Onaylı Yorumlar

Saklı Dünya Hikayelerinin ikinci kitabı Kaptan Mavi Kanca çocukların keyifle okuyabileceği bir kitap olmuş. Anlatımı çocukların diline uygun yazılmış. Çocukken bolca hayal kuran, sorgulayan, hareketli çocukların gözünden sıcak, eğlenceli ve güzel çizimleriyle desteklenen güzel bir hikaye çıkmış ortaya...

Çocukların hikayeyi okurken gözünde canlandırabilmesi açısından çizimler de ki küçük ayrıntılar, sahil, yengeçler, çocukların mimikleri gibi küçük parçalar bütünde çok güzel resimler oluşturmuş.

Yetişkin bir nazarla ve çocukların gözünden baktığım da tavsiye edebileceğim bir kitap olmuş, bu kitapta dahil olmak üzere seriyi tavsiye ederim.

Lovecraftın evrenine, hikayelerine bu kitapla başladım. Korku filmlerini sevmem, izlemem. Kitaplar da farklı hikayeleri okumaktan keyif alıyorum. Kitap bana korkudan ziyade bir gizem bir merak uyandırdı. Hikayelerin nereye bağlanacağını merak ettim ve okurken çok keyif aldım. Tavsiye ederim.

Lovecraftın hikayeleri farklı yayınevlerinde farklı kitaplar da yarısı okuduğum yarısı yeni hikayelerle karşılaşabiliyorum. Tüm hikayelerini okumak istediğim için tüm hikayelerinin olduğu bir kitabı aldım. Bitirdiğim de şimdiye kadar okuduğum en kalın kitap olacak :)

Daha önce benim gibi korku kitabı okumadıysanız başlangıç olarak Lovecraftın kitaplarının ideal olduğunu düşünüyorum. Lovecraftın kitapları içinde de başlangıç olarak Chultu'nun Çağrısı kitabı ideal olacaktır.

Sarpıncık Feneri, İzmir Körfezi'ndeki Karaburun Yarımadası'nda, mübadele nedeniyle terk edilmiş köylerin yakınına 1938 yılında inşa edilmiş. Aynı zamanda bir diplomat olan Fırat Sunel Sakız Adası'nın karşı kıyısında bulunan bu fenerin ve Kurtuluş Savaşı yıllarında Sakız Adasından gönderildikten sonra bu fenerde yaşamaya başlayan bir ailenin hikayesini evin küçük oğlunun dilinden anlatıyor bizlere. İkinci Dünya Savaşı'nın yarattığı kıtlık dönemlerinden başlayarak 1980'li yıllara kadar uzanan romanı okurken dönemin sosyal ve siyasi yapısıyla ilgili bilgi edinip, toplumsal değişimin tarihini de okumuş oluyorsunuz bir bakıma. Yalın bir dille yazılmış, insanın içine dokunan bir kitap.

Orhan Kemalin tüm romanlarını okuyorum. Ardı ardına.. Hız kesmeden..
Anlatıyoruuum. Az daha yaklaşın:)
Bir kenar mahallede kendi halinde yaşayan üç yetişkin çocuklu bir ailenin yaşantısına dahil olacaksınız. Ve komşularının hayatlarına..
Hırslar, kırgınlıklar, yalanlar..
Komşular..
Hayatta kalma mücadelesi..
Kendinizden öyle çok şeyler bulacaksınız ki..
Bizde hepsinden biraz biraz var. Bunu kendimize itiraf edelim.
Biraz Ayşeden çirkinlik,biraz Erdaldan gözü yüksektelik, biraz İskenderden "kafadan kontaklık"..
Lemandan bile var mı sizce?

Hazmetmesi zor olayları izleyeceksiniz. Evet doğru. Sinirden deliye döneceksiniz. Etkisinden çıkamayacaksınız. Çünkü olayların birebir içinde olacaksınız..
Ama gözümüzle çok yakınımızda gördüğümüz ya da akşam haberlerde izlediğimiz acı ama gerçek olaylar..

* Bu yorumu okuduğun halde yoksa romanı almadın mı?

Sevgili okur,okumadan geçme. Al ve oku...

Birinci Büyük Millet Meclisi’nde , mebus olduğu halde Batı Cephesi’nde ki tek operatör olarak hizmet vermiş ve savaş sonrası , kırmızı yeşil şeritli istiklal madalyası ile ödüllendirilmiş önemli ve az tanınan bir şahsiyetin hayatı hakkında güzel bir eser. Emin Bey Cumhuriyet devrinde İstanbul’a atanan ilk şehremini olup belediyecilik alanında da önemli faaliyetlerde bulunmuş. Milli Mücadele’nin siyasi ve tıbbi kanadında yer almış , açtığı imalathane ile süngü ve bomba yaparak orduya yardımlarda bulunmuş önemli bir insan. Emin Bey’in unutturulmaması ve tanıtılması açısından faydalı bir çalışma.

