Onaylı Yorumlar

Bu kitap bir serinin başlangıç kitabı. Veda, Umut, Hayat, Hüzün, Hayal ve Hazandan oluşan 6 kitaplık bir serisinde olduğu gibi yine tarihsel bilgisini konuşturmuş. İkinci Dünya Savaşında Türk Diplomatlarının Hitler in kıyımında Yahudileri nasıl kurtardığını çok güzel bir üslupla anlatması gerçekten müthiş. Orada önceden hayatını okuduğum, Behiç Erkin, Numan Memencioğlu gibi tarihi şahsiyetlerin isminin geçmesi gerçekten çok etkileyiciydi.

Romanda emekli bir son Osmanlı Paşasının kızının bir Yahudi ile evlenmesi ve Türk kızını ailesi reddetmesi sahnesi, Ayşe Kulin in büyük teyzesi Sabahat ın bir Ermeni ile evli olması (Umut adlı otobiyografik romanında anlatmıştı.), romanda yazarın kendi hayatından izler taşıdığını gösteriyor. Bu bir tekrar mıdır? Bence hayır, çünkü her sanatçı kendi yaşadığı dönemin tanığıdır ve bu anlamda sanatçılar, yazarlar vs. bu anlamda bana yaşayıp yazan tarihçilerdir..

Türkiye de biyografik ve otobiyografik romanın kurucusu, öncüsü denirse hiç şüphesiz Ayşe Kulin derim. Yazarı rahmetli vali Recep Yazıcıoğlu nun Erzincan valilliği dönemini anlatan ve 2005 de dizisi de yapılan, Köprü romanı ile tanıdım ve çok hoşuma gitti. Bu kitap bir serinin başlangıç kitabı. Veda, Umut, Hayat, Hüzün, Hayal ve Hazandan oluşan 6 kitaplık bir seri. Farklı farklı zamanlarda okunsa da olur fakat ailenin Osmanlı'nın son zamanlarından gelip Ayşe Kulin in hayatıyla nasıl bütünleştiğini daha iyi anlayabilmeniz için sırayla okumanız tavsiyemdir.

Sade ve akıcı bir dille anlattığı yazarın kitabı, dedesinin eski Osmanlı Maliye Nazarından olması ve eski nazarın daha doğrusu köklü bir ailenin Cumhuriyet ile birlikte, aile ile aslında toplumun nasıl değiştiğini anlamamız açısından ve de eski ve yeniyi tarihsel anlamda harmanlamamız açısından önemli bir eser. Bu anlamda bana göre tarihsel bir belge niteliği de taşır roman..

Bekleme Odası, Paris’te başlayan ve okuru adeta bir film senaryosunun içine çeken bir hikâyeyle açılıyor. Roman, Oliver Nathan adlı bir karakter üzerinden, birçoğumuzun hayatında en az bir kez hissettiği o tanıdık ikilemi ele alıyor: Olduğumuz yerde kalmak mı, yoksa bilinmeyene doğru bir adım atmak mı?Yazar, bu kişisel çatışmayı öyle ustalıkla işliyor ki, hikâye bireysellikten sıyrılarak evrensel bir sorgulamaya dönüşüyor. Nathan’ın Cenavi ile karşılaşması, romana bambaşka bir dinamizm katıyor; diyaloglar öyle akıcı ve doğal ki, “Keşke bu muhabbet hiç bitmese” dedirtiyor. Romanın finali ise benim için tam anlamıyla bir sürpriz ters köşe gibi oldu. Hem şaşırtıcı hem de içsel bir huzur veren bu sonun uzun süre etkisi altında kaldım. En son yine yazarın kaleminden 3 yıl önce okuduğum Azad romanında böyle hissetmiştim. Serhat Kaya’nın, romanlarında anlattığı hikayeyi bir sinema filmi gibi kurguladığı hissine kapılmamak elde değil; her sahne gözünüzün önünde canlanıyor, tavsiye ediyorum.

Selim hoca mükemmel bir iş çıkarmış. Kitap kendini o kadar içine çekiyor ki. Kızım (10) okudu ben (41) ve oğlum (6) heyecanla dinledik. Bir cuma akşamı, okul sonrası yatana kadar okuyup bitirdik. İçinde hem tarihimiz, hem eğlence, hem heyecan, hem de sevgi var. Velilerin ve özellikle öğretmenlerin bu kitabı almalarını şiddetle tavsiye ederim. Okulların bitmesine az bir zaman kaldı. Mükemmel bir karne hediyesi olacaktır. Selim hoca selam verdi, borçlu çıktı. Artık kendisinden çocuk kitapları da bekliyoruz :)

Arada bir yorumlarımda "işte neden kitap okuduğumuzu hatırlatan bir kitap" diyorum; bu kitap da kesinlikle öyle. Başta sadece konusu ve Goodreads puanıyla ilgimi çekmişti, ama beklentimin çok üstüne çıktı ve tam zamanında okuduğumu hissettirdi. Konusu klişe gibi dursa da insancıl bir şekilde işlenmiş. Yazarın dupduru ve çarpıcı anlatımı, hayatın tokat gibi gerçekleriyle birleşince hikâye daha da içe işliyor. Hepimiz toplum ve aile beklentileriyle çevriliyiz; kimimiz bunları fazla önemsiyor, kimimiz yok sayıyor. Ama hangi yolu seçersek seçelim, sonuçlara biz katlanıyoruz. İşte böyle anlarda tanıdık bir dost, sorgusuz sevdiğin biri, hayatın "bu yöne git" demesi gibi oluyor. Eğer klişe aşk hikâyelerinden sıkıldıysanız, hayatın acımasızlığı içinde güzellik arıyorsanız ya da yıllar geçse de unutamadığınız biri varsa, bu kitabı mutlaka okuyun.

