Onaylı Yorumlar

Kitabı okurken tam anlamıyla eski usul bir polisiye havasına girdim. Gizemli bir malikâne,ardı ardına işlenen cinayetler ve sırlarla dolu bir vasiyet…Başından itibaren merak duygusu diri tutuluyor.Edgar Wallace gerçekten tempoyu ayarlamayı iyi biliyor.
Hikâye,yedi kilitle korunan bir kapının ardındaki sır üzerine kuruluyor.O kapının arkasında ne olduğunu öğrenme isteği kitabı sürükleyen en büyük unsur.Karakterler biraz klasik tipler gibi dursa da olay örgüsü o kadar hızlı ilerliyor ki bu durum çok da göze batmıyor.Özellikle soruşturma sahneleri ve beklenmedik gelişmeler oldukça heyecanlıydı.
Kitabın en sevdiğim yanı akıcılığı oldu.Gereksiz detaylara boğmadan,doğrudan olayın içine çekiyor.Atmosfer yer yer gotik bir hava taşıyor;karanlık koridorlar,şüpheli bakışlar,herkesin bir şey saklıyor gibi olması…Bu gerilim hissi kitabın sonuna kadar korunuyor.
Belki karakter derinliği açısından çok katmanlı bir roman değil ama polisiye bir gizem arayanlar için oldukça tatmin edici.

Otobiyografik. Matematikçi gözüyle:
yalnızlığın, beğenilme isteğinin, şekillerin
ve şekilsizliğin anatomisi. "Kadın mı
erkek mi belli olmayanların şüpheli dünyası"nda kısa bir gezintiye çıktım. "İnsanlık, dünyayı görebilenleri öldürdü
hep" dedim. "Mekanın yuvarlak olduğunu sanıyoruz" diyerek bitirdim.
Arada bir çok kavramın; bilimsel çalışmanın, insanlığın, duygularının, ışığın, hızın, yüzü olanın, yüzü olmayanın vb. aklımdaki ve gerçekteki yerlerini sorgulama imkanı buldum. Biraz boğucu yerleri olduğunu biliyorum. Yazarın kendi hesaplaşmasını yaptığı bölümler sıkılmadan okunabilecek metinler değil. Kısa yapısına rağmen görünenin ötesinde bir derinliğe sahip. Çünkü kavramları incelemek ve düşünmek için zaman vermek gerekiyor. Yazarın diğer kitaplarını da sıraya alıyorum. Sayısal düşlerin kelimelerle dansına davetlisiniz.

Gazali enteresan bir isim. Çok tartışmalı, tam bilinmeyen bir isim. Batıda böyle bir adam olsa baş üstünde falan tutarlardı herhalde. Bu kitap Gazali’yi tanımak isteyenler için bence çok ideal bir kitap, Gazali’ye giriş kitabı bile diyebiliriz. Çünkü Gazali ile ilgili bilgi almak istediğimiz kitapların birçoğu akademik dilde kalıyor. Bu kitap o yüzden herkese hitap eden iyi bir kitap. İlk bölümde özellikle Gazali‘yle ilgili tartışmaları ele alması onun dönemini anlatması benim çok hoşuma gitti. Çünkü bir ismi tanıyabilmek için önce onun dönemini tanıyabilmek lazım. Bu kitapta da yazar bunu iyi bir şekilde vermiş okura. İkinci bölümde ise Gazali’nin belli başlı bazı meselelerini ele almış bu bölümde özellikle Gazali’nin sorun edindiği dert edindiği meseleleri anlayabilmek için iyi bir okuma deneyimi sünüyor. Özellikle Gazali ile ilgili anlatılarda oryantalist eleştirilerden nasıl sıyrılmamız gerektiğini de iyi ifade etmiş yazar.

Tess Gerritsen polisiye gerilim dalında ender bulunan yazarlardan bir tanesi. Bu türün bağımlısı olarak en sevdiğim yazar diyebilirim. (Freida ve Ahmet Ümitle beraber) Yine okuyucuyu içine alan, merak uyandıran bir kurgu vardı. Baş rolümüz kocasını kaybedince oğlunu daha huzurlu, sakin bir kasabada yetiştirmek için taşınan Doktor Elliot. Kasabada tırmanan şiddet olayları ve cinayetler hem doktor hem de anne olarak Elliot’ı endişelendiriyor. Ergenleri şiddetli psikoza sokan şeyi bulmak için mücadeleye başlıyor. Kasaba halkı arasındaki sırlar, geçmişteki travmalar ve bilimsel şüpheler giderek iç içe geçiyor. Yazarın aynı zamanda kendisi de doktor olduğu için tıbbi terimleri kitabın içine ustaca yerleştirmiş. Okuyucu sıkmıyor. Tek eleştirim finalin biraz aceleye getirilmiş olması.

Tess Gerritsen’ın okuduğum 15. kitabı Rissoli serisinden sonra daha yalın ve sürprizleri az bir eser olmuş ancak ortalamanın yine çok üstünde. Tempo hiç düşmüyor. Kitabı bir günde bitirdim. Aksiyon, gerilim, romantizm, polisiye harmanı bir kitap. Başrolümüz Nina düğün günü terk edilmiş. Otoparktan çıkarken kilisede bomba patlıyor. Dedektif Sam burada devreye giriyor. Cevaplanmamış sorular ve aralarındaki karşı koyamadıkları çekimle zaman daralıyor. Bombacının peşinde bir macera başlıyor. Kurgusu bir sayfa bile insanı bunaltmıyor. Tess Gerritsen romantik gerilim konusunda da usta kalemini konuşturmuş. Okuyun pişman olmazsınız.

