Onaylı Yorumlar

Neden "Külüstür Çocuk?" Kahramanımız arkadaşlarından biraz farklı. Onun bir telefonu yok, onun akıllı saati yok, onun en büyük eğlencesi ninesinden masallar dinlemek. Bu yüzden de lakabı "Külüstür". Bir gün evden yaydanlık sandıkları bir lamba bulurlar ve bunun aslında Alaaddin'in sihirli lambası olduğunu anladıklarında değişir her şey. Üç dilek hakları vardır. İkisini diledikten sonra üçüncüye sıra gelir ve...İşte o zaman başkalarının değer vermenin, en yakınının mutluluğuyla mutlu olmanın karşılığını alırlar. Bir masal diyarındadırlar...Yaşadıkları macera, yardımseverlik, dostluk, dürüstlük gibi değerlerle aile olabilmenin öneminin harmanlandığı çok keyifli bir hikaye. 5.sınıf öğrencilerinin severek okuyacağı değerli bir eser. Gerçek dostluk nedir? Bir kez daha sorgulamaları için bile okunmaya değer.

Yazarın kitaplarını okumuş kişilere aşina bir tarz, dil. Çocuk kitabı gibi duran ama önce annem ve benim eş zamanlı okuduğumuz ve bayıldığımız kitap. Hikayenin anlatıldığı yerlerde saray hayatı ve karakterler çok güzel yedirilmiş, yer yer vah yavrum diyor yer yer kıkır kıkır gülüyoruz şamaroğlanına️ bazı kelimelerin manasının adeta biz not düşmüşüz gibi sayfanın hemen kenarına ok ile belirtilmesi, aralarda İlber Ortaylı'dan tarihi, akademik, ama çocuklar için uygun seviyede açıklamalar görüyoruz. Çizimler de punto da gayet dozunda. Okuyun okutun

Yazarın bu romanı atmosferik bir kabus. Evet bu kitabı gerçekten çok sevdim. Ama yarıya kadar.Karakterler çok iyi yansıtılmış, ailenin gelmesiyle başlayan giderek ürkütücü hale gelen eski bir evin içinde garip olaylar ve yavaş yavaş yükselen gerilim heyecan duygusuyla içine çekilmemek mümkün değildi. Hele bir sahne var ki adrenalinimin tavan yaptığını söyleyebilirim.Hala o sahne gözlerimin önüne geliyor.Issız bir ormanın ortasında çürümeye yüz tutmuş, harap bir evin derinliklerine doğru ilerledikçe klostrofobim yükselmeye başladı. Çatı ve bodrum katları beni her zaman ürkütmüştür. Ama bir gecenin soğuğunda hikaye öyle bir dönüş yapıyor ki hem okuma modumu hem de heyecanımı söndürdü. Ondan sonra bir türlü toparlayamadım. Halbuki hikaye tam gaz ilerliyordu. Kitabın başından itibaren bağımlılık yapıcı, rahatsız edici atmosfer ortamı vardı. Korkuyu da hissettim. Aslında müthiş bir olay örgüsüne sahip. Yazarın hikayeyi bitirme şekli hoşuma gitmedi.

Özellikle dört halife dönemi üzerine çok kapsamlı bir çalışma olmuş. İlk dört halifenin vefatları, dönemlerinin ekonomik ve sosyal koşullarında çeşitli rivayetler eşliğinde çok kapsamlı olarak işlenmiş. Ancak özellikle Hz.Osman döneminin çok rivayetlere dayanan ve oldukça uzun anlatımı okuyucuyu yorduğu gibi , konunun da dağılmasına sebep olmuş. Özellikle ilk halifeler döneminin iyi anlaşılması, günümüz dünyasına ve siyasetine de ışık tutacağı aşikar olup, Sayın Demircan hocamızın bu eseri gerçekten özellikle İslam tarihi alanında önemli bir boşluğu da dolmuş bence. Kesinlikle tavsiye ediyorum, okuyalım, okumak sağlıktır.......

Aynı ağacın gölgesinde iki hayat...
Beşir ve Dalia üzerinden iki ayrı toplumun, iki ayrı dinin ve iki farklı hayatın aslında aynı acılarda nasıl buluştuğunu çok güzel anlatıyor. Kitap biraz tarih ağırlıklı, açıkçası tarihi sevenlerin daha rahat ve keyifle okuyabileceği bir tarzda. Ama buna rağmen dili hiç ağır değil, aksine oldukça akıcı. Gerçek kişiler ve gerçek olaylar üzerinden anlatılması da hikâyeyi daha etkileyici kılıyor. Ben okurken sadece bir roman değil, yaşanmışlıkları ve arka plandaki büyük acıları da hissederek okudum. Genel olarak hem düşündüren hem de iz bırakan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.

Okuduğum en iyi kitaplardan biri. Düşünme, kendini geliştirme ve mantıklı davranma üzerine eşsiz bir rehber niteliğinde. Kararlarımızı ne kadar düşüncesizce ve sadece o anki ruh halimize göre verdiğimizi, okuduğum her satır bir bir kanıtladı. Öyle ki, bu kitabın da etkisiyle artık hem özel hem de iş hayatımda daha mantıklı kararlar verme noktasında ilerleme katettiğimi fark ediyorum. Çocuk yetiştiren bir anne olarak; insanın kendini eğitmesi, dürtüsel değil mantığıyla hareket edebilmesi ve bu öğretileri sonraki nesillere aktarması günümüzün belki de en önemli unsurlarından biri olduğunu düşünüyorum. Duygu durum değişikliklerinden ve egosundan etkilenmeden doğru kararlar vermek isteyen herkese bu kitabı tavsiye ederim. Hayatı anlamlı yaşamak adına bir insanın yapabileceği en değerli şey, doğru şekilde düşünebilmeyi öğrenmek, hem kendisi hem de çevresi için en isabetli kararları verebilmek olsa gerek.

