Kendini Arayan Adam / Arkaş'ın Günlüğü Hakkındaki Yorumlar

Kitapta ilk dikkatimi çeken çevirmenin açıklamalarıydı. Şayet yazarı hakkında bilgi verecekse çevirmen sadece yazarın hayatından kesitler sunmalı düşünceleri ile ilgili yorum yapmaya girişmemeli.

Nuayme nin vatan görüşünün kabul edilemez olduğunu söylemekle çevirmen haddi olmayan bir alana giriyor.

Kitaba gelince. Yorumlara şöyle bir göz attım da yazarın pek te anlaşılamadığını hissettim.
İki arkadaşım Nuayme nin diğer kitaplarını yarım bıraktıklarını söylediler.
Ama ben sıkılmadan okudum.

Sessizliğe övgüsünü de sevdim.

Kahraman "Ben bunu demek istememiştim " sözünün onu ne kadar üzdüğünü ve pek çok yazarın aslında yazdıkları tartışıldığında bunu diyeceğini söylüyor bir yerde .
Ne kadar doğru .. Bunu ne de çok yaşadım.
Yazar ayrıca ölümle yüzleşmeye çalışıyor ve sanırım bunu " Kalk son gününe veda et " adlı kitabında da devam ettiriyor. ( Henüz onu okuma fırsatım olmadı)

Bu kitabı hemen hemen bir günde severek okudum.

belki de cok yogun bir tavsiye üzerine okudugumdandir bilemiyorum ama bekledigimi tam anlamiyla bulamadigimi söylemeliyim.. yine de bicok seyi farkettiren ve insana biseyler katan bir kitap..

ben bu kitapta sunu farkettim... insan düsünerek tek basina ne kadar hakikate yaklassa da, vahiy devreye girmedigi müddetce biseyler eksik kaliyor.. nitekim arkasin ölüm, evlilik, ask ile ilgili düsüncelerinin bu eksiklikten ötürü isabetli olmadigini düsünüyorum..

ve evet insan gercekten fikirleri bölen, düsünceyi dagitan cok konusmaktan ürkmeye basliyor..

Kitabın ismini gördüğümde hiç kaçırmamalıyım diye düşündüm. Ancak okuduğumda düşündüğüm kadar muhteşem olmadığına karar verdim. Elbette güzel bir kitap ama halil cibranın ermişiyle kıyaslanamaz.Nuayeme'nin fikirlerine tamamen katılıyorum ama tarzı beni çekmedi. Şuan kundaktaki ermişi okuyorum. Bu daha cazip bir kitap.

"Sözler doğru ve yalandan ibarettir. Susmak ise hilesi ve yalanı olmayan bir doğrudur" diyor yazar kitabın bir sayfasında..Ve genel olarak sükuneti çok güzel tarif ediyor.Bu kitabı okuduktan sonra gereksiz yere sarf ettiğim cümleler için üzüldüm..Kitap çizgi olarak değişik ve hoş geldi bana. Tavsiye ederim..

Mihail Nuayme'yi doğudan çıkan en iyi yazarlardan birisi olarak görüyorum.Kendini fazla belli etmeyen bir adamın romanı kesinlikle tavsiye ederim.Gerçekten okunması gerekir.

"Arkaş, Newyork'ta bir kahvehanede çalışan, kendi halinde kanaatkar bir işçi ve kendi ifadesiyle güvelerin delik deşik ettiği bir yüze sahip. Arkaş kahvehanede gelen giden müşterilere bakar ve çay-kahve servisi yapar:Görevini samimiyetle yerine getirmesine rağmen kimseyle, evet hayrın dışında bir tek kelime konuşmaz. Kahvehanenin yanında küçük basit bir odada kalır. Çalışmanın dışında yaptığı tek şey ise derin düşüncelere dalmak ve bunları günlüğüne aktarmaktır."
Arkaş sevgi-inanç, varlık-yokluk, ıstıraplar, tabiat-insan, yalnızlık, özgürlük, hayat ve ölüm gibi kavramlar üzerinde durmakta ve bu alışılmışın dışındaki düşünceleri okuyucuyu şaşırtır ve bu kavramları yeniden düşünmeye zorlamakta...

Arkaş'la tanıştığınızda hayata bakışınız değişecek.Artık Arkaş ve siz bir bütün olacaksınız.Israrla tavsiye ederim.