Onaylı Yorumlar

Bir günde bitirdiğim akıcı, hüzünlü, bir o kadar da etkileyici bir kitaptı.

Halim'in mutlu ve umutlu olan dünyası nasıl oldu da birdenbire tersine döndü?
Komşularının ölümüyle Halim 'in dünyası neden alt üst oldu?
Halim'in çok sevdiği çocukluk arkadaşı ona yalan mı söylüyordu?
Ya canından çok sevdiği kız kardeşi Seda ne saklıyordu abisinden?
Örnek aldığı anne, babası yanlış yaparlar mıydı acaba?

Bu soruların cevabını merak ediyorsanız bir an önce okumalısınız bu kitabı. Çünkü kitapta Halim'in sıradan hayatının nasıl değiştiğine, sırların nasıl açığa çıktığına ve bir ailenin çöküşüne tanık oluyoruz.

Daha önce Han Kang’ın Veda Etmiyorum kitabını okumuş ve kendine has, insanı içine çeken anlatımından çok etkilenmiştim. Bu etkileyici üslubuna ek olarak yazarın Nobel ödülü alması, beni Çocuk Geliyor’u da okumaya itti. Ancak kitap, bir katliamı konu alması nedeniyle son derece depresif bir atmosfere sahip. Han Kang bunu nasıl başarıyor bilmiyorum ama o anları gerçekten siz yaşıyormuşsunuz gibi hissettiren, insanın içini fazlasıyla sıkan bir anlatımı var.
Açıkçası, dünyanın neden bu kadar vahşet dolu olduğunu sorgulamaya mecalimin olmadığı, ruhsal olarak yorgun bir dönemden geçtiğim için kitabı 84. sayfada bırakmak zorunda kaldım. Okuyup da karalar bağlamayacak kadar güçlü hissedenler devam etmeli.

Dilek Karaaslan'ın ikinci öykü kitabı Hayatımızın En Uzun Kışı on iki öyküden oluşan bir eser. Dili temiz, anlatılmak istenenin eli ayağı düzgün şekilde hikâye edildiği metinlerden oluşuyor. Bu nedenle Sait Faik Hikâye Armağanı'nda kısa listeye kalması şaşırtıcı değil. Öykü içeriklerine geldiğimizdeyse kendi açımdan iş değişiyor. Özellikle şiddet ve tecavüz sarmalıyla meydana getirilmiş öyküler yer yer rahatsız edici seviyeye gelebiliyor. Örnek vermek gerekirse "Havuz" öyküsündeki canlı tecavüz anlatımı ve klişeye bulanan olay örgüsü, ilgili metin için kötü öyküdür, dememe neden oldu. Hemen bu metnin ardından gelen "Adil" öyküsüyse ne yazık ki diğerinin ve ondan öncekilerin arkasında kalan, her unsuruyla iyi bir öykü örneği. Genel olarak kitabı değerlendirdiğimde, çoğunlukla teknik anlamda pek sorunu bulunmayan ama anlattıkları ve anlatış şekilleri itibarıyla problemli öykülerden meydana geldiğini söyleyebilirim.

müthiş bir kitap tarihe tanıklık ediyor, harika bir karakteri ve bir kadının nasıl merhameti, dürüstlüğü, adaleti ömrünün sonuna kadar asla terk etmediğini görmek her insan keşke böyle olsa dedirtiyor, her ne kadar çocuklarını nasıl yetiştirdiğine dair bir ayrıntı anlatsa da İlber Ortaylı’nın o müthiş hafıza ve zekayı annesinden aldığını ve bu karakterdeki kişinin yetiştirme izlerini yazarda da görüyoruz. Öncelikle Kırım kökenliler olmak üzere her Türk’ün ve de her insanın oluması gereken bir kitap. Teşekkürler Nuriye Ortaylı...

Bir kitap düşünün; içinde Zygmunt Bauman, Amartya Sen, Max Weber, Karl Marx, Guy Standing, Simon Kuznets, James Coleman, Jean Baudrillard, Dünya Bankası yetkilileri ve ülkemizden Ayşe Buğra ile Çağlar Keyder gibi sosyolog, iktisatçı ve düşünürlerin yer aldığı bir yuvarlak masa toplantısı var. Bu toplantıda fikirler tartışılıyor, kelimeler ve kavramların ardındaki gerçekler aktarılmaya çalışılıyor.

Böylesi bir toplantıya fiziksel olarak katılmanız imkansız gibi görünse de Ali Bey sizi davet ediyor. Adeta canlı bir şekilde aktarılan düşüncelerin günümüzde ne anlama geldiğini öğreniyor, ortaya konan fikirlerin günümüzle ilişkilerini somut örnekler, veriler ve metaforlar eşliğinde keşfediyorsunuz.

Peki bu yuvarlak masada neler konuşuluyor? Aslında bu kadar yetkin isim bir araya geldiğinde konuşulamayacak şeylerden bahsetmek daha zor olurdu. Konu yelpazesi oldukça geniş. Mesut Varlık hocamızın Edebiyatın Taşradan Manifestosu gibi, bu kitap da taşranın sosyolojik bir manifesto.

