Onaylı Yorumlar

Besmelenin her hayrın başı ve mütemmim bir şartı olduğu, hem ayet ve hadislerle hem de Üstad Hazretlerinin ifadesi ile sabittir. Lakin hayrın tek şartı demek ya da o nazarla bakmak yanlış olur. Zira hayırlı bir işin yüz parçası varsa, "besmele" bu yüz parçadan sadece bir parçadır. Mesela, fakir birisine sadaka vermek bir hayırdır. Bu hayrın ilk merhalesi niyettir; ikinci merhalesi besmele ile cebimize el atmaktır; üçüncü merhalesi ise var olan paramızdan bir miktar fakire vermektir. Bu üç merhaleden birisi eksik olsa hayır vücut bulmaz.
Güzel bir çalışma olmuş,
Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Stoacının Günlüğü’nü okurken aslında bir kitabın sayfalarından çok, hayatın ortasına açılmış bir defteri karıştırıyor gibiydim. Stoacıların o soğukkanlı, yalın ve tok sesini, günümüzün karmaşasına tercüme edilmiş haliyle görmek iyi geldi. Her satırda insanın kendine dönmesi, dışarıdan gelecek fırtınalara karşı içten bir sağlamlık kurması gerektiği hatırlatılıyor. Kitap, büyük laflarla etkilemeye çalışmıyor. Aksine sade, sessiz ve derinliğiyle dikkat çekiyor. Okudukça fark ediyorsunuz ki mesele başımıza gelenler değil, onlara hangi gözle baktığımız. İnsanın zihnini disipline alıştırması kolay değil ancak bu satırlar, yolun haritasını önünüze koyuyor. Ne kadar kalabalığın içinde olursak olalım, insanın en büyük meydan okuması kendine karşı verdiği savaşta.

En zor yolculuk, insanın kendine attığı adımdır.

Bir karakter eğitimi kitabı olarak yazılmış. Hayatın içinden ilgi çekici örnek hikayelerle başlıyor. Her bir hikayede bazı zaaflar işleniyor. Devamında karakter zayıflıkları bölümler halinde ele alınmış. Sonraki bölümler ele alınan bütün bu karakter zaaflarına çözümler öneriyor. En sonda da karakter bakımının nasıl sürdürüleceği ele alınıyor. Kitap akıcı bir dille yazılmış. Uzun olmadığı için sıkmıyor. Farklı yerlerde çarpıcı hikayelerin olması okunmayı keyifli hale getiriyor. Bilimsel araştırma sonuçlarıyla da desteklenmiş. Her yaştan insan için faydalı olabilecek güzel bir eser olmuş. Sindirerek ve uygulayarak okumak gerek.

İlk kez Talha Uğurluel kitabı okudum. Güzel, beğendim. Kur 'an daki bir takım ayetlerde anlatılan olayların, Anadolu coğrafyasındaki izlerini ve yerlerini tespit etmeye çalışmış. Örneğin Nuh'un gemisi denince aklımıza hep Ağrı dağı gelir ama Talha hocam bunun böyle olmadığını, geminin izlerinin bir başka dağda olduğunu gayet güzel ispatlıyor. Yine Kur 'an da sıklıkla bahsedilen "yedi uyuyanlar " ile ilgili ayetden hareketle, Türkiye coğrafyasında yaptığı çalışmada takdire şayan. Üstelik konular birçok görsel ile desteklenmiş. Kitabın baskı kalitesi ise tam olarak mükemmel. Özetle, okuyalım, okumak sağlıktır.

"Ben" olmaya çıkılan Ben'i arayışın romanıdır Siddhartha. Doğduğu yaşamı kabul etmeyip sınırlarını aşarak hayatın anlamını aramak ve sorgulamak, farklı öğretileri dinleyerek kendi öğretisini inşa eden ve hayatı bu bakış açısıyla yaşamaktır Siddhartha. Bilgi öğretilir ama bilgelik yaşanılabilir ancak düsturu bizlere bir sürünün parçası olmamak adına din gibi, kendi sorgulamamız ve arayışımızla kendimize yani kendi hakikatimize ulaşabileceğimizi kanıtlıyor ve bu yolda bizlere fikir veriyor. Siddhartha arayışın öyküsü ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.

Kitabın adı her ne kadar "Uzun Hikaye" olsa da, bir çırpıda okuyup bitireceğiniz sürükleyici bir eser. Uzun Hikaye Baba ile evladının hikayesi. Bütün yaşamı oradan oraya savrulmakla geçen Ali Bey, ilk sevdası Münireyle birleşen hayatı ve bu evlilikten doğan hikayeyi onun anlatım ile okuduğumuz yol arkadaşı oğlu. Hayat baba oğulu oradan oraya sürüklerken karşılarına çıkan ve bir şekilde hayatlarına dokunan insanların da hikayesini anlatıyor kitap. Yazarın dili oldukça yalın ve sade olduğundan dolayı kurgusal olarak çok çabuk odaklanabiliyorsunuz hikayeye. Başrolünü Kenan İmirzalıoğlu'nun oynadığı Film uyarlaması da bulunan Uzun Hikaye kitabını hem okuyup hem de izlemenizi tavsiye ediyorum..

