Onaylı Yorumlar

Okuduğumuz bazı kitaplar olur da kapağını açtığınız andan itibaren sizi kitabın dünyasına giriverirsiniz ya. Abdullah Küçükkaya’nın Yamalı Yürekler kitabı da tam da böyle bir kitap. Her sayfası yaşamdan, bizden bir parça, her sayfası Anadolu, her sayfası samimiyet barındırıyor. kitabın konusu itibariyle de sizi sarıp sarmalıyor.

Özellikle nostalji, köy hikayeleri ve içtenlik arayanlar varsa bu kitapta gönül rahatlığıyla bulabilirler. Anlatım olarak da sade bir dil kullanılması kolayca okunmasını sağlıyor. Ayrıca belirtmeden geçemeyeceğim bir nokta var, kitap yazarın ilk kitabıymış. İlk kitaba göre sağlam bir eser ortaya çıkarmış, o yüzden yazarın hakkını yiyemem.

Dünya tarihinin en trajik olaylarına, büyük acılara, bitmeyen savaşlara, dinmeyen gözyaşlarına sahne olan Filistin topraklarında İsrail'in mezalimine maruz kalmış, ailesi ile bir çadırda yaşamaya mahkum edilmiş, kardeşlerini bu süreçte kaybetmiş bilgiye, öğrenmeye aç deha bir çocuğun Filistin'deki öğretmeni sayesinde Nobel Ödülünü almasına kadar uzanan etkileyici bir hikaye. Yazarın amerikalı bir yahudi olarak Filistin'de ve özellikle Gazze'de İsraillilerin insanlık dışı girişimlerini gözünü budaktan sakınmadan ortaya koyması takdir edilesi gerçekten. İlk kitabı olması sebebi ile genel olarak başarılı bulduğumu ancak eleştirel gözle baktığım zamanda olaylar zaman zaman çok hızlı aktarılmış ve Filistinde neredeyse yarım yamalak bir eğitim almış bir lise öğrencisinin Üniversitede bir profesörle aşık atması biraz olayın gerçeklik algısını zedelemiş diyebilirim. Ama okunası bir eser kesinlikle son söz olarak.

Naci el-Ali'nin oğlu Halid,babası için Hanzala karakterinin önemine dair şunları söylemişti:"Hanzala hiç büyümeyen bir çocuk. Çocuk yaşta Filistin'den ayrıldı.Zaman onun için Filistin'den sınır dışı edildiğinde durdu.Babam Hanzala'nın yalnızca Filistin'e, evine geri döndüğü zaman büyüyeceğini söylerdi.Hanzala fakir bir çocuk.Pek iyi görünümlü değil, ayakları çıplak, kıyafetinde yamalar var, saçları dağınık.Yani sahip olmayı hayal ettiğiniz çocuk değil. Hanzala bir yönüyle babamın vicdanını temsil ediyor. Hiç yalan söylemeyen, sonuçları ne olursa olsun düşündüğünü söyleyen, doğru tarafta olmaya çalışan bir çocuk. Yani Hanzala babam Naci el-Ali için bir pusula gibiydi, onu her zaman Filistin'e yönlendiren bir pusula. Pusulalar normalde kuzeyi gösterir, Hanzala'nın pusulası ise daima Filistin'e dönüktür."
Hanzala bir gün vatanına dönecek ve büyümeye başlayacak inşaallah.Yüzünü bize dönecek mi dönmeyecek mi bilemiyoruz. Acaba bize dönse Hanzala, bu sefer biz onun yüzüne bakabilecek miyiz?

Büyüklere biraz hoşgörüyle yaklaşmak gerek… Beni en çok etkileyen cümle bu oldu. Elbette bu kitap üzerine sayfalarca yazı yazılabilir. Fakat ben özellikle bu cümleye değinmek istedim. Zaten kitapla ilgili güzel yorumlar yapılmış.

Anladım ki büyük olmak, küçük kalmayı unutturuyor. Öyle ya… Bizler bir çocuğun hayal dünyasını anlayamayacak kadar büyüdük. Bütün mesele de bu zaten. Küçükken büyüklerin yaptığı birçok şeyi saçma bulurdum, şimdi bakıyorum, ben de ara ara onları taklit eder olmuşum.

Bir çiçeği büyüten sevgi, insanı değiştirmez mi sanıyorsun?
İşte bu kitap, insana tam da bunu hatırlatıyor. Sevgi, inanç ve o masum bakış… Bazen kaybolduğumuzu sandığımız anda aslında içimizde hâlâ yaşayan o küçük çocuğun sesini duyuruyor.

Büyümek böyle bir şeymiş demek…
Ve bütün mesele bu.

Teşekkür ederim Antoine de Saint-Exupéry…
Beni küçülttüğün, bana o masum bakışı tekrar hatırlattığın için.

Körler Ülkesi ve Diğer Karanlık Öyküler...
Okuduğum en düşündürücü ve rahatsız edici öykülerden biriydi. Kitabın özellikle “Körler Ülkesi” adlı hikâyesi bana şunu hatırlattı: Eğer bir yere ait değilsen ve oraya uyum sağlamaya çalışırsan, seni kendi kalıplarına sokarlar. Farklı olman bir zenginlik değil, bir tehdit gibi algılanır.

