Okumaz Yazmaz Hakkındaki Yorumlar

Çocukluk ve gençlik zamanları Stalin dönemi Macaristan'ında geçen ardından İsviçre'ye gitmek zorunda kalan bir kadının hikayesi.Çocukluğunda okumayı erkenden çözen ve eline ne geçerse okuyan bu kadının birden bire hiç birşey okuyup konuşamadığı bir ülkede yaşamaya başlaması. Gündüz fabrikada gece ev işleri ile geçen bir hayat. Tek nefes aldığı zaman akşam bulaşıklarının ardından eline kalemini alarak yazı yazdığı zamanlar. Kısa ama etkiyileyici bir kitap.

kisacik ama cok guzel... baska ulkede, dilini bilmedigi ulkede yasadigi acemiligi,yeniden dogusun zorlugunu cok sade ve guzel anlatmis.

Etkileyici. Duru bir dili var. Yazar selafetin dibinden âdeta sıfırdan kuruyor hayatını: kocasının kucağında bebek, kendi ellerinde ise eşyalar ve artık anavatan sayılan lugatin yer aldığı birer çanta ile Macaristan'dan Avusturya'ya kaçış, fabrikada mesai saatleri, hapis pahasına geri dönenler, mülteciliğin yüküne dayanamayıp intihar edenler ve Agota Kristof'un okumak ve yazmak üzerine bitmez gayreti. Yeni bir memlekette, yeni bir dilde okumaz yazmazlıktan yazarlığa ulaşana dek...

Siyasi göndermeler benim pek hoşuma gitmedi. Buradaki birkaç kekremsi ifade belki yabancı dil handikapından kaynaklanıyordur. Onları görmezden geleceğim. Anne babasına, kardeşlerine, evlerine dair çocukluk anıları, yatılı okul döneminin fukara yaşantısı ve gurbette hayata tutunma çabalarının anlatıldığı kısımlar harika. Thomas Bernhard'a saygı duruşu yapıyor bir yerde. Severiz kendisini. Yazar, "düşman dil" diyor Fransızcaya ve Fransızcada yazarak yazar oluyor. Düşman dil çünkü o güçlendikçe anadili ölüyor.

Okumaya aşık bir yazarin, yurdundan göç etmek zorunda kalip hiç bilmedigi
dilde kitaplarin önünden
geçip ama
yıllarca tek sayfa dahi okuyamadiğını
düsünün.
Okumak isteyip okuyamamak.
iste bu
süreci "okumaz yazmaz"
olarak
adlandirms. Sonrasinda
alismak
zorunda
olduğu o yerin dilini ögrenip
kitaplarini fransizca yazmaya
baslamas
iste yazma aşkı dedirtiyor.
Gözlerim dolu dolu
okudum.

Keşke kelimesini çok sevmem ve hayatımda da kullanmamaya gayret ederim fakat keşke Agota Kristof'un daha çok kitabı olsaydı ya da varsa dilimize çevrilseydi..
Kitaplarda yersiz yurtsuz hissetmek, gurbette olmak, yabancı olmak çok işlenen bir konudur fakat yazarın kendine özgü kelimeleri bir araya getirip okura eşi benzeri olmayan seromoni sunması olağanüstü.Kendimi yazarla çok iç içe buldum ve uzun zamandır hiçbir yazarın tüm kitaplarını okuma isteğinde bulunmamıştım, gerçi kitapları az ve ince ama ne yapalım. Bu ara da yazarı keşfetmeme vesile olan Ayfer Tunç ve Murat Gülsoy'a çok teşekkür ederim.