İnanılmaz bir seviye…

Uzun zamandır beklediğim Grange anlatımı bu işte. Sarkmayan , sıkmayan, sarmalayan … Gerilimin hiç düşmediği, dikkatin hiç dağılmadığı… Güneşsiz 1 ‘de atmış olduğu temellerin üzerinde yükselen ve arşa ulaşan Grange kurgusu…

İç içe değil, parçaları birleştirmek çok kolay aynı zamanda çok zor. Öyle bir anda katil ortaya çıkıyor ki ve öyle sürprizlerle doluyor ki okuduğunuz sayfada donup kalıyorsunuz.

Bu kadar ayrıntıda ve coğrafyada dolaşınca, yazara hayranlığınız da tabii olarak artıyor ve yeni kitap ne zaman gelir diye sabırsızlanıyorsunuz.

Swift -Segur-Heidi üçlüsünü de çok sevdim…Harika bir serüvendi ama bitti….

Kitap kanserin biyografisine, bir kanser hastasının hangi belirtilerle ilk tanıyı aldığı ve hastaneye yattığı o ilk sabah yaşadıklarını anlatarak başlıyor. Sonrasında kamerayı kitabın başrolüne, tıbbın kanserle mücadele tarihine çeviriyor. Çok kısa bir tıbbın tarihinden sonra, kanserle ilgili kısma geliyoruz. Kronolojik olarak, tâ bulunan/bilinen en eski kanser vaka kaydından beri bu hastalığın zaman içinde nasıl algılandığı ve nasıl tedavilerin uygulandığı anlatılıyor. Adım adım kanserle mücadele etmiş, tıbbın yanında bu mücadeleye dahil olmuş diğer alanların ve kişilerin hikayesiyle bir alay geçidi izliyoruz. Pozitif veya negatif etki etmiş her figür: kimyacı, radyolog, biyolog, mikrobiyolog, genetikçi, farmakolog, immunolog; siyasetçi, gazeteci, aktivist, vakıf insanları, hastalar... o kadar çok paydaş ve emek var ki! Çok terim var ama dili akıcı ve anlaşılır. Esas konu insanlığın kanserle nereden nereye geldiği.

yazarın bu ilk romanı ve dili oldukça akıcı, rahat okunabilir bir seviyede. kışın kasvetini ve istanbul’un tekinsiz havasını çok iyi hissettiren detayları var. bazı karakterler ve diyaloglar bana zaman zaman yapmacık görünse de romanın genel akışını bozmuyor. gerilim dozu iyi, merak ile endişe arasında gidip geliyor.

kitap, nur adındaki boşanmış bir kadının, babasından kalan küçük, eski bir dükkanı takıcı olarak açmasıyla başlıyor. yaşamını düzene sokmaya çalışırken dükkana gelen melike isimli bir kadın ve geceleri sokakta köpeğiyle gezen bir adamın gizemine kapılıp beklenmedik olayların içine düşüyor.

romanın sonlarına doğru yaptığı ters köşesi iyi.
gerilimle birlikte duygusal tarafları da işlemesi, kitabı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp daha anlamlı hale getiriyor.

Severek, şaşırarak ve maalesef yazılanlara katılarak okudum. Şu zamanda çocuklarımızı at yarışı yarıştırır gibi bir halimiz var çok üzücü. Benim lise yıllarımda da bir takım sınıf arkadaşlarım ve onların garip aileleri vardı. Çocuğu resmen sınavdan kötü not aldı diye rencide eden insanlar nasıl ebeveynsiniz siz? Aile destek olur yol gösterir. Bu kitapla bir kez daha bunu anladım. Okuduklarım kalbime dokundu. Karakterimizin ismi “HİÇ FENA DEĞİL” insan ismini bile duyunca hüzünlenir. Kim evladına bu ismi vermek ister?
Bence kimse bu ismi vermez ama çocuğa tamda bunu hissettirir. Çok üzücü. Ablası “Harika” ve abisi “muhteşem” isimlerini alan bir çocuk ne kadar mutlu olabilir ? İşte karakterimiz hiç fena değil de okulundan herkesin her şeyi dakik yapması ama kendisinin bu duruma uyum sağlayamamasından muzdarip. Okulundan atılınca babası onun ada da bulunan başka bir okula yazdırıyor. Yeni okulu ve birbirinden farklı yeni arkadaşları ile bu sorunun üstesinden gelebilecek mi?