Gazâli'nin küçük boyutlu İhya'sı denilebilecek bu eser namaz, oruç, zekat, hac başlıkları ile bu ibadetlerin inceliklerini ele alıyor. Kitabın en geniş kısmında namaz ibadeti ve namazda gereken huşû ve kalp huzuru işleniyor .

Oruç ibadetinde de oruçluyu avam, havâs, havâsu'l havas olarak ayırıyor.
Zekat ibadetinde malın iyisinden ve gizli verilmesi üzerinde duruyor.
Hacc ibadetinde de evden yola çıkışla eve dönüş arasındaki vakitte yer alan her merhalesini tek tek ele alıyor. En lezzet aldığım bölüm Hac bölümü oldu.

Ramazan ayı için faydalı bir okuma oldu. Beni silkeledi. " Arada , size diken gibi batan kitaplar da okuyun" nasihatindeki kitap benim için bu kitap oldu.

Kitapta beni en çok etkileyen şey,zorbalığın sadece dalga geçenlerden ibaret olmamasıydı.Sessiz kalanlarında bir payı olduğunu fark etmek insanın içine dokunuyor.Maddie’nin yaşadığı vicdan muhasebesi çok gerçekçiydi.Bazen yanlış bir şey yapmayız ama yanlışın karşısındada durmayız.Bu kitap bana tam olarak bunu düşündürdü.Wanda’nın fakir olması,yabancı bir soyadı taşıması ve içine kapanık hali onun dışlanmasına sebep oluyor.Oysa hayal gücü,sabrı ve iç dünyası o kadar zengin ki...Resim yarışmasındaki başarısı aslında onun “yüz elbisesinin” gerçek anlamını ortaya koyuyor.Elbiseler belki dolabında yok ama zihninde var.
Kitap sade bir dille yazılmış ama verdiği mesaj çok güçlü.Akran zorbalığının ne kadar incitici olduğunu, bazen tek bir sözün bile bir insanın hayatında nasıl iz bırakabileceğini gösteriyor.Okurken keşke biri Wanda’nın yanında dursaydı dedim.Belki de yazar tam olarak bunu istiyor:Bir daha böyle bir durumla karşılaştığımızda o kişi biz olalım.

37 yaşındayım ve bugüne kadar menopozun benden çok uzak bir gelecekte, henüz düşünmeme bile gerek olmayan bir evrede olduğunu sanıyordum. Ancak bu kitabı okuduktan sonra yüzleştiğim bir gerçek var: Kadınların hayatındaki bu en kritik zaman dilimi hakkında aslında neredeyse hiçbir şey bilmiyormuşum ve o döneme sandığım kadar da uzak değilmişim.

Düzenli uykunun, sağlıklı beslenmenin, egzersiz yapmanın ve yeterli su içmenin gerekliliğini zaten bildiğimi düşünürdüm. Fakat bu rehber, tüm bu temel alışkanlıkların sadece günlük sağlığımız için değil, o kaçınılmaz döneme bedeni ve ruhu hazırlamak için ne kadar hayati olduğunu zihnime adeta yeniden kazıdı. Üstelik bildiğimi sandıklarıma çok daha fazlasını ekleyerek.

Bu kitap, ruh ve beden sağlığını koruyabilmek, yaklaşan bu döneme güçlü, bilinçli ve hazırlıklı girebilmek için her kadının kütüphanesinde mutlaka bulunması gereken bir başvuru kaynağı. Kendi bedeninize yapabileceğiniz en güzel yatırımlardan biri. Kesinlikle tavsiye ediyorum!

Kitabın teması övgü çocukları nasıl etkiler ve övgü yerine ne yapmalı şeklinde. Yazar, övgünün "sosyal ödül" olduğundan ve olumlu dahi olsa özünde bir "yargı" olduğundan söz ediyor. Bunu sürekli yaptığımız takdirde ise onun "yargıcı" olacağımızı belirterek konuyu bu çerçevede ele alıyor.
Aslında düşünmeden, günlük konuşma dilinde ne kadar basit hatalar yaptığımızı ve bunu düzeltmenin ise birkaç deneme ile kolaylaştığını gösteriyor bize yazar.
"Çocuk yetiştirmek kendini yetiştirmektir." Bu prensibi aklımızda tutarsak belki bazı şeyler daha kolay bir hâl alır bizler için. Ve "Bu prensibi içselleştirirseniz "övgü yerine ne söylemeliyim?" diye düşünmenize gerek kalmaz. Çocuğunuza duyduğunuz saygıyı arttırdıkça doğru davranışlar kendiliğinden şekillenecektir."

Sadiye Erol Aykaç kitaplarını Sosyal medyada gördüm ve "Ben Zübeyde" kitabı yazarın okuduğum ilk kitabı. İlk olarak kitabın üslubu ve dili çok basit günlük dil olmasına rağmen kitap akıcı bir şekilde ilerliyor ve nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Kitabın içeriği ise üç farklı karakter olan Cemile Nine, Torun Dilfeza ve Zübeyde Sultan'a ait olan üç farklı zaman dilimindendeki çizgide şekil buluyor. Diğer bir deyişle üç ayrı karakter, üç ayrı zaman ve üç ayrı hikaye...
Zübeyde Sultan, Halife Harun Reşit’in göz bebeği, eşi, hayat arkadaşı. Tüm servetini kutlu bir rüyanın hikmetine feda eden kadın. Suya hayır yapanların en güzeli belki de. Zübeyde Sultan beni çok etkiledi. "İnsan nasıl yaşarsa öyle iz bırakır!” sözünün vücut bulmuş hali Zübeyde Sultan!