Onaylı Yorumlar

Otuzlarında yetişkin bir kız çocuğu olarak:) çok çok beğendim. Pippi çok güçlü bir kız; çocuk edebiyatında çok özgün bir karakter. Cildine de bayıldım. Her yetişkin kadının da kendine ait bir şeyler bulacağı, mesajlar alacağı alt metinlere sahip bir seri. Pippi çok güçlü, cesur ve hayal dünyası çok zengin bir çocuk. 9 yaşında olmasına rağmen yalnız başına yaşayan, fazlasıyla zeki, bütün dünyayı gezen, dramayı sevmeyen, neşeli, atını tek eliyle havaya kaldırabilen, art arda 43 takla atabilen, özgürlüğüne düşkün, devasa okyanusları aşabilen, yaşama sevinciyle dolu, güzel bir kalbi olan, yardımsever, oldukça çılgın, kendiyle barışık, çok özgün bir mizah anlayışı olan Pippi’nin maceralarını keyifle okudum. Hatta Pippi’yi çoğu kez -olağanüstü bir şekilde güçlü olduğu durumlarda- Türk destan kahramanı Oğuz Kağan’a benzettim:) Ayrıca üç kitapta da çizimler çok iyi, sayfalarda anlatılanlar birebir olacak şekilde başarılı bir biçimde çizime aktarılmış. Bu çok özgün seriyi mutlaka okumalısınız.

Köroğlu’nu iyi bir teknoloji ile beyaz perdeye aktarabilseydik sanırım dünya, Türk yapımlarını konuşuyor olurdu. Hele Yaşar Kemal’in usta anlatımıyla birleşince, muazzam bir yapıt çıkardı ortaya. Seneler önce Cüneyt Arkın önderliğinde bunu yapmaya çalışmış Yeşilçam ve bence kısıtlı imkanlarla yine de başarılı işler çıkmış ortaya. Elimizde böyle malzeme varken kullanmamak olmazdı tabi ama çok daha iyisini de yapabilirdik demeden geçemiyor insan okurken.
Kitabın ilk efsanesi olan Köroğlu ile okur olarak öyle bir başlangıç yapıyoruz ki , kendimizi müthiş bir maceranın içinde bulup sayfaları peş peşe heyecanla çeviriyoruz. 90 sayfada kendimi muazzam bir bilim kurgu fantastik filmin içinde buldum…

Çoğumuzun az çok bildiği, çeşitli yapımlara, unutulmaz eserlere konu olan, Yaşar Kemal’in kalemiyle de ayrı bir lezzet kazanan üç efsanenin anlatıldığı bu başarılı kitap okunmalı ve kütüphanemizde yer almalı.

Öyle bir yazar düşünün ki Charles Dickens ile arkadaş ve Dickens bu kitaba benzeyen bir kitap yazmak için oldukça uğraş vermiş. Beyazlı kadın klasik eserler arasından oldukça az bilinen ve az okunma oranı olan bir roman. Oysa ki bu roman, türünün ilk örneklerinden biri ve Henry James gibi yazarlardan övgü almış. Beyazlı kadın esrarlı bir kitap.
Victoria döneminde taşra kasabalarından birinde bulunan bir malikane var. Bu malikanede yaşayan iki genç kız için resim dersi verilmesi için öğretmen tutulur. Mr. Hartright bu malikaneye doğru yola çıkar ve yolda beyazlı kadın ile karşılaşır. Daha ilk sayfalarda okuru içine alan konusu ile sizi sayfalara hapsedecek. Masum Laura ,akıllı ve cesur Marian, korkulası Kont Fosco karakterleri çok beğendim keyifle okudum. Okurken betimlemeler karakter analizleri olay örgüsü çok güzel işlenmiş. Sonu güzel bir şekilde bağlanmıştı. Sıkılmadan okuyacağınız eserlerden biri mutlaka bir şans verin.

Vernant, Antik Yunan'da uzman Tarihçi ve Antropolog. Yunan miti, trajedisi ve toplumu için klasik bilim adamları arasında etkili olacak yapılsalcı bir yaklaşım geliştirmiş.
Yüzyıllar boyunca anlatılmış mitlerin, bizim neslimizle ses bulmasını amaç edinmiş. Yazarın önsözü oldukça bilgilendirici ve anlaşılır yazılmış. İlk bölüm Evren nasıl oluştu ve ilk ortaya çıkan varlıklar hangileri onları hikaye misali anlatıyor. Sonrasında devlerin savaşı, Zeus ve Kronos savaşı, Zeus ve Typhon savaşı birbirlerine karşı kullandıkları taktikler ve geliştirdikleri stratejileri öğreniyoruz. Diğer bölümler az çok bildiğimiz mitlere bölünüyor. Meşhur Odysseus, Troya savaşı, insanların dünyası ve kahraman Perseus ve niceleri... Ilyada destanına başlamadan önce önerilen bir kitaptı. Kitabın arkasında bulunan sözlük tüm bölümler için yeterli oluyor.

