Onaylı Yorumlar

Bu kitabı okurken bende en çok kalan şey, insanın bazen hayatın koşturmacası içinde kendini ne kadar kolay unutabildiği oldu. Yıldızlar Altında Bir Ateş bana sadece bir hikâye anlatmaktan ziyade, biraz durup kendi hayatıma dışarıdan bakma hissi verdi.
Kitap ilerledikçe insanın geçmişiyle, seçimleriyle ve içinde biriktirdikleriyle yüzleşmesinin ne kadar önemli olduğunu düşündüm. Bazı şeyleri değiştiremiyoruz ama onlara nasıl baktığımızı değiştirebiliyoruz. Özellikle hayatın anlamı, yaptığımız seçimler ve geride bırakmak istediğimiz izler üzerine düşündüren bölümleri benim için daha etkileyiciydi.
Anlatımının sakin ve düşündürücü olması hoşuma gitti. Öyle sürekli büyük olayların peşinden koşturan bir kitap değil; daha çok okurken seni kendi düşüncelerinin içine çeken bir havası var. Bittiğinde de hemen başka bir kitaba geçmek yerine biraz durup düşündüren kitaplardan oldu benim için.

1950-1952 arası tefrika olarak yayımlandıktan sonra 1953'te kitap olarak basılmış. Yuri Gagarin 19, Neil Armstrong 23 yaşındayken. Çocukken bir gazete büfesinden maceranın ikinci bölümü "Ay'a ayak basıldı" ile birlikte poşet içinde siyah beyaz 2 cilt olarak almış, yutarcasına okumuş, bayılmıştım. Otuz beş yıl sonra yeniden daldım. Yine harika! Kaptan Haddock'un çok ilginç hakaretlerinden bir liste yapmak istedim, zira bir yerde "tost beyinli" bir yerde ise "ektoplazma" diyordu. Profesör Turnesol'un ilk adının Tripon olduğunu öğrendim. Müthiş detaylı çizimler, sakarlıklar, belki uygulaması zor ama değerli fikirler, tatlı çatışmalar... Çocukluğum boyunca ikiz kardeş olduklarını sandığım şapşal Dupond ve şapşal Dupont. Konuşuyor ama duyulmuyor köpek Milu. Kaptan Haddock üzerine bir kitap yazacak olsam adını "Hay Bin Lomboz" koyarım. Hem çocuklar hem büyükler okumalı.

Teknoloji, insan hayatını kolaylaştırdığı ölçüde kıymetli, evet fakat sınırları zorlandığında insanın hayatını kolaylaştırmak yerine onu kendi yarattığı dünyanın içine hapsedebiliyor, ki hepimiz şu an onun esiriyiz. Kitap da tam olarak bu noktada önemli bir soru soruyor: Teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanlığın hangi noktada durması gerektiği ve her mümkün olan şeyin gerçekten yapılmasının gerekip gerekmediği. Yapay zekâ gerçekten bu hızla ilerlerse, geleceğin ürkütücü bir hâl alması hiç de uzak bir ihtimal değil. Ölen çocuğunuzu kopyalayabilir; onun sesini, görüntüsünü, davranışlarını ve hatta kişiliğine dair ayrıntıları yeniden oluşturabilirsiniz. Peki karşınızdaki gerçekten çocuğunuz mu, yoksa kaybınızın üzerine kurulmuş son derece gerçekçi bir kopya mı? İnsan, yas tutmak yerine geçmişi yeniden yaratmaya başladığında bunun psikolojik ve ahlaki bedeli ne olur? Ayrıca iş gücü yapay zekâ teknolojisiyle değişmesi halinde insanların nasıl geçirebileceği gerçeği.

Öğrenmeyi öğrenmek başlığını görünce beyinin öğrenme sürecinde nasıl şekillendiğini, kalıcı öğrenmenin metotları gibi şeyler çıkacak karşıma sanmıştım ama öğrenmenin daha farklı hali çıktı ve bana çok şey kattı. İlim öğrenmenin ya da sadece bir konuyu derinlemesine öğrenmemenin ne demek olduğunu, nasıl mümkün olduğunu ve ne denli kıymetli olduğunu anladım. Ayrıca bu kitaptan sonra çokca plan yapıp, yaptığım planlar dahilinde günüme şekil vermeye başladım. Altay Cem Meriç yine ilham olmaya devam ediyor

Okul atmosferini, öğrencilerin doğallıklarını, aklınıza gelmeyecek soru ve diyalogları ile çok iyi yansıtmış, işin mutfağında pişmiş harika bir hikaye Organik Çocuk.
Hikayenin içinde günlük hayatımızda sözde değil de özde var olmasını istediğimiz değerler ince ince işlenmiş. Aynı zamanda verilen çok basit ve çok anlamlı iyilik örnekleri de bu kitabı okuma ve okutma sebeplerinizin başında yer alacaktır.
Sıcak, samimi, düşünceli, yardımsever ve olması gerektiği gibi doğal ve bir o kadar da altın kalpli bir öğrenci olan Nart'ın ve onun en yakın arkadaşı Zeki'nin bu hoş macerasına bence siz de eşlik etmelisiniz. Kimler mi?
2 ve 3.sınıftan itibaren tüm öğrenciler, ebeveynler ve biz eğitimciler.
Keyifli okumalar dilerim.
Sevgili Yusuf hocam kaleminize ve yüreğinize sağlık.

Nohut Oda ve Çiçeklenmeleri okumuştum yazardan. Küçük Yuvarlak Taşları da beğendim. Yazarın kendine has kalemi bu kitapta da kendini gösteriyor. Karakterlerde de illaki kendimizden bir şeyler bulabiliyoruz.

