Onaylı Yorumlar

Doğaya karşı verilen çetin bir mücadelede yeşeren umutların hikayesi..
Kitap sadece 100 sayfa. Fakat okumak hiç de kolay değil. Boğazınıza oturan yumruyu ve istemsizce başvurduğunuz gözyaşlarını da hesaba katarsak hacimce çok daha büyük kitaplardan daha etkili olduğunu da söyleyebiliriz.
Kitabı bitirdikten sonra bir süre ağladım. Yediğimiz yemeklerden sonra tabaklarımızda kalan her pirinç/nohut/fasülye/mısır tanesi için daha fazla dikkatli olmak gerektiğini düşündüm. Bir işi yapamayıp da pes ettiğimde 'gerçekten her yolu denemiş miydim' diye kendimi sorgulamaya karar verdim. İnsanın sadece kendi için değil, hiç görmese bile, hiç bilmeseler bile kendilerinden sonra gelenler için de fedakarane birşeyler yapması gerekliliğini bir kez daha idrak ettim.

Ne duru bir anlatımdı...
Ne keskin bir felsefeydi...
Ne garip bir hikayeydi...
Ne nefis bir kitaptı...

Kişisel tarihi Osmanlı'nın son dönemi ve cumhuriyetin ilk dönemiyle özdeşleşen yazarın anı türündeki bu eseri 1904-1914 yılları arasındaki dönemi anlatmaktadır. Kısmen yer yer deneme türüne kayan eserde o dönemki toplumun kültürel, sosyolojik ve ekonomik yapısıyla ilgili bilgiler verilirken, Osmanlı'nın batılılaşmaya direnmesi sert şekilde eleştirilmektedir. Aslında gayesi imparatorluğun neden yıkıldığını bulmaya çalışmaktır. Sarayın halktan, halkın dünyadan kopukluğunu net biçimde görebileceğiniz kitapta iyi niyetli ama vizyonsuz olduğunu düşündüğü ittihatçılara da -ki kendi de kısmen ittihatçı gelenekten gelir- yönelik eleştiriler vardır. Okumanızı tavsiye ederim.

Bir kitabın son sayfasını kapatıp bir süre öylece kalıyorsam, biliyorum ki içimde bir şeyler yerinden oynamıştır. Serenad tam da böyle bir etki bıraktı bende. Okudukça sadece karakterleri duymadım, tarihin de susturulmuş seslerini duydum. Bir aşkın kırıntılarında, bir milletin utancında, bir kadının iç çatışmalarını da duydum. Kurgu mu, gerçek mi diye sormadım bile, hissettirdikleri yeterince gerçekti. Serenad bir hikâye anlatmıyor, bir ağıt yakıyor. Ve ben, bu ağıta kulak vermekten kendimi alamadım. Müziğin, sevginin, kaybın ve tarihin aynı cümlede buluşabildiğini gösteren, kolay kolay akıldan silinmeyecek bir eser.

“Bir melodiydi: ne tam başladı, ne hiç bitti.”

Yunus Emre ne dedi, nasıl dedi, iletmek istediği aslı mesaj neydi gibi sorulara böyle cevaplar verdi Kenan Hoca. Ve Yunus’u ünvanında özetledi: MİSKİN. Sâkinlik ve sükûnet bildiren, ‘varlığa sevinmemek ve yokluğa üzülmemek’ meyanında arzunun dağıtıldığı bir bilgelik hâlidir miskinlik. Ve mesleklidir miskin, tembellikten ve pasifimizden uzaktır; sanıldığını tersine. Uysal sanılırlar. Oysa tüm fazlalıklara direnmektir kanaatkârlık. Kanaatkâr olmayanı harâmî olarak görür Yunus.

Yunusça baktığı ve Yunus gibi görmeyi gösterdiği için Kenan Bey’e müteşekkiriz. “Türk’ün İş Zihniyeti” kitabından sonra bu da ikinci bir devrim olmuş; bakış, görüş ve anlayış, anlamlandırış açısından. Küçük ebatlı kitaplarla toplumsal algılarımıza büyük darbeler vurmaya devam ediyor.

Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kalemiyle tanışmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap.
Kuyruklu Yıldız Altında İzdivaç, bir aşk hikâyesi gibi başlıyor ama her sayfada dönemin toplumsal yapısını, batıl inançlarını ve kadın-erkek rollerini hicivle sorguluyor.
Yazarın zekice mizahı sayesinde hem güldüm hem düşündüm.
İçinde bilim var, aşk var, ironi var…
Dönemine göre ne kadar cesur ve ilerici olduğunu fark ettikçe bir kez daha hayran kaldım.
Kitap bittiğinde “Bu sadece bir roman değilmiş” dedim.
Gerçekten çok kıymetli bir eser.

