Onaylı Yorumlar

Hatırat, size geçmişin bir tür hikayesini sunuyor. Klasik tarih anlatılarının dışında İstanbul'un içinde yaşayan bir gözden başka bir tarih dinlemek... Eseri okurken İstanbul'da bir çocuğun hayatını takip ediyorsunuz ama sadece bir hayat hikayesi de değil, bir gerçekliğin öyküsünde akıp gidiyorsunuz. Eser sizi 1901-1913 yıllarının İstanbul'unda bir tura da çıkartıyor. Ayrıca "bir insan diğerinin penceresinden hayata nasıl bakar ?" dediğimizde işte bunu biraz olsun sağlamanın yolu olarak hatıratlar karşımıza çıkıyor. İnsanın kendi gördüklerini ve bilincini bir başkasına aktarma biçimi de denebilir. Bu tür eserleri okurken yazarın yaşadığı olaylara verdiği tepkilerle o dönemdeki birinin gözünden olaylara tekrar bakmanızı sağlıyor. Tabi ayrıyeten bir çocuğun anlatısının bugünlere ulaşması da ayrı bir önem arz ediyor. Tüm bunlarla birlikte bu kitap kısa bir sürede okunabilecek ama üzerine uzun uzun da düşündürecek bir nitelik barındırıyor. Okumanızı veya göz atmanızı tavsiye ederim.

Helmuth von Moltke Prusya'nın Alman İmparatorluğuna dönüşmesi yolundaki en önemli askeri figür.Bu eserinde 1835-1839 yılları arasında yazdığı mektupların derlemesi bulunuyor.Kitap iki kısımdan oluşuyor diyebiliriz,Sefer öncesi ve Sefer sonrası olacak şekilde.Sefer öncesi dönemde halkın yaşam tarzını okumanın yanı sıra devlet kademelerindeki insanların da yaşamlarını okuyorsunuz ve Osmanlı'nın gerileme dönemi sorunları hakkında bir iç görüye sahip oluyorsunuz.Ayrıyeten Moltke'nin Çanakkale Kara Savaşı'nı tahmin etmesi, döneminin en büyük askerlerinden biri olduğunu gösteriyor.Çoğu okuyucunun kitabın ilk yarısını daha çok seveceğini düşünüyorum.

Kitabın ikinci kısmı, yani sefer sonrası kısmında Türklerin askere alma pratikleri, ve imparatorluğun kontrol sorunları gibi kısımlara değinilmiş.Maalesef ikinci kısmından çokta verim alamadım.Ancak kitabın sonundaki II.Mahmut (Kanaatimce Atatürk'ün öncülüdür.) ve Türk Milleti üzerine analizleri herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.

Özellikle her yaşa hitap eden, Türk Mitolojisini merak eden yerli yabancı herkesin muazzam derecede faydalanacağı bir eser ortaya çıkmış. En yaygın efsanelerden, inanışlardan derlenmiş 200 kadar kısa kısa önemli görülen konular ele alınmış. Ayrıca hemen hemen her konu, olay resimlerle desteklenmiş. Bir de inanılmaz akıcı olmuş bu şekilde bir yayım seçimiyle. Bu 200 adet olaydan bir kısmı milattan önce ilk Türk topluluklarıyla, kimisi İslamiyet sonrası kimisi de İslamiyet öncesi Türk topluluklarıyla ilgili konular. Özellikle bilinen, bilinmeyen, olan, olmayan veya yanlış bilinen bazı önemli noktalar da ele alınmış. Ramazan hocamı okumak yine keyif vericiydi. Eline emeğine sağlık

En yanlış hikâyeler en iyi bildiğimizi sandığımız ve bu nedenle asla irdelemediğimiz ya da sorgulamadığımız hikâyelerdir. (Stephan Jay Gould, Amerikalı evrimsel biyolog ve bilim tarihçisi)
Kitabı baştan sona inanılmaz bir iç dinginliği ile okudum. Konuşma becerisi ile ilgili farklı ne öğrenebilirim, diye başladığım bu okuma sürecinde insan ilişkileri, sağlıklı iletişim, etkili dinleme, iş birliği içinde çalışma, çatışmaları çözme vb. birçok konuda da farkındalık kazandım. Yazar uçuk kaçık olmayan gayet uygulanabilir önerilerde bulunmuş. Kitapta paylaşmak istediğim daha birçok alıntı var ama okuyacak olanlara da bir şeyler kalsın istedim. Kitapla kalın.
Hoşunuza gitsin ya da gitmesin, hayat çoğu zaman olması gerekenle ilgili hikâyemize uymaz. Olmasını istediğiniz şey ile olan bitenin gerçekliği arasındaki fark bir acı kaynağıdır.
Düşüncelerimizi ve inançlarımızı sorgulamak cesaret ister.

Heyecanla beklediğim serinin 6. kitabını da bitirdim. Yine yazarımız döktürmüş. Ortaya harika bir kitap çıkmış.
Corm ve Robin'in inişli çıkışlı ortaklıkları sürerken yeni müşteriler yeni olaylar kendini keyifle okutuyor. Cormoran'ın eski nişanlısı kıskançlıklarıyla yine her şeyi berbat edip büronun yükünü arttırken Corm'un fiziksel engeline acı üstüne acı ekliyor.
Tüm ekip bir dizi ve oyun çevresinde dönen olayları takip ederken merakla sonunu getirdim. Sayfa sayısının çok olması, kitabın ağır olması( 955 gr mutfak terazisinde tarttım) tutmayı zorlaştırıyor. Ben biraz mücadele verdiğimi itiraf edeyim. Onun dışında serinin 16.ya da 26. kitabını da okurum.2000 sayfalık bir kitapta olsa okurum. Muhteşem bir seri alın okuyun okutun.

