Onaylı Yorumlar

Yazarımızın kaleme aldığı çok güzel bir eseri daha. Üslup, akıcılık ve okuyucuyu esere bağlama özelliği yazarın diğer eserlerinde de olduğu gibi çok güzel.Günümüzün belli başlı sorunlarından birisi olan telefon ve çocuk üzerine yazılmış. Ama şahsım adına söylemek isterim ki genç, yetişkin , çocuk gibi geniş bir kitleye hitap ediyor eser. Okurken sıkılmıyor hatta eğleniyorsunuz. Belli başlı bilinen şeyler deyip kitabı bırakma lüksünüz yok çünkü sonunu merak ediyor ve eserde kalmak tatlı bir okuma serüveni sunuyor biz okuyucularına. Kesinlikle okunmalı. Yazarımızın kalemine sağlık…

Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve "niye daha önce tanışmamışım" dedirtti. Çok akıcı ve çok keyifle okunan bir kitap. Yazarın anlatımına bayıldım. Okurken hiç sıkılmadım. Kitabın çok gerçekçi, etkileyici ve insancıl bir anlatımı var. Aziz Bey'in hayatı, iç dünyası, hayata bakışı, karakteri, pişmanlıkları, kendi iç hesaplaşmaları, anlaşamadığı ve eleştirdiği babasına zaman içinde benzediğini fark etmesi, karısını yıllarca görmezden geldiği için yaşadığı pişmanlık, karısının yalnızlık ve mutsuzluk içinde yaşayıp sessizce ölüp gitmesi, Aziz Bey'in bütün yalnızlığına, pişmanlığına, yer yer düştüğü acınası hallerine rağmen gururlu ve hatta kibirli dik duruşunu 88 sayfada o kadar güzel anlatmış ki yazar, etkilenmemek elde değil.

Fahrenheit 451, distopik roman türünün en önemli eserlerinden biri olup "Kara Dörtleme" olarak bilinen kitapların da kronolojik sıralamada sonuncusudur. Kitaplara yer olmayan, itfaiyecilerin söndürme yerine yakma işlevini yerine getirdiği bir gelecekte, Guy Montag adlı karakterin Clarisse adlı genç bir kızın sayesinde var olan sistemden uzaklaşmasını ve farklı biri haline dönüşmesini izleriz. İkinci Dünya Savaşı'nın etkisinin de görüldüğü bu eserde, insanların ölümüne sebep olan uçan kapsül arabalar, kitap saklayan insanları bulan elektronik tazılar ve evlerde bulunan elektronik duvarlarla distopyanın sınırları çizilmiştir. Dörtlemenin diğer eserlerine göre baskıcı devlet tasavvurunun biraz geri planda olduğu daha çok "yakma" ve "düşünceye yer bırakmama" eylemlerine yer verildiği oldukça özel bir romandır Fahrenheit 451.

Antik yunan dünyasına ait okuduğum en ilginç ve bilgilendirici kitaptı. Literatürde genellikle o dönem için tanrılar, savaşlar ya da devlet yönetimine dair bilgiler bulursunuz. Ancak, bu kitabın özellikle gündelik hayata dair verdiği detaylar ender yerde karşınıza çıkacak cinsten. Bu bilgilerin harmanlanması için hem ciddi bir kaynak araştırması yapılmış hem de güzel şekilde sıralanmış.

O döneme ait merakınız varsa kesinlikle okumalısınız, ancak bence merakınız yoksa bile genel kültür açısından okumanızın çok faydalı olacağı kanaatindeyim.

Çok fazla abartılmış bir eser. Bir çocuğun duygu dünyasından ailesinin kendi üzerindeki bıraktığı etkiyi okuyoruz. Tabiki güzel cümleler, tespitler var. Ancak roman boyunca çocuğun diliyle işlenen cümlelerde bir eksiklik hissediyorsun. Yazar sanki karakterleri yeterince özümseyememiş ve nihayetinde derinlikten yoksun soyut ve soğuk bir karakter inşası yapmış gibi. Kitabın en çarpıcı ve olumlu yönü çocuğun tefekkürlerinin sanatsal ve yoğun mesaj içeriyor olması. Ancak bunun dışında kurgu, karakterlerin gerçek hayattaki gibi duygu ve düşünce dünyasından uzak kaçması, konunun tekdüze ve sıkıcı işlenmesi olumsuz yönleri.

Yazı puntosunu fazlaca küçük bulduğum ama akıcı betimsel anlatımını çok beğendiğim bir kitaptı. Özellikle eğitim, psikoloji ve hukuk alanlarıyla ilgilenenlerin ya da bu alanlarla ilgili bir meslek sahibi olanların bu kitabı okumalarını tavsiye ediyorum.

