Onaylı Yorumlar

Vernant, Antik Yunan'da uzman Tarihçi ve Antropolog. Yunan miti, trajedisi ve toplumu için klasik bilim adamları arasında etkili olacak yapılsalcı bir yaklaşım geliştirmiş.
Yüzyıllar boyunca anlatılmış mitlerin, bizim neslimizle ses bulmasını amaç edinmiş. Yazarın önsözü oldukça bilgilendirici ve anlaşılır yazılmış. İlk bölüm Evren nasıl oluştu ve ilk ortaya çıkan varlıklar hangileri onları hikaye misali anlatıyor. Sonrasında devlerin savaşı, Zeus ve Kronos savaşı, Zeus ve Typhon savaşı birbirlerine karşı kullandıkları taktikler ve geliştirdikleri stratejileri öğreniyoruz. Diğer bölümler az çok bildiğimiz mitlere bölünüyor. Meşhur Odysseus, Troya savaşı, insanların dünyası ve kahraman Perseus ve niceleri... Ilyada destanına başlamadan önce önerilen bir kitaptı. Kitabın arkasında bulunan sözlük tüm bölümler için yeterli oluyor.

Mustafa Kutlu`nun tür olarak ilk uzun hikayesi. Kitabın ismi de tevriyeli kullanılıyor. Hem anlatılanlar uzun hikaye dedirtecek şekilde karmaşık hem kitabın türü uzun hikaye. Eser annesini kaybeden bir çocuğun babası ile yaşadığı uzun, çalkantılı, dokunaklı bir macerayı dile getiriyor. Adalet duygusuna sürekli vurgu yapılan hikaye; Anadolu insanına ,döneme ayna tutuyor.
Mustafa Kutlu, sıradan çevremizdeki insanları, bizim dikkatimizi çekmeyen ama hep çevremizde olan bizden birilerini anlatmayı tercih ediyor.
"Yurdum insanı" ifadesini karşılar nitelikte kişiler bunlar.

Çocukların gerçek hayatta deneyim sahibi olduktan sonra, özdenetim kazandıktan sonra sanal dünyaya adım atmaları gerektiğini söylüyor yazarımız.
Yazarın anlatımı, sunduğu kanıtlar gayet ikna edici. Zaten biz ebeveynlerin ve eğitimcilerin sürekli vurguladığı günümüz dijital çocuklarıyla ilgili sorunları dile getirmiş ve çözümler sunmuş. Her ebeveyn ve eğitimcinin okuması gereken bir kitap bence.
* "Çağımızın sorunlarından biri çok sayıda çocuğun okula gitmesi ancak çok azının eğitimli olmasıdır.
Eğitimli olmak için çok şey bilmek ya da bilgi sahibi olmak yeterli değildir. Aksine bizi dönüştüren ve insanca meşgul eden olaylara maruz kalmış olmalıyız." Thomas Moore

Osmanlı dönemi Topkapı Sarayı, saray mutfağı, yemekler ve aşk...
Aşk imiş her ne var âlemde
İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak
Fuzûlî üstadın dizelerini hatırlatır nitelikte bir aşk hikayesi anlatılmış. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Üslubunu beğendiğim Türk yazarlardan oldu. Kurgu, üslup, macera, aşk, tarifler hepsi yerli yerindeydi. Bizi Osmanlı dönemine götüren, kahramanla maceralara sürükleyen, yemek tarifleriyle damağımıza hitap eden bir kitaptı .
* Yeryüzünde her insanın ismi başka başka ağızlardan birçok defa söylenirdi elbet. Fakat bunlar çoğu zaman dilden gelen ve kulakta biten seslerden ibaret olarak kalırdı. Ama bazen öyle biri çıkagelir ve öyle bir zikrederdi ki bu ismi, hem söyleyenin, hem de işitenin içini titretirdi. Çünkü bu zikir dilde değil yürekte başlar, kulakta değil yine yürekte biterdi...

"Çocukluğun sonu" sadece bir bilim kurgu değil, ütopya ile distopya arasında bir çizgide. İnsanlığın gelişimi ve bilinç düzeyi üzerine derin sorgulamalar yapan bir roman. Yazar, dünya dışı varlıklar üzerinden insanlığın “çocukluktan çıkışını” anlatırken bize şu soruyu sorduruyor: Gerçek potansiyelimize ulaşabilir miyiz?
Teknolojiden çok, psikolojik ve kültürel dönüşüme odaklanıyor. Sade, akıcı bir dili var. Bir yandan huzurlu ama bir yandan da ürkütücü bir atmosferi var. Yazarın vizyonu hâlâ taze, hâlâ düşündürücü. Okurken bir sonrayı hep merak ettiğim bir kitap oldu. Bilim kurgu seven herkese tavsiye ederim.