Nobel komitesinin 1951'den beri Nobel ödüllü yaşlı bilim insanlarıyla gelecek vadeden genç bilimcileri buluşturduğunu biliyor muydunuz? Bu Lindau toplantılarının 64.süne katılanlardan biri yazar Stefano Sandrone - bir sinirbilimci. Nobel komitesinin işbirliği ve ayarlamalarıyla Lindau'da 24 Nobel ödüllü bilim insanıyla kısa söyleşiler gerçekleştirmiş. Özellikle geçmişten, Kimya, Fizik, Tıp ve ekonomi ödülü sahibi kişilerle biraraya gelip tecrübelerini aktarmalarını, gençlere yol yordam gösterecek tüyolar vernelerini sağlamış. Örneğin herkese sorduğu "Nobelden aradığında ne yapıyordunuz?" sorusu, sanırım bilime tutkulu her gencin hayali. Alanları ve kişilikleri değiştikçe röportajların tadı değişmiş. Ki bu bence okuma dinamizmi sağlamış. Bilim ve araştırma dünyasının atmosferini solumuş gibi oluyorsunuz. Ben çok severek okudum. Özellikle temel bilim okuyan gençlere ve akademisyenlere tavsiye ederim.

Normalde önce kitap okunur, sonra dizisi/filmi izlenir ama ben bu kez kitap kütüphanemde olmasına rağmen dayanamayıp önce dizisini izledim.

İçeriğe sadık kalındığını ve kitabın kasvetli atmosferinin ne kadar iyi yansıtıldığını görmek güzel bir deneyimdi. Sonunu biliyor olmam gerilimi bir miktar azaltsa da Feeney’nin yarattığı o karanlık labirentte heyecanla kaybolabildim.

Ayrıca ilk defa bir gerilim romanında bu kadar çok cümlenin altını çizdim. Feeney sadece bir olay örgüsü değil; aynı zamanda ego, güven ve insanın kendi kendine söylediği yalanlar üzerine tokat gibi çarpan gözlemler sunmuş.

Eğer hikayeyi ekranda izleyip "Acaba kitabına değer mi?" diye kararsız kalanlar varsa, o düşündüren satırlar için kesinlikle şans vermelisiniz!

"Bazen en olmayacak insanlara sımsıkı tutunuruz, ta ki acıya daha fazla katlanamayıp bırakana kadar."

Gotik atmosferleri seven biri olarak bu dergiye ayrı bir bağ kurmam kaçınılmazdı İçindeki o hafif karanlık ama bir o kadar da eğlenceli dünya hem beni hem de oğlumu içine çekti. Canavarlar, gizemli karakterler ve hayal gücünü besleyen detaylar öyle güzel kurgulanmış ki çocuklar için korkutucu değil, aksine merak uyandırıcı ve eğlenceli bir hale gelmiş. Birlikte okurken hem eğlendik hem de keşfettik. En sevdiğim şey ise sadece bir okuma deneyimi sunmaması; aynı zamanda çocukların hayal kurmasına, sorgulamasına ve farklı dünyalara açılmasına kapı aralaması. Oğlumun ilgisi ve heyecanı her sayfada daha da arttı. Bizim için artık sadece bir dergi değil, birlikte vakit geçirdiğimiz özel bir ritüel haline geldi. Tüm sayılarını biriktirip arşivlemek istememizin sebebi de tam olarak bu Emeği geçen herkese kocaman bir teşekkür.

Bazı kadınlar hayat boyunca sadece anlaşılmak, değer görmek ve biraz adalet bulmak ister… Ama karşılarına çoğu zaman sevgisizlik, baskı ve haksızlık çıkar. tam da bunu hissettiren, insanın içine ağır ağır işleyen bir romandı benim için.

Kitabı okurken kaderine sessizce boyun eğmiş kadınları, hakkını aramaya çalışırken daha büyük haksızlıklara uğrayan kadınları düşündüm. Sayfalar ilerledikçe insan, bazı yaraların yalnızca acıdan değil; susturulmaktan, değersiz hissettirilmekten ve sevgisiz bırakılmaktan oluştuğunu görüyor.

Altını çizdiğim çok fazla cümle oldu. Özellikle o kırılmışlık hissi kitabın her satırına sinmişti. Güçlü olanın güçsüzü ezdiği, insanların birbirine merhameti unuttuğu yerlerde en büyük yarayı yine kadınların aldığını çok çarpıcı bir şekilde anlatmış.

Yazarın diğer dört kitabında olduğu gibi bu kitabı da sohbet havasında yazılmış. İçerik olarak ilk iki kitaptaki gibi derin bilgiler bulunmasa da şaşırtıcı bilgilere bu kitapta da yer verilmiş. Bu serisinde halk arasında Bordo Bereliler olarak bilinen askeriyenin en donanımlı, yetenekli, imtiyazlı birliği olan Özel Kuvvetlerin ve Künyesizler'in yurt içi ve yurt dışı faaliyetleri konu alınmış. Bana biraz yavan geldi bu kitap çünkü çok fazla tekrara düşmüş ve kitapta yer alan Hafız karakterini mahalle teyzesi gibi yazmış yazar, çok gereksiz cümleler kurması, şey vs gibi kelimeleri çok kullanması, sürekli sohbeti bölmesi gibi. Ayrıca çok özgün bir eser olmamış genel olarak tüm seriyi eleştirmek istersek, dizi, film, makale ve kitaplardan çok çok alıntı var. Heyet 1'den itibaren bir anda Diriliş Ertuğrul veya Teşkilat dizisinin içinde bulabilirsiniz kendinizi...