Kitap aslen bir İslam tarihi değil Arap tarihi kitabı. Antik çaplardan itibaren Arap yarımadasının tarihini anlatıyor. Konular çok fazla olduğu için İslam özelindeki bazı meseleler özet olarak geçilmiş. İslamın ilk dönemiyle ilgili çok detaylı anlatım yok. Benzer şekilde mezheplerle alakalı da 1-2 sayfa anlatımlar mevcut.

Kitabın dili genelde anlaşılır olsa da bazı Arapça kökenli kelimelerde sözlüğe bakmak zorunda kaldım. Ama bu çok nadir oluyor.

Diğer bir mesele, Arapça kişi isimlerinin yazımında benim diğer Türkçe kitaplarda alıştığımdan biraz farklı bir yöntem izlenmiş. Alışmak zaman alabiliyor.

Kitap aslen bir Arap tarihi kitabı olduğu için Osmanlı kısımları da hızla geçilmiş. O kısımlarda yazarın milliyetçi görüşlerinden kaynaklanan bazı önyargılı olabilecek görüşleri de çevirmen tarafından kısaca dipnotlarla eleştirilmiş.

Ahmet Çıkar'ın Dün Bugün Dün adlı ilk romanı, hem anlatım hem de teknik yönden özellikli bir metin. Adem isimli toplumda yer edinememiş karakterin anlatısıyla romana başlıyoruz. İtalik kısımlarda dünü, yani babasını, kimliğini, dinle olan temasını görüyoruz. Bugünün anlatısındaysa anlatıcı sesine parantezlerle iç sesin eşlik ettiğine şahit oluyoruz. Anlatımda kuvvetli bir kara mizah var. İkinci bölümde bir başka anlatıcı daha devreye giriyor ama finali yine Adem'le yapıyoruz. Kurgu, ayrıca şair olan da Adem'in şiir kitabını yayımlatma macerası üstünden yapılmış. Metni bir üstkurmaca olarak değerlendirebiliriz, ayrıca hem italik kısım, hem parantez içi anlatım hem de anlatıcının postmoderne bakışı nedeniyle romanı bir postmodern anlatı olarak da değerlendirmemiz gerekiyor. Artı bir katman olarak ikinci anlatıcının devreye girmesini 112 sayfalık metin için fazla bulsam da dili ve anlatımı itibarıyla nefis bir ilk roman/postmodern anlatı olmuş Dün Bugün Yarın.

İlk cildin sonunda yaşanan şok edici olaylardan sonra, Happiness 2. ciltte temposunu biraz yavaşlatıyor ama atmosferden hiç ödün vermiyor. Karakterlerin iç dünyasına daha çok odaklanılıyor ve özellikle Makoto’nun yaşadığı dönüşümün psikolojik yansımaları oldukça etkileyici bir şekilde işlenmiş. Gerilim sürekli hissediliyor; hikâyede neyin gerçek, neyin hayal olduğu konusunda okuyucu sürekli sınanıyor. Görsel anlatım yine harika, karanlık ve huzursuz edici sahnelerle dolu. Bu ciltte daha fazla soruyla karşılaşıyoruz ve cevaplardan çok hislerle baş başa kalıyoruz.

Ah “El Kızı”… Tatlı bir ilkbahar gününün ılık esen rüzgarı gibi insanı alıp götüren ve ne zaman bitirmişsiniz anlamadığınız bir roman. Konu özetini zaten birçok okur yazmış ben üzerimde bıraktığı etkiyi anlatmak istiyorum. Hani böyle bazı Yeşilçam filmleri vardır, eski İstanbul’u kendine özgü kamera rengiyle(mavimtrak) gösterir, arka planda figüranlar bir yerlere gider, kimisi bakımlı bir fabrikatördür kimisi öylesine biri. İşte bu kitap sanki o öylesine birilerini bulmuş gibi. Mavimtrak güzel manzarasıyla İstanbul ve kahverengi sıkıcılığı boğuculuğu ile bir yandan Anadolu. Buram buram bozkır ve buram buram yaşanmışlık ihtimalleri kokan “El Kızı”. O kadar gerçekçi ki sanki abdest alıp namaz kıldıktan sonra 99’luk tesbih çekerken zihninde oğluyla gelini arasına nasıl fitne sokacağını düşünen kayınvalide profili 1950’li yılların Türkiyesinde yazılmamış daha yakın bir zamanda yazılmış gibi. Sanki yazar zamanı durdurmuş ama hiçbir şey değişmemiş.
Bence bir haftasonu ayırmaya değer.

Kitap, Denizli'nin Akkent kasabasında başlayıp İstanbul'da devam eden ve Sapanca'da belirsizliğe giren olaylarla örülmüş bir aşk hikayesi. Kitaptaki kavuşma sahneleri biraz fazla tesadüf olmuş gibi hissettirdi bana ama sıkıntı değil. Bu kitabı bir kadın okusa eminim ki benim aldığım zevkten çok daha fazlasını alabilir. Çünkü çok romantik cümlelerle süslü sayfalar uzun uzun devam ediyor. Hayal kırıklığına uğramış bir kızın iç dünyasına yolculuk yapmak isteyenler için çok güzel bir roman. Romandaki sevgiliye yollanmamış mektup sayısının 33 olmasının hikmetini anlamış olduğumu düşünüyorum. İyi okumalar.