Onaylı Yorumlar

“Aşk ki, sultandır, bu, en gerçek beyân,
Mührünün altında aşkın, çift cihân!”

İslam dünyasının entelektüel yıldızlarından biri olan Muhammed İkbal’in en görkemli eseri olan Câvidnâme, sadece bir şiir kitabı değil; bir ömrün kalbe kazınmış duaları, akla kazınmış soruları gibidir. Kitap, ismini oğlu Dr. Cavid İkbal’den alır, ancak manası yalnızca kişisel değildir; “Câvid” kelimesiyle ebediyeti, kalıcılığı, daima süren hakikati de taşır. Bu bağlamda Câvidnâme, bir babanın oğluna yazdığı şiirden çok daha ötedir: Bir milletin, bir medeniyetin, hatta insanlığın kalbine yazılmış bir ebediyet manifestosudur.

Kozmik Yolculuk, Mevlânâ’nın Rehberliğiyle

İkbal’in bu eserinde hayran olduğu Mevlânâ Celaleddin Rûmî ile gökler arası bir seyahate çıkması, modern zamanın en etkileyici tasavvufi-mistik alegorilerinden birini yaratır. Ben daha önce İkbal’in Mevlânâ’ya bu denli bağlı olduğunu bilmiyordum; ancak Câvidnâme’yi okuyunca bu aşkın ne kadar derin olduğunu iliklerime kadar hissettim.

Bazı kitaplar vardır; sadece kelimelerden ibaret değildir. Sayfaları çevirdikçe, bir çağın ruhu, bir milletin sancısı, bir insanın iç isyanı siner yüreğinize. Muhammed İkbâl’in Şark’tan Haber isimli eseri de işte tam olarak böyledir. Nağmeleri Doğu’dan tüm dünyaya yayılan bir bülbülün, yalnızca kendi toplumuna değil, bütün ümmete yankı olan sesidir bu kitap.

İkbâl’in dostu Zülfikâr Ali Han’ın onun sağlığında yayımladığı ve “A Voice from the East / Doğu’dan Bir Ses” adını verdiği eseri, İkbâl’in taşıdığı misyonu ve yüklenmiş olduğu anlamı çok iyi özetliyordu. Elinizde tuttuğunuz bu kitap da o sesin bir başka yankısı, belki de daha güçlü bir titreşimi.

İlk kez İran edebiyatından bir eser okudum. Yani tabi şimdi anlatması zor bir kitap. Kitap ince lakin ağır bir eser. Kendine has bir üslubu var, olay örgüsü yer yer karışık. Karakterler belirsiz. Pek anlamadım ama okumaktan da geri duramadım. Bence; yalnızlığın pençesine düşmüş, kendi yarattığı dünyanın içine dalan bir karakter göze çarpıyor. Bu karakter; hayatın anlam arayışını, belki aşk ile saplantı arasındaki çizgiyi, belki ilhamını, belki de inanışı arayan, ama ararken de hayal mi, gerçek mi, yoksa bir rüyada mı olduğunu kendi bile anlatamıyor, anlayamıyor içinde bulunduğu durumu ve zamanı.

İsmet Bertan ilk kez okuduğum bir yazar oldu. Ödev konum bu kitapta yer alan halk bilimi unsurlarını tespit etmekti. Bu anlamda içinde bolca malzeme bulunan başarılı denebilecek tarihi kurgu bir roman. Hititler döneminde kralın elçiliğini yapma hayalleri olan genç başkarakterin başından geçenleri anlatıyor. Konu güzel, malzeme bol fakat anlatımda boşluklar vardı bana göre. Daha süslü, ayrıntılı belki biraz köpürtmek gerekiyordu hikayeyi. Yine de gençlik edebiyatı adına güzel bir roman önerisi olarak tavsiye edilebilir.

Yazar yine hayranlık uyandıran bir hikâye kurgulamış. Hikaye, yaşlı bir çiftin öldürülmesi ile başlıyor. Bu süreçte Dedektif Maeve on beş yıl önce kaybolan bir kız çocuğunun bu cinayetle bağlantılı olduğunu fark ediyor...
Yazar yalnızca günümüzde geçen bir soruşturmaya odaklanmakla kalmıyor, geçmişle iç içe ilerleyen paralel bir hikâyeyi de ustalıkla örüyor. Okur, tam olayı çözdüm derken, yeni bir gelişmeyle sarılıyor sayfalara. Okudukça okutuyor, okuttukça daha da içine çekiyor, her sayfa bir öncekinden daha çok merakta bırakıyor.

