Onaylı Yorumlar

Tarık Tufan'dan okuduğum ilk kitap. Sade, anlaşılır, akıcı dili daha ilk sayfalarda okuru kitabın içine alıyor. Romanın karakterleri, derinlikli ve gerçekçi bir şekilde tasvir edilmiş. Her bir karakter, kendi iç dünyası, hayalleri, pişmanlıkları ve sırlarıyla okurla buluşuyor. Tarık Tufan'ın zengin dili, benzersiz üslubu ve hafızalardan silinmeyecek kurgusuyla, Osmanlı'dan günümüze akan dokunaklı bir aile hikâyesi. Yaralı aşklara yakılmış, yürüklere dokunan , büyüleyici bir ağıt. İyi ki okumuşum dediğim bir kitap. Tarık Tufan'ın diğer kitaplarını da okuma isteği oluşturduğu içen teşekkür ederim Gece Açan Çiçekler...

İlk kitap kadar okuması akıcı değil lakin serinin bu 2. kitabının edebi, sosyolojik ve duygusal yönü daha fazla. Bilimsel notasyon ve ayrıntılı teknik bilgiler azalmasa pek tabi daha güzel olurdu ama 3 kitaplık bu seri mutlaka okunmalı. Dizi ile mukayese edilmesi çok yersiz bu arada; dizi kitabın 5’te 1 ini bile içermiyor emin olabilirsiniz, kitap çok daha zengin. Belki kitabı okumasak yahut bir kitap uyarlaması olmasa yani diziyi bağımsız ele alsak; “idare eder bi bilim-kurgu dizi der” izler geçeriz de kitap sadece eksik değil çok form ve içerik değiştirip uyarlanmış; rating için batılılaştırılmış; gereksiz seviyede küresel feminen, amerikancı bir hal almış dizi. O yüzden dizi ve filmlerden etkilenip kitaplara ön yargılı bakmamalı…

Okuduğum en iyi kendine psikolojik yardım kitabı. Kitap sadece "az düşünün, umursamayın, hatırlamayın" mesajı vermiyor. Sürekli tekrar eden düşüncelerimize dair kemikleşmiş izlenimlerimizi ve kabullerimizi değiştirmek vasıtasıyla kendimizi değiştirebileceğimizi gösteriyor. Kitabın asıl marifeti burada. "İyi Hissetmek" (David Burns) kitabı nasıl o anki mevcut krizlerimizi çözmede çok etkiliyse, kendimize ve ruh halimize dair uzun süreli anlayışlarımızı değiştirmek konusunda da bu kitap bende o denli etkili oldu.

“Aydınlanmanın izleyicileri de benzer bir soru sordu. “Sezginin, etiğin, sevginin, manevi olanın bilimle ne alakası var?” dediler. Bu soru dolaylı olarak materyalizmi ve nihilizmi besledi. Ortaya konulan bilimsel-teknolojik ilerlemeler sahte, saldırgan ve yıkıcı bir özgüven oluşturdu. Aydınlanmanın bilimle, sanatla ilerleme hayalleri, dünya haritalarını değiştirme arzusuna, 20-30 yıl içinde iki Dünya Savaşı çıkaracak kadar kana susamışlığa dönüştü. Aydınlanmanın çocukları istemeden karanlığın yol açıcıları oldular. Tüm alanlarda Avrupa merkezli dar bir anlayışı öne çıkardılar. Dünyanın çeşitli kıtalarındaki yerel kültürleri yok etmeyi hedefleyen ve kültürleri kendi kültürü açısından yorumlayan etnomerkezci bir bakış geliştirdiler.” sadece bu alıntı bile kitapla ilgili pek çok şeyin özetini ortaya koyuyor. Kitap içinde barındırdığı felsefi düşünceler sebebiyle biraz ağır okunuyor ama zihinde gereksiz bir ağırlık yapmıyor. Kitapla kalın.

“Sevgi, hataların çetelesini tutmaz.” Bu eser birbirimizi nasıl sevmemiz gerektiğini herkesin farklı bir sevgi dili olduğunu anlatıyor. Yazar beş farklı sevgi dilinden bahsediyor ; * Onaylayıcı Kelimeler * Kaliteli Zaman * Hediye Almak * Hizmet Eylemleri * Fiziksel Temas”. Çiftler karşıdakinin hangi sevgi diline sahip olduğu keşfedip ona göre davranırsa daha mutlu birliktelikler kurulabilir. Yazar kitabı niçin yazdığını şöyle özetliyor; "Evli olanlara, 'âşık olma' halini yaşayanlara, evliliğe birbirlerini son derece mutlu etme hayalleriyle girip, günlük yaşam gerçeğinde bu hayali tamamıyla yitirme tehlikesi içinde olanlara yazdım."
Bu kitabı seven ve sevmeye çalışan herkes okumalı. Özellikle evlilik öncesi güzel bir hediye olabilir.

