Onaylı Yorumlar

Nobel ödüllü José Saramago'nun, 25 yaşındayken kaleme aldığı ilk romanı. Onlarca kitabını okuduğum ve aşina olduğum klasik Saramago'yu bulamasam da, genç bir yazarın ilk romanına göre oldukça profesyonel yazılmış bir eser.
Kocası bir hastalık sonucu ölen ve iki çocuğuyla dul kalan Maria Leonor'un kocasından kalan çiftliğin tüm işlerini eline almasıyla başlayan bir hikaye. Ve bence romandaki asıl karakter hizmetçi Benedita. O sadece Maria Leonor'a hizmet eden bir hizmetçi değil, Maria'nın geleneksel tarafı. Yazar bence Benedita'nın kişiliğinde gelenekselliğin ve ahlakın, arzular karşısındaki acı ve sert tavrını kişiselleştirmiş. Hizmetçi Benedita güçlü bir karakter ve toplumun geleneksel baskısal yansıması veya belki de yaptıkları evlenememiş olmasının getirdiği ahlaksal bir kıskançlık. Okuyucu buna karar verecek. Lakin kitabın sonundaki Dr.Viegas'ın ölümü alt metinde neler ifade ediyor, yazar neyi gizli anlam olarak yerleştiriyor buda yine okuyucuya kalıyor.

Bilimsel kavramlar anlaşılır ve sıkıcı olmadan bir dil ile anlatılmış. Bütün bilimsel özellikle kişisel gelişim kitaplarında aradığım ve maalesef çoğunlukla bulamadığım bir özellikle; yaşamdan emsâller verip çözüm önerilmiş. Sorunu tanıtıp, sorunun nasıl yaklaştığını ve nasıl çözüm olacağını anlatmış Serkan Bey. Dopamini klasik mutluluk hormonu dışında muhtevasını, işleyişini, menfi ve müspet noktalarına değinmiş. Yazarın okuduğum ilk kitabı ve asla pişman olmadım, beklentimin üstündeydi.
Özellikle günümüz anne babaların çocuk gelişiminde (her şeyi yapıyoruz ama mutsuz denilen noktada) fayda görebilecekleri bir kitap.

Narsizmin temelde her insanda bulunduğu bilgisiyle başlıyor kitap. Her insanda doğuştan bulunan sağlıklı narsizmin belli yaşantılarla patolojik boyuta evrildiği bilgisiyle devam ediyor. Bireyin bakımverenlerinin yaklaşımlarının temel belirleyici olduğu bu tutumun kapital söylemle nasıl köpürtüldüğü de bir diğer boyut olarak ele alınıyor.

Yazar; bebeğin dünyaya gelişi, anneden ayrışabilmesi ve ergen olduğunda bireyleşebilmesinin bir süreç olduğundan bahisle patolojik narsistin bu süreçleri sağlıklı atlamadığını belirtiyor. “Narsizm doğumu tamamlanmamış olmaktır.” diye de ekliyor.

Özet olarak kendinizle ve çevrenizle ilişkilerinizde tıkanan bir şeyler varsa anlamak için başvurulacak gayet açık ve anlaşılır bir çalışma. Çok satanlarda olduğunu bilmeden yazarının izahlarını beğenerek satın alıp okudum. Ve kesinlikle ayırdığım vakti haketti.

İrade Terbiyesi, Éducation de la Volonté adında Fransızca olarak yazılmış olup, 32 dile çevrilmiştir. Vatikan tarafından Kara listeye eklenerek yasaklanmıştır. Kitabın dili biraz ağır olmakla birlikte arka arkaya okumak yerine dinlenerek okunduğu takdirde verim alarak ilerlenebilir.
Yazarın okura anlatmak istediklerini özetleyecek olursak; İnsan içinde bulunduğu her durumda kendini geliştirmeli, farkındalık özelliği sürekli açık olmalı, okumalı, çabalamalı, dikkatli olmalı, kendi üzerinde yoğunlaşmalı, düzenli olmalıdır.
Genel bakış açısı ise: 1900'lü yılların başında yayınlanmış olan bu kitap, yazarın o dönemdeki Fransız halkının yaşadığı sorunları temel alarak, bu sorunların hepsini tembellik ve iradeyle alakalı zeminlere oturtup, çözümüne ilişkin tezler sunmuş olmasıdır. Kitabı okurken 1900'lü yılların Fransa'sında var olan yozlaşmaların, günümüz dünyasında da ciddi bir yayılış gösteriyor oluşudur.

Son zamanlarda okuduğum en zevkli kitaplardan birisi oldu. Öncelikle yazar bence gayet iyi bir metodolojiye sahip. Bunu giriş kısmında kendi ifade edişinden anlayabilirsiniz: Eserin araştırma soruları veriliyor, güncel bir konu olarak araştırmanın değerinden bahsediyor, kendisini bu araştırmaya iten merakı açıklıyor... Sinematografik, sosyo-kültürel ve tarihi açıdan kapsamlıca ve ilgi çekici olarak vampirleri açıklarken konunun içine siz de dahil olmaya başlıyorsunuz. Araştırma sorularının isabetli seyrinde, başlıklar arasındaki pürüzsüz geçişlerle çok akıcı bir anlatının içinde buluyorsunuz kendinizi. Akademik bir kitap ama ders kitabı gibi basma-kalıp cümleler barındırmıyor. Dili de akıcılığı sağlayan diğer faktör. Dipnotlar ise gayet tamamlayıcı: Açıklanması gereken kişiler, kavramlar veya ekstra sorular için size bir yol sunuyor. Tabii eseri okurken yaptığınız araştırmalarda kaybolmanız da mümkün. Eser için çok emek harcandığı belli oluyor, yazarın emeklerine sağlık diyorum.

