Onaylı Yorumlar

Fransız yazar, eleştirmen, filozof Maurice Blanchot'nun ilk olarak 1962 yılında yayımlanan eseri L'attente, l'oubli (Bekleyiş Unutuş) herhangi bir edebi türün altında sınıflandırılamayacak oldukça farklı bir metindir. En fazla felsefi kurmaca diyebileceğimiz bu eser, bekleme ve unutma kavramlarını irdelemiştir.

Her ne kadar Maurice Blanchot, Fransız Yeni Roman akımının içinde yer almasa da yazdığı bu eser, döneminin edebi çizgisine yakındır. Üçüncü şahıs anlatıcının hakim olduğu metinde, uzun bir koridora benzeyen dar otel odası, masada yazı yazan bir adam, yatakta oturan bir kadından bahsedilmektedir. Daha doğrusu metinde bize gösterilen yalnızca bunlardır. Bunun haricinde bahsedilen bekleyiş ve unutuş kavramlarının kimi zaman iki karakterin diyalogları, kimi zaman da anlatıcı üzerinden konuşulmasıdır.

ergen olan kızımın bir türlü çözemediğimiz travmaları için satın aldığım kitap. Son sayfalarına geldim ama okuduğum kısımlar çok bilgi verici ve beynimde ışık yakan cinsten.. o nedenle epey bir sayfanın altını çizdim ki elime alıp tekrar tekrar bakabileyim diye. Kendime de yol gösterdiği kısımlar oldu.. sıra uygulamada.. bunu da başarabilirsek daha ne isteyeyim.. tavsiye ediyorum kesinlikle. Kendisi olmasa da (ki bence travması olmayan yoktur bizim toplumumuzda) yakını belki travmatik olay yaşamış olabilir, onlara destek olmak adına da güzel ve bilimsel bakış açısı ile yardımcı olabilirler kanaatindeyim. İyi okumalar

Bir çok okur gibi ben de kitabın isminin çağrıştırdığı bir hikaye kurgusu bekledim ancak beni şaşırttı. Hayata bakış açısını değiştiren bir kitap olarak bana tavsiye edildiği için beklentim yüksekti.
Ergenliğin ve beraberinde gelecek hayalleri ile hedeflerini tam koyamamış bir gencin kendisi dışında hep etrafındakileri değerlendirip yargıladığı bir süreci bize yaşatıyor. Bir usta’nın ona verdiği nasihatler ve yönelttiği sorularla farkındalığının artması en beğendiğim bölümdü diyebilirim.
İyi okumalar.

Avusturya okulu öğretisi kapsamında yazılmış, para yaratmanın etik perspektifine dokunan ender kitaplardan. Etik konusunu yer yer dinsel öğretiler ile de desteklemiş, ancak genellikle Hristiyanlık üzerinden örnek vermesini yetersiz buldum.

Para yaratmanın Merkez Bankaları tekelinde olmasını özgürlük ihlali olarak alan, bu durumun yalnızca mülkiyet açısından değil rekabet açısından olumsuzluklar doğurduğuna özetleyen liberal bakış açısı tüm kitaba hakim. Buna en olarak, yaratılan enflasyonun etkilerin bahsederek toplumsal sonuçlarına da değinilmiş.

Farklı bir bakış açısına sahip olmak adına, konuya dair bilgisi olanların istifade edebileceği bir kitap.

Kitap insanlık medeniyetine dair geçmişi, ki bu geçmişi M.Ö 10.000 ile M.S 20 yy. olarak alabiliriz, dönem dönem ve uygarlık uygarlık anlatmış. Derinlemesine bilgi bulamayacağınız, ancak döneme dair hap anlatıma sahip bir kitap. Zaten bunca geniş bir zamanı 200 küsür sayfada derinlemesine anlatmak da imkansız olsa gerek.

Fakat, kitabın en dikkat çeken özelliği döneme dair bilgiyi verdikten sonra dönemin önemli eserlerinden 4'lükleri şiirleri de akabine iliştirmesi. Bu vasıtayla 2-3 sayfada belirtilen anlatının çok daha fazla anlam bulması sağlanmış.

Öyküler kendimizi okumak gibi, yaşadığımız o an farkında olamadığımız anların, duyguların yıllar sonra bir sayfada ruhumuza dokunması gibi... Hayatın hengamesine, keşmekeşine bir es vermek adeta.