Kitaptan alıntılar:

"Olmayın bu kadar katı yürekli,
Ey dünyada kalan insan kardeşler
Allah da sizden razı olur belki
Sizler acırsanız bizlere eğer" (s.7)

"Bu dünyada yaşarken
Arkamızdan konuşanlar
Öldüğümüzde tabutumuzu
Zambak çiçekleriyle süslerler
Neden yaşarken vermezler
O güzel çiçekleri?" (s.134)

Yazarın okuduğum ilk eseri. Beğendiğimi söylemek isterim. Ülkemizde geçmişten günümüze kadına olan bakış açısını, ataerkil bir toplumda kadının her anlamda tacize ve şiddete maruz kaldığını bir ekonomi profesörü olan baş kahraman Şehnaz'ın hikayesi ile gözler önüne seriyor yazar. Şehnaz annesinin uyurgezer olduğu gecelere tanıklık ederek kendi geçmişi, annesinin ve anneannesinin geçmişleri hakkında daha önce bilmediği ve şok etkisi yaratan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalıyor. Bu arada bir akademisyen olmasına rağmen çok ünlü çok saygı gören bir profesör ile yasak bir ilişki yaşaması ve onu hayatının merkezine oturtması, bir köle misali her türlü haksızlığa yada saygısızlığa kör kütük aşık olduğu için göz yumması eserin olay örgüsü içerisinde "Nasıl yani, mümkün değil artık!!" diyeceğiniz anlarda yaşatıyor size. Okuması keyifli bir eser olmuş.

Batman Ailede Bir Ölüm, Batman külliyatının en önemli hikayelerinden bir tanesidir çünkü ikinci Robin olan Jason Todd'un (benim en sevdiğim Robin olur kendisi) kaderini bize aktaran hikayedir.
Çizgi roman yazılıp çizilmeden önce DC yönetimi Jason "kalsın mı, ölsün mü?" diye DC okurlarına oylamayla soru sorar ve Jason'ın ölümü oylamayı kazanır, böylece Ailede Bir Ölüm hikayesi ortaya çıkar.
Çizgi romanı çok sevdim, bol diyaloglu olmasına rağmen aksiyon ve merak unsuru yüksek tutan bir hikaye olmuş.
Dönemin siyasi olaylarından olan ABD'nin Ortadoğu'da yaptığı silah kaçakçılığı ve terör olaylarını aktarması da bence cesurca olmuş.
Hikaye boyunca yaptıklarını sorgulayan bir Batman'in yanı sıra sert ve acımasız bir Joker görüyoruz, bu açıdan yine harika okuma oldu. Çizimleri de eski tarz olmasına rağmen ben çok sevdim, hikayeye yakışmış.

Psikiyatrist’i çok önce okuduysanız ve olayları net hatırlamıyorsanız, Psikiyatrist 2’ye başlamadan önce ilk kitabı tekrar okumanızı öneririm. Çünkü bu kitap, küçük göndermelerle ilerlemiyor; olaylar doğrudan kaldığı yerden devam ediyor. Aradan on yıl geçmiş olması da anlatının tonunu belirliyor.

Kitabın teşekkür bölümünden öğrendiğim üzere Fobi de bu hikâyenin bir parçası. Ben Fobi’yi unutmuş olmama rağmen, Mark’ın geçmişi bu kitapta yeterince anlatıldığı için büyük bir eksiklik hissedilmiyor. Zaten yazar da Psikiyatrist ve Fobi’nin devamı olduğunu açıkça söylüyor.

Lara ve Mark yeniden bir araya geliyor. Hikâye başlarda Mark’ın kaybı ve iç dünyası üzerinden ilerliyor, ardından her şey yavaş yavaş ilk kitaba bağlanıyor. Merak duygusu güçlü, tempo yüksek. Final iyi düşünülmüş ve açık uçlu. Wulf Dorn’u sevenler için tatmin edici bir devam kitabı. Devamı gelirse şaşırtmaz.

Kitapta ağır depresyondaki birinin hayatına tanıklık ediyoruz. Psikologla yapılan görüşmeler bilişsel davranışçı terapiden örnekler gibi. Karakterin her şeyi en uç noktaya taşıyarak değerlendirmesi, bunu her görüşmede tekrar ediyor olması biraz tekdüze bir hikayenin içindeymişiz gibi hissettiriyor, hatta yazara sempati duymamıza engel olabiliyor. Sanırım kültür farkının da bunda payı var. Ama sonuçta bu bir edebiyat kitabı değil. Psikoloji kitabı hiç değil. Cümlelerin yapısı da okumayı zorlaştırmış gibi duruyor, açıkçası çok da severek okumadım. Yine de kişisel duygu ve düşüncelerin dürüst bir ifadesi olarak okunduğunda, dünyanın neresinde olursak olalım -bu boyutlarda olmasa da- benzer kaygıların hepimizin yaşamının bir parçası olduğunu görüp yazarın açık sözlülüğünü takdir etmek mümkün.