün kaçınılmazlığını ve yaşamımızı kendi irademizle biçimlendirdiğimizi ifade ediyordu. Yalnızlaşan, zamanında yanlış insana aşık olan, hayatta izlenecek yolu bulamayan ve ölümden korkan insanlar için Annemin Uyurgezer Geceleri'nde yazılanlar tanıdık gelecektir. Ayfer Tunç aşk hayatlarında yalnızlaşmış, asıl istediklerini gerçekleştirememiş ve çeşitli psikolojik sıkıntılar çekmiş kadın karakterlerimizin güçlü olmakta -olmak zorunda bırakılmakta- ortaklaşmalarının anlatıldığı mükemmel bir roman yazmış.

Yang Fei adındaki gizemli adam hikayenin en sonundan anlatmaya başlar. Aslında bu son yeni bir başlangıçtır. Nasıl doğduğunu, nasıl bir hayat yaşadığını ve elbette nasıl öldüğünü.Tüm anılar sonbahar yaprakları gibi dökülür zihnine.

Kitabı çok beğendim. Betimlemeler harika. Roman, trajik bir o kadar trajikomik olaylarla dolu. Okurken, hüzün, huzur, neşe, sefalet, nefret ve sevgiyi hissettim.

Yazar; Ülkesini övmek adına saçma sapan detayları örtbas etmiyor. Ülkesini bize olduğu gibi sunuyor.

Kimin hayatı başka birinin hayatı için bir dayanak değil ki...

ALINTI: “ Tarifsiz bir acı içindeydi, kahroluyordu adeta ıslak bir havlu gibiydi ve bu havlunun bir ucundan ben, diğer ucundan kadın tutmuş, var gücümüzle, içindeki tüm duyguları son damlasına kadar sıkıp kurutmaya çalışıyorduk onu.”

Bir insanı en kıt koşullarda yaşamaya mecbur bırakırken o kişinin sadece özgürlüğünün değil geçmişinin, bugününün ve geleceğinin de acımasızca elinden alınmasıyla ilgili gerçek hayatta  yaşanmış olaylar üzerine kurgulanmış bir kitap. Son sayfasına kadar hüzünle okunacak, güzel bir eser.

Kitaptan alıntılar:

"...İntikam yoğun bir ölüm kokusu saçıyor ve hiçbir sorunu çözmüyordu..."(s.180)

"...İnsanın ölüsünün dirisinden daha soylu olduğunu söylemişti, çünkü toprağa döndüğünde toprak oluyordu ve bizi örten, gözlerimizi kapatan, sonsuzlukta çiçek açan toprak kadar soylu bir şey yoktu."(s.194)

Yıllar önce S. İleri’den duymuştum bu romanı. Neden yeniden basılmıyor serzenişini… O kadar iyi anladım ki şimdi… Başkahraman şüphesiz Kadıköyü ki eser bu yönüyle de cazip ve nadir. Türlü türlü hâllere, geliş gidişlere, değişimlere şahit Kadıköyü. Roman serüvenimizin erken bir döneminde bir edibenin İstanbul’un bir semtine/sosyal hayatına ayna tutuşu hayranlık uyandırıyor. Ayna tuttuğu zümre/yedi genç ise değişim rüzgârına semt gibi hayli açık. Bocalayışları da bu yüzden ya. Eserin, bireyi ele alışı bir yana anlatım teknikleri, derinliği, kısaca edebî yönü dönemi için gerçekten dikkate değer. Yazarın Almanya’daki eğitim sürecinin de katkısı belki. Öte yandan içli kadın ruhu, gençlik aşkları... Tanzimat sonrası buhranımızın bütün izleri. Ya o kına gecesi, ne canlı... Bir yanda ince saz, bir yanda cazbant, bir odada namaza durmuş teyzeler, diğerinde poker karesi ve iki dünya arasında kalmış nice nice kimseler… Ruhu şad olsun edibemizin.

Hayat Teselli Bulmaktır, Psikiyatrist Kemal Sayar'ın denemelerinden oluşan, samimi dille yazılmış bir kitap. Hayata, insana, insanlığa, merhamete, mutluluğa dair güzel alıntılarla desteklenmiş akıcı bir deneme kitabı okuyacaksınız. Günümüz insanının hayatı nerelerde, nasıl ıskaladığını da kırmadan incitmeden anlatıyor yazar. Bir psikiyatrist olarak, insana bakış açısındaki olgunluğu her satırda hissedeceksiniz. Su gibi akan bir deneme kitabı okumak isteyenlere tavsiye olunur. Yazarın kalemine, yüreğine sağlık.

