Onaylı Yorumlar

Mona Rosa şiiriyle bilinen Sezai Karakoç 20.yüzyılın mütefekkirlerinden biri.Diriliş bilincini oluşturmaya çalışan şair ve yazar.İmgeli şiirin büyük şairi olarak da biliniyor.Bu kitap şairin yazmış olduğu bütün şiirleri ihtiva ediyor.Doğu’nun ve Batı’nın kavramlarını İslam’ın süzgecinden geçirerek şiirlerinde de kullanıyor.Necip Fazıl Kısakürek ile aynı dönemde yaşayan şairin geleneksel şiiri modern yaklaşımla kullandığını görüyoruz.İslam’ın dirilişi, medeniyet, aşk, insanın varoluşu, Tanrı’nın varlığı, ölüm gibi konuları işliyor.Şiirlerin mistik bir havası var.Şiir okumayı sevenler Sezai Karakoç’un şiirlerini sindire sindire okuması gerek.

Romanın duygusal yönü güçlü olsa da gizem yönü beklenen etkiyi tam olarak yansıtmıyor. Kurgunun başlarında ortaya çıkan karakterler ve ipuçları o kadar belirgin ki, Ellie’yi kaçıran kişinin kim olduğu tahmin edilebiliyor. Her ne kadar final duygusal açıdan sarsıcı olsa da, olayların gelişimi ve finali yeterince sürpriz barındırmıyor. Fakat kaçıran kişinin, o kızı kaçırma nedenini bilmediğimiz için gizem ön plana geçiyor ve neden kaçırıldı sorusu kitabın sonuna kadar devam ediyor. Kitabın anlatımı sürükleyici, dili sade ve akıcı. Fakat hikâyedeki bazı tesadüfler ve finaldaki hızlı çözümler, kurguya zaman zaman inandırıcılıktan uzak bir hava katıyor. Yine de kitabın güçlü yanı, duygusal yoğunluğu ve karakterlerin yaşadığı kayıp hissinin inandırıcılığı. Kitap, gizem beklentisi yüksek olan okurlar için yeterince şaşırtıcı olmayabilir. Ancak duygusal derinliği olan, karakter odaklı hikâyeleri sevenler için kesinlikle okunmaya değer bir roman.

"Kara mizah" diye bir şey var. Her ne kadar bunun bildiğimiz mizahtan çok da ayrı tutulamayacağını düşünsem de ağlayacak halimize güldüren yapıtlar yahut yüreğe yoğun bir huzursuzluk veren karamsar esprilerle dolu eserler bu başlığı işaret eder. Bu bakımdan Vonnegut'tan daha iyisini, daha doğru bir ifadeyle; bu alanda çok çalışmış, çok eser vermiş başka birini daha bilmiyorum. Bu kitap bir tiyatro oyunu. Hiç duymamıştım oyun da yazdığını. Çevrilmiş olması harika. Okurken başkarakter yerine sürekli gözümde Trump gibi birisi canlandı. Yazar, karakteri kurarken Hemingway'den ilham aldığını söylemiş. Sonuçta yine acı acı güldüren, nefis bir text. Amerikan erkeklik kültürünün karanlık yanının hicvi. Ama mevzu bitmedi, ABD'de ve dünyada daha kötüsü de oldu, olmaya devam edecek. Kader başka türlü yazılsaydı da üstad 2016'dan sonrasını görseydi herhalde "Keşke 2007'de ölseydim de bugünleri görmeseydim" derdi.

1. sınıfa giden oğlum için aldım. Küçüklüğünde yapboz konusuna pek eğilme fırsatımız olmamıştı. Daha büyük parçalardan oluşması yapboz acemisi olanlar için iyi oluyor. Bir de okuma yazmayı artık öğrendiği için yardım almadan okuyarak birleşim noktalarını da bulabiliyor. Daha küçük yaşlarda da çözülebilir tabii ancak birinci sınıf öğrencisi olanlara da tavsiye ederim. Severek birkaç kez oynadık. Kendi başına yardım almadan 3 dakikanın biraz üzerinde yapabiliyor. Hedefi 3 dakikanın altına inebilmek.