Hikâyede de bir gözü kör olan bir adam, tamamen körlerden oluşan bir köye gidiyor ve burada muhtar olabileceğini, onlara yol gösterebileceğini düşünüyor. Ama işler onun umduğu gibi gitmiyor. Çünkü onlar onun gördüğünü anlayamıyor ve anlamak da istemiyor. Hatta onu kendi standartlarına uydurmak için gözlerini kör etmeyi teklif ediyorlar.

Hayatta da böyle… İnsan bazen yanlış yerlere ait olmaya çalışıyor. Ama o ortam seni sen yapan şeyleri alıp götürüyor. O yüzden bazen ‘yalnız kalmak’ ve kendin olmak, ait olmadığın bir yerde kaybolmaktan daha kıymetli.

Kesinlikle okunması gereken, karanlık ama anlamlı bir kitap.

Keyifli okumalar

Sadece ebeveynlere değil, ülkesine bir hayrı dokunsun diyen herkese tavsiye ediyorum. Hayatın içinde hangi rolde, hangi sosyal statüde ve sınıfta, hangi meslekte olursak olalım bir ergenle veya gençle yolumuz kesişecek. Bu kesişimlerden taraflara ve topluma bir iyilik güzellik çıkacaksa, bu birbirimizi tanıyarak ve anlayarak olacak. Kitap zevkle okunuyor, su gibi akıyor, yazarın dili çok akıcı, yer yer uzmanlığını, yer yer de kendi öznel tecrübesini açıklıkla paylaşıyor. Bilgiye boğma kitabı değil, bilinç kitabı. Samimiyetine çok inandım, tüm kitaplarını sıradan okuyorum Selçuk hocanın.

Alberto Manguel’in Maimonides adlı eserinin, İbn Meymun üzerine derli toplu ve özlü bir biyografi sunduğunu düşünüyorum. Maimonides’in düşünce dünyasında belirleyici olan temel unsurlar başarıyla ortaya konmuş. Özellikle onun felsefi ve teolojik görüşleri üzerindeki İslamî etkilerin gösterilmesi, eseri daha da zenginleştiriyor. Manguel, farklı kültürlerin iç içe geçtiği bir entelektüel ortamda yetişen bu büyük düşünürü anlamak için etkili bir yol açıyor. Kitap, ortak bir yaşamın nasıl ortak fikirler doğurabileceğine dair bana ilham veren, verimli bir okuma deneyimi sundu.

İngiliz Doğu Hindistan Şirketi kitabı, Hindistan’ın nasıl şirketler tarafından sömürüldüğünü çarpıcı bir şekilde anlatıyor.

Kitap, sadece ticaret yapmak için gelen bir şirketin, zamanla nasıl bir ülkenin kaderini değiştirdiğini gözler önüne seriyor. Paranın, gücün ve sömürünün iç içe geçtiği bu süreç, tarihin en acımasız yüzlerinden biri olarak karşımıza çıkıyor.

Tarihi kitapları sevmeyenlerin bile sıkılmadan okuyacağı, bilgi dolu bir eser. Geçmişin gölgesinde kalan gerçekleri öğrenmek isteyen herkese tavsiye ederim.

“Şirketler gelir, ticaret yapar ve ardından sömürgeciliğe dönüşür.”

"Meğer insan karşısındakinin çektiği acıyı, ancak o acının içinden geçerken tam manasıyla anlarmış."

Serinin dördüncü kitabı Zeynep'in Derviş Dede'nin yas sürecini tamamlamak üzereyken Çolpan ile tanışmasıyla başlıyor. Çolpan ve Asfar'ın hayat hikayesine dahil oluyoruz. Çolpan ve Asfar üzerinden evliklerin zamanla dönüşümü ve bu süreçte yapılan yanlışları ele almış. Özellkle aileye yeni üye geldikten sonra ki durumu çiftimizin kendi ağızlarından çok net bir şekilde vermiş yazar. Geçmiş travmalarımızın ilişkilerimizi nasıl etkilediği hangi konuda eksik büyüdüysek o konuda fazlalaştığımızın ve bu defa da bu şekilde hayatımızı zorlaştırdığımızı anlamamıza yardımcı oluyor Çolpan. Öte yandan Güneş'in ergenlik dönemi duygu durumu ve akran zorbalığına da değinilmiş. 

Yine hızlıca biten kendimize çokça dersler çıkarabildiğimiz bir yolculuktu.

Kitaplarını okumaktan vazgeçemediğim bir yazar olan Ahmed Günbay Yıldız insan hikayeleriyle hayata dokunmaya devam ediyor. Onur, intikam, pişmanlık, kapanmayan yaralar, aşk, ayrılık, vuslat… Son yıllarda yazdığı her kitabı beğenmesem de bu kitap fena değildi. Sinema tadında bir konusu var. Dili sade ve edebî. Yazarın şiirlerini romanında da okuyoruz. Ahmed Günbay Yıldız’ı ilk defa okuyacak olanlara O’na Secde Yakışıyor, Mavi Gözyaşı, Yanık Buğdaylar, Dallar Meyveye Durdu, Sitem, Sevdalar Sözde Kaldı kitaplarını tavsiye ederim. Üstelik yazarın bazı kitapları MEB tavsiyeli.