Hyunam-Dong Kitabevi benim için bir kitaptan çok daha fazlasıydı. Sessizce kalbime dokundu, içimde unuttuğum duyguları uyandırdı. Her sayfasında sanki ben vardım; kırgınlıklarım, kaybolmuşluğum, aradığım o sakin liman... Kitabevinin sıcaklığı, insanların yaralı ama umutlu hikâyeleri bana "yalnız değilsin" dedi usulca. Bazı cümlelerde gözlerim doldu, bazı satırlarda içim hafifledi. Okurken sadece bir hikâye okumadım; içimde bir yolculuğa çıktım. Ve sonunda şunu anladım: bazen iyileşmek için tek ihtiyacımız olan şey, bir kitap ve o kitabın kalbimize dokunan sessiz sesi...

Kitabın uzunluğu ve konunun karmaşıklığı göz korkutucu gelse de sanırım bu kadar yalın anlatmak da Sapolsky'nin başarısı. Tıp ve biyoloji gibi doğa bilimleri detaya indikçe karmaşıklaşırlar. Ancak yazar hem basit örneklerle konuyu anlaşılır kılıyor hem de insanda aydınlanma yaratacak pratik bilgiler veriyor. Başlıkta insan biyolojisi geçmesine karşın, davranışsal kalıpların sosyal ve psikolojik faktörlerden de ne denli etkilendiğini gayet güzel açıklamış.

Bu kitap akabinde Sapolsky'nin stresi konu olan "Zebralar Neden Ülser Olmaz" kitabı da okunarak davranışlar üzerine sıradan bir insanı fazlasıyla tatmin edecek bilgilerine sahip olunabilir.

Bizde çıkan ilk romanını okumuş ve sevmiştim. Farklıydı. Bu da sakin, meltemli bir mizahla, Fransız filmi gibi başladı, bir süre sonra çılgınlaşmaya, bir cinnetin komedisine, delilik dozu arttıkça demlenip alevlenen maceraya dönüştü. Hikayenin göbeği (aşağı yukarı 70 ile 170. sayfa arası) harikulade komik, cesur, lunapark gibi bir edebiyat. Ne var ki kahramanımız Yeni Zelanda'ya geldikten sonra kitap klasik bir romantik komediye döndü ve öyle bitti. Endüstrileşmiş edebiyatın en iyimser durumu bu. Yoksa satmıyor, küresel getiri hayal oluyor. Okura gün batımına doğru yürüyen aşıklar gerek. Her hâlükârda yayınlanacak kitaplarını heyecanla bekleyeceğim bir yazar oldu Jean-Paul Didierlaurent.

Network kavramı özellikle Türkiye'de çok yanlış anlaşılıyor. Nepotizmin etkisini gösterdiği ülkelerde kişisel bir başarıdan çok doğal yollarla edinilen yahut aileden gelen bir miras gibi algılanıyor. Ancak, bu kitap sayesinde gerçek networkün sonradan oluşturulabileceğini, olmadık kapıları nasıl açtığını anlayacaksınız. Ben şimdiye kadar bu konuyu bu kadar güzel ve pratik örneklerle anlatan bir kitaba rastlamamıştım. İçeriğin yazarın hayatıyla ilgili olması, kitaptaki karakterlerin herkesçe bilinmesi de ilgi çekiciliği arttırıyor. Ek olarak, yerinde ısrar ve takibin hem iş hem de sosyal hayatta ne kadar etkili olabileceğini de örneklerle görüyorsunuz.

Yazarın piyano öğretmeni ile Mehmet Rauf’un Eylül ve Yakup Kadri’nin Nur Baba eserleri üzerinden Halid Ziya’nın oğlu Halil Vedad’ın dramının anlatıldığı hatıralara dayalı bir eserdir. Mustafa Kemal’in emriyle Hariciyeye intisap eden Halil Vedad’ın acı sonu, indi ve siyasi değerlendirmelerle bireylerin hayatlarının bir idari işlemle nasıl karartıldığının açık göstergesidir. Yukarıdan belki de mutat gibi görünen bir işlem bireylerin hayatlarını sonlandırabilmekte veya altüst edebilmektedir. Cumhuriyet ile herhangi bir sorunu olmadığı hâlde ülkenin önde gelen ve tanındık yazarının oğlunun böyle bir muameleye maruz kalması, idarenin hukuki denetiminin ve şeffaflığın herkes için gerekli olduğunu göstermektedir. Satır aralarının ve hüznün yazarı konuyu özellikle Halid Ziya’nın hatıra kitabı olan Bir Acı Hikâye olmak üzere dönemin roman ve hatıraları ile kişisel gözlem ve fikri takibine dayanarak ele almıştır.