Onaylı Yorumlar

Bazı vedalar, insanın söyleyemediği tek bir cümle yüzünden yıllarca içinde kalabilir.

Kahve Soğumadan Önce’nin konusu beni çok etkiledi. Bir kafeye gelen insanların söyleyemedikleri sözleri söyleyebilmek ve sevdikleriyle vedalaşabilmek için kendilerine tanınan kısa fırsatı kullanmaları fikrini çok sevdim. Hikâyelerin hayatın içinden olması da karakterleri anlamamı ve kendimi onların yerine koymamı kolaylaştırdı.

Bence kitabın asıl güzelliği, insana “Benim de söyleyemediğim bir şey kaldı mı?” diye düşündürmesi. Birini kaybettikten sonra söylenemeyen sözlerin ağırlığıyla yaşamak çok zor. Kitabın sunduğu bu “ikinci şans” ise insanlara bir kapanış yapabilmeleri için umut veriyor.

Hüzünlü hikâyelerine rağmen bana sevdiklerimize sevgimizi zamanında göstermenin ve söylemek istediklerimizi ertelememenin önemini hatırlattı. Çok severek okuduğum bir kitap oldu.

İlk defa Arap edebiyatından bir kitap okudum ve kelimenin tam anlamıyla büyülendim. Kitabın üslubu, cümlelerin kuruluş şekli tam on ikiden vurdu kalbimi.

Her muhteşem kitap gibi bu kitap da ülkesinde yasaklanmış. Üstelik sonrasında Nobel ödülü de almış. Kitabın yasaklanma sebebinin yaratıcıyı, bir insanla özdeşleştiren yazarın şirke girdiğini düşünmeleri olabilir. Ancak bu metafor beni çok da rahatsız etmedi. Çünkü önemli olan kitabın geçirmek istediği duyguydu ki, bu da çok iyi nüfuz etti ruhuma.

Bu romanın asıl gücü edebi ve teolojik tartışmalarında değil; aktarmak istediği evrensel duygudadır. İnsanın adalete, eşitliğe ve manevi huzura duyduğu o asırlık açlık her satırda yankılanır. Mahfuz'un okura bıraktığı nihai mesaj açıktır: Gerçek kurtuluş; Cebelavi'nin şefkat ve adalet değerleriyle, Arif'in aklının ve biliminin birbirini yok etmeden aynı amaca hizmet ettiği gün gelecektir.

️
Dünyayı anlamaya çalışırken ,insanları da anlamayı unutma;insanları anlamaya çalışırken de kendini anlamayı unutma... Konuşmak kadar dinlemenin de önemli olduğunu bilmek gereke. Yargılamadan önce anlamak gerek. İşte o zaman "İki taraf yola çıktığında kapanır mesafeler."
️ Kitabın sonunda hem çocuklar,hem ebeveynler hem de öğretmenler için bu davranış,düşünce ve duygulara karşı etkinlik önerileri çok güzel olmuş. 5. sınıftan itibaren okunması gereken etkili iletişim,empati,macera,duygularla baş edebilme kavramlarını da içeren mükemmel bir eser. Yunus Baba ile tamamlayalım.
"İlim,ilim bilmektir.
İlim kendini bilmektir.
Sen kendini bilmezsen
Ya nice okumaktır."
Keyifli okumalar dilerim. Okuru bol istifade edeni çok olsun.

Bazı kitaplar bilgi vermekten çok soru sordurur. Tarihi Yargılıyorum benim için tam olarak böyle bir kitap. Gündüz Vassaf, tarihe alıştığımız pencereden bakmak yerine o pencerenin kendisini sorgulatıyor. Özellikle “Bize anlatılan tarih gerçekten kimin hikâyesi?” sorusunu sürekli zihninizde tutmanızı sağlıyor.

Kısa ama düşünsel açıdan yoğun bir kitap. Akademik ve ağır bir tarih kitabı beklemeyin; daha çok tarih, toplum, iktidar ve insan üzerine düşündüren bir deneme.

Okurken bazı düşüncelerine katılmayabilirsiniz. Hatta bazı bölümlerde yazarın genellemelerini fazla sert bulabilirsiniz. Ama bence kitabın asıl amacı da zaten sizi her cümleye katılmaya değil, kendi doğrularınızı yeniden düşünmeye itmek.

Kısacası; tarihe merakınız varsa, özellikle de “bize anlatılanların arkasında ne var?” diye düşünmeyi seviyorsanız, kesinlikle şans verin

Yazarı daha önce tanımıyordum ve son zamanlarda araştırma türünde de pek fazla eser okumuyordum. Fakat Türkiye-İsrail gerilimleriyle birlikte, II. Bayezid döneminde Osmanlı’nın Yahudileri sığınmacı olarak kabul etmesinden Filistin’de bir devlet kurulmasına, Rothschild ailesinin desteğinden 1917 Balfour Deklarasyonu’na kadar pek çok konu kafamda “Bunlar kimdir, nereden gelirler?” sorusunu oluşturmaya başladı. Bu merakla *Dil ve İşgal*’e başladım.

Kitapta özellikle Osmanlı’nın son dönemleri, İngilizlerin bölgeyi ele geçirmesi ve Arapça, İngilizce ile İbranicenin resmi diller hâline gelmesi gibi konulara değiniliyor. İbranicenin bundan önce uzun süre günlük dilden ziyade dinî bir dil olarak kullanılması ve Ben Yehuda’nın onu günlük hayata kazandırma çabaları da oldukça ilgi çekiciydi.

