Onaylı Yorumlar

Yıllar sonra şahane ve eksiksiz yeni çevirisiyle yeni bir Yu Hua kitabı okumak, en sevdiği yazarlardan biri olan benim için tam anlamıyla bulunmaz bir hazine gibi oldu. Yazarın karamsarlığı, kendi ülkesinin fakirliği ve adaletsizliğiyle Türkçedeki diğer kitapları gibi fazlasıyla karamsar olsa da, naçizane bir okuyucu olarak dili o kadar tatmin edici ki, çok az yazar ve kitabı bende bu etkiyi bırakabilir. Keşke daha çok üretip daha kalın kitaplar yazsa dediğim yazarlardan biri Yu Hua. Birçok okurun da hemfikir olacağı gibi uzak doğu edebiyatının Japon yazar Murakami ile birlikte yaşayan en büyük yazarı, 1960 Çinli yazarı Yu Hua.

Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın ilk okuduğum romanıydı. Romanı çok beğendim. Hüseyin Rahmi Gürpınar romanda Filozof Mualla karakteri üzerinden dönemin insanlarının cahilliğini, olayları yorumlamada kullandıkları mantıksal hatalarını, düşünce biçimindeki absürtlükleri hem edebi bir anlatımla, hem de hicvederek çok güzel ortaya koymuş.

Roman münevver, aydın biri olan ve felsefe ile ilgilenen Mualla Efendi ile onun ilmi konularda görüşlerine karşı çıkan, sofu, bilgisiz ve cahil insanlar ile yaşadığı mahalleli arasındaki mücadeleyi komik bir anlatımla okuyucuya sunuyor.

Zaman zaman kitabın bazı bölümlerinde kahkaha krizine girdim. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ı çok geç bir yaşta okumakla geç kaldığımı fark ettim. Roman orjinal metin olmasına rağmen günümüz Türkçesine yakın. Kitabın sonunda Osmanlıca kelimelerle ilgili 8 sayfalık bir küçük sözlük mevcut. Bence bu roman kesinlikle okunmayı hak ediyor.

Kitaptaki ilk 2 öykü ile son 2 öykü muhteşem, muhteşem! Araştırmayı, yazımını, üslubunu, çevirisini kesinlikle çok beğendim, çok güldüm ama tarih sırasına göre okunan yarı gerçek - yarı uydurma öyküler öyle ustaca dizilmiş ki, başında çılgın bir kitaba girdiğinizi anlıyor, bitirdiğinizde "o neydi be öyle?" diyorsunuz. 2010'ların ilk yarısında bu tip kitaplar, yani bir şekilde Stephen Fry'ın işin içine karıştığı veya İngiliz stili yarı kurmaca türünden "mizahi dünya tarihi" kitapları çok yayınlanırdı, sonra sanki karantinaya alındılar. Ortam ıssızlaştı. Dilerim ki bu yeni bir başlangıç olsun. Tarih sahnesinin hemen gerisindekilerin hikayelerini ve mizahı sevenler bu kitabı okumalı. Teşekkürler Kairos Kitap.

Gücü, iktidarı, şöhreti eline geçirmiş insanların, ellerindekini kaybettikten sonra içine düştükleri çukuru, buhranı, çöküşü anlatan şahane bir kitap.

Stefan Zweig o kadar isabetli insan okumaları yapıyor ki şaşkınlık içinde kalıyorsunuz. Özellikle kadınların iç dünyasını -kadınlar dahi bilemezken- bu kadar detaylı bir şekilde anlatabilmesi ve o dünyaya bu kadar hakim olabilmesi hayranlık uyandırıyor.

Yazar diğer kitaplarında da olduğu gibi dupduru bir dille, gereken şeyleri gerektiği miktarda kullanarak, sıkmadan, boğmadan okuyucusuna ulaşmayı başarıyor.

Kitapta en çok dikkatimi çeken yer kadın kahramanın ölümü bile kendi çıkarına uygun olacak şekilde kullanabilmesi oldu. Ancak bu planı sonuçta istediği gibi bir tesir oluşturmuyordu. Hikayenin bu tarzdaki gerçekçi çıkarımları, onunla bağ kurmayı kolaylaştıran dinamik unsurlar.

Kurgusal yetkinliği, insan manzaraları ve gerçekçi üslubuyla Bir Çöküşünün Öyküsü, hacim olarak minik ama tesiri büyük güzel bir kitap…

Bir kişisel gelişim/dönüşüm kitabı olmaktan çok, psikoloğumuzla yaptığımız hoş bir sohbet havasında geçen bu kitaptan herkesin azami ölçüde faydalanabileceğini düşünüyorum.

İnsanları anlamaya dair pek çok ipucunun verildiği anlatılarda, yeri yurdu olmayan acılarımızı nereye koyacağımızı da öğreniyoruz.

Bana kalırsa orta yaşlara gelmiş aklı başındaki her insanın kavradığı pek çok konuyu uzman birinden teknik terimler ve doğru cümlelerle dinlemek çok rahatlatıcı olmuş.

Hayatınızda olağanüstü değişimler yapabilecek bir kitap değil belki ama eğer tavsiyelere uyarsanız önemli mesafeler kat ettirebilecek bir kitap. Bence güzeldi.

