Onaylı Yorumlar

edebiyata adım atan bütün yeni, heyecan dolu yazarlar.. hepinizin heyecanı, hepinizdeki bu anlatma arzusu, hikâyelerle dolu zihniniz ne kıymetli... inşallah sizler dünyanın bütün zorluklarına rağmen hikâyelerinizle hayatı daha çok anlamak, insanı anlamak için bir vesile, bir daha bakmak için bir bahane, bir sebep olur yazdıklarınız.. ibrahim bunu yapıyor çünkü ve bence bir ilk eser olarak çok da güzel yapıyor...ne mutlu anlatacak hikâyeleri olan yazarlara, ne mutlu onların zihinlerine, kalemlerine tutunarak yol alan bizlere, okurlara...

Kitabın hacmi küçük olmasına rağmen tek bir cümle bile dakikalarca sizi düşündürebilir. İronik, felsefi, ölüm, yaşam ve öfke konulu bildiğimiz Şule Gürbüz kalemi. Kısacık kitapta altını çizdiğim, üzerine düşündüğüm o kadar çok alıntı var ki. Bu kitapta bir kambur üzerinden -ki kadın mı erkek mi o bile net değil- onun başka bir yerde görsek “deli saçması” diyeceğimiz sayıklamalarını anlatıyor bizlere. Kambur, çirkin, kel, herkese ve her şeye karşı öfkeli. Bizlerden nefret ediyor. Hatta sorsalar tüm insanların kambur olması mı yoksa kamburluğunun düzelmesi mi diye? Tüm insanları kambur görmeyi tercih edeceğini söylüyor. Dünyaya karşı öfkeli ancak bazı sözleri o kadar doğru ve yerli yerinde ki. Hem yaşamayı bu kadar istemeyip yaşamdan tiksinip hem de bu sözleri nasıl edebilir? İnsan hayret ediyor. Diğer hayret edilecek konu ise yazarın bu kitabı 18 yaşında yayınlamış olması. Velhasıl “insan ara sıra evini yakmalı -ve çıkıp seyretmeli.” :) Okuyun, okutun.

İbrahim Kalın yıllar evvel "İslam ve Batı" isimli eseriyle dikkatimi çekmişti. Sonrasında peş peşe pek çok kitabı yayımlandı. Söyleşilerinden oluşan bu kitap diğer kitapları için bir giriş mahiyetinde. Genel itibariyle İbrahim Kalın'ın düşünce evrenini, merak duyduğu, üzerine düşündüğü ve yazdığı meseleleri okur bu kitaptan öğrenip sonrasında diğer eserlerine yönelebilir. İbrahim Kalın'ın özgürlük, medeniyet, doğu-batı, gelenek, modernizm, varlık-yokluk gibi temel kavramları pergelin bir ucunu bu topraklara sabitleyip diğer ucuyla başta batı medeniyeti olmak üzere dünya tarihine etki etmiş tüm medeniyetleri göz önünde bulundurarak irdelemesi takdire şayan. Söyleşilerdeki sorular güzel seçilmiş.

Bu kitap bir serinin başlangıç kitabı. Veda, Umut, Hayat, Hüzün, Hayal ve Hazandan oluşan 6 kitaplık bir serisinde olduğu gibi yine tarihsel bilgisini konuşturmuş. İkinci Dünya Savaşında Türk Diplomatlarının Hitler in kıyımında Yahudileri nasıl kurtardığını çok güzel bir üslupla anlatması gerçekten müthiş. Orada önceden hayatını okuduğum, Behiç Erkin, Numan Memencioğlu gibi tarihi şahsiyetlerin isminin geçmesi gerçekten çok etkileyiciydi.

Romanda emekli bir son Osmanlı Paşasının kızının bir Yahudi ile evlenmesi ve Türk kızını ailesi reddetmesi sahnesi, Ayşe Kulin in büyük teyzesi Sabahat ın bir Ermeni ile evli olması (Umut adlı otobiyografik romanında anlatmıştı.), romanda yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. Bu bir tekrar mıdır? Bence hayır, çünkü her sanatçı kendi yaşadığı dönemin tanığıdır ve bu anlamda sanatçılar, yazarlar vs. bu anlamda bana yaşayıp yazan tarihçilerdir..

Türkiye de biyografik ve otobiyografik romanın kurucusu, öncüsü denirse hiç şüphesiz Ayşe Kulin derim. Yazarı rahmetli vali Recep Yazıcıoğlu nun Erzincan valilliği dönemini anlatan ve 2005 de dizisi de yapılan, Köprü romanı ile tanıdım ve çok hoşuma gitti. Bu kitap bir serinin başlangıç kitabı. Veda, Umut, Hayat, Hüzün, Hayal ve Hazandan oluşan 6 kitaplık bir seri. Farklı farklı zamanlarda okunsa da olur fakat ailenin Osmanlı'nın son zamanlarından gelip Ayşe Kulin in hayatıyla nasıl bütünleştiğini daha iyi anlayabilmeniz için sırayla okumanız tavsiyemdir.

Sade ve akıcı bir dille anlattığı yazarın kitabı, dedesinin eski Osmanlı Maliye Nazarından olması ve eski nazarın daha doğrusu köklü bir ailenin Cumhuriyet ile birlikte, aile ile aslında toplumun nasıl değiştiğini anlamamız açısından ve de eski ve yeniyi tarihsel anlamda harmanlamamız açısından önemli bir eser. Bu anlamda bana göre tarihsel bir belge niteliği de taşır roman..