Amin Maalouf'dan muhteşem bir eser...
Kitap doğu ve batı kültürleri arasında kalmış ve savaşın tam ortasında okuyucusunu karşılıyor. İkinci dünya savaşında yaşanılan hadiselerin Adana'dan Beyrut'a kadar uzanması...
Direnişçi Bakü (İsyan) ve Clara'nın filizlenen aşkı...
(Sonra, Clara vardı. Birleşmemiz savaş sayesinde olmuşsa da, onunla barışta yaşamak istiyordum. "Kitaptan Alıntı")
Kitap o kadar sürükleyici ki her sayfası merak konusu.
Romanın baş karakteri İsyan, savaş esnasında okumak için başka ülkeye gitmek ister. Gittiği ülkede direnişe katılır ve büyük direnişçiler arasında yer bulur. Babasının ölümü ile hayatı tam anlamıyla tersine döner. Bir tarafta karısı Clara, diğer tarafta kardeşi Salim... Peki her şey düzelecek mi? Yoksa hayata yeniden başlamak mı gerekecek!
Okuyucusuna olayları bu kadar içten yaşatan bir romana daha denk gelmedim. Uzun zamandır okumak istediğim bu eseri okumanın gururuyla sizlere de keyifle tavsiye ederim...

Kitabın başlarında aklıma direk Kafka'nın Babaya Mektup kitabı geldi, zamanında konuşulmamış, birbirini anlayamamış iki insanın iç dünyasında yaşadıkları, biriktirdikleri karşımıza çıkıyor özellikle babaların çocuklarında açtığı derin yaralar.
Kitabın sonlarına doğru ise, işçi-emekçi sınıfın, dünyanın neresinde olursa olsun ezilmeye çalışıldığını, sömürüldüğünü ve siyasetin bu gücü beslemekteki büyük güçlerden biri olduğunu görüyoruz. Bu sınıftaki insanların hayatını fabrikanın bir köşesinde evine para götürebilmek için harcarken geleceklerini de uçuruma sürüklediklerine acı bir şekilde tanık oluyoruz.
Bana göre oldukça kısa ve çarpıcı bir anlatım. Üstelik gerçek olduğunu bilerek okumak daha derin duygular yaşatıyor insana.

Beklediğimden daha büyük boyutta geldi. Yazar çocuklarla sohbet eder gibi surelerin önemli yerlerini ve özetlerini aktarıyor nasihatler veriyor ve gerçekten onların yaşına inip anlatıyor. Mesela Hz Yusuf'u anlatırken Yusuf ve Züleyha konusunda sadece Yusuf'a iftira atıldığını bu sebeple hapis hayatı yaşadığını söylemesi detaylarla çocukların zihnini yormaması çok hoşuma gitti. 8 yaşımda oğlumla her gece bir sureyi okuyoruz. Sanki karşımızda bilge bir dede var ve bize kıssalardan ve ayetlerin en can alıcı yerinden öğütler veriyor. Ayetleri nasıl hayatımıza tatbik edeceğimizi söylüyor. İyi ki almışım. Çevremde gören herkes sipariş etti ve hediye olarak bende tekrar sipariş verdim. Yazara hususen teşekkür etmek istiyorum. Bir ilahiyatçı ve anne olarak dini çocuk kitaplarının hemen hemen hepsine vakıfım birçoğu evimde mevcut ve takip ediyorum. Bu kitabı okuyunca anladım ki çok büyük bir eksiklikmiş ve yazar bunu tamamlamış. Allah razı olsun.

Dervişin Teselli Koleksiyonu bende insanın yarasına parmak basan ama acıyı büyütmeyen bir eser hissi bıraktı. Teselli burada pamukla sarılmış cümleler şeklinde sunulmuyor, aksine düşünmeye zorlayan, insanı kendi iç muhasebesiyle baş başa bırakan bir alan açıyor. Kitap ilerledikçe tasavvufi satırların dingin diliyle felsefi sorgulamanın yan yana durabilmesi bana çok güçlü geldi. Çünkü hayatın karmaşası da zaten bu iki alanın kesiştiği yerde başlıyor. Yazar, insanı kendi sınırlarıyla yüzleştirirken bunu sertlikten uzak bir sakinlikle yapıyor. Yaratıcıyla kurulan ya da kurulması gereken bağı buyurgan bir dille aktarmadığı için kitap sessiz, doğal ve neredeyse fark ettirmeden ilerliyor. Bu yaklaşım bende samimiyet duygusu uyandırdı. Kitabı bitirdiğimde elimde hazır cevaplar yoktu belki, ama içimde daha derli toplu bir yön duygusu oluştu. Bu da eserin asıl etkisinin sayfalar kapandıktan sonra başladığını hissettirdi.

Teselli, yarayı örtmekten çok ona kiminle bakacağını hissedebilmektir.