Onaylı Yorumlar

Bu kitap, ağabeyi Parlayan kadar iyi olmasa da kendi başına bile muhteşem. Şapkalı Gül, dünyadaki kötülüğün vücut bulmuş hali olan harika bir düşmandı. Yani, sadece çocukları öldüren ve yaşam özlerini emerek hayatta kalmalarını sağlayan bir seri katil vampirden daha korkutucu ne olabilir ki? Doktor Uyku, gereksiz bir devam filmiydi ama Danny'nin gözden kaçırıldıktan sonraki hayatına ufak bir göz atabildiğim için çok mutluyum. Parlayan'ı beğendiyseniz, bunu okumaktan da keyif alacağınızı söyleyebilirim.

Oğlum doğduktan kısa bir süre sonra almıştım bu kitap setini. Sonra ufak ufak okumaya başladım. Hatta şöyle bir anımız var; kitaplardan birinde istiridye kelimesi geçiyordu ve oğlumun ilk söylemeye çalıştığı kelimelerden biri oldu diyebilirim :)

Şuan 4,5 yaşında ve hâlâ çok severek eline alıp bakmayı ya da bana okutmayı çok seviyor. ️

Ben tüm seriyi aldım. Her kitapta farkındalık yaratan duygulara yönelik bir hikaye olduğu için almak isteyenlere gönül rahatlığı ile tavsiye edebilirim. ️

️İyi okumalar diliyorum.

Dr Gwen Ashead bir adli psikiyatr. Kariyeri boyunca karşılaştığı vakalardan örnekler vermiş kitapta. Hem çok ilginç, hem çok zorlayıcı bir okuma çünkü bazı suçlular gerçekten hasta, bazısı kötü, bazısı pişman, bazısı pişkin. Gerim gerim gerildiğim yerler oldu. Vakalarda seanslar boyu hastanın açılmasını bekliyoruz olayı tam anlamak için. Bu arada adli psikiyatrinin yol yöntemini, ilke ve sınırlarını, mesleğin zorlukları ve inceliklerini, kimlerle nasıl ortamlarda çalıştıklarını, riskleri, İngiltere'deki sağlık sistemini öğreniyoruz. Bir hapishanede görüşme odasında, veya "tımarhanede" oluyoruz. Ben hayal dahi edemem böyle idamlık insanlarla aynı odada karşılıklı oturmayı. Bana çok uzak. Böyle bir dünyayı kitabın açtığı pencereden keşfettim, benim için heyecanlıydı. Görünen ve görünmeyen yüzüyle olaylar derinleştikçe derinleşti. İflah olmayan kadar ıslah olanı da çıktı. Beni çok düşündürten ve etkileyen bir okuma oldu.

Roman, Kuveyt’te petrol öncesi dönemi anlamak açısından değerli bir okuma sunuyor. Çevirisi sade ve akıcı. Özel isimlerin Arapça biçimlerinin korunması isabetli bir tercih. Ancak yer yer, örneğin “sahil” yerine “şati” kelimesinin kullanılması, okuma akışını zorlayabiliyor.

Öykünün, bedevi bir çocuğunun denize düştüğü sahnede doruğa ulaşan kurgusu, gemicilik terimlerinin doğru anlaşılmasına dayanıyor. “Garandi direği”, “mayistra”, “lostrom” gibi teknik ifadelerin anlamı, olay örgüsünü kavramak açısından kritik. Bu nedenle, okurun metinden kopmaması için bu tür terimlere açıklayıcı editör notları eklenmesi yerinde olurdu.

Tıpkı kaptanı olduğunuz bir geminin su alabileceği gibi insanın hayat gemisi de beklenmedik bir anda su alabilir.

Kitap, adeta ülkemiz yayın dünyasının bir röntgenini çekiyor. Eser eleştirisi ve değerlendirmesi elbette akademisyenlerin işi olabilir; ancak burada, bir kitapseverin titizliğinin ne kadar derinleşebileceğini de görüyoruz. Üstelik bu, ancak ciddi bir emek ve dikkatle ulaşılabilecek türden ayrıntılarla ortaya konmuş. Örneğin, kitabın sonlarında yer alan Borges’in İbn Rüşd’ün Arayışı hikâyesinde geçen kör ve göz kusurları olan Arap dilbilimcilerin açıklanması, bu titiz yaklaşımın somut bir örneği.

