Onaylı Yorumlar

Doğu Türkistan davasının sade, anlaşılır ve net bir şekilde anlatımı yapılmaktadır. Doğu Türkistanın tarihi, bugünü ve yarını kısa ve öz olarak anlatılmıştır. Bu konu ile yazılmış eserlerden ve daha da önemlisi olayların şahidi olan tanıklıkların ifadelerinden yararlanılmıştır. Çin zulmünün, asimilasyon ve soykırım süreci delilleri ile duygulara da hitap ederek anlatılıyor. Türk devletleri ve diğer müslüman devletlerin bu mazlum halkı yalnız bıraktığı ve mücadelesinde destek olmadığı ifade edilirken halkların devletlerinden farklı düşündükleri vurgulanıyor. Doğu Türkistanlıların Türkiye'ye ve Türk halkına bel bağladıkları anlatılmaktadır. Ülkemiz insanından Doğu Türkistan davasını öğrenmek isteyenler için ilk başvurulabilecek eser niteliğini taşıyor. Emek ve bilgilendirmeleri için Adem Özköse'ye teşekkürler.

Ciddi bir hastalık gelip bizi bulduğunda, kendimize göre hassasiyetleri bulunan doktorlar ararız değil mi? İyileşmektir amaç fakat dünya denen hayatta iyileşirken ahiret yurdunun da hesabını yapan işinin ehli olana gitmek isteriz. İşte bu kitap da ruhsal sıkıntılara manevi rehberlik ederek, hem dünyalık hem de ahiretlik reçeteleri çok güzel bir bakış açısıyla birleştirip bize sunuyor.
Araçları amaç edinmemizin, duygusal bağ ve bağımlılıklarımızın, hepimize ara ara gelen o boşluk hissinin tahlilleri ve daha bir çok konuda psikoloji-tasavvuf birleşiminden çıkan sonuçlar, ayet ve hadislerle de desteklenerek sunuluyor kitapta.
Zamanımızın yarası, ruh sancılarına şifa niteliğinde bir kitap...

Bilim kurgunun öncülerinden J.Verne’ni okumayan ya da bilmeyen “kitap kurdu” yoktur herhalde. Bu yüzden, yazar, aslında çok büyük ve o kadar da zor bir işe kalkışmış. Yazıları ve Youtube kanalı “Karanlık İzler” ile üreten Karabürk, ülkemizin Jules Verne uzmanı olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. “Önsöz” ile konuya çok güzel bir giriş yaparak, on makalede Verne’nin eserlerini farklı açılardan son derece akıcı ve duru bir Türkçe ile değerlendirmiş. Gereksiz tekrar, fazla detay, tutarsız karşılaştırma yok. Kitabın sonundaki söyleşi ise, araştırmacı-yazar kimliğinin çok güzel bir yansıması olmuş. Volker Dehs’in biyografisi de dahil olmak üzere, Jules Verne’in kişiliğini ve eserlerini bu kadar derli toplu anlatan başka bir analiz zor bulunur. Basım hatası ve düşük cümle çok az. Olur ha, bugüne kadar Jules Verne okumadıysanız, bu kitabı hemen alın, okuyun. Bitince bütün külliyatını alacağınızdan eminim.50 yıllık Jules Verne okuru olarak teşekkürler Uğur Karabürk! (2. kitabı bekliyorum!)

Bu kitabı okumasaydım bilemezdim; Tolstoy’un kumara olan tutkusunu, dine karşı karmaşık ruh halini, Turgenyev ile arasındaki anlaşmazlıkları ve barışmayı ,boş gururunu , haz düşkünlüğünü, kardeşinin ölümüyle sanatı yadsımaya başladığı günleri ve kardeşinden sonra kendisinin de hasta olduğunu düşünerek yaşadığı buhranlı günleri, uzun yıllar aile dostu olduğu Bers ailesinin hem annesine hem de üç kızına aşık olmasını, Kontes Tolstoy’un Savaş ve Barış’ı yedi kez temize çektiğini, Diriliş kitabında yazdığı ayinle ilgili bir bölümden dolayı aforoz edildiğini ve daha birçok bilgiyi.

Bazıları onu bir peygamber olarak gördü. Bazıları ise ısrarla Müslüman olarak öldüğüne inanmakta diretti. Oysa Tolstoy Kerimbaev’e yazdığı mektupta, gerçek bir dini her türlü asalak inançtan sıyrılmış bir Tanrı ve insan aşkı olarak tanımlar ve (Müslüman olarak öldü diye diretenlere üzülerek açıklamak isterim ki) Behaizmi över.

Rimbaud, o henüz genç yaşında, geleneksel şiirin tüm kalıplarını yerle bir ediyor.
Dizelerinde bir isyan, bir arayış, bir deha parıltısı var. Bu sadece bir şiir kitabı değil bence, bir meydan okuma, bir manifesto!

Kendini sorguya çekme! Bu kitabı okurken bir yandan rahatsız edileceksiniz, bir yandan ise iyi ki okudum diyeceksiniz!