Yazarımız Max Aub 1940'da II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'da Vernet toplama kampında tutulmuş bir süre için. Buradaki deneyimlerine dayanarak “…kendi türünün yararı için, insan hayatı üzerine bir eser yazmak” isteyen karga Jacobo’nun hikâyesini okuyoruz kitapta. Bir karga oturmuş bir yere ve tüm kamptakileri gözlemliyor ve insanlık hakkında hem cinslerine bilgi aktarıyor. Bu aktarımı yaparken sadece sınırlı bir zamanda ve sınırlı sayıda denek üzerinde yapıyor bu gözlemini.
İnsanların inançlarını, inançsızlıklarını, yaşam tarzlarını, değer yargılarını ve hayatlarının temel gayelerini farklı bir türün bakış açısından izlemek, sanki başka bir dünyadan insanlığı gözlemlemek gibi. Belki de böylesine acı ve haksızlıklarla örülü bir hikâye, mesafeli ve incelikli aynı zamanda ironik ve nüktedan bir dille, ajitasyona düşmeden ancak böyle güzel anlatılabilirdi.
Kolay okunan ama kolay sindirilemeyen bir kitap.

Sabahattin Ali’nin okuduğum dördüncü eseri ve şu ana kadar beni en çok etkileyen romanı oldu. Karakter derinlikleri beklentimin çok üzerindeydi; her biri özenle işlenmiş ve oldukça gerçekçiydi. Geniş karakter yelpazesiyle sürükleyici bir anlatıma sahip olan bu romanı, kısıtlı zamanıma ve uykuma rağmen birkaç gün içinde bitirdim. Özellikle sonu, alışılmışın dışında ve beklenmedikti; bu da esere olan hayranlığımı artırdı. Kitabın finaliyle okurda bıraktığı etki oldukça güçlü. Ben bu romanı kesinlikle tavsiye ediyorum. Ancak benim gibi hızlıca değil, sindirerek okunursa çok daha fazla anlam kazanacağını düşünüyorum. Hem edebi dili hem de toplumsal ve psikolojik derinliğiyle Sabahattin Ali’nin bu eseri, Türk edebiyatında özel bir yere sahip. Gerçek bir edebi deneyim yaşamak isteyenler için kaçırılmayacak bir kitap.

Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe'nin devam kitabı. Okumaya serinin ilk kitabından başlanması olaylar ve kişiler arasındaki bağlantıyı kurmak adına çok önemli. Kahramanımız Mafalda, 13 yaşına gelmiş ve görme yetisini tamamen kaybetmiştir. Gözlerini kaybetmesi ve hayatında bazı şeylerin yolunda gitmemesi bile onun o yaşama sevincini, kendisi ve sevdikleri için mücadele hırsını içinden alamıyor. Yapacakları ve hayallerinin listesini her durumda, bazen sil baştan başlayarak bile yeniden şekillendiriyor. Asla pes etmiyor. Tam bir yaşama tutunma öyküsü. Dili sade, akıcı ve anlaşır, ortaokul seviyesine hitap etse de her yaştan okurun gönlünü kazanır cinsten.
Gülümseten, hüzünlendiren, hayatın ta kendisi gibi...

Yazarın 4. kitabını okudum ve tüm külliyatını tamamlamak istiyorum. Eski Türkçeyi çok kullanmasına rağmen (dönemine göre kendi dili zaten.) akıcılığı sizi yormuyor. Dipnotlardan kelime anlamlarına bakabiliyorsunuz. Konusuna bakacak olursak iki dostun mektuplaşması ile başlıyor hikaye. fakat bu mektuplaşma karşılıklı cevaplaşma niteliği değil de bir iç döküş gibi. An karakterin bu mektuplaşma sonrasında kendi iç dünyasına yolculuğunu keşfediyorsunuz. Aşkına duymuş olduğu kırıklık onu ilahi aşka yönlendiriyor. Ölmeden ölmeyi gösteriyor bize. Ayrıca kitapta psikolojik tahliller çok başarılı. Karakterlerin analizlerini çok iyi yapılıyor. Okuduğunuzda iç dünyanıza dair keşfetme merakınız oluşacaktır. Tavsiye ediyorum. sevgilerle

27 Mayıs "İhtilâli"nin ardından doğup, temel eğitimini doğal olarak "ilerlemeci, aydınlanmacı, laik cumhuriyet" anlayışı üzerinden alıp; Cumhuriyetçi bir aile kökeninden gelip de gençliğinizde Deniz'lerin, Mahir'lerin anti-emperyalist sosyalist milliyetçi yapısından etkilendikten yıllar sonra, Cumhuriyet'in yanlış temeller üzerine kurulduğunu öğrenmek gerçekten çok can acıtıcı oluyor..

Kabullenmesi bizim kuşak için çok zor ama; tarihsel kanıtlar yüzyıllardır bir arada yaşadığımız halkların sürgünü, katli ve mallarına el koyma temelinde hâlen vatandaşı olduğumuz ülkenin yükseldiğini gösteriyor..

Ümit Kurt'un bu çalışması, İttihat ve Terakki anlayışı ve kadrolarının Cumhuriyet'in kuruluşu ve yerleşmesindeki ağırlığını çok net bir şekilde ortaya koyuyor.

Aynı anlayışın "devlet aklı" olarak hâkim olduğu ülkemizde huzursuzluk ve ölümlerin önü alınamıyor; kardeşçe yaşamanın yolu bulunamıyor ne yazık ki..