Kuyucaklı Yusuf, Kürk Mantolu Madonna’dan sonra okuduğum ve “keşke daha önce okusaydım” dediğim Sabahattin Ali’nin bir diğer başyapıtı. Roman ilk bakışta klasik bir Anadolu hikâyesi gibi görünse de, aslında derin toplumsal eleştiriler barındırıyor. Osmanlı’nın şer’i hükümlere dayandığı bir dönemde bile torpil, rüşvet, adam kayırma gibi etik dışı uygulamaların nasıl sıradanlaştığını ustalıkla yansıtıyor. Rakı sofralarında memurların, subayların bulunması ve kadın-erkek ilişkilerinin, dönemin dinî yapısıyla çelişen biçimde ele alınması şu soruyu sorduruyor: “Şeriat bile gelse, içinde iman olmayan insanı ne değiştirebilir?” Romanı bu yönüyle sadece edebi değil, ahlaki ve sosyolojik bir metin olarak da değerlendirmek gerekir. Özellikle dinle şekilsel bir bağ kurmuş gençlerin bu kitabı okuması, düşünsel dünyalarında ciddi kırılmalar yaratabilir. Kuyucaklı Yusuf, hâlâ yaşadığımız pek çok sorunun köküne ışık tutan güçlü bir eser.

Mod Terapisi’ni okurken hissettiğim şeyi tarif etmek zor: Sanki içimde yıllardır konuşamayan biri nihayet kelimelere kavuştu. Her modun bir çocukluk sesi, bir savunma hali, bir hayatta kalma biçimi olduğunu görmek beni önce sarstı, sonra rahatlattı. Bu kitap, psikolojiye mesafeli duranları bile içine çekecek kadar insani, sade ama etkili. Ne fazla akademik, ne de yüzeysel; tam kararında. Kendimi bir terapi odasında değil, anlayan bir dostun yanında hissettim. Kendine ‘Ben neden böyleyim?’ diye soran herkesin okuması gereken bir kitap bu. İçeriğiyle derin ve zihne kazınan türden. Her sayfası farkındalık, her paragrafı küçük bir uyanış. Tavsiyem: Kendini tanımaya niyetliysen, bu kitaba kulak ver.

İlk bakışta sokakta yaşayan,kimsesiz insanların hayatlarını ele alan bir kitap gibi görünse de görünmeyenin ötesinde derin anlamlar içeren bir kitap.Bir kaçış,bir döngü romanı.Musa karakteri üzerinden insanın hayattan,kendinden kaçışı ele alınıyor.Hatta bu kaçış sürecinde kaçamayış da aynı şekilde işleniyor.Yunan mitolojisindeki "Sisifos" imgesine bir gönderme söz konusu aslında.Kitap bu bağlamda ele alındığında daha da anlam kazaniyor.Düşündürücü,sorgulatıcı bir eser.Musa ile birlikte kitapta karşımiza çikan karakterler de hayat hikayeleri insanı şaşırtan ve aslında toplumda ötelenen,önemsenmeyen insanların ne kadar acı dolu hayatlarının olabileceğini bize anlatan karakterler.Bir insan kendi bacaklarını kesebilir mi?Evet.Bir insan on yaşından itibaren sokaklarda tek başına bırakılır mi?Evet.Bir insan tüm geçmişiniz silebilir mi belleğinden?Evet.Bir bebek...Kimsesizlerin yanında temel ihtiyaçları bile karşılanmadan mutlu olabilir mi?Evet...

Okumuş olduğum bu eser,sadece kitap değil,aynı zamanda tasavvuf yolculuğun kapısını aralayan derinlikli bir rehber.Hace Yusuf-i Hemedânî hazretlerinin kaleme aldığı Rutbetü’l-hayat ve ona eklenen diğer risaleler,gönül dünyamızı aydınlatan bir kandil misali yolumuzu aydınlatıyor.. Kur’an ve Sünnet çizgisinden ayrılmayan bu tasavvuf anlayışı, insanın manevî yükselişinde sağlam bir pusula görevi görüyor.

Hemedânî’ni hazretlerinin düşünce dünyasının yanı sıra onun yetiştirdiği büyük Allah dostları Hoca Ahmed Yesevî ve Abdülhâlik Gucdüvânî’nin izleri de hissediliyor.Ayrıca Makâmât-ı Yûsuf-i Hemedânî'nin tercümesiyle,onun şahsiyetine ve ahlâkî derinliğine dair bilgiler sunuluyor.Bu açıdan bakıldığın da ise tarihî ve manevî bir kaynak niteliğinde.

Manevî derinlik arıyorsanız mutlaka okunması gereken,insanı düşündüren ve iç dünyasına döndüren bir kitap.Her bir satırı,kalbe dokunuyor;insanı arınmaya ve tefekküre davet ediyor.Okumak isteyenlere gönül rahatlığı ile tavsiye ederim.

Matt Haig benim için çok önemli biri. NE yazsa okurum dediklerimizden:) Neden hala yeni bir kitabı çıkmadı ki diye bencillik bir yapabilirim:)
Hani tüm gün yorulursunuz da eve gelir kana kana içer, doya doya yersiniz de dinlenirsiniz de sonunda oh bee dersiniz hani, Matt Haig kitapları da işte aynen öyledir..

Matt Haig okuduktan sonra asla unutmuyorsunuz. Öyle güçlü kalemi var ki.. Öyle güçlü betimliyor ki..
Zaten okumuyor kitabı izliyorsunuz.
Ve bu his bilirsiniz nadir görülür.

Zamandan zamana atlayacaksınız. Lütfen okuyun.