Yazar son sözünde diyorki;
"Bu kitabı son bölümüne kadar okuduğunuzda, sevdiğiniz bir yiyeceğin tadını almış gibi 'Bu kitap hiç de fena değilmiş.'derseniz ne mutlu bana. Son bölümü de bitirip kitabı kapattıktan sonra her şeyi unutsanız bile hoş duygular hissetmeniz tek dileğimdir. "
O zaman söyleyeyim, bu kitap hiç de fena değilmiş. Hatta ilk defa uzun soluklu bir roman yazan birine göre gayet başarılı. Kripto para, para kazanmak, iş dünyası dediğimizde genellikle erkek karakterlerle karşılaşıyoruz. Fakat yazar üstünlükleriyle, zayıflıklarıyla, zaaflarıyla, şekerleme şirketinde farklı pozisyonlarda çalışan üç genç kadının serüvenini çok keyifli anlatmış. Parayla, paranın daha fazlası veya daha azıyla sınanmanın, iş yaşamının doğası ve zorluklarının portresini çizerken okuyucuyu kendi hayatını düşünmeye itiyor. Başyapıt diyemem ama fazlasıyla empati kurduğum, düşündüğüm bir okuma oldu ki bu bence daha kıymetli.

Ali Ural atölyeleri sayesinde yazım dünyamıza değerli öykücüler kazandırmış bir edebiyatçı. Naime Erkovan, Ayşe Sevim gibi isimler kitaplarını okuduğum yazarlardı. İşte Arzu Kadumi’de Çal Bahtiyar ile bu kalemlere eklenmiş oldu. Sevgili Naime Hanım’ın editörlüğünde gerçekten iyi bir öykü kitabı yazmış Arzu Hanım. Yirmi bir öykü, ironiyi Anadolu’nun kültürüyle harmanlayarak okuyucuya sunulmuş. Evde kalan kızların kısmeti açılsın diye başları üzerinde asma kilit açma, kundurasının sesi koridorları inleten adam, kalpazan Ziya ve diğerleri. Temiz dile ne kadar ihtiyacımız olduğunu bu kitabı okuyunca iyice anladım. Fazlalıkları olmayan edebiyat tam da özlediğimiz şey. Samimi, akıcı, kendini okutan öyküler için Arzu Kadumi’ye teşekkürler. Umarım yazmaya devam eder.

Çok hızlı bitti. Nefes almak gibiydi. Okurken bir ara nefesimi tuttuğumu hissettim. Ana tema insanın kendi yaşam döngüsünde aile gibi bir değeri geri planda tutmasının aileye gereken ilginin gösterilmemesinin genel yapıyı bozması. Gerçekten kendini işine adayan insanların ailelerine yeterince zaman ayıramaması işlerini mükemmel yapmasına rağmen yine de kendi içindeki çelişkiyi gözler önüne seriyor. İnsan iki tarafı da aynı dengede götürdüğünde işler daha basit olabiliyor. Ailede yeterli sevgiyi alamayan çocuk ilerde çok ciddi travmalar yaşayabiliyor. Ayrıca gözleri görmeyen ya da az gören insanların toplumdaki konumunu bazen kendilerini görünmez hissetmelerinin ne kadar acı verici olduğunu bize hatırlatıyor. Bir iki yerde müstehcenlik barındırıyor. Vicdan azabını iliklerinize kadar hissedeceksiniz.

Merhaba, bu benim Aylin Balboa'yla tanışma kitabımdı.
Kitap bir ayrılık öyküsü.
Ama bildiğiniz öykülerden değil. Bir kadının öfkesini, kendisiyle yüzleşmesini, yalnız kalıp kendini dinlemesi, toparlanıp silkelenmesi, çözülmesini ve yaşadığı her şeyi heybesine alıp yeniden hayat yoluna düşmesini okuyoruz. Ama bildiğiniz okumalardan da değil.. gülüyoruz, gülüyoruz, baya gülüyoruz.. Osman'a sövüyoruz, acıyoruz, anlıyoruz, tekrar sövüyoruz.
Kendimizi yerine koyuyoruz. Kendimizden parça buluyoruz..
Aylin Balboa'nın kafa dergisi yazılarından toparlanıp kitap haline getirilmiş ve içindeki çizimler de yine yazara aitmiş.
Bu deneyim beni meraklandırdı, yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım inşallah.
Tanışmak için güzel bir kitaptı, sizlere de tavsiye ederim. iyi okumalar
.

Özetini çıkarmadan bir cümleyle nasıl anlatsam bilemiyorum.. Bir Orhan Kemal klasiği. Bu romanını da öyle güzel yazmış ki..
Orhan Kemal'i okumayarak çok şey kaybedilir..

Her karakteri ayrı ayrı öyle güzel betimlemiş ki..
Karakterleri uzun yıllar unutamayacağız..
3 çocuklu bir ailenin yoklukla mücadelesini anlatıyor Orhan kemal.. Hayalleri için yalan yanlış da olsa haksız olsa da çabalamalarını anlatıyor.
Her işe dini ile başlayıp amaa tepeden tırnağa her önüne gelen söven,ayrım yapan insanları anlatıyor..
Yokluk öyle dayanılmaz bir boyuttaki ne tutunduğu hayaline ne de gelgitlerinden dolayı yaptıklarına kızamıyorsunuz.

Ben bu romanında anayı dua ettirişindeki betimlemesini, bir ananın dilinin kemiğinin olmadığını şaşkınlıkla bir solukta okudum...
Unutamayacağım cümleler var. Yazmayacağım.
Okuyun.

En çok büyük oğula üzüldüm. Büyük oğul içim sızladı sana, burnumun direği sızladı.

Her yere veriyoruz bu paraları. Bu kitap içinde verin.