Bir çocuk kitabında oldukça öz bir anlatımla ne kadar kadar sosyal, toplumsal mesaj verilebilir (üstelik bunu okuyucunun gözüne sokmadan gayet de olağan akışta veriyor), diye düşünürseniz açın bu kitabı okuyun derim. Hayvanları doğal yaşam alanlarından koparmanın saygısızlığı… ön yargı balonlarımız yüzünden gerçekliği görememek ve bunun sonucunda ödettiğimiz bedeller… sebep olduğumuz kötülükler… Bırakın, başkasına zararı olmadığı müddetçe isteyen istediğini yapsın, bu da sizi ilgilendirmesin. Düşünerek yaşamak da bence büyük erdem. Çocuklara okuturken lütfen siz de okuyun sevgili yetişkinler. Kitapla kalın.

Selçuklular hakkındaki diğer kitaplardan hayli farklı olarak önümüze düşmektedir. Çalışmada hayli emek sarf edilmiş ve bir hayli de derinlemesine araştırmalar yapıldığı görülmekle beraber konuyla alakalı kitaplarda görmeye alışkın olmadığımız Ermenilerde karşımızdadır. Bizanslılar ile Oğuz/Selçuklular arasında kalan Ermenilere kitapta hayli yer verilmiş. Söz konusu kitap sadece Selçukluları anlatmıyor, biraz daha gerilere gidilerek deyim yerindeyse “Türklerin kökeni” şeklinde çalışmaya girişte yapılmış. Klasik olarak 1040’ta başlayan Selçuklu hakkındaki eserlerin aksine bu kitapta, birazdan daha fazla geriye gidildiği dikkat çekmektedir. Kitabın başlığı her ne kadar biyografi yada portre çalışması gibi dursa da, göründüğünden daha fazla bilgiyi içermektedir.

Aslında bu kitap benim okuyacağım türde bir kitap değil fakat benim doğup, büyüdüğüm ve hâlâ ikâmet etmekte olduğum semtle alakalı olunca kitabı okumayı kendime farz bildim. Bomonti semtinin tarihinin derinliklerine inerek bu semtin ruhunu daha iyi tanımak beni hem neşe hem de üzüntü içinde bıraktı diyebilirim. Eski Bomonti de komşuluk, mahalle kültürü, yardımlaşma, samimiyet ve çocukken çocukluğumuzu yaşayabildiğimiz sokaklar vardı. Eskiden sanayi ve gecekondu bölgesi olan semt Dolmabahçe ve Kağıthane tünellerinin yapılmasıyla otel ve rezidans bölgesi olup çıktı bu durum semtte arsa, konut ve iş yerleri fiyatlarının astronomik rakamlara ulaşmasına neden oldu bu sebeple birçok arkadaşımla semtten ayrıldıkları için artık görüşemez olduk. Yüksek yapılı yeni Bomonti her kesime yaramadığı gibi bir de eski yerleşimcileri zoraki yerinden etti.

Kitabın yazarı depresyon nedeniyle terapi görüyor ve psikiyatristi ile görüşmelerini diyalog şeklinde kaleme almış. Kitabın kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünmüyorum ancak depresyon açısından toplumda farkındalık yaratacak güzel bir eser. Yazar depresyon sürecinde yaşanabilecek sıkıntıları, saplantılı düşünceleri, kendini toplumdan soyutlamayı çok güzel anlatmış. Psikiyatristi ile diyaloglarına yer verilmesi profesyonel bir gözle bu bulguların nasıl değerlendirildiğini gösterme ve okuyanların “ben de böyle düşünüyorum” diyerek kendindeki depresif bulguları farketmesi açısından kıymetli. Yazarın güzellik takıntısı çok tekrar ediliyor ancak zaten yazar takıntıları nedeniyle terapi alıyor o yüzden bu beni rahatsız etmedi. Kitabın son kısmında psikiyatriste de söz verilmesini başarılı buldum. Kültürel farklılıklardan ve çeviriden dolayı bazı kısımlar sıkıcı gelebilir. Ancak genel olarak kitabın hedefi olan depresyon farkındalığı konusunda başarılı bir eser olduğunu düşünüyorum.

Poppy’nin kendi dünyasını ve sorumluluklarını keşfedişi çok içten işlenmiş. Kitapçı sadece bir dükkân değil; sanki Poppy’nin kendi küçük dünyası ve hayallerin sığınağı.

En çok hoşuma giden, Poppy’nin cesareti ve olgunlaşma süreciydi. Abisinin kaybolmasıyla kitapçının yükünü omuzlarında hissetmesi, onun karakterini çok net ortaya koyuyor. Yalnızca fantastik bir hikâye değil; aynı zamanda kayıplar, dostluklar ve hayata tutunmanın önemi üzerine bir yolculuk.

Sihirli öğeler ve gerçek dünya sıkı sıkıya iç içe geçmiş, bu da kitabı hem sürükleyici hem de dokunaklı kılıyor.

Poppy ile birlikte büyümek, onun gözünden dünyayı görmek çok güzeldi.

Öğrencilerimin kitap listesine ekleyeceğim, keyifli okumalar… :)