Yazarın ilk okuduğum kitabı Emanetten sonra diğerlerini de okumalıyım dedim, ikinciliği "Ankara Diye İnsanlar Vardır" kitabına verdim. İstanbul'dan emekli olup sonrasını ülkemizin başkentinde yaşama isteğiyle gelmiş ve 5 yıldır burada yaşayan biri olarak yazarın bu kitabında da Ankara'nın Başkent oluşunun tarihiyle, Ankara'yla, Ankaralılarla sonradan Ankaralı olanlarla ve yaşadığımız zamanla ilgili çok şey buldum. Gözlemlerimle de örtüştüğü gibi genel olarak Ankaralıyı farklı bulduğumu (olumlu anlamda) söyleyebilirim. Geldiğimden beri gezip gördüğüm yerler eksik kalmıştı. Bige Güven Kızılay'ın kitabında yer alan ama haberimin olmadığı yerleri de gezmeye başladım (Cin Ali Müzesi gibi). Şunu da eklemeliyim; çocukluk hayatını da kıskanmadım değil. Kendimle kıyaslanmayacak kadar farklıydı. Öyle olunca da -kendisi bu yorumları okumu bilmem ama- eee Bige Güven yazmayacak da ben mi yazacağım demeden edemedim. Aklına ruhuna gönlüne eline sağlık, kalemine kuvvet sevgili yazarımızın. Teşekkürler

Beş Şehir ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ı bilenler iyi bilir. Bu kitabı okurken sanki kitapta anlatılan şehirlerde tarihi bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul'un maddi ve manevi güzelliklerini içinize çekiyorsunuz. Ankara'da siyaseti, Erzurum'da tarih ve soğuğu, Konya'da Anadolu havasını, Bursa'da Osmanlı ihtişamını, mabedleri, yeşili ve şırıl şırıl akan suları, İstanbul'da ise, ki şairin
"Bu şehr-i Sitanbul ki bi misl ü behâdır
Bir sengine yek pâre Acem mülkü fedâdır" dediği şehirdir.Tek bir taşına acem mülkünü feda eden şair Nedim kitabın sayfaları arasından sanki bize sesleniyor. Kitabın bu baskısı da bunu yaşatıyor size. Kitap yanlarında ek bilgilerle, karekod okutarak ilgili şehrin muazzam resimleriyle... Ayrıca Beş Şehir kitabının ilk neşredildiği gazete sahifelerini de kitapta bulmak okuyucusu için zihinlerde güzel bir tat bırakıyor.

Yaşar Kemal’in Hüyükteki Nar Ağacı adlı kitabı, beni en çok dilinin sadeliği ve anlatımındaki derinlik ile etkiledi. Küçük bir köyde geçen bu hikâye, aslında koca bir dünyanın özeti gibi. İnsanların inançları, beklentileri ve umutları öyle içten anlatılmış ki bazen durup düşündüm: Biz neye inanıyoruz, neyin peşinden koşuyoruz? Nar ağacı sadece bir ağaç değil bu hikâyede; bir simge, bir yol gösterici adeta. Yaşar Kemal’in doğayla kurduğu o güçlü bağ, karakterlerin duygularını da doğanın bir parçası haline getiriyor. Okuması kolay ama düşündürdüğü şeyler hiç de yüzeysel değil. Kısacık bir hikâyenin bu kadar yoğun duygular barındırması beni gerçekten etkiledi. Sessiz ama güçlü bir anlatım.

Toplumda maalesef şiddet yanlısı şiddet uygulamayı seven insanlarla bir arada yaşıyoruz bazen çok yakınımız olabiliyor ve bu insanlar bazen ekonomik olarak kültürel olarak eğitsel olarak iyi durumda olup daha doğrusu iyi görünüp yanıltıcı olabiliyorlar ve bu maskelerin arkasına saklanabiliyorlar. Kitapta da anne babasını kaybetmiş ve bir akrabasının yanında kalmak zorunda kalan çocuğun gördüğü şiddet beni sarstı. Ama ona yardım eden arkadaşlarının olması hayatta iyi insanların olduğunu gösterdiği için de umut vericiydi.

Martı Kengah, denizde avlanırken insanların denize akıttığı petrol sebebiyle zehirlenir. Son bir çırpınışla kedi Zorba’nın balkonuna düşer. Zorba’dan 3 şey ister: bırakacağı yumurtayı yememesini, onu büyütmesini ve çıkan civcive uçmayı öğretmesini ister. Zorba kabul eder ve civcive bir nevi annelik yaparak yumurtayı büyütür. Ancak uçmak? Bir kedi uçmayı ne bilsin? Bir dostluk ve fedakarlık hikayesi. Kitap yer yer insanlığa ve doğanın kirletilmesine yönelik verilen mesajlarla gayet akıcı ilerliyor. Özellikle bizden olmayana karşı hatta belki bir kedi ve bir martı düşman sayılabilecek iki hayvanken, güçlünün güçsüze yardım etmesi, verdiği sözü tutması ve hatta bunun için türlü fedakarlıklar göstermesi bakımından 10/10 diyebileceğim bir kitap. Eleştirilecek nokta ise bir çocuk kitabında alkolik bir maymun figürü ve yer yer argo ifadeler bana doğru gelmedi. Bu konuda hassasiyeti olan ebeveynlerin bilmesi gerekir diye düşünüyorum.