İkinci Göktürk kağanı Bilge kağan, kardeşi Kül Tigin ve çinli danışman vezirleri Tonyukuk tarafından mermer taşlara çinli bir nakkaş tarafından hem çince hem de göktürkçe nakşettirilen ve bu yöneticinin yaptıkları işleri başarılarını ve geçmiş yöneticilerin hatalarının tekrarlanmaması için gelecek yöneticilere öğütlerini içeren kitabelerin orijinal dilde ve günümüz Türkçesiyle anlatımı bu kitabın içeriğini oluşturmaktadır. Kısa bir dönemi bile içerse bu döneme kadar yapılmayanı başarmış ve kendi tarihlerini kendi ağızlarından anlatan bu önemli tarihi kişilikleri saygıyla anmalı, yazdıklarını okumalı ve çocuklarımıza okutmak asli görevimiz olmalı.

Kitap her şeyiyle mükemmel bir kitaptı Ama özellikle iç tasarımı ilgimi çekti. En başlarda Dylan'ın olaydan sonra kendi yaşadıklarını değil Griff'in yaşadıklarını anlatması, Dee ve Owan'ın sadece gripe hediye almaları ve aynı şekilde diğer insanlarında sadece Griff'e ilgi göstermelerini garipsemiştim.İnsanların sadece Griff'e ilgi göstermelerinin sebebinin Dylan'ın Griff'ten daha büyük olması ve insanların Dylan'ın bu yükün altında tek başına kalkabilecek olduğunu düşündüklerini sanmıştım hatta kitabın sonlarına doğru Dylan'ın aslında ne kadar büyük bir sorumluluğa sahip olduğunu ve bu yükün altından tek başına kalkamadığını anlatacağını sanmıştım fakat kitabın sonunda gerçeği öğrendiğimde bende bu kitabı okuyan herkes gibi büyük bir şoka girdim. Dylan'ın geçmişteki anılarını anlattığı bölümlerde çok hoşuma gitti. Bu kitabı çok beğendiğim için yazarın başka kitaplarınıda okumak istedim ama maalesef yazarın Türkçe'ye çevrilmiş başka kitabını bulamadım.

Okuması edebi olarak kolay,akıcı,konuyu hazmetmek ve duygular açısından çok zordu.Özellikle savaş dönemi kitaplarında hep cephenin zorluklarını okudum.Şimdi geride kalanları okuduk,açlığın insanlara önce üzüntü,öfke,isyan getirdiğini sonra ise nasıl hissizleştirdiğini, hayattan kopardığını.. Ve aile birliğinde ana babanın ne denli önemli olduğunu, umudunu vicdanını çalışma hevesini yitirmeyen bir kişinin bile ne denli önemli olduğunu. Salt umutsuzluk, koyu bir hüzün kitabı gibi olsa da aradaki o hayal kurmalar, en zor anda yaparız cesareti, güveni, zalimlere karşı onurlu şekilde dik durma, hayatın minik güzelliklerini fark edip yaşanası dünya düşünceleri.. Minik umut sevinç araları ile ağır bir dram okuduk. Bu milletin devletin nasıl şimdiye gelebildiğini bir kez daha gördük. Allah yattıkları yerleri nur eylesin (sadece kitabın ilk iki sayfasını keşke içinde bir yerde geçirseydi dedim, çünkü başını öyle okuyunca ön yargılı davranıp bırakanlar oluyor, oysa kitap bambaşka)

Öncelikle kitabın çevirisi oldukça iyi. Bunu öncelikle belirtmemin nedeni bu tarz kitapların zaman zaman çevirinin durağanlığında akıp gitmiyor ve okunamıyor oluşundan kaynaklanıyor. Bu anlamda kitap zaman zaman kavramsal olarak zorlasa da çeviri nedeniyle herhangi bir zorluk yaratmıyor.

Kitap parça parça makalelerden oluşuyor . Yazar İslamdaki farklı konsept ve temalar üzerine fikirlerini yazmış. Bir batılı ve eski bir Hristiyan olarak, Müslümanlar için farklı bir bakış açısı sunuyor.

Bazen bildiklerimizi tekrar edip, bazen de unuttuklarımızı hatırlatıyor.

Ben yazar bazı görüşlerine katılamadım kimi yerlerde. Cihat konusunda duruşunu pasif, çoğulculuk konusunda ise temkinsiz buldum. Ancak bu herkesin her zaman aynı görüşleri savunulamayacağı ve yazarın da bir alimlik iddiasıyla kendi görüsünü dayatmadığı göz önünde bulundurulduğunda bir sorun teşkil etmeyebilir.

Ben okunmasını öneririm .

1900'lü yılların başında Sibirya Omsk şehrinden Türkiye'ye gelen göçmenler Konya Cihanbeyli'ye yerleşmişler ve Böğrüdelik köyünü oluşturmuşlar ve onlara o yörede Böğrüdelik Tatarları denmiş. İşte onların torunlarından olan yazar atalarının göç hikayelerini yaşayanların ağzından anlatmış.

Bence değerli bir kaynak eser. Hem sarsıcı anılar var, hem deTatarlarla ilgili tarihi bilgiler, Tatarca şarkılar, şiirler, özdeyişler var. Ayrıca yazarın atalarının yurduna yaptığı ziyaret ve oradaki anıları da yer alıyor.

Yazarın kalemi iyi, ya da çok iyi bir editörlük hizmeti almış, çok rahat okunuyor, neyi amaçladığını doyurucu bir şekilde izah edebilen bir eser. Konuya ilgi duyanlara tavsiye ederim.