Yazarın okuduğum ilk kitabı tanıtımları o kadar çok karşıma çıktı ki dayanamayıp aldım. Hatta bununla birlikte yazarın başka bir kitabını da aldım. Sarı Yüz güzel bir kitap akıcı ve sade bir anlatımı var. Ana karakterin duyguları ve düşünceleri filtresiz şekilde bize aktarılıyor bu da kitabın içinde kalmamızı sağlıyor. Zaman Zaman hepimiz bu kitaptaki gibi olumsuz duyguların pençesinde kıvranıyoruz, kendimizle savaşıyoruz, yaptığımız hatalara kılıflar buluyoruz kendimizi haklı çıkarmaya çalışıyoruz bu açıdan çok insani bir yönü var bu kitabın. Ayrıca yazarların dünyasını görmemizi de sağlıyor. Bu mesleğin ne kadar yıpratıcı olabileceğini de görüyoruz. Irkçılığın ne kadar derinlere işlediğine de şahit oluyoruz. Gerçekten güzel bir kitap ve okuduğuma çok memnunum ama bu kadar abartılı tanıtımlara gerek var mıydı bilemiyorum.

Çocuk kitabı kategorisinde yer almasına rağmen her yaştan insanın okuması gerektiği kitaplardan biridir bu kitap. Çünkü anlatılmak istenen kitapta çok güzel aktarılmış. Çocuklara açgözlülüğün, oburluğun, bencilliğin hayatlarında nelere mahal olabileceğini sade, akıcı ve hatta eğlenceli bir dille anlatılmış.

Bu eğlencenin içinde hatta ve hatta bu yolculukta Charlie ile birlikte sizde yer almak istiyorsanız kesinlikle kaçırmayın. ahh bily wonka amca... Evet dil olarak çocuklara yönelik yazıldığı için size basit gelebilir ama anlatılmak istenen çok güzel anlatıldığı için okumanız hatta kitaplığınızda bulunması tavsiyemdir. Tekrar tekrar okuyabileceğim kitaplardan. Eğer çocuğunuz varsa çocuğunuzun da okuması da tavsiyemdir.

Allah tarafından “Ahsenü'l-Kasas-Kıssaların En Güzeli” olarak vasfedilmiş olan Hz. Yusuf Kıssası'nı bir de Fatma Bayram Hocamızdan okumanızı tavsiye ederim. Kitap, ayetler ve hadisler ışığında, hocamızın her zamanki sohbeti tarzında, akıcı bir üslupla ilerliyor. Bir yandan tefsir dersinde gibi hissederken bir yandan da kaliteli bir psikoterapide gibi rahatlıyorsunuz. Sabır, tevekkül, şecaat, iffet, izzet gibi nice güzel hasletlerin insana kazandırdıklarının yanında; haset, kıskançlık ve benzeri duyguların, insanın nefsine uymasının sonuçlarının kaybettirdiği büyük sınavları güzel bir dille okuyucusuna sunuyor...

Daha ilk kitaptan hem dil, hem kurgu zekâsı hem de biçim anlamında yetkin bir kalem var karşımızda. Eserdeki birinci öykü "Kornea"yla okuru çarpmaya başlıyor yazar. Kafanıza dolu değil de güzel bir bahar yağmurunu yağdırıyor. Elbette hüzün ve ince bir sızı var öykülerde. Ama bununla birlikte biçimin/deneyselliğin öne çıktığı küçürekler de bulunuyor kitapta. Mevcut küçürek öykü tanımını aşan, çığlık atıp şoke etmek yerine okura düşünme, duygulanma imkânı bırakan pek çok metin mevcut eserde. Tek cümlelik küçürekle 400 kelimeye yakın öyküler aynı kitapta yer alıyor. Üstüne biçimci öykülerle birlikte küçürek öykü kitaplarının en büyük dezavantajı olan üst üste çok fazla metin okuma yoğunluğu aşılmış. Yazar kalemini tekdüze oynatmadığı için ardı ardına okuduğunuz öyküler okuma konforu açısından yormuyor, sıkmıyor. Ama bununla birlikte yazar zekâsını da üst seviyede görüyoruz. Sonuç olarak bence çok başarılı bir öykü kitabı Dokuzdan Küpe Çiçeği.

José Saramago’nun "Kopyalanmış Adam"ı, tam anlamıyla kafa karıştıran bir roman. Bir adam, öğretmen arkadaşının kendisine verdiği bir filmi izlediği sırada kendisinin tıpatıp aynısı olan birini gördüğünde işler çığırından çıkıyor. Önce sakin, sonra paranoyak, en sonunda ise olaylar iyice uç noktalara geliyor. Kitap, "Kimim ben?" sorusunu öyle bir sorgulatıyor ki, insan kendinden şüphe etmeye başlıyor.
Saramago’nun dili biraz çetrefilli, cümleleri uzun ve noktalama kurallarına fazla takılmıyor. Ayrıca diyalog cümleleri de alışılagelen şekilde değil. Ama hikaye öyle bir akıyor ki, okumaya devam ediyorsun. Bir yandan kimlik bunalımını sorgularken, diğer yandan "Bu iş nereye varacak?" diye merak ediyorsun. Romanın sonu ise öyle beklenmedik ki, insan bir süre durup düşünmek zorunda kalıyor.
Eğer kimlik üzerine kafa yormayı seviyorsan, bu kitap tam sana göre. Ama "Hızlı aksiyon, düz anlatım istiyorum" diyorsan, biraz sabır gerekebilir.