Mustafa Kutlu`nun tür olarak ilk uzun hikayesi. Kitabın ismi de tevriyeli kullanılıyor. Hem anlatılanlar uzun hikaye dedirtecek şekilde karmaşık hem kitabın türü uzun hikaye. Eser annesini kaybeden bir çocuğun babası ile yaşadığı uzun, çalkantılı, dokunaklı bir macerayı dile getiriyor. Adalet duygusuna sürekli vurgu yapılan hikaye; Anadolu insanına ,döneme ayna tutuyor.
Mustafa Kutlu, sıradan çevremizdeki insanları, bizim dikkatimizi çekmeyen ama hep çevremizde olan bizden birilerini anlatmayı tercih ediyor.
"Yurdum insanı" ifadesini karşılar nitelikte kişiler bunlar.

Çocukların gerçek hayatta deneyim sahibi olduktan sonra, özdenetim kazandıktan sonra sanal dünyaya adım atmaları gerektiğini söylüyor yazarımız.
Yazarın anlatımı, sunduğu kanıtlar gayet ikna edici. Zaten biz ebeveynlerin ve eğitimcilerin sürekli vurguladığı günümüz dijital çocuklarıyla ilgili sorunları dile getirmiş ve çözümler sunmuş. Her ebeveyn ve eğitimcinin okuması gereken bir kitap bence.
* "Çağımızın sorunlarından biri çok sayıda çocuğun okula gitmesi ancak çok azının eğitimli olmasıdır.
Eğitimli olmak için çok şey bilmek ya da bilgi sahibi olmak yeterli değildir. Aksine bizi dönüştüren ve insanca meşgul eden olaylara maruz kalmış olmalıyız." Thomas Moore

Osmanlı dönemi Topkapı Sarayı, saray mutfağı, yemekler ve aşk...
Aşk imiş her ne var âlemde
İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak
Fuzûlî üstadın dizelerini hatırlatır nitelikte bir aşk hikayesi anlatılmış. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Üslubunu beğendiğim Türk yazarlardan oldu. Kurgu, üslup, macera, aşk, tarifler hepsi yerli yerindeydi. Bizi Osmanlı dönemine götüren, kahramanla maceralara sürükleyen, yemek tarifleriyle damağımıza hitap eden bir kitaptı .
* Yeryüzünde her insanın ismi başka başka ağızlardan birçok defa söylenirdi elbet. Fakat bunlar çoğu zaman dilden gelen ve kulakta biten seslerden ibaret olarak kalırdı. Ama bazen öyle biri çıkagelir ve öyle bir zikrederdi ki bu ismi, hem söyleyenin, hem de işitenin içini titretirdi. Çünkü bu zikir dilde değil yürekte başlar, kulakta değil yine yürekte biterdi...

"Çocukluğun sonu" sadece bir bilim kurgu değil, ütopya ile distopya arasında bir çizgide. İnsanlığın gelişimi ve bilinç düzeyi üzerine derin sorgulamalar yapan bir roman. Yazar, dünya dışı varlıklar üzerinden insanlığın “çocukluktan çıkışını” anlatırken bize şu soruyu sorduruyor: Gerçek potansiyelimize ulaşabilir miyiz?
Teknolojiden çok, psikolojik ve kültürel dönüşüme odaklanıyor. Sade, akıcı bir dili var. Bir yandan huzurlu ama bir yandan da ürkütücü bir atmosferi var. Yazarın vizyonu hâlâ taze, hâlâ düşündürücü. Okurken bir sonrayı hep merak ettiğim bir kitap oldu. Bilim kurgu seven herkese tavsiye ederim.

Hyunam-Dong Kitabevi benim için bir kitaptan çok daha fazlasıydı. Sessizce kalbime dokundu, içimde unuttuğum duyguları uyandırdı. Her sayfasında sanki ben vardım; kırgınlıklarım, kaybolmuşluğum, aradığım o sakin liman... Kitabevinin sıcaklığı, insanların yaralı ama umutlu hikâyeleri bana "yalnız değilsin" dedi usulca. Bazı cümlelerde gözlerim doldu, bazı satırlarda içim hafifledi. Okurken sadece bir hikâye okumadım; içimde bir yolculuğa çıktım. Ve sonunda şunu anladım: bazen iyileşmek için tek ihtiyacımız olan şey, bir kitap ve o kitabın kalbimize dokunan sessiz sesi...

Kitabın uzunluğu ve konunun karmaşıklığı göz korkutucu gelse de sanırım bu kadar yalın anlatmak da Sapolsky'nin başarısı. Tıp ve biyoloji gibi doğa bilimleri detaya indikçe karmaşıklaşırlar. Ancak yazar hem basit örneklerle konuyu anlaşılır kılıyor hem de insanda aydınlanma yaratacak pratik bilgiler veriyor. Başlıkta insan biyolojisi geçmesine karşın, davranışsal kalıpların sosyal ve psikolojik faktörlerden de ne denli etkilendiğini gayet güzel açıklamış.

Bu kitap akabinde Sapolsky'nin stresi konu olan "Zebralar Neden Ülser Olmaz" kitabı da okunarak davranışlar üzerine sıradan bir insanı fazlasıyla tatmin edecek bilgilerine sahip olunabilir.