Düşünce kalıplarınızı sarsacak ve sizi yeni bir yolculuğa çıkaracak…

* Eh ne yapalım, özür dileyeceğim beslediğim için kendimi yalanla

* Kutsal buldum sonunda aklımın düzensizliğini

*Düşünüyorum demek yanlış bir şey, beni düşünüyorlar demeli

Efendiler, ben bu kitabı henüz aldım ve bir günde okudum, sizler de okuyunuz…

Schopenhauer'e göre aşk; türün devamlılığı için insanların yaşadığı bir illüzyondan fazlası değilmiş, bunu öğretti kitap bana. Okurken yer yer yok artık be kardeşim dediğim yerler olsa da inandığı şeyi savunma şekli her kitabında olduğu gibi çarpıcıydı. Kitapta aşk için intihar edenleri eleştiriyor yazar. Aslında çıkış noktası biraz da bu. Özetle diyor ki "aşk uğruna ölünecek değil tam aksine üreyip çoğalacak bir şeydir." Bu açıdan bakınca, evet, kendi içinde makul bir argüman gibi görünüyor. Aşık olduğumuz bireyi seçerken güdümüzü sağlıklı nesillere ulaşmak olarak yorumluyor buradan yola çıkınca da. Erkeğin güçlü ve korumacı olmasını önerirken kadın için de benzer fiziksel özelliklerin seçimi ve dolayısıyla da aşık olmayı kolaylaştırdığını yazıyor. Schopenhauer'in argümanlarından sonra da en sonda bir makale var kendisini eleştiren. Ufuk açıcı, düşündüren bir kitap oldu benim açımdan.

Jorge Luis Borges ve Adolfo Bioy Casares'in birlikte kaleme aldıkları bu eser, bir nevi dedektiflik öykülerinin parodisidir. Kitabın hemen başında öykülerin kurmaca yazarı Domecq'in biyografisi bulunmaktadır. Ayrıca eserde yer alan metinlerde zaman zaman görünen Gervasio Montenegro karakterinin kurmaca önsözü de yer almaktadır. Montenegro karakteri metnin başında önsöz yazan bir yazarken, ikinci öyküde aktöre ve daha sonra da bir dedektife dönüşmektedir. Keza ilk öyküde yer alan Molinari karakteri de son metne kadar kitapta yer almaktadır.

Bu kitaptaki öyküler aslında ikinci öyküde atıf yapılan edebiyat tarihindeki dedektif karakterlerin en ünlüsü olan Sherlock Holmes'ün bir parodisidir. Don Isidro Parodi karakteri, aslında bir berber olup yanlışlık 20 yıl hapsedilmiş bir mahkumdur. Fakat sonrasında başına çeşitli talihsiz ve gizemli olaylar gelen karakterler, hapishanede bir dedektife dönüşen ve bütün muammaları çözen Don Isidro Parodi'ye gelmektedirler.

Kitabı tahmin ettiğimden daha donanımlı buldum. Yayına hazırlayanlar ilk giriş kısmında neredeyse objektif bir şekilde Ahmet Rıza'yı yazılarındaki ana başlıkları özet bir şekilde anlatmışlar. Zaten diğer başlıklar Ahmet Rıza'nın risaleleri ve dönem içinde ülkenin eksiklikleri hakkındaki yazılarından oluşuyor. Bir muhalifin portresini çiziyor diyebiliriz. Ama muhalif olduğu için söylediği her şeyde hata aramakta yanlış değerlendirmeye neden olur. Osmanlının memurlarının, askerlerin çalışma ahlakının, disiplini yine şehzadelerin eğitimi hakkında şikayetlerini dile getirmiş. Dönem okuması yapanlar bu şikayetlerin hiçte yersiz olmayacağını anlayacak. Kitapta tek zorluğu eski kelimeleri aşina olmadığı için okurken zorlanabilirler.

Hatice hanımı sosyal medyada tanıdım yararlı paylaşımlar yapıyordu. Daha sonra bu kitabını aldım okudum.
Çok yararlı ve gayet doğal bilgiler tavsiye ediyor.
Özelikle Hocamızın hayat hikayesi ailesine olan bağlılığı doğal , içten ve samimi anlatımlarıyla beni çok etkiledi. Çevresindeki insanların babasına kız çocuğu için masraf yapıp okul okutmamayı evlenip el oğluna gidecek gibi yönlendirmeler yapmasına rağmen babasının öküzü satıp çocuğunu okutması millete yararlı bir birey olması için ailece destek vermeleri taktire şayandır. Ben çok beğendim tavsiye ederim.

Serinin bu son kitabında uzayı ve zamanı iliklerime kadar hissettim. Bilim yine doludizgin kullanılmış. Olay örgüsünde hiç duraklama yok, hiç uzatma yok. Yaşanmışlıklar akıyor maşallah.
Bazen bir kitap okurken, bir film veya dizi izlerken ta en başından beri en nihai şeyin olmasını dört gözle beklersiniz, tabi bunun en sona bırakıldığını da bilirsiniz. Mesela GOT dizisinde akgezenlerle savaş ilk sezondan beri merakla beklenen olaydır, tabi ki en nihai olaydır da. Bu kitap için şunu söyleyebilirim: Kitabın sonu en nihai olarak beklediğiniz şeyin de ötesine geçecek. Kitabın sonunda geriye dönüp baktığımda serinin başladığı yer ile bittiği yer arasındaki farkı, insanların taşları keski olarak kullanmaya başladıkları zamanki hayatı ile 21. yüzyılın teknolojik ve bilişimsel hayatı arasındaki farka benzettim. Ve öyle bir duygusal bağ kurmuşum ki hikaye içinde geriye dönüp baktığımda kendi yaşanmışlıklarıma bakmışım gibi hissediyordum. İlk defa bir bilimkurgu beni bu kadar kendine bağlıyor.