Gerçekten de insanı huzursuz eden bir kitap…
Normal şartlarda Zülfü Livaneli’nin ağdalı yazım tarzını boğucu bulurum. Asla konuyu doğrudan anlatmayan, etrafında dolanan ve odağı kaçırmamıza sebep olan bir yazın dili olduğunu düşünürüm.
Ancak bu kitabında gereksiz yazılmış tek kelimesi, tek cümlesi, tek anlatımı yoktu. Kesinlikle şahane bir kitap okudum. Huzursuz eden kısmı ise Ezidilere sözde din adına yapılan zulümler. İnsanlığımdan utandım.
Livaneli’nin çağdaş toplum eleştirisini, o kadar mezalime kör kalan bizim aymazlığımızı tespitini, doğu ile batı arasına sıkışmış ve ne doğulu ne de batılı olabilmiş bizleri nefis bir şekilde analiz edişini çok yerinde ve çok isabetli buldum. Ayrıca kadınlara kadınlardan daha çok kıymet vermesi de beni çok etkiledi.
Dilin sadeliği ve akıcılığı romanı okumayı kolaylaştırırken, hikayenin gerçekdışı gerçekliği ve günümüz dünyasında geçmesi de romanı çok etkileyici kılıyor.

Büyü ve tılsımın tarihine kuşbakışı bir bakış attıran ve büyü ile ilgili aklınıza gelebilecek her detayı anlatan çok güzel bir kitaptı.
Zevkle okudum. O kadar ilginç ve o kadar etkileyici bilgiler vardı ki… Tarihsel gerçeklerle birlikte çoğu mit ve efsaneye de ışık tutan yazar, kendi kütüphanesindeki 500 den fazla büyü kitabının önemli kısımlarını da en sonda görsel olarak paylaşmış.
Yazar Ertem kitabında genel itibariyle çok tutkulu ve büyülü bir anlatım tarzı kullanmış. Kitap bu kadim topraklarda yaşamış medeniyetlerin kültürel ve sosyal yapısına da ışık tutuyor.
Yazarın samimi dili evimize misafir gelmiş bir hocanın, salonumuzda bize bu konuları anlattığı koyu bir sohbete dalmışız hissini veriyor.
Büyü, büyücülük, tılsımlar, muskalar, büyülü eşyalar, bunlara inananlar ve inanmayanlar ile ilgili her çeşit bilgiyi bulabileceğiniz çok akıcı ve dinamik bir dille yazılmış bu şahane kitabı herkese tavsiye ederim.

Şiirler duyarlı ve sezgisel bir bütünlük içerisindedir. Derinlikli ve modern bir söyleyiş üslubunda şiirler kendisini okutuyor. Müslümanlara yönelik toplumsal bir iletinin yanında beklentileri taşıyan bir manifesto hüviyeti taşımaktadır. Daha yalın bir ifadeyle Müslüman halklarının yanında duruş ve yaşanılan zulümlere karşı duruşları da ihtiva etmektedir. Sofistike nüveler barındıran hikemî bir tavır da şiir öznelliği ve şair özgücülüğünü taşıyor. Kapalı bir anlatımda daha çok sezindiren, kendinden menkul güzel şiirler okudum efendim. Tavsiyemdir, iyi okumalar dilerim.

Adıyla ve konusuyla beni çarpan bir kitaptı. Uygarlığın görmediği insanları göstermiş bize. Kitap baştan sona sınıflı toplum eleştirisi. Tarih deyince hemen aklımıza siyasi tarih, krallar, imparatorlar, kuruluş ve yıkılışlarıyla devletler, savaşlar-barışlar, komutanlar, kahramanlar vb gelir. Biz burada "ötekileri" kadını, köleyi, arka planda bütün ağır ve pis işleri yapan ama emeği görünmeyen, adı anılmayanı tanıyoruz. Bu meslek/sosyal sınıf mensuplarını hem mitolojik anlatılar hem tarihi bulgular ve anlatılarla ayrı ayrı bölümlerde veriyor yazar. Gerçekten müthiş, beklentimin de ötesinde çıktı. Zaten yazar İsmail Gezgin'i youtube'da izliyordum ve konuşma üslubunu, beyan yeteneğini seviyordum. Yazarken de çok başarılı. Kitabı elimden düşüremedim. Arkeoloji, insanlık ve uygarlık tarihiyle yakından ilgiliyim. Bu türden çok kitabım var. Ama bu kitabın yeri ayrı olacak. 2025 kurgu dışı favorilerimde kesin olacak bu kitap. Ve İsmail Gezgin kitapları okumaya devam edeceğim.

Prof. Haluk Dursun Hoca'yı çok erken kaybettik. Onun bize anlatacağı çiçekler, şelaleler ile Boyabat'ın ve Hakkari'nin pirinci, Çukurca'nın balı gibi ülkemizin birbirinden değerli hazineleri vardı.

Haluk hoca İstanbul'a sonradan gelmiş olsa da o İstanbul'u yaşayan bir İstanbullu olmuştu. Nerede Bülbül dinlenir, nerede mehtaba çıkılır. Hangi çiçek nerede yetişir, hangi sebze, meyve nereden gelir? Çavuş üzümü, sakız enginar, kokulu çilekler hangi bahçede olur? Hangi su lezzetlidir, hangi tepenin manzarası güzeldir? Hangi balık ne zaman, nerede tutulur? İstanbul'un ilkbaharında, sonbaharında ne yapılır? Hangi ezan, hangi vakitte, hangi makamda okunur. Makam bilen iyi müezzinler hangi camideler? Gibi... İstanbul'da yaşarken günlük koşuşturmalar içinde gözden kaçan harikulade zenginlikleri keşfetmek için bu kitap her zaman çantada bir İstanbul rehberi olarak bulunmalıdır.