Onaylı Yorumlar

Her ne kadar ilk kitap seviyesinde olmasa da ( zaten olamazdı, kendini tekrara düşerdi), yine de, sürprizlerle dolu, çarpıcı, güzel bir devam kitabı. Simmons yapay zekanın tehlikelerine 40 yıl önceden çarpıcı bir şekilde değinmiş, bir nevi anti-yz manifesto olarak da okumak mümkün bu eseri.
Kitabın yapısı biraz kaotik aslında. Bölümler içerisinde karakterden karaktere geçiş herhangi bir alt bölümleme, bölüm boşluğu, 3 asteriks vs. şekilde görsel uyarıcı olmadan yapılmış.
Kitabın eksilerinden biri, Hegemonya kabinesinin savaş toplantıları bölümlerinin çok teknik oluşuyla aksak kalmasıydı. Kitabın bazı noktalardaki çözümleri de biraz Deus Ex Machina olmuş. Yine de serinin genel sert bilimkurgu havasının etkileyiciliği adına buna çok takılmadım.

Çeviride kanayan yaramız olan devamlılık sorunu ( serideki belli kavramlara isimlere, farklı çevirmenin farklı çeviriler yapması) yaşanmamış olması bir artı. Ama kitaba bir Hyperion evreni sözlüğü konması gerekiyor bence.

B.Tuncer’in BRSHH’ndeki hastaların şiirlerini derleyerek oluşturduğu, edebiyat dünyasında benzerine çok az rastlanacak türden sarsıcı bir eser. Sadece bir şiir derlemesi değil; insan zihninin en derin, en korumasız köşelerine açılan derin bir pencere.
Şiirleri okurken her mısrada edebi kaygılardan, estetik kalıplardan arınmış çıplak bir gerçeklikle karşılaşıyorsunuz. Şiirlerin sahipleri kendi içsel sanrılarını, toplumdan dışlanmışlıklarını ve derin yalnızlığı filtresiz bir şekilde, doğrudan kağıda dökmüşler. Bazı metinler o kadar güçlü bir felsefi altyapıya ve saf bir hüzne sahip ki, okurken akıl sağlığı ile delilik arasındaki o ince çizginin ne kadar göreceli olduğunu bir kez daha sorguluyorsunuz.
B.Tuncer’in bu sesleri kaybolup gitmekten kurtararak Türk edebiyatına ve psikoloji tarihine kazandırmış olması muazzam bir değer. Her sayfa zihnin sınırlarından yükselen bir inilti. İnsan psikolojisine ve kelimelerin gücüne ilgi duyan herkesin kütüphanesinde bulunması gereken bir başyapıt.

kitabı ilk okumaya başladığımda nasıl ya ne diyor bu kitap böyle diye şaşkınlık içinde kaldım. Kitabı attım bir kenara okuyamadım bir süre. anlatılanların şokunu uzun süre atamadım. tekrar okumaya başladım ve sanki esir tutan prangalardan kurtulmuş gibi hissettim. çünkü öyle bir sistem kurulmuş ki ve öylesine kapatılmışız ki her taraftan bu kitap tam bir ruhsal özgürlük sunuyor insana. (anlatılanlar ispatlarıyla sunuluyor) doğru bildiğim yani aslında öyle olduğunu sandığım çok bilgi yıkıldı resmen. kitabı okurken tüm önyargıları bir kenara bırakarak okumanızı tavsiye ederim.

Çocuklarla birlikte keyifle okuduğumuz, hem merak uyandıran hem de düşündüren harika bir kitaptı. Ağaçların yalnızca doğanın bir parçası olmadığını; kökleriyle, birbirleriyle kurdukları görünmez bağlarla ve yaşam döngüleriyle ne kadar etkileyici bir dünyaya sahip olduklarını sade ve akıcı bir dille anlatıyor. Bilimsel bilgileri hikâye tadında sunması sayesinde çocuklar sıkılmadan öğreniyor. Kitabı bitirdiğimizde ağaçlara bakışımız gerçekten değişti. Doğayı seven, merak eden ve çocuklarıyla nitelikli bir okuma yapmak isteyen herkese gönülden tavsiye ederim.

Tepedeki Ev, korkunun yalnızca görünmeyen varlıklardan değil, insanın kendi zihninden de doğabileceğini gösteren; zamansız bir gotik klasik. S.Jackson, dehşeti dışarıdaki varlıklardan çok insan zihninin kırılganlığında yarattığı için, bol hayaletli bir perili ev hikayesi bekleyenleri şaşırtabilir.

Hikaye, Eleanor’un eve gelişiyle başlayarak bizi bu karakterin zihinsel dünyasına ortak ediyor. Yön duygusunu bozan koridorlar ve tuhaf mimari; bir yandan doğaüstü güçlerin izi gibi dururken, diğer yandan Eleanor'un iç dünyasının bir yansıması olarak da okunabiliyor.

