E-Dergi

Sinan Akyüz'ün piruze ve incir kuşları romanlarını bir çırpıda okudum ve kendim sanki olayları yaşadım. Tereddüt etmeden kitaplarını aldığım bir yazar. Bu kitabına daha yeni başladım ve şimdiden çok beğendim bu iki kardeşe ne olacak merak ediyorum...

kitabın çok fazla alıntı ve dipnotlarla dolu olması onu başarısız kılmaz. lakin; iddialı ismini doldurabildği kanaatinde olmamakla beraber, ciddi bir eksiği kapattığı ve cesaret verme anlmaında bir çok araştırmacı ve yazarın önünü açabilme ihtimali yüksektir. çalışmalarının devamını başarısını dileriz erol mütercimler.

Ülkemizde Arapça Nahiv bilgisi alanında yazılan en öğretici kitap sayılabilir. Gerek kitabın mizanpajı ve gerekse içerdiği örnekler açısından önemli bir eserdir. Arapça dilbilgisi açısından doyurucu bilgi elde etmek isteyen herkesin mutlaka edinmesi gereken bir kitaptır.

ve bir grance klasiği daha.. bu adam hangi kitabında fiyaskoya uğradı ki.. fransada başlayıp dünyanın diğer ucunda sonlanan inanılmaz bir kurgu.Bitirene kadar içine hapsoldum...kesinlikle pişman olmayacaksınız.Manes ormanı sizleri bekliyor...

bir başucu kitabı değil fakat günümüzde yazılan ve okudukalrım arasında iyi romanlardan birisiydi. bazı noktalarda kafamda sorular kaldıysa da(bu yazarın amacı olmalı) vermek istediği mesajı belli bir konusu var. ve bence kitabın en iyi yönü DİLİNİN AKICI OLMASI. iyi bir kitap.

İlkin, metin “Kambur’dan” kurtulmuş, üzerindeki acemiliği atmış, tek bir noktadan bütüne doğru hareket ederken Bir intihar çok ölüm ile çok noktadan “ölüme” uzanmış; birçok kişinin “şeyin” ölümüne…

Yok olurken var olmak mı?

Daha önce “Kambur’ken” demiştim ki ; Bu esere bir şans daha verilmeli yeniden yazılmalı ve herkes okumalı. Fakat kitabın yönünün böylesine değişeceğini, yeni eklenen bölümleri ve yeniden yazım ile duygusunun bu kadar yükselebileceğini ve kalbin okurken hızını alamayıp durmaya yakın/hız limitlerine uymaksızın atacağını tahmin bile edememiştim.

Aşk ana merkez gibi gözükse de öyle çok değişken ve değişen ile okuru sarsıyor ki imkansızı mümkün kılıyor!

Bedeli ödenmemiş hiçbir şey kalmazken, bazen karakterlerin kayıtsızlığı (umarsızca yaşayıp kendinden başkasını düşünmemesi) can sıkıcı olabiliyor.

Seke seke yaşamak demiştim Kambur’u okurken, gene aynı fikirdeyim ama karakterler sanki daha fazla toplanmış daha güçlenmiş gibi geldi bana.

yüreğinize dokunacak, özgün be etkileyici şiirler

Şeva adlı ve “Kuantik roman” olarak adlandırılan bu eser, klasik roman çizgisinin dışında, yönünü önceden kestirmenin mümkün olmadığı bilinçli bir kurguya sahip. Merakı diri tutan belirsizliğiyle adeta okurun zihniyle etkileşime giriyor.
Eser yalnızca zihinle değil, beş duyu organla okunur. Betimlemeler bu anlamda son derece etkileyici.
Edebi başarısının yanı sıra bilinç–bilgi ilişkisi, rüya üzerinden kurulan iletişim ve uzay-zamansal etkileşimler romana özgün bir derinlik kazandırıyor.
Özellikle dünyalı Brusk ile uzaylı Şeva arasındaki rüya temelli temas; parçadan bütüne, bütünden yeniden parçaya giden bir idrak yolculuğunu işaret ediyor. Bu yönüyle eser, vahdetten kesrete, kesretten yeniden vahdete uzanan bir düşünce hattı kuruyor.
Gerçekten de çok ses getirecek bir eser.

Geceye Not, insanın kendisiyle baş başa kaldığı o sessiz saatlerin kitabı. Her şiir, karanlığa bırakılmış küçük bir not gibi; az sözle çok şey söylüyor. Okudukça insan hem kendi yaralarına dokunuyor hem de gecenin dinginliğinde biraz olsun iyileşiyor. Duygusu samimi, dili yalın, etkisi uzun süre kalan bir şiir kitabı.

Çok sürükleyici, akıcı ve başarılı bir kitap..
Başladım ve bırakamadan, bir solukda okudum..
Özellikle bölgede görev yapanları o yıllara götürecek ve kendinden birşeyler bulup bazı şeyleri yeniden sorgulamasını sağlayacak diye düşünüyorum...
Tebrikler..