Kabul görmek, ait hissetmek, sevmek, sevilmek, ikili ilişkiler, anne olmak, baba olmak, çocuk olmak gibi temaları bence çok güzel aktarmış.

Nergis, Elif ve Mehmet’in anlatımlarını, hayatını okuyoruz. Hepsi birbirinden ayrı gibi görünse de yaşadıkları olaylar ve hissettikleri duygular bir yerde ortak bir noktaya çıkıyor. Farklı hayatlar okuyoruz gibi görünse de günün sonunda hepsi birbirine temas ediyor gibi hissettim.

Genel olarak beğendim. Çok kısa, hemen biten bir kitap ama yine düşündürüyor. Kitap bittikten sonra “Acaba şimdi ne yapıyorlar?” diye düşünmeye devam ediyorum. Elif ne yapıyor, Mehmet ne yapıyor, Nergis ne yapıyor, Gülsüm ne yapıyor diye merak ediyorum. Hatta acaba tekrar buluştular mı diye bile düşündüm.

Şirin Doktorlarla Bir Gün, bizim daha önce okuduğumuz Şirin Tamircilerle Bir Gün kitabından sonra aldığımız bir kitap. Oğlum bu kitabı çok sevdi ve okurken sürekli gülüyor. Bence kitabı bu kadar eğlenceli yapan en önemli şey, resimlerdeki komik ve yaratıcı detaylar. Her sayfada fark edilecek, üzerine konuşulacak yeni bir ayrıntı var.

Örneğin dikenini kaybetmiş bir kirpinin hastaneye gelmesi, köpeğin çalar saat yutması ve röntgende bunun görülmesi gibi birbirinden komik olaylar var. Karakterlerin başına gelen ilginç durumlar hem çocukların merakını artırıyor hem de bol bol güldürüyor. Resimler sadece hikâyeyi tamamlamıyor, adeta kitabın ayrı bir eğlencesini oluşturuyor.

Biz okurken sayfalardaki detayları tek tek inceliyor, “Burada ne olmuş?”, “Bu neden böyle?” diye konuşuyoruz. Bu yönüyle kitap, çocukla birlikte okumaya ve sohbet etmeye de çok uygun.
Oğlumun ilgisini ve keyfini düşünerek Şirin Doktorlarla Bir Gün kitabını gönül rahatlığıyla önerebilirim.

Kitapları Kurtaran Kedi bana hem masal okuyor gibi hissettirdi hem de kitap sevgisinin neden bu kadar özel olduğunu yeniden hatırlattı. Sosuke Natsukawa çok kısa ama içinde oldukça sıcak ve anlamlı bir hikâye anlatmış. Kitabı bitirdiğimde içimde sakin, huzurlu ama hafif buruk bir his kaldı.
Hikâyenin merkezindeki Rintaro içine kapanık, yalnız bir genç. Dedesi öldükten sonra kendini iyice dünyadan uzaklaştırıyor ve eski kitaplarla dolu kitabevinde yaşamaya başlıyor. Tam bu noktada konuşan bir kedinin ortaya çıkmasıyla olaylar bambaşka bir hale geliyor. İlk başta çok fantastik ve sevimli görünse de aslında kitap boyunca verilen mesajlar oldukça derin. Özellikle insanların kitapları gerçekten hissetmeden, sadece tüketilecek bir şey gibi görmesi üzerine söyledikleri çok etkileyiciydi.

Uzun zamandır bu kadar elimde sürünen bir kitap okumamıştım.
Sebebi, üslubun epey ağdalı olması ve olayların uzun uzadıya anlatılmasıydı. Yoksa kesinlikle insanın klasik okuma dönemi geldiğinde, kendini de kitaba tamamen odaklamaya hazırsa edebi bir keyifle okuyacağı bir eser ortaya koymuş Sándor Márai.
Her şeyden önce her bir karakter çok gerçekçi ve incelikli işlenmiş, yazarın maharetle kendi kimliğini soyunup karakterlere büründüğü apaçık. Kitabın kurgusu zaten çok iyi düşünülmüş. Sadece iyi bir İkinci Dünya Savaş'ı panoraması ortaya koymuyor, aynı zamanda burjuvazi ve proleterya arasındaki amansız çatışmayı, bir hayaletin gölgesinde yaşanan prosedürel bir evliliği resmediyor.
Kesinlikle yazarın başka kitaplarını da okuyacağım çünkü gerek tasvirleri gerekse tespitleri çok güçlü; ben özellikle para, aşk, hayat, kader ve kültür üzerine yazdıklarından çokça etkilendim. Kitapta çizilmedik yer bırakmadım.
Abartılmayı ve bunca övgüyü hak eden bir kitap ama zamanı gelince okunmalı.

Yazarın ilk defa bir kitabını okudum ve şimdiye kadar neden okumamışım diye kendime kızdım.

Açıkçası kitap okumayı çok seven biri olarak çok uzun zamandır tarih kitapları okumayı, tarihimizi geçmişimizi öğrenmeyi çok istiyorum ancak nerden başlayacağımı hangi kitapları okuyacağımı bilemiyordum. Bu kitap benim için bir başlangıç oldu diyebilirim. Yazar yalın bir dille dönemin sorunlarını askerimizin durumunu, cepheleri çok güzel bir şekilde aktarabilmiş okuyucuya. Günümüzde de aynı coğrafyada süre gelen aynı kavgalar, bitmek bilmeyen açgözlülük ve savaşlar..

İşte bu yüzden geçmişimizi öğrenmeliyiz.
Falih Rıfkı'nın diğer eserlerini de büyük bir merak ve istekle okuyacağım.