Üretken yazar Sinan Ayhan’ın kaleminden daha anlaşılır, daha sarih, konusu belli olan, yüzü insana dönük güzel denemeler okudum. Türkü üzerinden geçmişe ve kültür inşasına değer kıymet veren bir gözle bakışı yansımaktadır. Mesela gurbette türkü, memleket gibi ne çok kıymetlidir değil mi? Ne varsa eskide kaldı diyenlerdendir bir taraftan... Ya da Fethi Gemuhluoğlu’nun “İnsan gönülden ibarettir” sözündeki gibi bir duygudaşlık taşınmaktadır. Anadolu insanına zorluklar ve acılar daha çok türkü yaktırmıştır. Söz nakil kültürü anonim bireyler üzerinden taşınır daha çok. Değirmende doğan fare, gök gürültüsünden korkmayacağı bir tavır ve muhkemlik halidir bu. Gerek duygusuyla gerekse de lirik tavrıyla eleji bir türkü kıvamında okudum yazılanları. Hayatımızdaki musiki ve türkü, rutin dünyanın içindeki en mühim güzelliklerdendir. Bu neviden yazıların içeriğinde hüzünler olsa da türkülerimiz üzerinde baharlar taşıyan elbiseler hep olacaktır.

Çok hızlı okunan bir kitaptı, gerçekten bir saatte bitti. Akışı hiç takılmıyor, sayfalar kendi kendine akıyor. Konu olarak da alışılmışın dışında; dijital kimlik, ikinci benlik ve insanın kendisiyle yüzleşmesi üzerine farklı bir yerden yaklaşıyor.

Kitap, “gerçek ben hangisi?” sorusunu merkeze alıyor ve bunu ağırlaştırmadan, sade ama merak uyandıran bir şekilde işliyor. Kısa olmasına rağmen düşündüren bir tarafı var. Derinleşmeye açık bir evreni olduğunu hissettiriyor ve devamı için net bir merak bırakıyor. Genel olarak çabuk okunan ama boş olmayan, farklı bir fikri olan ve devam kitaplarını okuma isteği uyandıran bir başlangıçtı.

Peygamber Süleymân… Rabbinin “O, ne güzel bir kulumuz oldu. O her zaman bize yönelirdi.” sitayişine mazhar olan ender ruhun Neml ve Sebe surelerinde bahsedilen dillere destan serencamı… Bize ne söyler, ne kalır onca yaşanmışlıktan? Hayli çekici bu konuya eğilen eser; oldukça yalın, akıcı, dokunaklı. İşârî tefsir de içeren eseri okumayı bitirdiğinizde Allah tarafından kendisine bol bol ihsanda bulunulmuş mârifet sahibi bu peygambere dair daha önce işittiğiniz kelimelerden/cümlelerden çok öte hisler/bilgiler oturuveriyor kalbinizdeki tahta bu kez. Zira “Süleymân var[dır] Süleymân’dan içerü.” En etkileyici noktalardan biri, bir karıncanın gelen kalabalığın Hz. Süleymân ve ordusuna ait olduğunu bilmesi. Nasıl mümkün olabilir ki diyorsunuz. “Allah’ı hakkıyla bileni, her varlık bilir ve tanır.” diyor yazar. Ürpertici…

Yazar bu eserinde bize ne anlatmış, diye düşünüldüğünde net bir yanıt bulmak zor. Yekta Kopan, kişisel gelişim sektörünü eleştiriyor, denilebilir ancak bunun, bu eleştirinin bir iktisadi-politik art alanı olması gerekir. Yani çağdaş kapitalizmin, özgün adıyla neoliberalizmin, toplumsallığı tasfiye edip yerine geçirdiği hazcı ve çıkarcı tekil bireyi ne için ve ne amaçla yarattığı romanda ele alınmıyor. Bu ideolojik zaaf, metni güçsüz kılıyor. Ayrıca yazarın Türkçesi de biraz sorunlu, bazı cümleler özensizce sarf edilmiş. Kurgu içinse eh denilebilir; en azından popüler bir anlatı kurma yöntemi olan "kahramanın yolculuğu" somutlanmış.