Güzel, eğitici ve eğlendirici bir puzzle. Yalnız ahşap malzeme olması ve il sınırlarının düzensiz şekillerde olması kaynaklı birleştirmede çocuklar biraz zorlanabiliyor. Yerleştirilen iller çoğaldıkça yeni gelenleri yerine oturtmak kısmen kolaylaşıyor. Bir de ahşabın doğası gereği illerin küçük girinti çıkıntı kısımlarında ufak parçalar kopabiliyor. Dikkat etmek lazım. Çocuklar çok beğendiler. Dün en az iki kere baştan başlayarak oynadılar. Bir ek önerim firmaya tersten de anlamlı okunabilecek sayıları tombaladaki gibi altını çizerek belirtmeleri küçük çocuklar açısından faydalı olacaktır. Örneğin, 6 ve 9 gibi sayıları çocuklar tersini anlayıp yerine uymadığında şaşkınlıkla karşılayabiliyorlar.

“Fareler ve İnsanlar”, insani duyguların en temelini – dostluk, umut, çaresizlik ve merhameti – sade ama sarsıcı bir dille anlatan bir roman. George ve Lennie’nin kurduğu hayal, yalnızca onların değil, dünyada kendine bir yer arayan herkesin hayali gibi. Hikayenin her satırında o dönemin ekonomik sıkıntılarını ve bireylerin nasıl ezildiğini hissediyorsunuz. Ama en çok da, dostluk adına verilen bir kararın insanın içini nasıl yakabileceğini… Küçük bir kitap, ama bıraktığı etki çok büyük. Bitirdikten sonra bir süre sessiz kalmak istiyorsunuz.

Kitap uyarlaması film/dizi çekmenin zor olduğu malum ama her ne kadar ilk sezonu fena olmasa da dizinin kitabın bilimsel yahut edebi yönüne yaklaştığını söylemek asla mümkün değil. Astronomi, fizik, mühendislik konuları teknik olarak çok iyi işlendiği gibi bunlar kurgunun önüne geçmiyor ve öyküleri sıkıcı hâle getirmiyor. Kitabın yanında dizi sönük kalıyor ve ayrıca kitap çok daha zengin olduğu için önce diziyi izlemenin hiç bir önemi yok, takıntı yapılacak bir durum yok yani. Ben izledim tüm sezonu ve sonra kitabı alıp okudum; hiç bir negatif etki yapmadı hele hele öykünün etkisini, tadını vb kaçırmadı…

Kitap içinde hem çocukluğumuzdan beri bildiğimiz hem de yeni tanıdığım oyunlar var. Sadece baskısı neden bu kadar kötü anlamadım. Çok çabuk dal dal ayrıldı. Bunu çek kopart tarzında yapsalar daha iyi olurdu. Bir de bir oyundan farklı bir oyuna geçerken keşke bunu önceki oyunun arka sayfasına değil de yeni bir sayfadan başlasalardı. Çünkü çocuklar "Amiral Battı" oynarken ondan sonraki oyunu da ellerindeki kağıtlarla birlikte atmışlar. Şuan o oyunun nasıl oynandığını anlamaya çalışıyoruz.

20.yüzyılın mütefekkirlerinden olan Necip Fazıl Kısakürek şiirlerinde gösterdiği kabiliyeti piyeslerinde de gösteriyor. Kitabına tiyatronun ifade ettiği manayı anlatarak başlıyor. Mikap içinde hayatı yakalamak... Kitap 8.yüzyılda yaşamış İbrahim Ethem hazretlerinin menkıbesinden bahsediyor. Yazar dervişliği İbrahim Ethem'in şahsında anlatırken tasavvufun ne olduğunu da öğretmiş oluyor. Necip Fazıl'ın 1934 yılında Abdülhakim Arvasi hazretlerine intisap ettiğini düşünürsek bu kitabı ne kadar derinlikli yazdığını anlayabiliriz. Bu eser 1978 yılında yazarın hayattayken yayınladığı son piyesi. Necip Fazıl'ın bütün piyesleri okunmalı.

Yaşadıklarımızı sistemli bir düşünce ile formülize ederek deneme havasında üst seviye edebi cümlelerle, onlarca doktorun adını koyamadığı bir hastalığa bilgece teşhis koyan uzman hekim misali önümüze sunmuş yazar. Reçeteyi de kendimizde bulmamız için çığır açmış, yol göstermiş. Kişisel gelişim kategorisi için fazlasıyla derin ve edebi bir eser. Takdir ve hayranlıkla okuyorum. Okudukça netleştiremediğim düşüncelerime tercüman oluyor. Zihnimdeki pusu dağıtıp, sıkışıp kaldığım duygu dehlizlerinde nirengi noktalarımı aydınlatıp temiz havaya doğru yolumu bulmama yardım ediyor.