Öykülerin de ruhu olduğuna inanırım ben. Tıpkı koku hafızası olduğu gibi. Öykü insana kendinden bir parça ekleyebiliyor, tanıdık gelebiliyorsa ruha bürünür benim için.

Bu kısacık ama içi kendimizle, her birimizle dolu öykü kitabı okunmaya değer. Dili naif, üslubu zarif, bizden hissettiren, okurken içine çeken, kimi zaman kabuk bağlamış bir yaramızı bize sevdiren, okurken insanın içine su serpen, ağzında bir parça güllü kuş lokumu tadı bırakan cinsten. Hatice Ebrar Akbulut hep yazsın, biz hep okuyalım. Kalemi daim, ömrü bereketli olsun:)

Yu Hua'nın kaleminden yine etkileyici bir eser!

İlk olarak Yaşamak adlı romanını okumuş ve derinden etkilenmiştim. Bu yüzden yazarın diğer kitaplarını da keşfetmeye karar verdim. Okuduğum ikinci Yu Hua kitabında da aynı etkiyi hissettim. Her ne kadar bazı bölümlerde tekrara düşse de, anlatım su gibi akıyor; kitabı elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Finaldeki son paragraf ise yüzünüzde hoş bir tebessüm bırakmayı başarıyor.

Yu Hua, sade ama derin anlatımıyla sıradan insanların hayatlarını evrensel duygularla harmanlıyor. Bu eserinde de bireyin iç dünyasıyla toplumun gerçekleri arasındaki çatışmayı ustalıkla işliyor. Yer yer tekrar eden bölümler bile karakterlerin ruh hâlini pekiştiren bir etki yaratıyor. Kitap bittiğinde, ardınızda buruk ama sıcak bir his bırakıyor.

Yu Hua sevenlere ya da Çin edebiyatına ilgi duyanlara kesinlikle öneririm.

Beyin: Senin Hikayen, sanki kendi zihnini eline alıp sayfalar arasında dolaşıyormuşsun gibi hissettiren bir kitap. Okurken hem “Ben neden böyle düşünüyorum?” diye sorguluyorsun, hem de beynin o karmaşık ama büyüleyici yapısına hayran kalıyorsun. Her bölümde kendini biraz daha tanıyor, bazen şaşırıyor, bazen de hafifçe gülümsüyorsun. Bilimsel ama samimi bir dili var; öğretici ama hiç sıkmıyor. Sadece beynine değil, ruhuna da dokunuyor gibi… Duygularının, alışkanlıklarının, kararlarının nereden çıktığını fark ettikçe, insan kendine biraz daha yakın hissediyor.

Günümüz insanını bu kadar basit, kısa ve etkileyici anlatan çok az kitap vardır. Yazar sanırım özellikle yine günümüz insanının hiçbir şeye zaman yettirememesini düşünerek bir çay molasında bitirilebilecek uzunlukta bu müthiş eserle başka bir ders vermiş. Özellikle bu tür kaliteli çocuk kitaplarını biz büyüklerin okuması gerektiğini düşünüyorum ki yerimizi alacak yeni nesillerin taşını, tuğlasını, kumunu en hassas vicdan terazilerimizden geçirip en büyük depremlerde bile sarsılmayacak sağlam ve dayanıklı bireyler olarak yetiştirebilelim. Tüm travmalarımızı da büyük başarılarımızı ve mutluluklarımızı da çocukluk çağındaki küçük yanlışlık veya büyük doğruluklar belirliyor. Bu açıdan bu tarz kitapların liselerde ve üniversitelerde ders olarak okutulup analiz edilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Stoacılık hakkında hiç bu kadar tertipli ve bir arada bilgiyi okumamıştım daha önce. Benim için çok ama çok keyifli bir okumaydı. Yazar her insanın, kalbi mutmain ve değerlerine uygun şekilde yaşayabilmesi için bir yaşam felsefesine tutunması gerektiğini savunuyor. Bu noktada da stoacılığın bir yaşam felsefesi olarak ne kadar kıymetli olabileceğini anlatıp, günümüz penceresinden stoacılığa nasıl bakabileceğimize dair örnekler veriyor. Bu sene içinde okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Bakalım daha güzellerine de rastlayabilecek miyim