Bekleme Odası, Paris’te başlayan ve okuru adeta bir film senaryosunun içine çeken bir hikâyeyle açılıyor. Roman, Oliver Nathan adlı bir karakter üzerinden, birçoğumuzun hayatında en az bir kez hissettiği o tanıdık ikilemi ele alıyor: Olduğumuz yerde kalmak mı, yoksa bilinmeyene doğru bir adım atmak mı?Yazar, bu kişisel çatışmayı öyle ustalıkla işliyor ki, hikâye bireysellikten sıyrılarak evrensel bir sorgulamaya dönüşüyor. Nathan’ın Cenavi ile karşılaşması, romana bambaşka bir dinamizm katıyor; diyaloglar öyle akıcı ve doğal ki, “Keşke bu muhabbet hiç bitmese” dedirtiyor. Romanın finali ise benim için tam anlamıyla bir sürpriz ters köşe gibi oldu. Hem şaşırtıcı hem de içsel bir huzur veren bu sonun uzun süre etkisi altında kaldım. En son yine yazarın kaleminden 3 yıl önce okuduğum Azad romanında böyle hissetmiştim. Serhat Kaya’nın, romanlarında anlattığı hikayeyi bir sinema filmi gibi kurguladığı hissine kapılmamak elde değil; her sahne gözünüzün önünde canlanıyor, tavsiye ediyorum.

Selim hoca mükemmel bir iş çıkarmış. Kitap kendini o kadar içine çekiyor ki. Kızım (10) okudu ben (41) ve oğlum (6) heyecanla dinledik. Bir cuma akşamı, okul sonrası yatana kadar okuyup bitirdik. İçinde hem tarihimiz, hem eğlence, hem heyecan, hem de sevgi var. Velilerin ve özellikle öğretmenlerin bu kitabı almalarını şiddetle tavsiye ederim. Okulların bitmesine az bir zaman kaldı. Mükemmel bir karne hediyesi olacaktır. Selim hoca selam verdi, borçlu çıktı. Artık kendisinden çocuk kitapları da bekliyoruz :)

Arada bir yorumlarımda "işte neden kitap okuduğumuzu hatırlatan bir kitap" diyorum; bu kitap da kesinlikle öyle. Başta sadece konusu ve Goodreads puanıyla ilgimi çekmişti, ama beklentimin çok üstüne çıktı ve tam zamanında okuduğumu hissettirdi. Konusu klişe gibi dursa da insancıl bir şekilde işlenmiş. Yazarın dupduru ve çarpıcı anlatımı, hayatın tokat gibi gerçekleriyle birleşince hikâye daha da içe işliyor. Hepimiz toplum ve aile beklentileriyle çevriliyiz; kimimiz bunları fazla önemsiyor, kimimiz yok sayıyor. Ama hangi yolu seçersek seçelim, sonuçlara biz katlanıyoruz. İşte böyle anlarda tanıdık bir dost, sorgusuz sevdiğin biri, hayatın "bu yöne git" demesi gibi oluyor. Eğer klişe aşk hikâyelerinden sıkıldıysanız, hayatın acımasızlığı içinde güzellik arıyorsanız ya da yıllar geçse de unutamadığınız biri varsa, bu kitabı mutlaka okuyun.

Kuyucaklı Yusuf, Kürk Mantolu Madonna’dan sonra okuduğum ve “keşke daha önce okusaydım” dediğim Sabahattin Ali’nin bir diğer başyapıtı. Roman ilk bakışta klasik bir Anadolu hikâyesi gibi görünse de, aslında derin toplumsal eleştiriler barındırıyor. Osmanlı’nın şer’i hükümlere dayandığı bir dönemde bile torpil, rüşvet, adam kayırma gibi etik dışı uygulamaların nasıl sıradanlaştığını ustalıkla yansıtıyor. Rakı sofralarında memurların, subayların bulunması ve kadın-erkek ilişkilerinin, dönemin dinî yapısıyla çelişen biçimde ele alınması şu soruyu sorduruyor: “Şeriat bile gelse, içinde iman olmayan insanı ne değiştirebilir?” Romanı bu yönüyle sadece edebi değil, ahlaki ve sosyolojik bir metin olarak da değerlendirmek gerekir. Özellikle dinle şekilsel bir bağ kurmuş gençlerin bu kitabı okuması, düşünsel dünyalarında ciddi kırılmalar yaratabilir. Kuyucaklı Yusuf, hâlâ yaşadığımız pek çok sorunun köküne ışık tutan güçlü bir eser.

Mod Terapisi’ni okurken hissettiğim şeyi tarif etmek zor: Sanki içimde yıllardır konuşamayan biri nihayet kelimelere kavuştu. Her modun bir çocukluk sesi, bir savunma hali, bir hayatta kalma biçimi olduğunu görmek beni önce sarstı, sonra rahatlattı. Bu kitap, psikolojiye mesafeli duranları bile içine çekecek kadar insani, sade ama etkili. Ne fazla akademik, ne de yüzeysel; tam kararında. Kendimi bir terapi odasında değil, anlayan bir dostun yanında hissettim. Kendine ‘Ben neden böyleyim?’ diye soran herkesin okuması gereken bir kitap bu. İçeriğiyle derin ve zihne kazınan türden. Her sayfası farkındalık, her paragrafı küçük bir uyanış. Tavsiyem: Kendini tanımaya niyetliysen, bu kitaba kulak ver.