En sevdiğim tarafı ise akademik ve boğucu bir anlatıma kaçmadan bunları gayet anlaşılır şekilde aktarması oldu. Bu konular hakkında az da olsa fikir edinmek isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim.

Kitap sade bir dille kaleme alınmış, bu yüzden akıcı ve güzeldi. Sadece bir ara, art arda verdiği âlim ve kitap isimleriyle akıcılığını yavaşlattı, okurken çok bunaldım.
Konusu itibarıyla okuması zevkliydi. Şunu söyleyebilirim ki bu kitap üzerine daha iyi çalışılsaydı, Amin Maalouf tarzında bir roman ortaya çıkabilirdi. Hatta kült bir esere dönüşebilirdi.
Dönemin siyasi olaylarına ve önemli meselelerine daha fazla değinilerek hem dönemi anlamamızı sağlayan hem de biyografi tarafını daha güçlü işleyen çok farklı bir eser ortaya çıkabilirdi.
Buna rağmen dönemin eğitim hayatını anlatması ve bir talebenin ilim yolculuğunu göstermesi açısından kitap okunabilir.
Fakat yine de söylemeliyim bu kitabı bitirdiğimde kesinlikle ve kesinlikle potansiyeli olan bir konunun çok basit işlendigini gördüm. Bilemiyorum ama keşke iyi bir edebi yazarın ya da editörün fikrine başvurulsaymış.

Irkçılık üzerine Britanya'da anlatılan bir efsaneyi çizgi roman haline getirerek güzel bir hikaye anlatılmış, ayrıca kitabın son kısmında neredeyse çizgi roman kadar uzun bir de yazılı kısım var ki gerçekten güzel bir tarihi açıklama olmuş.
Irkçılık, ötekileştirme, ötekini tu kaka etme Dünyada hiç bitmeyecek gibi sanki. Bu açıdan oldukça değerli bir çizgi roman olmuş. Bilhassa kafası bu konuda karışıklar ve milliyetçilik diyerek işi ırkçılığa, faşizme vardıranlara ders niteliğinde, okumaları şart da muhtemelen okusalar da ya umursamazlar ya da hemen karşı saldırıya geçerler, bu tavır da artık kabak tadı verdi doğrusu.

Hem eğlendiren hem de düşündüren, harika bir öykü kitabı. 2,5 metrelik bir timsahın akşam yemeğine misafir olması fikri bile çocukları gülümsetmeye yetiyor.
Öyküde nezaket, misafirlik, sınır koyma gibi önemli konuların mizahi bir dille ele alınmış. Timsahlarla ilgili bilimsel bilgilerin hikâyeye eşlik etmesi kitabı sadece eğlenceli değil, aynı zamanda merak uyandırıcı ve öğretici de yapıyor. Sonundaki çizim ve boyama etkinlikleri ise çocukların hikâyeyle bağ kurmasını tamamlayan güzel bir dokunuş olmuş. Yazar ve çizer işbirliği müthiş emeklerine sağlık.

Cennet gençlerinin Efendisi"* Hz Hüseyin efendimizi tanımak için geç kalmış olmanın hüznü yanında başına gelen Kerbela faciasını detaylı okumak içimi parçaladı. Nefes alabilmek için bir hafta ara verdim kitaba. Salli ve Barik duaları benim için hiç bu kadar anlamlı olmamıştı. Efendimiz sallallahu aleyhi veselleme ve ehli beytine salat ve selam olsun.
****
Kitap kaynakları belirtilerek ve kronoloji gözetilerek hazırlanmıştır. Hz Hüseyin'in doğumu ile başlayıp Hz Hüseyin şehadetinden sonra onun intikamının alınmasına kadar detaylı bir şekilde okuyunca aktarılmıştır. Yazarına rahmet olsun.
***
Efendimiz onlar hakkında:
*"Hasan ve Hüseyin, Cennet gençlerinin iki Efendisidir."
"Hasan ve Hüseyin ki onlar benim, dünyada kokladığım iki reyhanımdır."
"Hasan ve Hüseyin'i seven beni sevmiş onlara kin tutan bana kim tutmuş olur."
demiştir sav.

İncecik bir kitaba yalnızlığı, dostluğu, umudu, ırkçılığı, sınıf ayrımını, güçsüzlüğü ve insanın tutunacak bir hayale ne kadar ihtiyaç duyduğunu sığdırmış Steinbeck. George ve Lennie’nin küçücük çiftlik hayali aslında bir evden çok daha fazlasıydı; birbirlerine ait oldukları, yalnız kalmayacakları bir hayatın hayaliydi. Lennie’nin saflığıyla yaptığı şeylerin sonuçları arasındaki tezat ise kitabın en ağır taraflarından biri. Finali anlatmayacağım. Herkes o son sayfalara hiçbir şey bilmeden ulaşmalı. Sadece şunu söyleyebilirim: Gidene mi zor, kalana mı? Ve nedense kitabı okurken kendimi Yeşil Yol filmini izliyormuş gibi hissettim. O masumiyet, şefkatle acının iç içe geçmesi ve finalde insanın içine oturan çaresizlik… Aynı duyguyu bıraktı bende.