Roman boyunca bu iki olasılık arasında gidip gelmek, beni sayfalarda tutan en önemli unsur oldu. Buna karşın, anlatı temposunun zaman zaman fazla yavaşlaması beni biraz etkiledi. Finalin açık uçlu yapısını bilinçli bir edebi tercih olarak görsem de bende beklediğim ölçüde bir etki bırakmadı. Ayrıca Eleanor'un hikayesini ilgiyle takip etmeme rağmen onunla aramda güçlü bir bağ kuramadım. Bu yüzden puanım 3,5 → 4

Son yıllarda okumaya devam ettiğim en özgün yazarlardan biri diyebileceğim M. M. bu kitabında da beni mest etti. Yakın dönem edebiyat tarihimizin en büyük şahsiyetlerinden birisi olarak bilinen Ahmet Hamdi Tanpınar beyefendiyi romanında ana karakter yapan yazar kitabını diğer kitaplarında da gördüğümüz şekilde olan ve olağanüstü karakter ve kurgularla, muzipçe ve mizahi yönden güçlü diyaloglarla zenginleştirmiş. Günlük dilde kullanımı bırakılmış birçok kelime de romanında yer bulmuş ve bu durum her halükarda okumayı sekteye uğratsa da benim için genellikle okumayı daha keyifli hale getirdi diyebilirim. Birçok kelimenin günümüzde kullanılan ve anlaşılır karşılığını da parantez içinde belirtmiş lakin bu durumu ilerleyen sayfalarda azaltmış. Kurgu olarak bir bütün oluşturulmuş hissini aldığımı söyleyebilirim. Olağan olmayan, gerçekliklerden hayli uzak unsurları sorun etmeyecek ve hatta merak edecek okuyucuya bu kitabı en az bir kez okumasını öneririm.

Bu eser, Hz. Rabia'nın hayatını anlatmanın ötesinde, okuyucunun kalbine dokunan, ruhunda derin izler bırakan bir yolculuk sunuyor. Yazarın samimi ve etkileyici anlatımı sayesinde her sayfada kendimi yeniden sorguladım; dünyaya geliş gayemi, hayatın gerçek anlamını ve Rabbimle olan bağımı düşünme fırsatı buldum. Hz. Rabia'nın Allah'a duyduğu eşsiz sevgi, sabrı ve teslimiyeti, kimi zaman gözlerimi doldurdu, kimi zaman ise eksiklerimle yüzleşmeme vesile oldu. Kitabı bitirdiğimde sadece bir hayat hikâyesi okumamış, adeta manevi bir yolculuktan dönmüş gibi hissettim. Bir kadın olarak bana yeni ufuklar açtı, hayatıma dair daha anlamlı hedefler belirlememi sağladı. Kalbe dokunan, insanı derinden etkileyen ve manevi dünyasını zenginleştiren çok kıymetli bir eser. Okurken ruhunuza da şifa olacak satırlarla karşılaşacağınıza inanıyorum.

Kitabın isminden etkilenerek büyük bir merakla satın almıştım. Ayrıca, yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Ancak ne yazık ki beklentilerimi karşılayan bir eser olmadı. Öncelikle kitap boyunca dikkatimi en çok çeken nokta, karakter isimlerinin birçok bölümde birbiriyle karıştırılmış olmasıydı. Okuyucuya ulaşıncaya kadar bu kadar belirgin hataların fark edilmemiş olması gerçekten şaşırtıcı. Editörlük sürecinin daha titiz yürütülmesi gerektiğini düşündüm. Bunun yanı sıra olay örgüsü oldukça kopuk ilerliyordu. Bölümler arasındaki geçişler yeterince güçlü kurulmadığı için zaman zaman hikâyeden uzaklaştım. Özellikle baş karakterin dönüşümü bana çok ani geldi. Kitabın başında İslamiyet’e ve dinin getirdiği kurallara mesafeli duran, hatta bunları özgürlüğü kısıtlayan unsurlar olarak gören genç bir kadının, kitabın sonunda bir anda tesettüre girmesi yeterince temellendirilmemişti. Bu değişimin hangi sorgulamalar ve yaşanmışlıklar sonucunda gerçekleştiği anlatılmalıydı. Bu eksik kalmış maalesef.

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Kitap çok kalın gibi görünse de elinize aldığınız andan itibaren sizi sürüklemeye, duygu yoğunluğunu yaşatmaya başlıyor. Dili akıcı, anlaşılır ve sade. Hissettirdikleriyse çok ama çok ağır. Savaşın, zulmün, acının her tonuna şahitlik edebiliyor insan.
II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'da yaşayan iki kız kardeşin hayatta kalma ve hayatta tutma çabalarını hüzünlenerek okuyacağımız, savaşın insanlardan neler götürdüğünde acı bir şekilde şahit olacağımız, etkileyici, yazarın diğer kitaplarını da okuma isteği uyandıran, can yakıcı bir eser...

Yaklaşık 2000 yıl önce yazılmış olmasına rağmen, kitapta günümüz siyasetiyle hâlâ örtüşen birçok tespit bulunuyor. Cicero’nun aktardığı seçim stratejileri, siyasetçilerin nasıl destek toplayacağı ve insan ilişkilerini nasıl yöneteceği konusunda ilgi çekici ipuçları veriyor. Kısa sürede okunabilecek, akıcı bir eser.

Elbette bazı bölümler dönemin şartlarından dolayı günümüze tam olarak uymuyor ve derin bir siyaset teorisi bekleyenler için biraz yüzeysel kalabilir. Buna rağmen siyasete ilgi duyanların ve özellikle siyasete girmeyi düşünenlerin faydalanabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.